Ұлыбритания Империялық Соғыс Мұражайлары

Кіріспе

Британдық ұлттық әскери мұражайлар ұйымы, британдық ұлттық мұражай ұйымы.

"Императорлық соғыс мұражайлары" деп қазіргі таңда белгіленген Императорлық соғыс мұражайы (IWM) – британдық ұлттық мұражай. Штаб-пәтері Лондон қаласында орналасқан, Англияда бес филиалы бар. 1917 жылы Императорлық соғыс мұражайы ретінде құрылған, ол Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Ұлыбритания мен оның империясының азаматтық және әскери күш-жігерін, соғыстағы құрбандықтарын тіркеу мақсатында құрылған. Мұражайдың міндеттері 1914 жылдан бері британдық немесе Достас елдерінің қатысуымен болған барлық қақтығыстарды қамтиды. 2012 жылдан бастап мұражай "қазіргі заманғы соғыс тарихын және "соғыс уақытындағы тәжірибені" зерттеу мен түсінуді қамтамасыз етуге және ынталандыруға" бағытталған. Бастапқыда Сиденхэм төбесіндегі Кристалл сарайында орналасқан мұражай 1920 жылы жұртшылыққа ашылды. 1924 жылы ол Оңтүстік Кенсингтондағы Императорлық институтқа көшірілді, ал 1936 жылы Саутварктегі бұрынғы Бетлем корольдік ауруханасында тұрақты орналасқан жерін алды, ол қазіргі таңда мұражайдың штаб-пәтері болып табылады. Екінші дүниежүзілік соғыс басталған кезде мұражай өз коллекцияларын және мандатын кеңейтті, бірақ соғыстан кейінгі кезеңде даму қарқыны төмендеді. 1976 жылы мұражай Кембриджширдегі Дюксфорд әуежайында филиал ашты, қазір ол IWM Duxford деп аталады, ал 1978 жылы Лондонның орталығындағы Темза өзенінде тұрақты түрде орналасқан Корольдік теңіз күштерінің крейсері мұражай филиалына айналды. 1984 жылы Вестминстердегі жер асты соғыс басқару орталығы – Кабинет соғыс бөлмелері жұртшылыққа ашылды. 1980 жылдардан бастап мұражайдың Саутварк ғимараты 2000 жылы аяқталған көп миллиондық қайта жаңартудан өтті. 2002 жылы IWM North мұражайы Траффорд қаласында ашылды, ол мұражайдың бесінші филиалы және Англияның солтүстігіндегі тұңғыш филиалы болды. 2011 жылы мұражай өзін "Императорлық соғыс мұражайлары" деген мағынаны білдіретін IWM деп қайта белгіледі. Мұражайдың коллекцияларына жеке және ресми құжаттардың мұрағаттары, фотосуреттер, фильмдер мен бейнематериалдар, ауызша тарих жазбалары, кең кітапхана, үлкен өнер коллекциясы, әскери көліктер мен ұшақтардың үлгілері, жабдықтар және басқа да артефакттар кіреді. Мұражай мемлекеттік гранттар, қайырымдылық сыйлықтар және бөлшек сауда, лицензия беру және баспа сияқты коммерциялық қызмет арқылы түскен табыс есебінен қаржыландырылады. IWM Лондонға (егерде белгілі бір көрмелерге билет алу қажет болса да) және IWM Солтүстікке кіру тегін, бірақ басқа филиалдарда кіру ақысы алынады. Мұражай 1993 жылғы Қайырымдылық туралы заңға сәйкес босатылған қайырымдылық ұйымы және Цифрлық мәдениет, медиа және спорт министрлігіне бағынатын мемлекеттік емес орган болып табылады. 2012 жылдың қаңтарынан бастап Қамқоршылар кеңесінің төрағасы сэр Фрэнсис Ричардс болды. 2023 жылдың мамыр айынан бастап Каро Хауэлл мұражайдың бас директоры болып тағайындалды.

The Imperial War Museum (IWM), currently branded "Imperial War Museums", is a British national museum. It is headquartered in London, with five branches in England. Founded as the Imperial War Museum in 1917, it was intended to record the civil and military war effort and sacrifice of the United Kingdom and its Empire during the First World War. The museum's remit has since expanded to include all conflicts in which British or Commonwealth forces have been involved since 1914. As of 2012, the museum aims "to provide for, and to encourage, the study and understanding of the history of modern war and 'wartime experience'." Originally housed in the Crystal Palace at Sydenham Hill, the museum opened to the public in 1920. In 1924, it moved to space in the Imperial Institute in South Kensington and in 1936 it acquired a permanent home at the former Bethlem Royal Hospital in Southwark, which serves as its headquarters. The outbreak of the Second World War saw the museum expand both its collections and its terms of reference, but in the post war period it entered a period of decline. In 1976 the museum opened a branch at Duxford Aerodrome in Cambridgeshire, now referred to as IWM Duxford, and in 1978 the Royal Navy cruiser , which is permanently berthed on the River Thames in central London, became a branch of the museum. In 1984, the Cabinet War Rooms, an underground wartime command centre in Westminster, were opened to the public. From the 1980s onwards, the museum's Southwark building underwent a series of multimillion pound redevelopments, completed in 2000. In 2002 IWM North opened in Trafford, Greater Manchester, the fifth branch of the museum and the first in the north of England. In 2011, the museum rebranded itself as IWM, standing for "Imperial War Museums". The museum's collections include archives of personal and official documents, photographs, film and video material, and oral history recordings, an extensive library, a large art collection, and examples of military vehicles and aircraft, equipment, and other artefacts. The museum is funded by government grants, charitable donations, and revenue generation through commercial activity such as retailing, licensing, and publishing. General admission is free to IWM London (although specific exhibitions require the purchase of a ticket) and IWM North, but an admission fee is levied at the other branches. The museum is an exempt charity under the Charities Act 1993 and a non departmental public body under the Department for Digital, Culture, Media and Sport. As of January 2012, the Chairman of the Trustees is Sir Francis Richards. Since May 2023, Caro Howell has served as the museum's Director General

Құрылғаны: 1917-1924

1917 жылғы 27 ақпанда либералдық парламент депутаты және бірінші жұмыс комиссары сэр Альфред Монд премьер-министр Дэвид Ллойд Джорджға Ұлттық соғыс мұражайын құру туралы ұсыныс жасап хат жазды. Бұл ұсыныс 1917 жылғы 5 наурызда Соғыс кабинеті тарапынан қабылданды және 26 наурызда «Таймс» газетінде жарияланды. Жаңа мұражайда көрсетілетін материалдарды жинауды бақылау үшін Монд төрағалық ететін комитет құрылды. Бұл Ұлттық соғыс мұражайы комитеті Ұлыбританияның соғысқа қатысуын көрсететін материалдарды жинауға кірісті, оның ішінде әскер, флот, оқ-дәрі өндірісі және әйелдердің соғыстағы еңбегі сияқты тақырыптарды зерттейтін кіші комитеттер құрылды. Жиынтардың мәңгілік ескерткіштерге айналып кетуіне жол бермеу үшін, жеке тәжірибені көрсететін экспонаттардың қажеттілігі ерте бағаланды. Мұражайдың алғашқы бас директоры сэр Мартин Конвей экспонаттардың «жеке адамдардың іс-қимылдары, тәжірибелері, батырлығы және төзімділігін көрсететін үлестермен жандандырылуы керек» деді. Мұражайдың алғашқы кураторы және хатшысы Чарльз Фулкс болды, ол бұрын Лондон мұнарасындағы Корольдік қару-жарақтардың кураторы қызметін атқарған. 1917 жылдың шілдесінде Монд мұражайдың өсіп келе жатқан коллекциясын қалай ұйымдастыруға болатынын зерттеу үшін Батыс майданына сапар жасады. Францияда ол француз үкіметінің министрлерімен, сондай-ақ Батыс майданындағы Британдық экспедициялық корпусының (БЭК) Бас қолбасшысы фельдмаршал сэр Дуглас Хейгпен кездесті, ол оның жұмысына қызығушылық танытқан көрінеді. 1917 жылдың желтоқсанында мұражайдың Үндістан және Доминион комитетінің шешімімен атауы Императорлық соғыс мұражайы болып өзгертілді. Мұражайды 1920 жылғы 9 маусымда король Георг V Кристалл сарайында ашты. Ашылу салтанатында сэр Альфред Монд корольге комитет атынан сөз сөйлеп, «соғысқа қатысқан әрбір адам, оның рөлі қаншалықты маңызсыз болса да, онда өзі жасаған құрбандықтың мысалын немесе бейнесін табатындай етіп, мұражайды толықтыруға үміттенгендерін» және мұражайдың «әскери даңқтың ескерткіші емес, еңбек пен құрбандықтың тарихы» екенін айтты. Одан кейін 1920 жылғы Императорлық соғыс мұражайы заңы қабылданды және мұражайдың басқаруын қадағалау үшін сенімділер кеңесі құрылды. Мұражайдың императорлық міндеттерін орындау үшін кеңеске Үндістан, Оңтүстік Африка, Канада, Австралия және Жаңа Зеландия үкіметтерінің тағайындаған өкілдері кірді. 1920 жылғы тамыз айында, мұражай ашылғаннан бергі алғашқы мемлекеттік мерекеде 94 179 келуші қабылданды, ал 1921 жылғы қарашаға дейін мұражайды 2 290 719 адам тамашалады.

On 27 February 1917 Sir Alfred Mond, a Liberal MP and First Commissioner of Works, wrote to the Prime Minister David Lloyd George to propose the establishment of a National War Museum. This proposal was accepted by the War Cabinet on 5 March 1917 and the decision announced in The Times on 26 March. A committee was established, chaired by Mond, to oversee the collection of material to be exhibited in the new museum. This National War Museum Committee set about collecting material to illustrate Britain's war effort by dividing into subcommittees examining such subjects as the Army, the Navy, the production of munitions, and women's war work. There was an early appreciation of the need for exhibits to reflect personal experience in order to prevent the collections becoming dead relics. Sir Martin Conway, the museum's first director general, said that exhibits must "be vitalised by contributions expressive of the action, the experiences, the valour and the endurance of individuals". The museum's first curator and secretary was Charles ffoulkes, who had previously been curator of the Royal Armouries at the Tower of London. In July 1917 Mond made a visit to the Western Front in order to study how best to organise the museum's growing collection. While in France he met French government ministers, along with Field Marshal Sir Douglas Haig, Commander in Chief (C in C) of the British Expeditionary Force (BEF) on the Western Front, who reportedly took great interest in his work. In December 1917 the name was changed to the Imperial War Museum after a resolution from the India and Dominions Committee of the museum. The museum was opened by King George V at the Crystal Palace on 9 June 1920. During the opening ceremony, Sir Alfred Mond addressed the King on behalf of the committee, saying that "it was hoped to make the museum so complete that every one who took part in the war, however obscurely, would find therein an example or illustration of the sacrifice he or she made" and that the museum "was not a monument of military glory, but a record of toil and sacrifice". Shortly afterwards the Imperial War Museum Act 1920 was passed and established a board of trustees to oversee the governance of the museum. To reflect the museum's Imperial remit the board included appointees of the governments of India, South Africa, Canada, Australia and New Zealand. On the August Bank Holiday 1920, the first public holiday since the museum's opening, 94,179 visitors were received, and by November 1921, 2,290,719 had visited the museum.

1924-1936 жылдар аралығындағы көшіру

1924 жылы мұражай Оңтүстік Кенсингтондағы Императорлық институт ғимаратына көшірілді (1950 және 1960 жылдары Императорлық колледжге орын беру үшін бұзылды). Бұл орын орталықта орналасқан және мұражайлар үшін беделді аймақ болғанымен, ғимараттың өзі тығыз және жеткіліксіз болып шықты, сондықтан 1936 жылы Темза өзенінің оңтүстігінде, Саутварк ауданында жаңа тұрақты орын табылды. Джеймс Льюис жобалаған ғимарат бұрынғы Бетлеем корольдік ауруханасы болды, ол аурухана Кент қаласындағы Беккенге көшірілгеннен кейін босатылды. Бұл жер лорд Ротермирге тиесілі болған, ол бастапқыда ғимаратты бұзып, Лондонның тығыз қоныстанған аймағында қоғамдық саябақ салуды жоспарлаған. Ақырында аурухана ғимаратының орталық бөлігі сақталды. Екі үлкен қанат бұзылып, пайда болған кеңістік лорд Ротермирдің анасының құрметіне Джеральдин Мэри Хармсворт паркі деп аталды. Сэр Мартин Конвей ғимаратты "тамаша ғимарат, шынымен де сәнді ғимарат, үлкен портигі, ерекше күмбезі және енді қажеті жоқ есімі жоқтарды орналастыру үшін салған екі үлкен қанаты бар. Бұл ғимарат біздің коллекциямызды үлкен жетістікпен сақтауға мүмкіндік береді, сондай-ақ біз жойылудан құтқаруға тиіс, әйтпесе жоғалып кететін өте жақсы ғимарат" деп сипаттады. Мұражай Йорк герцогы (кейіннен король Георг VI) тарапынан 7 шілдеде 1936 жылы жаңа орнында қайта ашылды.

Екінші дүниежүзілік соғыс және одан кейінгі кезеңдер: 19391966

1939 жылы Екінші дүниежүзілік соғыс басталған кезде музей соғысты көрсететін материалдарды жинауды бастады. 1939 жылдың қарашасында, «Тыныш соғыс» кезінде музей GPO кино бөлімшесінің «Бірінші күндер» фильмінің кіріспе сахнасында көрсетілді, онда балалар Бірінші дүниежүзілік соғыста жауланған музейдің неміс артиллериясының кейбір бөліктерінде ойнап жатыр. 1940 жылдың мамыр-маусым айларында Дюнкерк эвакуациясы кезінде британдық армияның жабдықтары жетіспегендіктен музейдің он сегіз артиллериялық құралы қайтадан әскери қызметке жіберілді. 1940 жылдың қыркүйегінде бомбалау шабуылы басталған кезде музей соғыс аяқталғанша жабылды. 1941 жылдың 31 қаңтарында Люфтваффе бомбасы музейге түсіп, теңіз галереясына құлады. Жарылыстан бірнеше кеме моделі зақымдалып, Ютландия шайқасында қатысқан Short Type 184 гидроұшағы қирады. Музей жабық тұрған кезде ғимараты соғысқа байланысты әртүрлі мақсаттарда пайдаланылды, мысалы, мемлекеттік автокөліктерді жөндеу гаражы, әуе шабуылынан қорғану бойынша азаматтық қорғаныс лекциялары оқылатын орталық және өрт сөндіру оқу орталығы. 1945 жылдың қазан айында музей уақытша көрме ұйымдастырды, ол тамызда соғыс аяқталғаннан кейін ашылған алғашқы көрме болды. Көрмеге су астындағы отын құбыры PLUTO, тұманды тарату әдісі FIDO, сондай-ақ «Черчилль крокодилі» және Wasp Universal Carrier сияқты отпен шабуылдайтын қарулар қосылды. Ғимарат пен көрмелерге келген зияннан музей галереяларын кезең-кезеңмен ашуға мәжбүр болды және 1946 жылдың қарашасында галереялардың бір бөлігін ашты. 1948 жылы галереялардың үштен бірі, ал 1949 жылы тағы бір қанаты ашылды. 1953 жылы Корея мен Малайядағы Достастық күштерінің қатысуымен музей британдық немесе Достастық күштері қатысқан барлық қазіргі қақтығыстардан материалдар жинау саясатын бастады.

Қайта құру және кеңейту: 19662012

1966 жылы музейдің Саутварк ғимараты коллекцияларды сақтау және басқа да жабдықтармен қамтамасыз ету үшін кеңейтілді, бұл музей осы жерге көшірілгеннен бергі алғашқы ірі кеңейту болды. Сонымен қатар, арнайы салынған кинотеатр да салынды. 1967 жылы музей 15 дюймдік әскери-теңіз зеңбіректер жинағын сатып алды. Олардың бірі Корольдік теңіз күштерінің HMS Ramillies кемесінде, екіншісі HMS Resolution және HMS Roberts кемелерінде орнатылған. Екеуі де Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде қолданылған. 1968 жылдың мамыр айында олар музейдің сыртында тұрақты түрде қойылды. Британдық жауынгерлік кемелердің «дредноут» дәуірін бейнелейтін бұл зеңбіректерді сатып алу, музейге 6 дюймдік үш мұнаралы, британдық крейсерлердің бірнеше кластарын бейнелейтін мұнараны алуға итергіш болды. Бұл ақырында Корольдік теңіз күштерінің жеңіл крейсерін сақтауға әкелді, ол 1978 жылы музейдің бөлімшесіне айналды. Кейін 1968 жылдың 13 қазанында музейге өртқосушы Тимоти Джон Дейли шабуыл жасады. Ол балаларға милитаризмді көрсетуге қарсылық білдірді. Ол шамамен 200 000 фунт стерлингке жуық зиян келтірді, соның ішінде бағалы емес кітаптар мен құжаттардың жоғалуы да есепке алынбады. 1969 жылы ол төрт жылға бас бостандығынан айырылды. 1969 жылы RAF Duxford, Корольдік әуе күштерінің Кембриджширдегі әскери-теңіз базасы, Қорғаныс министрлігі тарапынан қажетсіз деп жарияланды. Қосымша кеңістік қажет болғандықтан, музей уақытша сақтау үшін осы жердің бір бөлігін пайдалануға рұқсат сұрады. Кейіннен 1976 жылдың ақпанында толық аумақ музейге берілді және Duxford, енді Imperial War Museum Duxford деп аталатын, музейдің алғашқы филиалы болды. Сонымен қатар, 1970 жылдары үкімет музейдің Уайтхоллдегі тарихи Кабинет соғыс бөлмелерін қабылдау мүмкіндігін көтерді. Музей Дуксфорд және HMS Belfast-қа қатысты жаңа міндеттемелеріне байланысты тартынды, бірақ 1982 жылы келісім берді. Бірнеше жыл бойы музей «Жаңа Императорлық соғыс музейі» деп таныстырылды. Әскери техникасы көп болған бұл аула «Лондонның ең үлкен балалар бөлмесі» деп сипатталды. Бұл алғашқы кезең 16,7 миллион фунт стерлингке (оның ішінде 12 миллион фунт стерлинг үкіметтен берілді) бағаланды және музейді Королева 1989 жылдың 29 маусымында қайта ашты. 1990 жылы музей «Жылдың Ұлттық мұражайы» атағын алды. 1992 жылдың қыркүйегінде музей Лондонның туристік орындарына қарсы Ирландиялық республикалық армиясының шабуылына ұшырады. Жертөледегі галереядан екі өрт сөндіру құрылғысы табылды, бірақ өрт сөндірушілер келгенге дейін қызметкерлер оларды сөндіріп, аз ғана зиян келтірді. Саутварк ғимаратының қайта жаңартуының екінші кезеңі, музей жұртшылыққа ашық болған кезде, 1994 жылы аяқталды. Келесі жылы, 2000 жылы, Саутварк қайта жаңартуының соңғы кезеңі аяқталды. Бұл жобаға музейдің Холокост көрмесі кірді, оны Королева 2000 жылдың 6 маусымында ашты. Бұл Ұлыбритания музейіндегі Холокостқа арналған тұрақты алғашқы көрме болды; оның дамуына 5 миллион фунт стерлинг жұмсалды және бес жыл уақыт кетті. Екі жылдан кейін, 2002 жылдың шілдесінде Солтүстік Императорлық соғыс музейі ашылды. 2004-2010 жылдар аралығында музей «Their Past Your Future» (TPYF) атты ұлттық білім беру жобасының серіктесі болды, бұл Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғанының 60 жылдығын еске алуға арналған Үлкен лотерея қорының Ардагерлер қайта қосылған бағдарламасының бөлігі болды. IWM, Музейлер, кітапханалар және мұрағаттар кеңесі, Шотландия, Солтүстік Ирландия және Уэльс музейлері арасындағы серіктестік, бірінші кезең екі миллионнан астам адам көрген көшпелі көрмені, шетелдегі білім беру сапарларын және жергілікті билік органдары жүргізген қосымша іс-шараларды қамтыды. Екінші кезең 20 ғасырдың кең тарихи бағытына қатысты; ол шетелге сапарлар мен әлеуметтік желілерді пайдалану арқылы оқыту бағдарламасын және педагогтар үшін кәсіби даму схемасын қамтыды. Сонымен қатар жобаның цифрлық мұрағаты, онлайн-көрмелер мен оқу ресурстары жасалды. 2011 жылдың қазан айында музей өзін Императорлық соғыс музейлері деп атады, IWM әріптері жаңа корпоративтік логотиптің негізін құрады. 2011 жылдың қыркүйегінде музей NESTA, Arts and Humanities Research Council және Arts Council England-тен қаржыландыру алды, бұл келушілерге әлеуметтік желілер арқылы музей экспонаттарына пікір жазуға, жинауға және бөлісуге мүмкіндік беретін «әлеуметтік интерпретация» жүйелерін әзірлеуге бағытталған. Бұл жүйелер «Соғыс уақытындағы отбасы» көрмесіне енгізілді, ол IWM Лондондағы Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде британдық отбасы өмірін бейнелейді және 2012 жылдың сәуірінде ашылды.

In 1966 the museum's Southwark building was extended to provide collections storage and other facilities, the first major expansion since the museum had moved to the site. The development also included a purpose built cinema. In 1967 the museum acquired a pair of 15 inch naval guns. One had been mounted on the Royal Navy's HMS Ramillies and the other on both HMS Resolution and HMS Roberts. Both had been fired in action during the Second World War. They went on permanent display outside the museum in May 1968. The acquisition of these guns, representative of the dreadnought era of British battleships, led the museum to seek to acquire a 6 inch triple turret that would be representative of a number of classes of British cruisers. This would eventually lead to the preservation of the Royal Navy light cruiser , which became a branch of the museum in 1978. Later in 1968 on 13 October the museum was attacked by an arsonist, Timothy John Daly, who claimed he was acting in protest against the exhibition of militarism to children. He caused damage valued at approximately £200,000, not counting the loss of irreplaceable books and documents. On his conviction in 1969 he was sentenced to four years in prison. In 1969 RAF Duxford, a Royal Air Force fighter airfield in Cambridgeshire was declared surplus to requirements by the Ministry of Defence. Needing further space, the museum duly requested permission to use part of the site as temporary storage. The entire site was later transferred to the museum in February 1976 and Duxford, now referred to as Imperial War Museum Duxford became the museum's first branch. Also during the 1970s the government raised the possibility of the museum taking over the historic Cabinet War Rooms in Whitehall. The museum was reluctant due to its new commitments related to Duxford and HMS Belfast, but agreed in 1982. For some years the museum was marketed as "The new Imperial War Museum". This atrium, with its concentration of military hardware, has been described as "the biggest boys' bedroom in London". This first phase cost £16.7 million (of which £12 million was provided by the government) and the museum was reopened by The Queen on 29 June 1989. In 1990, the museum was awarded National Heritage Museum of the Year. In September 1992 the museum was the target of a Provisional Irish Republican Army attack against London tourist attractions. Two incendiary devices were found in a basement gallery, but were extinguished by staff before the arrival of the fire brigade, and caused only minor damage. The second stage of the redevelopment of the Southwark building, during which the museum remained open to the public, was completed in 1994. The following year, 2000, the final phase of the Southwark redevelopment was completed. The development included the installation of the museum's Holocaust Exhibition which was opened by the Queen on 6 June 2000. This was the first permanent exhibition dedicated to the Holocaust in a UK museum; its development had taken five years at a cost of £5 million. Two years later, in July 2002, Imperial War Museum North was opened. Between 2004 and 2010 the museum was a partner in a national learning project entitled "Their Past Your Future" (TPYF), part of the Big Lottery Fund's Veterans Reunited programme to commemorate the 60th anniversary of the end of the Second World War. A partnership between the IWM, the Museums, Libraries and Archives Council, and Scottish, Northern Irish and Welsh museum authorities, phase one included a touring exhibition seen by more than two million people, overseas educational visits and further activities run by local authorities. A second phase took a wider 20th century historical remit; it comprised a learning programme using overseas visits and social media, and a professional development scheme for educators. A digital archive of the project, online exhibitions and learning resources were also produced. In October 2011 the museum rebranded itself as Imperial War Museums, the initials IWM forming the basis of a new corporate logo. In September 2011 the museum secured funding from NESTA, the Arts and Humanities Research Council and Arts Council England to develop "social interpretation" systems to allow visitors to comment on, collect, and share museum objects via social media. These systems were incorporated in "A Family in Wartime", an exhibition at IWM London depicting British family life during the Second World War, which opened in April 2012.

Бірінші дүниежүзілік соғыстың 100 жылдығы: 2014 жыл

2009 жылдың тамызында мұражай Императорлық соғыс мұражайы қорының құрылғанын жариялады. Джонатан Хармсворт төрағалық еткен қорға Императорлық соғыс мұражайының (Лондон) тұрақты галереяларын қайта құруға қаражат жинау міндеті жүктелді. 2010 жылдың желтоқсанында IWM Лондонның Бірінші дүниежүзілік соғыс галереясын 2014 жылы соғыстың жүз жылдығына дейін қайта дамыту жоспарлары жарияланды, ал Кембридж герцогы принц Уильям қордың меценаты аталды. 2012 жылдың 11 қазанында IWM Лондон мұражайында сөйлеген сөзінде премьер-министр Дэвид Кэмерон ұлттық жүз жылдық мерекелерді өткізуге арналған қаржыландыру аясында мұражайды қайта жаңартуға қолдау көрсету үшін қосымша 5 миллион фунт стерлингтік мемлекеттік қаржыландыру жариялады. Фостер және Партнерлер компаниясы жобалаған 40 миллион фунт стерлингтік қайта құру жобасы Бірінші дүниежүзілік соғыстың тарихына арналған жаңа галереялық кеңістіктерді, жаңа орталық залды, келушілерге қолайлы навигацияны, жақсартылған жағдайларды, қолжетімділікті және қозғалысты қамтамасыз етеді. Құрылыс жұмыстарына дайындық мақсатында 2012 жылдың қыркүйегінде бірнеше галереялар жабылды, ал 2012 жылдың желтоқсанына қарай 60-тан астам ірі зат IWM Лондон атриумынан Дуксфордқа консервацияға алынып кетті. Құрылыс жұмыстарының жүруіне мүмкіндік беру үшін IWM Лондон 2013 жылдың 2 қаңтарында жұртшылыққа жабылды. Мұражай 2013 жылдың 29 шілдесінде ішінара қайта ашылды. IWM Лондонды Кембридж герцогы принц Уильям 2014 жылдың 17 шілдесінде ресми түрде қайта ашты.

Филиалдар

1970 жылдан бастап Императорлық соғыс мұражайы басқа жерлерге кеңейе бастады. Бірінші филиалы – Императорлық соғыс мұражайы Дуксфорд 1976 жылдың маусымында тұрақты түрде жұртшылыққа ашылды. 1978 жылы тағы бір филиал ашылды. 1984 жылы "Кабинет соғыс бөлмелері", ал 2002 жылы "Солтүстік императорлық соғыс мұражайы" ашылды.

Сәулет және орналасуы

Музей 1936 жылдан бері Ламбет жолындағы бұрынғы Бетлем корольдік ауруханасында орналасқан. Аурухана ғимаратын аурухананың геодезисі Джеймс Льюис, Джон Ганди және басқа сәулетшілер ұсынған жоспарлар бойынша жобалаған, ал құрылысы 1814 жылдың қазан айында аяқталды. Аурухана Ламбет жолымен қатарласа орналасқан, жертөлесі және үш қабаты бар ғимараттардан тұрады, ал кіреберісі портик астында орналасқан. Ғимарат 1930 жылы ауруханадан босатылғанға дейін негізгі өзгерістерсіз сақталды. Лорд Роттермир ерікті жерді сатып алғаннан кейін, аурухананың бастапқы орталық бөлігі (қазіргі уақытта күмбезі пропорционалсыз биік көрінеді) және Смирктің кейінгі қанаттары қалдырылып, қалған қанаттары бұзылды. Музей 1936 жылы ғимаратқа көшкен кезде орталық бөлігінің бірінші қабатында бас көркемсурет галереясы, шығыс қанатында – теңіз галереясы, ал батыс қанатында – әскери галерея орналасқан. Әуе күштері галереясы бұрынғы театр ғимаратында жайғастырылған. Бірінші қабатта тағы да бірнеше көркемсурет галереялары (соның ішінде сэр Уильям Орпен мен сэр Джон Лавериге арналған бөлмелер), әйелдердің соғыс кезеңіндегі еңбегіне арналған галерея, сондай-ақ көлік және байланыс құралдарына қатысты экспонаттар болды. Сондай-ақ, музейдің фотосуреттер жинағы да осы қабатта орналасқан. Екінші қабатта музейдің кітапханасы (батыс қанатында), карталар жинағы (шығыс қанатында) және суреттер мен графикалық жұмыстар сақталды. Экспонаттарды қызмет түріне және азаматтық немесе әскери салаға бөлу жүйесі 1960 жылдардан бастап галереялардың кең ауқымды қайта жаңартылуына дейін сақталды. 1972 жылдың қыркүйегінде ғимаратқа II санаттағы мәдени ескерткіш статусы берілді. Алғашқы аурухана ғимаратының көп бөлігі қазір корпоративтік кеңселерге ие. 1966 жылғы кеңейтімде кітапхана, өнер дүкені және құжаттар архиві орналасқан, ал 1980 жылдардағы жаңарту жұмыстары бес қабаттан тұратын көрме алаңын құрды. Бірінші кезеңде 8000 м² галереялық кеңістік құрылды, оның 4600 м² жаңа болса, екінші кезеңде тағы 1600 м² қосылды, нәтижесінде 5860 м² галереялық кеңістік және алты қабаттан тұратын білім беру орталықтары пайда болды. 2013-2014 жылдарғы қайта құруға дейін жертөледе Бірінші және Екінші дүниежүзілік соғыстарға, сондай-ақ 1945 жылдан кейінгі қақтығыстарға арналған тұрақты галереялар орналасқан. Бірінші қабатта атриум, кинозал, уақытша көрмелер алаңы және келушілерге арналған қызметтер болды. Бірінші қабатта атриум мезонині, білім беру орталықтары және арнайы күштер, тыңшылық және жасырын операцияларды зерттейтін «Құпия соғыс» тұрақты галереясы орналасқан. Екінші қабатта атриумның көрініс алаңы, екі көркемсурет галереясы, уақытша көрме алаңы және «Адамзатқа қарсы қылмыс» тұрақты көрмесі болды. Үшінші қабатта Холокостқа арналған тұрақты көрме, ал төртінші қабатта, күмбезді шатырда Лорд Эшкрофт галереясы орналасқан. 2010 жылдың қараша айында ашылған галереяда музейдің Виктория кресі (VC) және Георгий кресі коллекциясы, сондай-ақ Майкл Эшкрофт жинаған жеке VC коллекциясы, барлығы 241 медаль қойылған. 2019 жылдың тамызында музей Лондондағы Холокост және оның Екінші дүниежүзілік соғыстағы маңыздылығына арналған екі қабаттан тұратын жаңа галереялар жиынтығын құруға 30 миллион фунттан астам қаражат жұмсауды жоспарлап отырғанын хабарлады. Галереялар 2021 жылдың қазан айында ашылды, бұл қолданыстағы тұрақты көрменің орнына келді.

The museum has occupied the former Bethlem Royal Hospital on Lambeth Road since 1936. The hospital building was designed by the hospital surveyor, James Lewis, from plans submitted by John Gandy and other architects, and construction completed in October 1814. The hospital consisted of a range of buildings 580 feet long with a basement and three storeys, parallel to Lambeth Road, with a central entrance under a portico. The building remained substantially unchanged until vacated by the hospital in 1930. After the freehold was purchased by Lord Rothermere, the wings were demolished to leave the original central portion (with the dome now appearing disproportionately tall) and Smirke's later wings. When the museum moved into the building in 1936 the ground floor of the central portion was occupied by the principal art gallery, with the east wing housing the Naval gallery and the west wing the Army gallery. The Air Force gallery was housed in the former theatre. The first floor comprised further art galleries (including rooms dedicated to Sir William Orpen and Sir John Lavery), a gallery on women's war work, and exhibits relating to transport and signals. The first floor also housed the museum's photograph collection. The second floor housed the museum's library in its west wing, and in the east wing the map collection and stored pictures and drawings. This division of exhibits by service, and by civil or military activity, persisted until a wide ranging redisplay of the galleries from the 1960s onwards. In September 1972 the building received Grade II listed building status. The original hospital building is now largely occupied by corporate offices. The 1966 extension houses the library, art store, and document archives while the 1980s redevelopments created exhibition space over five floors. The first stage created 8,000 m2 of gallery space of which 4,600 m2 was new, and the second provided a further 1,600 m2. and provided 5,860m2 of gallery space and educational facilities over six floors. Before the 2013–14 redevelopment, the basement was occupied by permanent galleries on the First and Second World Wars, and of conflicts after 1945. The ground floor comprised the atrium, cinema, temporary exhibition spaces, and visitor facilities. The first floor included the atrium mezzanine, education facilities, and a permanent gallery, Secret War, exploring special forces, espionage and covert operations. The second floor included the atrium viewing balcony, two art galleries, a temporary exhibition area and the permanent Crimes against Humanity exhibition. The third floor housed the permanent Holocaust Exhibition, and the fourth floor, a vaulted roof space, accommodated the Lord Ashcroft Gallery. Opened in November 2010 the gallery exhibits the museum's Victoria Cross (VC) and George Cross collection, alongside the private VC collection amassed by Michael Ashcroft, 241 medals in total. In August 2019, the museum announced plans to spend over £30m on a new set of galleries over two floors at its London site covering the Holocaust and its importance in World War II. The galleries opened in October 2021 to replace the existing permanent exhibition.

Барлық қасиеттілер қосымшасы

1989 жылы мұражай Батыс алаңынан Австраль көшесіндегі, бұрынғы аурухана ғимаратын – All Saints Annexe-ті сатып алды. 1867 жылы салынған бұл ғимарат Джеральдин Мэри Хармсворт паркіне тікелей іргелес орналасқан. Бастапқыда ол жергілікті қайырымдастық шаралар жасаушы Шарлотта Шарман ашқан жетімдер үйі болған, кейіннен аурухана ретінде пайдаланылған. Қазір ғимаратта мұражайдың фото, кино және дыбыс архивтері мен кеңселері орналасқан.

Императорлық соғыс мұражайы

Императорлық соғыс мұражайының Дюксфорд бөлімшесі, Кембриджширдегі Дюксфорд ауылының жанында орналасқан, Ұлыбританиядағы ең ірі авиация мұражайы болып табылады. Дюксфордта мұражайдың ірі экспонаттары, соның ішінде 200-ге жуық ұшақ, әскери техника, артиллерия және жеті негізгі көрме ғимаратында шағын теңіз кемелері орналасқан. Сайт мұражайдың фильмдер, фотосуреттер, құжаттар, кітаптар мен артефактілер жинағын сақтау үшін де кеңістік ұсынады. Бұл жерде Британ армиясының бірнеше полк мұражайлары, оның ішінде Парашют полкі мен Корольдік Англия полкі орналасқан. Тарихи Дюксфорд әуежайының негізіндегі бұл сайтты алғашқыда Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Корольдік әуе күштері (RAF) пайдаланған. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Дюксфорд Ұлыбритания шайқасында маңызды рөл атқарды, ал кейін АҚШ Әскери Әуе Күштерінің истребитель бөлімдері Германияға күндізгі бомбалау операцияларын жүргізуде қолданды. Дюксфорд 1961 жылға дейін RAF әуежайы ретінде жұмыс істеді. Дюксфордтың бастапқы ғимараттарының көпшілігі, мысалы, Ұлыбритания шайқасы кезінде пайдаланылған ангарлар, әлі де қолданылуда. Бұл ғимараттардың көпшілігі сәулеттік немесе тарихи маңызы бар, ал отыздан астамы ескерткіш ретінде тіркелген. Сайтта сонымен қатар, сэр Норман Фостер жобалаған және Стерлинг жүлдесіне ие болған Американдық әуе мұражайы сияқты, арнайы салынған бірнеше көрме ғимараттары бар. Сайт әлі де қолданыстағы әуежай болып табылады және бірнеше азаматтық авиакомпаниялармен пайдаланылады, сондай-ақ үнемі әуе шоуларын өткізеді. Сайт Камбриджшир округі кеңесімен және 1975 жылы құрылған, азаматтық ұшақтарды сақтау және британдық азаматтық авиация тарихын насихаттау мақсатындағы Дюксфорд авиациялық қоғамымен бірлесіп жұмыс істейді.

HMS Belfast (1938)

HMS Belfast, Town класты крейсер, 1938 жылы суға түсірілді және Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде, 1943 жылғы желтоқсанда Солтүстік мүйіс шайқасына қатысып, 1944 жылғы маусымда Нормандияға одақтас әскерлердің шабуылының бастапқы оқтарын атты. Ол Корея соғысында да шайқасты. 1963 жылы қызметтен шығарылғаннан кейін металл тескілері ретінде жойылмақ болған, 1967 жылы Белфастты мұражай кемесі ретінде сақтап қалу үшін күш-жігер жұмсалды. Императорлық соғыс мұражайы, Ұлттық теңіз мұражайы және Қорғаныс министрлігінен құралған бірлескен комитет құрылып, 1968 жылғы маусымда сақтаудың мүмкін екендігі туралы баяндады. 1971 жылы үкімет сақтаудан бас тартты, нәтижесінде HMS Belfast Trust жеке қоры құрылып, кемені сақтап қалу үшін күресті. Қор табысқа жетті және үкімет 1971 жылғы шілдеде кемені Қорға тапсырды. Лондонға жеткізілген ол Лондон тоғанындағы Тауэр көпірінің жанында Темза өзеніне бекітілді. 1971 жылғы қазанда жұртшылыққа ашылған Белфаст 1978 жылғы 1 наурызда Императорлық соғыс мұражайының бөлімшесіне айналды, сол кездегі білім және ғылым министрі Ширли Уильямс оны «тарихымыз бен технологиямыздың маңызды кезеңін көрсететін бірегей мысал» деп атады. Франкландтың пікірінше, 24 жыл қызмет еткен HMS Belfast «толық бір буынның [тарихи деректерін]» бейнелей алды. 2017 жылы көрменің атауы «HMS Belfast 1938» деп өзгертілді, себебі Корольдік теңіз күштерінің жаңа Type 26 фрегатының біріне HMS Belfast деген ат берілді.

Черчилль соғыс бөлмелері

Кабинет соғыс бөлмелері – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде британ үкіметінің басқару орталығы ретінде қызмет еткен жер асты кешені. Вестминстердің Уайтхолл ауданындағы Қаржы министрлігінің төменгі жағында орналасқан бұл нысандар 1939 жылы қолданысқа енгізіліп, 1945 жылдың тамызында Жапонияның капитуляциясынан кейін тасталғанға дейін үздіксіз пайдаланылды. Олардың тарихи құндылығы ерте танылып, халық алдын ала жазылу арқылы келуге мүмкіндік алды. Дегенмен, жұмыс істеп тұрған үкіметтік кеңсе төменгі жағындағы нысанға қоғамның кіруіне рұқсат берудің қиындықтары, Соғыс бөлмелерін аралауға жыл сайын түсетін 30 000-нан 40 000 өтініштің тек 4 500-і ғана қабылдануына әкеп соқты. Мұражай 1982 жылы нысанды басқаруды өз міндетіне алды. 2005 жылы Соғыс бөлмелері Черчилль мұражайы және Кабинеттік соғыс бөлмелері деп қайта аталды, ал 850 м² аумақ Черчилльдің өмірін зерттейтін тарихи мұражай ретінде жаңартылды. Черчилль мұражайын дамытуға тағы 6 миллион фунт стерлинг жұмсалды. Орталық бөлігі – 15 метрлік интерактивті үстел, ол келушілерге, әсіресе Черчилль мұрағат орталығынан «электрондық архив шкафы» арқылы цифрланған материалдарға қол жеткізуге мүмкіндік береді. Мұражай 2010 жылы Черчилль соғыс бөлмелері деп қайта аталды.

Солтүстік Императорлық соғыс мұражайы

Солтүстік Императорлық соғыс мұражайы 2002 жылы Үлкен Манчестердегі Траффордта ашылды. Бұл мұражайдың Оңтүстік-Шығыс Англиядан тыс орналасқан алғашқы филиалы және мұражай ретінде арнайы салынған алғашқысы болды. Архитектор Дэниел Либескинд жобалаған, Манчестердегі архитекторлар Лич Родс Уокер жүзеге асыру қызметтерін ұсынған Императорлық соғыс мұражайы Солтүстік Либескиндтің Ұлыбританиядағы алғашқы ғимараты болды. Либескиндтің Сальфорд-Кейсдегі Манчестер кеме каналына қарап тұрған ғимараты, қақтығыс салдарынан шашырап, қайта құрастырылған жер шары тұжырымына негізделген. Жер, ауа және суды бейнелейтін бұл сынықтар ғимаратқа оның пішінін береді. Бастапқыда 40 миллион фунт стерлингке жоспарланған мұражай, күтілген қаржы түспегеніне байланысты ақырында 28,5 миллион фунт стерлингке аяқталды. Мұражайды жергілікті, ұлттық және еуропалық даму агенттіктері, жеке қайырымдамалар және жергілікті көлік және жылжымайтын мүлік компаниясы Peel Holdings, 12,5 миллион фунт стерлинг үлесімен қаржылады. Мұражайдың бірінші қабатындағы негізгі көрме алаңында тұрақты көрмелер орналасқан. Олар галереяның 200 метрлік периметрі бойынша жүретін хронологиялық экспозициядан және кеңістіктегі "силостарда" орналасқан алты тақырыптық экспозициядан тұрады. Галерея қабырғалары сағат сайын көрсетілетін аудиовизуалды презентация, "Үлкен суретті" көрсету үшін экрандар ретінде пайдаланылады. "Үңгірдей" және әсерлі деп сипатталатын негізгі галереяда ресейлік Т-34 танкы, АҚШ Теңіз корпусының AV 8A Harrier реактивтік ұшағы және Бірінші дүниежүзілік соғыста британдық армияның алғашқы оғын атқан британдық 13 фунттық далалық зеңбірегі сияқты экспонаттар бар. Мұражайда сонымен қатар бөлек галереяда ұйымдастырылатын уақытша көрмелер бағдарламасы да бар.

Жинақтар

[[Файл:Генерал Бернард Л. Монтгомери танкілерінің жылжуын қадағалайды. Солтүстік Африка, 1942 жылдың қарашасы. NARA 535939.tif|thumb|Мұражай коллекциясында Монтгомеридің танктегі суреті, сонымен қатар оның танкысы, командирлік керуендері, штаб машинасы және құжаттары бар.

Құжаттар

Мұражайдың құжаттар архиві қазіргі заманғы соғысты бастан өткерген адамдардың жеке қағаздарын жинап, сақтауға ұмтылады. Архивтің қоры британдық және Достас елдерінің жоғары әскери, теңіз және әуе күштері офицерлерінің құжаттарынан бастап, қатардағы әскерилер мен азаматтардың хаттары, күнделіктері мен естеліктеріне дейін жетеді. Жинаққа фельдмаршал Бернард Монтгомери мен сэр Джон Френчтің құжаттары кіреді. Архивте сонымен қатар Министрлер кабинетінің тарихи бөлімі, Әуе тарихы бөлімі және басқа да британдық үкіметтік органдарда сақталған екінші дүниежүзілік соғыстың неміс құжаттары сияқты шетелдік құжаттардың ірі коллекциясы бар. Шетелдік коллекцияға Министрлер кабинетінен алынған жапондық материалдар да кіреді. Жинаққа Виктория және Георгий кресінің иегерлері туралы мәліметтер мен BBC-нің «Ұлы соғыс» деректі фильміне қатысты хаттар да кіреді. Құжаттар коллекциясына Ұлыбританияның соғыс ескерткіштерінің ұлттық тізілімі де кіреді. 2012 жылы мұражай құжаттар коллекциясында 24 800 қағаз жинағы бар екенін хабарлады. Коллекция Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде қалыптасты, ол кезде мұражай өзі тапсырыс берген және Ақпарат министрлігінің Британдық соғыс ескерткіштері комитеті тапсырыс берген жұмыстарды сатып алды. 1920 жылға қарай өнер коллекциясында 3000-нан астам туынды болды, олардың ішінде Джон Сингер Сарджент, Уиндхэм Льюис, Джон Нэш және Кристофер Невинсонның туындылары бар. Бірінші дүниежүзілік соғыстың ең танымал туындыларының бірі – Сардженттің «Газға түскендер» және салынбаған Естелік зал үшін тапсырыс берілген басқа да туындылар. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін коллекция қайта кеңейді, Ақпарат министрлігінің Соғыс суретшілерінің кеңес комитетінің демеушілігімен мыңдаған туындылар алынды. 1972 жылы мұражай заманауи қақтығыстарды суреттеу үшін суретшілерді шақыру мақсатында Көркемдік жазбалар комитетін (кейіннен Көркемдік тапсырыстар комитеті деп аталды) құрды. Тапсырыс алған суретшілердің қатарында Кен Ховард, Линда Китсон, Джон Кин, Питер Хоусон, Стив Маккуин («Королева және ел») және Лэнглендс & Белл болды, олар Солтүстік Ирландия, Фолкленд аралдары, Парсы шығанағы, Босния, Ирак және Ауғанстандағы қақтығыстарға жауап берді. Коллекцияда екі дүниежүзілік соғыстан қалған 20 мыңнан астам жарнамалық материалдар, мысалы, плакаттар, открыткалар және үндеулер, сондай-ақ ядролық қаруды жою науқаны және «Соғысты тоқтату» коалициясы сияқты соғысқа қарсы ұйымдар шығарған материалдар бар. Сондай-ақ Google Art Project жобасына қатысады. 2012 жылы мұражай өнер коллекциясының жалпы көлемі 84 980 данаға жететінін хабарлады.

The museum's documents archive seeks to collect and preserve the private papers of individuals who have experienced modern warfare. The archive's holdings range from the papers of senior British and Commonwealth army, navy and air officers, to the letters, diaries and memoirs of lower ranked servicemen and of civilians. The collection includes the papers of Field Marshals Bernard Montgomery, and Sir John French. The archive also includes large collections of foreign documents, such as captured German Second World War documents previously held by the Cabinet Office Historical Section, Air Historical Branch and other British government bodies. The foreign collection also includes captured Japanese material transferred from the Cabinet Office. The collection also includes files on Victoria and George Cross recipients, and correspondence relating to the BBC documentary The Great War. The documents collection also includes the UK National Inventory of War Memorials. In 2012 the museum reported its documents collection to contain 24,800 collections of papers. The collection originated during the First World War, when the museum acquired works that it had itself commissioned, as well as works commissioned by the Ministry of Information's British War Memorials Committee. As early as 1920 the art collection held over 3,000 works and included pieces by John Singer Sargent, Wyndham Lewis, John Nash and Christopher Nevinson. Notable First World War works include Sargent's Gassed and other works commissioned for an, unbuilt, Hall of Remembrance. The collection expanded again after the Second World War, receiving thousands of works sponsored by the Ministry of Information's War Artists' Advisory Committee. In 1972 the museum established the Artistic Records Committee (since renamed the Art Commissions Committee) to commission artists to cover contemporary conflicts. Commissioned artists include Ken Howard, Linda Kitson, John Keane, Peter Howson, Steve McQueen (see Queen and Country) and Langlands & Bell, responding to conflicts in Northern Ireland, the Falklands, the Persian Gulf, Bosnia, Iraq and Afghanistan. The collection also includes over twenty thousand items of publicity material such as posters, postcards, and proclamations from both world wars, and more recent material such as posters issued by anti war organisations such as the Campaign for Nuclear Disarmament and the Stop the War Coalition. and Google Art Project. In 2012 the museum reported the total size of its art collection as 84,980 items.

Фильм

1916 жылғы "Сомма шайқасы" деректі және үгіт-насихат фильмінен алынған кадр, музейдің киноархивінде сақталған. Музейдің Кино және Видео Архиві – әлемдегі ең көне кино архивтерінің бірі. Архивізде маңызды тарихи фильмдер мен бейнематериалдардың кең ауқымы сақталған, оның ішінде Бірінші дүниежүзілік соғыстың британдық ресми фильмдері бар. Архивіздегі Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысты маңызды материалдардың арасында 1916 жылғы "Сомма шайқасы" атты пионерлік деректі фильм (2005 жылы ЮНЕСКО-ның "Әлемдік жад тізіміне" енгізілген) және 1917 жылғы "Дер Магиш Гюртль" атты неміс үгіт-насихат фильмі бар. Архивіздегі Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысты материалдарға британдық әскери операторлар түсірген, 1944 жылғы маусымдағы D күні британдықтардың қонуын және 1945 жылғы сәуірдегі Берген-Белсен концлагерінің азат етілуін көрсететін монтаждалмаған фильмдер кіреді. Архивізде үкіметтік ақпараттық фильмдер мен "Бүгінгі түндегі мақсат" (1941) және "Шөлдегі жеңіс" (1943) сияқты үгіт-насихат фильмдері де бар. Архивіздегі Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі жинақтарға Корея соғысы, "Суық соғыс" материалдары, НАТО-ның бұрынғы кино кітапханасы және Босниядағы БҰҰ UNTV қызметінің материалдары кіреді. 1958 жылғы "Мемлекеттік тіркеу туралы" заңға сәйкес, архив Қорғаныс министрлігінен материалдарды алуын жалғастыруда. Архив сонымен қатар әскери қызметшілер мен азаматтық операторлар түсірген әуесқой фильмдерді алуға тырысады. Жинақтың материалдары "Ұлы соғыс" және "Соғыстағы әлем" сияқты теледокументалдық фильмдерді түсіруде пайдаланылды. 2012 жылы музей өзінің киноархивінің көлемі 23 000 сағаттан астам фильм, бейне және цифрлық материалдан тұратынын хабарлады. Архивізде сондай-ақ Бірінші дүниежүзілік соғыстағы 150 000 британдық әуе суреті бар, бұл осы сияқты ең ірі жинақ. Екінші дүниежүзілік соғыс жинағына Билл Брандт, Сесил Битон және Берт Харди сияқты фотографтардың жұмыстары кіреді. Фильмдер архиві сияқты, Фотографиялық архив те 1958 жылғы Мемлекеттік тіркеу туралы заңға сәйкес ресми сақтау орны болып табылады және Қорғаныс министрлігінен материалдарды алуын жалғастырады. 2012 жылы музей өзінің фотосуреттер қоры шамамен 11 миллион суреттен, 17 263 жинақтан тұратынын хабарлады. 1942 жылғы Сингапурдың британдықтарға тапсырылу кезіндегі одақ туы және 11 қыркүйек шабуылынан кейін Дүниежүзілік сауда орталығының қираған жерінен табылған тағы бір ту, сондай-ақ мұнаралардың бөліктері; жеке естеліктер, сувенирлер және траншеялық өнер сияқты түрлі заттар; ордендер, медальдар және марапаттаулар (Виктория және Жорж кресттерінің жинақтарымен қоса); әскери жабдық; атыс қарулары мен оқ-дәрілер, артиллериялық заттар, жиекті қарулар, ұшақтар (мысалы, траншеялық ұшақтар) және басқа да қарулар, көліктер, ұшақтар мен кемелер. Музейде заманауи атыс қаруларының ұлттық жинағы сақталған, сондай-ақ Уинстон Черчилльге тиесілі автоматты тапанша бар. Артиллериялық жинаққа белгілі шайқастарға қатысқан артиллериялық бөлшектер кіреді, мысалы, 1914 жылғы Нерьдегі шайқаста қолданылған Néry зеңбірегі және жаудан алынған жабдықтар. Музейдің көлік құралдары жинағына Бірінші дүниежүзілік соғыста британдық әскерлер қолданған Ole Bill автобусы және Екінші дүниежүзілік соғыста фельдмаршал Монтгомери қолданған бірнеше көлік кіреді. Музейдің ұшақ жинағына сирек кездесетін ұшақтар кіреді, мысалы, жалғыз толық және түпнұсқа Royal Aircraft Factory R. E.8 және тірі қалған екі TSR 2 шабуыл ұшағының бірі, сондай-ақ белгілі шайқастармен байланысты ұшақтар, мысалы, Ұлыбритания шайқасы кезінде ұшқан Supermarine Spitfire. Музейдің теңіз жинағына HM Coastal Motor Boat 4 және HMS XE8 кішкентай су асты кемесі кіреді. 2012 жылы музей өзінің экспонаттарынан 155 000 нысан және тағы 357 көлік пен ұшақ жинағанын хабарлады. жапырақшалар мен рациондық кітаптар, басылған жарияланымдар, газеттер, траншея журналдары (мысалы, Wipers Times) және траншея карталары. 2012 жылы музей өзінің кітапханалық жинағында тарихи маңызы бар 80 000-нан астам нысан (мысалы, карталар, жарияланымдар және сирек кітаптар) және тағы 254 000 анықтамалық материал бар екенін хабарлады. Музейдің дыбыс жинағы 1972 жылы Дыбыс жазбалары бөлімінің құрылуымен және ауызша тарихты жазу бағдарламасының басталуымен құрылды. Дыбыс жинағы 1977 жылғы шілдеде көпшілікке ашылды. Жинаққа сондай-ақ Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде BBC жасаған жазбалар, дыбыс эффекттері, хабар таратулар, сөздер және поэзия кіреді. Музейдің Бірінші дүниежүзілік соғыстың жүз жылдығына арналған бағдарламасының аясында музей "Бірінші дүниежүзілік соғыстың дауыстары" подкаст сериясын шығаруда, ол музейдің ауызша тарих жазбаларын пайдаланады. 2012 жылы музей өзінің дыбыс жинағының көлемі 37 000 сағатқа жететінін хабарлады. жобаның ауқымы барлық соғыстарды қамтиды. 2022 жылғы мәліметтер бойынша, тізімде 90 000-нан астам ескерткіш бар. 2014 жылы IWM және онлайн генеалогиялық қызмет провайдері Findmypast "Бірінші дүниежүзілік соғыстың өмірі" платформасын іске қосу үшін ынтымақтастыққа келді. Жүз жылдық кезеңде әркім тіркелгенге болады, ал жазылым төлегендер Findmypast жинақтарынан жазбаларды қосуға мүмкіндік алды. Тізімдегі жеке жазбаларды құру үшін War Office медаль индекс карталары, Канадтық экспедициялық күштерінің куәліктері, Корольдік теңіз күштерінің қызметтік жазбалары сияқты бірнеше дереккөздер пайдаланылды. Әр адамның профилі оның туған күні, қайтыс болған күні, отбасы мүшелері және т.б. сияқты ақпараттармен толықтырылуы мүмкін еді. Егер адамды қосу қажет болса немесе қайталанған жазбаны біріктіру қажет болса, мұндай әрекет IWM еріктілерімен басқарылатын қолдау форумы арқылы сұралады. Жазылымға ие пайдаланушы адамдардың профильдерін "қоғамдастыққа" біріктіре алатын еді. Бұл кеме экипажы, армиядағы бөлім немесе белгілі бір соғыс зираттарына жерленген ерлер мен әйелдердің аттары сияқты топтасулар болуы мүмкін еді. Мақсат – дерекқорда мүмкіндігінше көп мәліметтерді жинау үшін көшбасшылықты қолдану және онлайн генеалогияны хобби ретінде танымал ету. Платформаның бір сату артықшылығы – алынған деректер болашақ ұрпақтар үшін сақталады. IWM платформа тоқтатылғаннан кейін 2019 жылы деректер архивіне қосылатынын және зерттеу үшін онлайн қол жетімді болатынын мәлімдеді.

thumb|upright=1.35|A still from the 1916 documentary and propaganda film The Battle of the Somme, preserved by the museum's film archive. The museum's Film and Video Archive is one of the oldest film archives in the world. The archive preserves a range of historically significant film and video material, including the official British film record of the First World War. Notable among the archive's First World War holdings is The Battle of the Somme, a pioneering 1916 documentary film (which was inscribed on the UNESCO Memory of the World register in 2005), and Der Magische Gürtel, a German 1917 propaganda film about the submarine U 35. The archive's Second World War holdings include unedited film shot by British military cameramen, which document combat actions such as the British landings on D Day in June 1944, and the liberation of the Bergen Belsen concentration camp in April 1945. The archive also holds government information films and propaganda features such as Target for Tonight (1941) and Desert Victory (1943). The archive's post Second World War collections include material from the Korean War, Cold War material, the former film library of NATO, and material produced by the United Nations UNTV service in Bosnia. As an official repository under the 1958 Public Records Act, the archive continues to receive material from the Ministry of Defence. The archive also seeks to acquire amateur film taken by both service personnel and civilian cameramen. Material from the collection was used in the production of TV documentary series such as The Great War and The World at War. In 2012 the museum reported the size of its film archive as being in excess of 23,000 hours of film, video and digital footage. The archive also holds 150,000 British aerial photographs from the First World War, the largest collection of its kind. The Second World War collection includes the work of photographers such as Bill Brandt, Cecil Beaton and Bert Hardy. Like the Film Archive, the Photograph Archive is an official repository under the 1958 Public Records Act, and as such continues to receive material from the Ministry of Defence. In 2012 the museum reported the size of its photographic holdings as approximately 11 million images in 17,263 collections. a Union flag from the 1942 British surrender of Singapore, and another found among the wreckage of the World Trade Center following the September 11 attacks), as well a piece of the towers; personal mementoes, souvenirs and miscellanea such as trench art; orders, medals and decorations (including collections of Victoria and George Crosses); military equipment; firearms and ammunition, ordnance, edged weapons, clubs (such as trench clubs) and other weapons, and vehicles, aircraft and ships. The museum holds the national collection of modern firearms. and an automatic pistol owned by Winston Churchill. The ordnance collection includes artillery pieces that participated in notable battles, such as the Néry gun, a field gun that was used during the 1914 action at Néry, and equipment captured from enemy forces. The museum's vehicles collection includes Ole Bill, a bus used by British forces in the First World War, and a number of vehicles used by Field Marshal Montgomery during the Second World War. The museum's aircraft collection includes aircraft that are notable for their rarity, such as the only complete and original Royal Aircraft Factory R. E.8 in existence and one of only two surviving TSR 2 strike aircraft, and aircraft associated with particular actions, such as a Supermarine Spitfire flown during the Battle of Britain. The museum's naval collection includes HM Coastal Motor Boat 4 and a midget submarine HMS XE8. In 2012 the museum reported its exhibits collection to contain 155,000 objects and a further 357 vehicles and aircraft. leaflets and ration books, printed proclamations, newspapers, trench magazines (such the Wipers Times) and trench maps. In 2012 the museum reported its library collection to contain over 80,000 items of historic importance (such as maps, proclamations and rare books) and a further 254,000 items of reference material. The museum's sound collection originated in 1972 with the creation of the Department of Sound Records and the instigation of an oral history recording programme. The sound collection opened to the public in July 1977. The collection also includes recordings made by the BBC during the Second World War, actuality sound effects, broadcasts, speeches and poetry. As part of the museum's First World War centenary programme, the museum is producing Voices of the First World War, a podcast series drawing upon the museum's oral history recordings. In 2012 the museum reported the size of its sound collection as 37,000 hours. the scope of the project is all conflicts. as of 2022, there are over 90,000 memorials on the register. In 2014, IWM and online genealogy service provider Findmypast entered into a collaboration to launch the "Lives of the First World War" platform. During the centenary period, anyone could sign up for an account, and those who paid for a subscription had the ability to add records from Findmypast's collections. A number of sources (War Office medal index cards, Canadian Expeditionary Force attestations, Royal Navy service records etc.) had been used as seeding documents to create individual entries in the database. Each person's profile in the database could have been further built up, so as to document when that person was born, when they died, family members etc. If a person needed to be added, or a duplicate existed that needed to be merged, such activity was requested via a support forum manned by IWM volunteers. A user with a subscription had the ability to group person profiles together into a "community". This could be a grouping based around a ship's crew, a unit in the army, or the names of men and women buried in a given war cemetery. The goal was to encourage crowdsourcing to build up as many details as possible in the database, and to tap into the popularity of online genealogy as a pastime. One selling point of the platform was that the data thus captured would form a "permanent digital memorial [that] will be saved for future generations." The IWM declared that the data from the platform would become part of its archive when the platform ceased to be interactive in 2019, "and will be free to access online for research."

Жинақтың көлемі

Музейде шамамен жарты петабайт сандықталған деректер сақталады (2017 жылғы жағдай бойынша). Бұл деректер Duxford (Cambridgeshire) қаласында екі SpectraLogic T950 таспалық кітапханасында орналасқан, олардың арақашықтығы 500 метрді құрайды. Олардың бірі – LTO 5 (Linear Tape Open) таспалық кітапханасы, екіншісі – IBM TS1150.

Басқару

Императорлық соғыс мұражайы – Цифрлық, мәдениет, медиа және спорт министрлігіне бағынған атқарушы ведомстволық емес мемлекеттік орган, ол грант түрінде қаржылық қолдау алады. Мұражай басқаруы 1920 жылғы Императорлық соғыс мұражайы заңымен құрылған, кейіннен 1955 жылғы Императорлық соғыс мұражайы заңы, 1992 жылғы Мұражайлар және галереялар заңы және басқа да қатысты заңнамалармен өзгертілген Қамқоршылар кеңесінің жауапкершілігінде болады. Кеңес құрамында патша тағайындайтын президент (қазіргі уақытта Кент герцогы Эдуард) және премьер-министр, сондай-ақ Сыртқы істер, Қорғаныс және Мәдениет министрлері тағайындайтын он төрт мүше бар. Тағы жеті мүше – өз үкіметтері тарапынан ресми түрде тағайындалған Достас елдерінің жоғары комиссарлары. 2012 жылғы қаңтардан бастап Қамқоршылар кеңесінің төрағасы – сэр Фрэнсис Ричардс, ал оның орынбасары – генерал-лейтенант сэр Джон Киззли. Бұрынғы төрағалардың қатарында адмирал сэр Дерик Холланд Мартин (1967–1977), флот адмиралы сэр Алгернон Уиллис және Корольдік әуе күштерінің маршалы сэр Джон Гренди (1971–1978 жылдары кеңес мүшесі, 1978–1989 жылдары төраға) болды. Гренди Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде RAF Duxford базасын басқарды және 1997 жылы ашылған Duxford-тың Америкалық әуе мұражайының жоспарлауына қатысты. Мұражайдың бас директоры кеңеске есеп береді және бухгалтерлік шоттар бойынша жауапты тұлға болып табылады. 1917 жылдан бері мұражайда алты директор қызмет етті. Біріншісі – белгілі өнер тарихшысы, альпинист және саяхатшы сэр Мартин Конвей. Ол 1895 жылы Гималайдың Қарақорұм тау жотасын картаға түсіруге салған еңбегі үшін рыцарь атағын алды және 1901–1904 жылдары Кембридж университетінде Слейд көркем өнері профессоры болды. Конвей 1937 жылы қайтыс болғанға дейін директор лауазымын атқарды, содан кейін оның орнын Лесли Брэдли иеленді. Брэдли Бірінші дүниежүзілік соғыста Миддлсекс полкінде қызмет еткен, бірақ 1917 жылы денсаулығына байланысты қызметтен босатылды. Кейін ол Чарльз Фулкспен танысып, мұражайдың плакаттар жинағын құрастыруға қатысты. Брэдли 1960 жылы зейнеткерлікке шықты, ал оның орнын доктор Нобл Франкланд басты. Франкланд RAF бомбалаушы әскерлерінде навигатор болып қызмет еткен және «Ерен ұшқыш кресімен» марапатталған. Кабинет министрлігінің ресми тарихшысы ретінде ол Германияға қарсы RAF стратегиялық әуе шабуылының даулы ресми тарихын жазды. Франкланд 1982 жылы зейнеткерлікке шықты, ал оның орнын бұрын Сайнсбери бейнелеу өнері орталығында жұмыс істеген доктор Алан Борг басты. 1995 жылы Борг Виктория және Альберт мұражайына ауысты, ал оның орнын 1968 жылы Франкландтың ғылыми көмекшісі ретінде жұмысқа алынған сэр Роберт Кроуфорд иеленді. Кроуфорд 2008 жылы зейнеткерлікке шыққаннан кейін оның орнын V&A Балалар мұражайының бұрынғы директоры Дайан Лис басты. Ол БАҚ-та Ұлыбританияның ұлттық мұражайын басқаруға тағайындалған алғашқы әйел ретінде танылды.

The Imperial War Museum is an executive non departmental public body under the Department for Digital, Culture, Media and Sport, from which it receives financial support in the form of a grant in aid. The governance of the museum is the responsibility of a Board of Trustees, originally established by the Imperial War Museum Act 1920, later amended by the Imperial War Museum Act 1955 and the Museums and Galleries Act 1992 and other relevant legislation. The board comprises a president (currently Prince Edward, Duke of Kent) who is appointed by the sovereign, and fourteen members appointed in varying proportions by the Prime Minister, and the Foreign, Defence, and Culture Secretaries. Seven further members are Commonwealth High Commissioners appointed ex officio by their respective governments. As of January 2012 the Chairman of the Trustees is Sir Francis Richards and his deputy is Lieutenant General Sir John Kiszely. Past chairmen have included Admiral Sir Deric Holland Martin (1967–77), Admiral of the Fleet Sir Algernon Willis and Marshal of the Royal Air Force Sir John Grandy (trustee 1971–78, chairman 1978–89). During the Second World War Grandy had commanded RAF Duxford, and was chairman during the planning of Duxford's American Air Museum, which opened in 1997. The museum's director general is answerable to the trustees and acts as accounting officer. Since 1917 the museum has had six directors. The first was Sir Martin Conway, a noted art historian, mountaineer and explorer. He was knighted in 1895 for his efforts to map the Karakoram mountain range of the Himalayas, and was Slade Professor of Fine Arts at the University of Cambridge from 1901 to 1904. Conway held the post of director until his death in 1937, when he was succeeded by Leslie Bradley. Bradley had served in the First World War in the Middlesex Regiment before being invalided out in 1917. He later became acquainted with Charles ffoulkes, who invited him to join the museum where he was initially engaged in assembling the museum's poster collection. Bradley retired in 1960 and was succeeded by Dr Noble Frankland. Frankland had served as a navigator in RAF Bomber Command, winning a Distinguished Flying Cross. While a Cabinet Office official historian he co authored a controversial official history of the RAF strategic air campaign against Germany. Frankland retired in 1982 and was succeeded by Dr Alan Borg who had previously been at the Sainsbury Centre for Visual Arts. In 1995 Borg moved to the Victoria and Albert Museum and was succeeded by Sir Robert Crawford, who had originally been recruited by Frankland as a research assistant in 1968. Upon Crawford's retirement in 2008 he was succeeded by Diane Lees, previously director of the V&A Museum of Childhood. She was noted in the media as the first woman appointed to lead a British national museum.