Хейден квартеті – 20 ғасыр басындағы танымал вокалдық төрттік. Edison Quartet ретінде 1896 ж. құрылған, жазбаларымен үлкен сұранысқа ие болды. Музыка, тарих.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
ХХ ғасырдың басындағы танымал вокалдық квартет
Early 20th century popular vocal quartet
Хайдн квартеті, кейін Хейден квартеті деп аталған, ХХ ғасырдың басындағы ең танымал жазылған жақын гармониялық квартеттердің бірі болды. Ол 1896 жылы Edison Records үшін жазу мақсатымен Edison Quartet ретінде құрылды; басқа компаниялармен жазба жасаған кезде жаңа атау алды. Атау классикалық композитор Джозеф Хайднға жасалған құрметті білдірді; кейіннен оның жазылуы қайта қаралып, айтылуына сәйкес Хайден деп өзгертілді. Топ 1914 жылы тарап кетті.
The Haydn Quartet, later known as the Hayden Quartet, was one of the most popular recording close harmony quartets in the early twentieth century. It was originally formed in 1896 as the Edison Quartet to record for Edison Records; it took its new name when recording for other companies. The name was a homage to Joseph Haydn, the classical composer; the spelling was later revised to Hayden, which reflects the way it was pronounced. The group disbanded in 1914.
Құрылу
Хайдн квартеті алғаш рет 1896 жылы «Эдисон квартеті» деген атпен құрылды. Оның құрамына Джон Билинг (тенор), Джере Махони (тенор), Сэмюэл Холланд Роус (барритон, С. Х. Дадли деген атпен өнер көрсетті) және Уильям Ф. Хули (бас) кірді. Махонинің орнын көп ұзамай Гарри Макдонаф псевдонимін қолданған Джон Скантлбери Макдональд басты. Олар «Эдисон квартеті» (немесе «Эдисон ерлер квартеті») ретінде жазба жасады, кейін Эдисоннан басқа компаниялар үшін жаздыру мақсатымен «Хайдн квартеті» деген атауды алды. Топ келесі он жылдық ішінде Peerless Quartet-пен шайқасқан сол кездегі ең танымал топтардың бірі ретінде үлкен жетістікке жетті. Хайдн квартеті көбінесе басқа топтарға қарағанда әндерді баяу және салтанатты түрде орындады. 1908 жылдан бастап Хайдн квартетіне жатқызылған жазбалар біртіндеп тоқтатыла бастады. Музыкалық архивші және статистик Джоэл Уитберн өзінің «Pop Memories 1890–1954» кітабында сол кезеңнің ең сәтті жазбаларын бағалау үшін «Talking Machine Worlds» журналының ең көп сатылатын жазбалар тізімі және «Billboard» журналының ноталар мен водевиль кестелері сияқты әртүрлі дереккөздерді зерттеді. Ол Хайдн квартетінің 1898 мен 1914 жылдар аралығында барлығы 62 «топ ондыққа» енген хит-әндері болғанын анықтады, ал 1900–1909 жылдары кез келген басқа топтан көбірек сәтті жазбалар жасады, олардан тек Макдонаф пен Мюррей ғана озып кетті, олар жеке орындаушылар ретінде де, топ мүшелері ретінде де жазба жасады. Бұл топтың сол дәуірдегі ең танымал топтардың бірі болғанын көрсетеді.
The Haydn Quartet originally formed under the name "Edison Quartet" in 1896, with a membership of John Bieling (tenor), Jere Mahoney (tenor), Samuel Holland Rous (who performed under the name S. H. Dudley, baritone), and William F. Hooley (bass). Mahoney was soon replaced by John Scantlebury Macdonald, who used the pseudonym Harry Macdonough. They recorded as the Edison Quartet (or Edison Male Quartet), before taking the name Haydn Quartet in order to record for companies other than Edison. The group had great success over the next decade as one of the premier recording groups of the time, on a par with the Peerless Quartet. The Haydn Quartet often sang material at a slower tempo and in a statelier fashion than other groups. Recordings credited to the Haydn Quartet began to be phased out in 1908. In his book Pop Memories 1890 1954, music archivist and statistician Joel Whitburn assessed a variety of sources such as Talking Machine Worlds lists of top selling recordings, and Billboards sheet music and vaudeville charts, to estimate the most successful recordings of the period. He concluded that the Haydn Quartet had 62 "top ten" hits in all between 1898 and 1914, and in the decade 1900 1909 had more successful recordings than any other group, behind only Macdonough and Murray, who recorded as solo artists in addition to their group performances. this confirms that the group were one of the most popular of their era.