Джон Мугаби: Уганданың легендар боксшысы

Кіріспе

Угандалық боксшы (1960 жылы туған)

Джон Мугаби (1960 жылдың 4 наурызында туған) – Уганданың бұрынғы кәсіби боксшысы, 1980 жылдан 1999 жылға дейін рингте өнер көрсеткен. Ол 1989 жылдан 1990 жылға дейін WBC супер жартылай орта салмақтағы титулдың иегері болды және орта салмақтағы әлем чемпионатына екі рет таласты, соның ішінде абсолютті чемпиондыққа да үміткер болды. Мугаби 1980-ші жылдардың "алтын дәуірінде" Марвин Хаглер, Шугар Рэй Леонард, Томас Хернс, Уилфред Бенитес және Роберто Дюран сияқты ерекше дағдылы жартылай орта және орта салмақтағы боксшылардың құрамында болды. Әуесқой боксында Мугаби 1980 жылғы жазғы Олимпиада ойындарында жартылай орта салмақта күміс медальді жеңіп алды және бұл жарыста Уганда үшін жалғыз медальді боксшы болды. "Ring Magazine" журналының барлық уақыттағы 100 ең үздік соққы соққысы тізімінде ол #38 орында тұр.

Әуесқой мансап

Уганданы ұсынып, Мугаби 1980 жылғы Мәскеу Олимпиадасында күміс медальді жеңіп алды, бірінші жартылай орта салмақта боксқа қатысты. Ол финалда Кубалық Андрес Алдамадан жеңілді. Сондай-ақ ол 1976 жылғы Жастар арасындағы әлем чемпионатында күміс медальді жеңіп алды, финалда Херол Грэмге ұтылды. Бұған қоса, Мугаби 1978 жылғы Африка ойындарында екінші жартылай орта салмақта қола медальді жеңіп алды.

Кәсіби мансап

Джон Мугаби 1980 жылдың 5 желтоқсанында Омер Караденисті бірінші раундта нокаутқа жіберіп, кәсіпқой боксшы ретінде мансабын бастады. Осы жеңістен кейін көп ұзамай Мугаби Лондонға көшіп, бокс промоутері Микки Даффпен танысты. Дафф – боксшыларды сатудағы сарапшы, ол Мугабиге Англияда бірнеше жекпе-жек ұйымдастырып, оның беделін арттырды. Мугаби Еуропада сегіз жекпе-жекте жеңіске жетті. Күштірек қарсыластарды іздеп, Джон Флоридаға көшті, онда ол сенсациялық нокауттарымен (Кёртис Рамси, Гэри Гиден, бұрынғы әлем чемпионы Эдди Газо, Кёртис Паркер, Франк "Жануар" Флетчер, Нино Гонсалес және Эрл Харгроув сияқты үміткерлерге қарсы) американдық телеарналардың сүйіктісіне айналды. Ол табандылық пен қатыгездік танытып, қарсыластарын жеңді. "Жануар" (оның қатыгез шабуылдары мен бағынышты емес стилі үшін осылай аталды – қарсыласын оң және сол жақ ілгектермен ұрып-соғу арқылы) орта және жартылай орта салмақ арасында салмағын өзгерте алды. Көптеген боксшылар салмақ класын өзгерту арқылы тиімділігін жоғалтады, бірақ Мугабиде мұндай болған жоқ. Ол мансабының сол кезеңіне дейін кездескен барлық қарсыласын нокаутқа жіберді. Мугабидің маңызды жеңісі 1982 жылдың 2 мамырында, ол тәжірибелі Кёртис Рамсиді жеңген кезде тіркелді. Бұл Мугабидің 11-ші жекпе-жегі болды, ол америкалық боксшыны Атлантик-Ситиде (Нью-Джерси штаты) екі раундта жеңіп шықты. 1983 жыл "Жануар" үшін өте қарбалас жыл болды. Ол сол жылы Дэви Мурмен Чемпионат жекпе-жегінен кейін келген Гэри Гиденмен жұдырықтасты, Мугаби оны үш раундта тоқтатты. Көптеген адамдар Мугабидің жартылай орта және орта салмақ дивизиондарының болашағындағы рөлі туралы болжам жасады. Мугаби екі дивизионда да оңай салмақ тартқандықтан, ол көптеген үміткерлерден гөрі қызықтырақ болды. Никарагуалық Эдди Газо, бұрынғы WBA жартылай орта салмақ чемпионы, Мугабиге алғашқы нақты сынақты ұсынды. Газо Мугабимен бірнеше раунд өтті, бірақ "Жануар" бәрін әдеттегідей аяқтады. Мугаби жай ғана күштірек және жылдам болды, белсенді Газоны тактикалық тұрғыдан басып алды. Сол жылы Мугаби Кёртис Паркермен (Пенсильванияның бұрынғы "Алтын қолғаптар" әуесқой чемпионы) кездесті. Паркермен болған "кездесу" ұлттық телевидениде көрсетілді. Паркер беделді боксшы болды, бірақ Мугаби Паркерді қиратуы қатал болды. Паркердің нокаутпен жеңілген алғашқы жекпе-жегі болды. 1984 жылдың ақпанында Мугабидің қиындықтарға төзу қабілеті Джеймс "Хард Рок" Гринмен сынақтан өтті. Мугаби жекпе-жекті бақылауға алып, 10-раундта тоқтатып, техникалық нокаутпен жеңіске жетті. "Жануар" мен Франк "Жануар" Флетчердің арасындағы жекпе-жек Мугабидің "жабайы" деген атаудан тактикалық боксшыға айналуын көрсетті. Мугаби қарсыласына зиян келтіріп, оны жақын соққылармен сынап, төртінші раундта бірнеше дөңгелек соққылар мен белінен келген күшті соққымен Флетчерді есінен айырды – жекпе-жек Флетчердің денесінің арқандар арасында қалған күйімен аяқталды. Орта салмақтағы титулға үш ірі ұйымның (WBA, WBC және IBF) бірінші үміткері болу жолында Мугаби дивизионды басып өтіп, барлық қарсыластарын мерзімінен бұрын жеңді. Мугабидің қатыгездігін Фил Бергер суретке түсірді. 1986 жылы "Нью-Йорк Таймс" газетіне жазған Бергер Мугабидің Хаглермен жекпе-жегіне дайындығын баяндап, дайындықтың қарқындылығын атап өтті, бұл оның спарринг серіктестерін "көңілсіз күйде қалдырды" және кейбіреулері екінші жалақысын алуға жеткілікті уақыт таппады, ал Мугабидің жаттығу лагері "Тірі өлілер түнінен" алынған актерлерге ұқсады. Жартылай орта және орта салмақта жұдырықтаса білуінің арқасында жанкүйерлер оның жеңіл орта салмақтағы әлем чемпионы Хернс немесе орта салмақтағы әлем чемпионы Хаглерге қарсы күресу мүмкіндігі туралы әңгімеледі. Мугаби біраз уақыттан бері міндетті үміткер болғанына қарамастан, Хернс-Мугаби титулдық жекпе-жегі так бірде де өтпеді, өйткені Хернс Марвел Марвин Хаглерге қарсы күресу үшін орта салмаққа көшуді жөн көрді. Оның жеңіс тізбегін және Хаглердің 1985 жылдың 15 сәуірінде Хернспен болған қатал шайқасын ескере отырып, кейбір адамдар Мугабидің өзінен бұрынғы он бір боксшы істей алмаған нәрсені жасауға мүмкіндігі бар деп ойлады: Хаглерден талассыз орта салмақтағы әлем чемпионы атағын тартып алу. 1986 жылдың 10 наурызында Марвин "Құрметті" Хаглер өте қиын сынаққа тап болды. Жас, жеңіліссіз күшті боксшы өз жолындағы барлық қарсыластарын жеңіп жатты. Джон "Жануар" Мугаби барлық жекпе-жектерін нокаутпен жеңіп шықты – көбісі керемет, көбісі жекпе-жектің алғашқы раундтарында. Ол нокаутқа жетуде керемет күшке ие болды және бокс әлемін эпикалық кездесумен қамтамасыз етті. Бұл жекпе-жек Showtime телеарнасында алғаш рет көрсетілді. Мугаби алғашқы раундтарда Хаглердің басына бірнеше соққы берді. Шешуші момент алтыншы раундта болды, онда Хаглер көптеген күшті соққылар жасап, Мугабиді шатастырды. Мугаби қайта қарсылық көрсетті, бірақ оның ерте нокаутпен жеңістері оны ұзақ және қиын жекпе-жекке дайындамады. Ақырында, жеңіс Хаглерге бұйырды, ол 11-раундта нокаутпен жеңді. Көптеген бокс жанкүйерлері бұл жекпе-жекті Хаглер мансабындағы ең қиын сынақ деп санайды. Шугар Рей Леонардтың зейнеткерліктен шығып, Хаглерге орта салмақтағы титул үшін күресуге шешімі Мугабимен болған жекпе-жегіндегі Хаглердің өнеріне зор ықпал етті. Алғашқы жеңілісінен кейін Мугаби Угандаға қайтып, 190 фунтқа дейін салмағын арттырды. 1986 жылдың қыркүйегінде ол Микки Даффқа хабарласып, тағы да жұдырықтасуға дайын екенін мәлімдеді. Мугаби салмағын азайтып, WBC-ден бос қалған жартылай орта салмақтағы әлем титулын жеңіп алуға мүмкіндік алды. Тағы да көптеген жанкүйерлер оған сенім артты, бұл жолы Дуэйн Томасқа қарсы, 1986 жылдың 5 желтоқсанында. Алайда Мугаби үшінші раундта соққыдан кейін көз соққысын жұқартты, жекпе-жек тоқтатылды. Мугаби ертесі күні көзіне операция жасады. Екі жеңіліске көңілі тоңған Мугаби салмағын арттырып, шамамен он төрт ай бойын жұдырықтаспады. 1988 жылдың қаңтарында ол Майк Тайсонның Ларри Холмске қарсы титул қорғау жекпе-жегінің алдында Брайан Грантпен жұдырықтасты. Мугаби жылдам нокаутпен жеңіске жетіп, тағы да нокаутпен жеңіс тізбегін бастады. 1988 жылдың тамызында ол WBC 154 фунттық титулына бірінші үміткер атанды, бірақ сол кездегі чемпион Дональд Карримен жекпе-жек өткізе алмады. Карри 1989 жылдың басында титулын жоғалтқаннан кейін Мугабиге әлем чемпионы болуға тағы да мүмкіндік берілді. 1989 жылдың 8 шілдесінде Мугаби ақыры арманына жетті, Карридің ізбасары Рене Жако 1-раундта жарақат алғандықтан жекпе-жек тоқтатылды, Мугаби WBC жартылай орта салмақ чемпионы атанды. Рики Стакхаус пен Карлос Антунеске қарсы екі раундтық нокауттан кейін Мугаби, 154 фунт салмақ шегін сақтауда қиындықтарға тап болғандықтан, өзінің титулын Терри Норриске қарсы салды. Норрис чемпионды жақ сүйегіне жасаған соққымен есеңгіретіп, Мугабиге әлем титулын жеңіп, жоғалтқан екінші боксшы (Ал Сингерден кейін) деген жағымсыз атақ алып берді. Тәуекелге төзу қабілетін көрсетіп, Мугаби тағы да екі жеңіске жетіп, 1991 жылдың 20 қарашасында Лондон қаласында бос WBO орта салмақ чемпионатын үшін Жеральд МакКлелланмен жұдырықтасты. Мугаби бұл кезде бұрынғы өзіне ұқсамайтын, әлсіз болды және тағы да бірінші раундта нокаутпен жеңілді. Мугаби бес жылдық үзіліске шықты, ол Австралияға көшті. 1996 жылы ол қайта оралып, сегіз жекпе-жекке қатысты. Ол 12-раундта Джейми Уоллеспен болған жекпе-жекте шешіммен Австралия орта салмақ чемпионатын жеңіп алды. Джонның Норриске жеңілгеннен кейін қайта оралуына екі жекпе-жек жетті. Мугаби Глен Келлиге қарсы жұдырықтасатын болды. 1999 жылдың қараша айтындағы сол кеш Мугабидің жарқын бокс мансабының төмендеуі болды, өйткені ол тағы да нокаутқа түсті...

John Mugabi started as a professional on December 5, 1980, by knocking out Oemer Karadenis in round one in Cologne. Soon after that win, Mugabi moved to London where he became acquainted with boxing promoter Mickey Duff, an expert in boxer marketing who landed Mugabi various fights in England and built his reputation there. Mugabi won eight fights in Europe. Searching for more formidable foes, John moved to Florida where he became a favourite of American TV networks with his sensational knockouts of contenders such as Curtis Ramsey, Gary Guiden, former world champion Eddie Gazo, Curtis Parker, Frank The Animal Fletcher, Nino Gonzalez and Earl Hargrove through a display of tenacity and ferociousness. 'The Beast’ as he would become known (for his ferocious attacks and untamable style—bashing his prey with overhand rights and wild left hooks) was able to fluctuate his weight between middleweight and junior middleweight. Some people lose effectiveness by changing weight classes, but not Mugabi. He was able to knock out every opponent he faced to that point of his career. Mugabi’s first victory of note came on May 2, 1982, when he took on veteran Curtis Ramsey. It was Mugabi’s 11th bout and he took care of the American in two rounds in Atlantic City, New Jersey. 1983 was a busy calendar year for the Beast. In that year he took on Gary Guiden, who had just come off of a Championship fight against Davey Moore; Mugabi stopped him in three. Many started speculating about Mugabi’s role in the future of the Junior Middleweight and Middleweight divisions. The fact Mugabi easily made the weight at both divisions made him more intriguing than most prospects. Nicaraguan, Eddie Gazo, a former WBA Junior Middleweight Champion provided Mugabi with his first real test. Gazo went rounds with Mugabi, but ‘The Beast’ ended things the way he always did. Mugabi was simply stronger and faster tactically overwhelming the busier Gazo. In the same year, Mugabi took on Curtis Parker (a former Pennsylvania Golden Gloves amateur champion )The ‘meeting’ with Curtis Parker was on national television. Parker was an established fighter, but Mugabi’s destruction of Parker was savage. It was the first time that Parker had lost a bout by knockout. In February 1984 Mugabi’s ability to take adversity was tested by James ‘Hard Rock’ Green. Mugabi slowly took control of the fight until it was stopped in the 10th round, with Mugabi declared the winner by technical knockout. The bout between ‘The Beast’ and Frank ‘The Animal’ Fletcher marked a quiet maturity that marked Mugabi’s transformation from being what had been dubbed a ‘banger’ with raw power to a refined tactical boxer. The Beast hurt his prey, gently testing with his jabs and then in the 4th round a couple of roundhouse punches and a haymaker travelling all the way from his waist caught Fletcher asleep—the fight ended with Fletcher’s body between the ropes. On his way to becoming the number one contender for the middleweight title of each of the three major sanctioning bodies (WBA, WBC, and IBF), Mugabi ran roughshod over the division and finished each of his opponents inside the distance. Mugabi's ferocity was captured by Phil Berger. Writing in the New York Times in 1986, Berger, commenting on Mugabi’s preparation for the Hagler fight noted the intensity of preparation that left his sparring partners in a 'woebegone condition' and further that some did not last long enough to draw their second paycheck and left Mugabi’s training camp ‘looking like extras from 'Night of the Living Dead'. Because of his ability to fight both at junior middleweight and middleweight, fans began to talk about the possibility of him challenging either world light middleweight champion Hearns or world middleweight champion Hagler. Despite Mugabi being a mandatory contender for some time, a Hearns Mugabi title match never materialised, as Hearns elected to move to Middleweight to challenge Marvelous Marvin Hagler. Considering his streak and Hagler's tough battle with Hearns on April 15, 1985, some felt Mugabi had a shot at doing what eleven men before him could not: wresting Hagler's undisputed world middleweight title from him. On March 10, 1986, Marvin ‘Marvelous’ Hagler rose to a very stiff challenge. A young, undefeated powerhouse was destroying every opponent in his path. John ‘The Beast’ Mugabi had won all of his contests by knockout—many spectacular; many in the first few rounds of the fight. He possessed incredible knockout power and provided the boxing world with an epic encounter. The fight was the first televised by Showtime. Mugabi landed his share of blows to Hagler's head during the early rounds. The turning point came in the sixth round when Hagler landed many heavy blows and staggered Mugabi. Mugabi fought back gamely but his early knockout wins left him ill prepared for a long, tough fight. In the end, it was Hagler who came out the victor, with a knockout in the eleventh round. Many boxing fans consider this to have been the toughest contest of Hagler's career. Sugar Ray Leonard's decision to come out of retirement and challenge Hagler for the Middleweight Championship was heavily influenced by Hagler's performance in the Mugabi fight. After his first loss, Mugabi retired to Uganda and ballooned in weight to 190 lbs. In September 1986 he contacted Mickey Duff, stating that he was ready to fight again. Mugabi went down in weight and was given an opportunity by the WBC to win their world light middleweight title, vacated by Hearns. Once again many fans favoured him, this time against Duane Thomas, on December 5 of '86. However, Mugabi suffered a broken eye socket, the consequence of a punch in round three and the fight had to be stopped. Mugabi underwent optical surgery the next day to repair his injury. Discouraged by two consecutive losses, Mugabi gained weight and did not fight for nearly fourteen months. In January 1988, he came back to fight Bryan Grant on the undercard of Mike Tyson's title defence against Larry Holmes. Mugabi won by quick knockout and set off on another knockout winning streak. He became number one contender for the WBC 154 lb title in August 1988 but could not land a fight with then champion Donald Curry. After Curry lost his title in an upset in early 1989, Mugabi was given another opportunity to become world champion by the WBC. On July 8 of that year, Mugabi finally made his dream come true, when Curry's successor Rene Jacquot could not continue the fight due to an injury in round one in Grenoble to become the WBC light middleweight champion. After two first round knockout wins against Ricky Stackhouse and Carlos Antunes, Mugabi, who by this time was having difficulty making the weight limit of 154 lbs, put his title on the line against Terry Norris. When Norris downed the champion for the count with a right to the jaw, Mugabi received the dubious distinction as the second fighter, after Al Singer, to both win and lose a world title by the first round knockout when he was defeated by Norris. Showing resilience, Mugabi resurfaced with two more wins and once again found himself fighting for a world title, facing Gerald McClellan on November 20, 1991, in London for the vacant WBO middleweight championship. Mugabi looked a shadow of his former self by this time, and once again came out on the losing end, again by a first round knockout. Mugabi took a five year layoff in which he moved to Australia. In 1996, he came back for the first of an eight fight comeback. He went on to claim the Australian middleweight championship by way of a 12th round decision over Jamie Wallace. It only took John two fights before he was in line for a world title again. In his third fight back from the loss to Norris, Mugabi would challenge Glen Kelly. That November night in 1999, marked the decline of Mugabi’s illustrious boxing career as he was again knocked out in the eighth round. Mugabi resides in Australia where among other functions he trains fighters. When Mugabi finally retired, he had a record of 42 wins, 7 losses and 1 draw, 39 wins by knockout. His 25 fight knockout win streak stands as one of the longest knockout streaks ever in boxing.

Бокстан кейінгі өмір

Мугабидің Флорида штатының Тампа қаласында тұратын Милдред Пруденс Мугаби деген қызы бар, сондай-ақ Уганданың Кампала қаласында тұратын Морин Басемера Мугаби деген тағы бір қызы бар.

Кәсіби бокс жазбасы

Жоқ, жоқ. (No) НәтижеТізімдегі нөміріОппонентТүріРаунды, уақытыКүніОрныЕскертулер50Желдетілді42–7–1Glen KellyTKO8 (12)16 қаңтар 199949Желдетілді42–6–1Anthony BigeniTKO8 (12)19 шілде 199848Жеңіс42–5–1Paul SmallmanUD1026 ақпан 199847Желдетілді41–5–1William Bo JamesUD1013 қаңтар 199846Тең41–4–1Paul SmallmanTD (Техникалық теңдік)2 (10)18 желтоқсан 199745Жеңіс41–4Jamie WallaceUD1219 маусым 199744Жеңіс40–4Ambrose MliloTKO10 (10), 20 ақпан 199743Жеңіс39–4Peter KinsellaPTS (Ұпай бойынша шешім)1016 желтоқсан 199642Желдетілді38–4Gerald McClellanTKO1 (12), 20 қараша 199141Жеңіс38–3Kevin Whaley ElTKO412 қыркүйек 199140Жеңіс37–3James WilliamsonTKO312 шілде 199139Желдетілді36–3Terry NorrisKO1 (12), 31 наурыз 199038Жеңіс36–2Carlos AntunesKO1 (10), 10 қаңтар 199037Жеңіс35–2Ricky StackhouseTKO1 (? )30 қазан 198936Жеңіс34–2René JacquotTKO1 (12)8 шілде 198935Жеңіс33–2Ralph SmileyTKO220 наурыз 198934Жеңіс32–2Kenneth StylesTKO1 (10)23 ақпан 198933Жеңіс31–2Francisco CarballoTKO2 (10), 4 ақпан 198932Жеңіс30–2Mike SacchettiTKO3 (10)27 қыркүйек 198831Жеңіс29–2Kenny SnowTKO4 (10), 7 шілде 198830Жеңіс28–2Gonzalo MontesTKO34 маусым 198829Жеңіс27–2Knox BrownTKO3 (10), 5 мамыр 198828Жеңіс26–2Bryan GrantTKO2 (6), 22 қаңтар 198827Желдетілді25–2Duane ThomasTKO3 (12), 5 желтоқсан 198626Желдетілді25–1Marvin HaglerKO11 (12), 10 наурыз 198625Жеңіс25–0Bill BradleyRTD (Бұрыштың зейнетағасы)4 (10), 6 тамыз 198524Жеңіс24–0Earl HargroveKO1 (10), 17 наурыз 198523Жеңіс23–0Nino GonzalezKO125 қыркүйек 198422Жеңіс22–0Frank FletcherTKO4 (10), 5 тамыз 198421Жеңіс21–0Wilbert JohnsonKO2 (10), 27 мамыр 198420Жеңіс20–0James GreenTKO10 (10), 19 ақпан 198419Жеңіс19–0Curtis ParkerKO1 (10), 12 қараша 198318Жеңіс18–0Eddie GazoTKO4 (10), 8 қазан 198317Жеңіс17–0Don MorganKO1 (10), 16 қыркүйек 198316Жеңіс16–0Jeff NelsonTKO2 (10)5 тамыз 198315Жеңіс15–0Gary GuidenTKO3 (10), 3 шілде 198314Жеңіс14–0Roosevelt GreenTKO115 мамыр 198313Жеңіс13–0Doug DemmingsTKO5 (8)23 қазан 198212Жеңіс12–0Steve WilliamsTKO6 (10)15 қыркүйек 198211Жеңіс11–0Curtis RamseyKO1 (10), 2 мамыр 198210Жеңіс10–0Curtis TaylorKO226 наурыз 19829Жеңіс9–0Sammy FloydKO226 желтоқсан 19818Жеңіс8–0Darwin BrewsterKO6 (8), 16 қараша 19817Жеңіс7–0John MwansaKO131 қазан 19816Жеңіс6–0Ronnie FordKO125 қыркүйек 19815Жеңіс5–0Pedro GuerreroTKO230 мамыр 19814Жеңіс4–0Dennis PryceKO (Нокаут)1 (8), 11 мамыр 19813Жеңіс3–0Mauricio Fernandes da CruzTKO410 сәуір 19812Жеңіс2–0Giampaolo PirasTKO2 (6)12 ақпан 19811Жеңіс1–0Oemer KaradenisTKO (Техникалық нокаут)15 желтоқсан 1980

No. (Number)ResultRecordOpponentTypeRound, timeDateLocationNotes50Loss42–7–1Glen KellyTKO8 (12)16 Jan 199949Loss42–6–1Anthony BigeniTKO8 (12)19 Jul 199848Win42–5–1Paul SmallmanUD1026 Feb 199847Loss41–5–1William Bo JamesUD1013 Jan 199846Draw41–4–1Paul SmallmanTD (Technical draw)2 (10)18 Dec 199745Win41–4Jamie WallaceUD1219 Jun 199744Win40–4Ambrose MliloTKO10 (10), 20 Feb 199743Win39–4Peter KinsellaPTS (Points decision)1016 Dec 199642Loss38–4Gerald McClellanTKO1 (12), 20 Nov 199141Win38–3Kevin Whaley ElTKO412 Sep 199140Win37–3James WilliamsonTKO312 Jul 199139Loss36–3Terry NorrisKO1 (12), 31 Mar 199038Win36–2Carlos AntunesKO1 (10), 10 Jan 199037Win35–2Ricky StackhouseTKO1 (? )30 Oct 198936Win34–2René JacquotTKO1 (12)8 Jul 198935Win33–2Ralph SmileyTKO220 Mar 198934Win32–2Kenneth StylesTKO1 (10)23 Feb 198933Win31–2Francisco CarballoTKO2 (10), 4 Feb 198932Win30–2Mike SacchettiTKO3 (10)27 Sep 198831Win29–2Kenny SnowTKO4 (10), 7 Jul 198830Win28–2Gonzalo MontesTKO34 Jun 198829Win27–2Knox BrownTKO3 (10), 5 May 198828Win26–2Bryan GrantTKO2 (6), 22 Jan 198827Loss25–2Duane ThomasTKO3 (12), 5 Dec 198626Loss25–1Marvin HaglerKO11 (12), 10 Mar 198625Win25–0Bill BradleyRTD (Corner retirement)4 (10), 6 Aug 198524Win24–0Earl HargroveKO1 (10), 17 Mar 198523Win23–0Nino GonzalezKO125 Sep 198422Win22–0Frank FletcherTKO4 (10), 5 Aug 198421Win21–0Wilbert JohnsonKO2 (10), 27 May 198420Win20–0James GreenTKO10 (10), 19 Feb 198419Win19–0Curtis ParkerKO1 (10), 12 Nov 198318Win18–0Eddie GazoTKO4 (10), 8 Oct 198317Win17–0Don MorganKO1 (10), 16 Sep 198316Win16–0Jeff NelsonTKO2 (10)5 Aug 198315Win15–0Gary GuidenTKO3 (10), 3 Jul 198314Win14–0Roosevelt GreenTKO115 May 198313Win13–0Doug DemmingsTKO5 (8)23 Oct 198212Win12–0Steve WilliamsTKO6 (10)15 Sep 198211Win11–0Curtis RamseyKO1 (10), 2 May 198210Win10–0Curtis TaylorKO226 Mar 19829Win9–0Sammy FloydKO226 Dec 19818Win8–0Darwin BrewsterKO6 (8), 16 Nov 19817Win7–0John MwansaKO131 Oct 19816Win6–0Ronnie FordKO125 Sep 19815Win5–0Pedro GuerreroTKO230 May 19814Win4–0Dennis PryceKO (Knockout)1 (8), 11 May 19813Win3–0Mauricio Fernandes da CruzTKO410 Apr 19812Win2–0Giampaolo PirasTKO2 (6)12 Feb 19811Win1–0Oemer KaradenisTKO (Technical knockout)15 Dec 1980