Level 42 тобының тарихы мен музыкалық эволюциясы

Level 42 тобы: джаз-фанк, софисти-поп, және даңс-рок жанрларындағы музыкасы, Wally Badarou-мен ынтымақтастығы, Elite Records-қа қосылуы туралы.

17 мин оқу

100%

Дереккөз: Level 42 — Wikipedia

Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.

Мазмұны

Кіріспе

Ағылшын джаз-фанк тобы
ағылшын тобы

Джаз-фанк
софисти-поп
денс-рок. Wally Badarou-мен байланыстарын сақтап, Phil Gould және Mark King оны Level 42 тобымен жұмыс істеуге шақырды. Ол ешқашан топқа ресми түрде қосылмаса да, Badarou атақтың орнына барлық бестенші мүшеге айналды: әндерді бірлесіп жазды, студияда клавиатуралар мен синтезаторлар ойнады және жазбаларды бірлесіп өндірді.

1980-1983 жж: Алғашқы альбомдар (Level 42, The Early Tapes, The Pursuit of Accidents)

Бірге джем сессиясын өткізгендерін көргеннен кейін, Level 42 тобына 1980 жылы Elite Records (кішкентай тәуелсіз лейбл) компаниясымен келісімшартқа отыру ұсынылды. Оларды вокалдық музыкаға қарай бұрылуға да ынталандырды. Әнші іздеуді қарастырған топ ақырында Кинг пен Линдупты вокалдық рөлге бекітті. Екеуі де үйлесімді стильде ән айтуды дамытты, Линдуптың фальцеттік дауысы жиі гармониялар мен хорларда қолданылды, ал Кингтің терең теноры куплеттерді орындады (дегенмен Линдуп жеке әндерді толығымен өзі де орындады). Ән сөздерін көбінесе Гулд ағайындылары жазса, Кинг, Бадару және Линдуп Level 42 музыкасына назар аударды. Elite Records-тың "Love Meeting Love" синглы топты Polydor Records назарына түсірді, олармен екінші жазу келісімшартына қол қойды. 1981 жылы олар алғашқы Polydor синглын – "Love Games" шығарды, ол Top 40 хиттерінің қатарына енді. Содан кейін олар сыншылар тарапынан жоғары бағаланған дебюттік альбомын шығарды, ол бүкіл Еуропа бойынша бірден танымал болды. Топ төрт мүшесінің музыкалық білімі мен орындау шеберлігін пайдалана отырып, британдық және еуропалық джаз-фанк сахнасында концерттік орталыққа айналды. Polydor сол жылы The Early Tapes атты екінші альбомын шығару арқылы топтың жетістігін пайдаланды. Бұл Elite Records кезеңіндегі материалдардың жинағы болды (сонымен қатар Strategy деген басқа атаумен де белгілі). 1982 жылы Level 42 үшінші альбомын – The Pursuit of Accidents шығарды. Бұл Level 42 формуласын одан әрі дамыту болды, олардың инструменталды джаз-фанк дағдылары мен стилін сақтап, сонымен қатар поп әндерімен тәжірибе жасады. Альбомнан шыққан екі сингл – "Weave Your Spell" және "The Chinese Way" – хит-парадқа енді. Соңғысы, әсіресе, хит-парадта жоғары көтеріліп, топқа бұрынғыдан гөрі әлдеқайда кең аудиторияны сыйлады.

1983-1985: Попқа қарай жылжу (Жұрақ пен шынайы түстерде тұру)

Төртінші альбом, Standing in the Light, 1983 жылы жарық көрді. Earth, Wind & Fire тобынан Ларри Данн мен Вердин Уайт продюсерлік еткен бұл альбом топ үшін жаңа дәуірді бастады, ол бұрынғы шығарылымдарға қарағанда аз тәжірибелік және джаздық элементтері аз болды. Бұл оларға алғашқы Ұлыбританиялық топ 10 хиті "The Sun Goes Down (Living It Up)" әнін сыйлады. Ерекшелігі, альбомда аспаптық тректер жоқ еді, топ енді әндерге баса назар аудара бастады. (Топ 1988 жылғы Staring at the Sun альбомына дейін тағы бір аспаптық шығарылым жасамады). 1984 жылғы True Colours альбомы топтың негізінен джаз-фанк музыкасынан қашықтау дамуын жалғастырды, фанк, пауэр-поп, орташа темпті рок және көңілді балладалар арасында ауысып отырды. Ол "The Chant Has Begun" және "Hot Water" синглдерін дүниеге әкелді. Соңғысы Ұлыбританияда топ 20-ға, ал Нидерландыда топ 5-ке енді, онда топ кең танылды (ән Бельгияда да 7-орынға жетті). Сол жылы Марк Кинг өзінің бірінші жеке альбомын – Influences шығарды, онда ол көптеген аспаптарда орындады (Aswad тобынан Drummie Zeb және Lindup қосымша клавишаларда қонақ ретінде қатысты). Level 42 концерттік өнерлерімен танымал болды (бұл 1985 жылғы екі дискілік A Physical Presence альбомында көрсетілген). Концерттік өнерлері үшін топқа 1984 жылдан 1988 жылға дейін топпен бірге гастрольде болған және кейбір альбомдардың жазылуына үлес қосқан саксофонист Крис Мах қосылды.

1985-1987: Дүниежүзілік атақ (World Machine және Running in the Family) және бастапқы құрамның бөлінуі

Осы уақытқа қарай, топ өзінің негізгі поп/рок дыбысына толыққанды орныққан еді, бұл олардың 1985 жылдың соңында шыққан келесі студиялық альбомы "World Machine" арқылы нақтыланды. Кингтің шебер бас-гитарасы және Линдуп пен Бадарудың қуатты клавиатуралары "Something About You" және "Leaving Me Now" сияқты поп-әндердің үлгісі болды, олар екеуі де Ұлыбританиядағы Топ-20 хиттері (Нидерландыда Топ-40 хиттері). "Something About You" әні келесі жылы АҚШ-тағы алғашқы (және жалғыз) Топ-10 хитке айналды, сондай-ақ Канадада Топ-5-ке, Италия мен Жаңа Зеландияда Топ-20-ға енді. "Leaving Me Now" бұл альбомнан шыққан екінші хит болды, Ұлыбританияда 15-орынға жетті, бірақ Еуропада одан аз сәттілікке ие болды. Альбомның Ұлыбритания нұсқасындағы "Coup d'État" және "Dream Crazy" әндерінде, сондай-ақ "World Machine" сессиялары кезінде жазылған ұзақ инструменталды трек "Hell" Level 42 тобының бастапқыларының элементтерін әлі де табуға болады (Бұл трек 2000 жылдардың басына дейін Napster-де MP3 жүктелімі ретінде қол жетімді болған жоқ). "World Machine" сыншылардан жағымды пікірлер алды, AllMusic журналисі Уильям Купер ретроспективті шолуда оны "80-ші жылдардың ортасының ең жақсы поп-альбомдарының бірі" деп сипаттады. Альбомды жазу кезінде Фил Гулд пен Марк Кинг арасында музыкалық бағыт, өндіріс және олардың жеке қарым-қатынастарына байланысты алғашқы маңызды шиеленістер пайда бола бастады. Бұл қақтығыс Гулдтың бір аптаға топтан кетуіне әкелді. Аллан Холдсворттың барабаншысы Гари Хасбанд ықтимал ауыстырушы ретінде қарастырылды, бірақ Гулд пен Кинг арасындағы даулар кейіннен шешілді және топ осы уақытқа дейін ең табысты жылын өткізді. 1986 жылдың басында шыққан "Lessons in Love" халықаралық хитке айналып, Level 42-нің ең көп сатылатын сингліне айналды. Бұл топқа Дания, Германия, Швейцария және Оңтүстік Африкадағы алғашқы бірінші орынды әкелді, бұл топтың танымалдығын едәуір арттырды. Сонымен қатар, ол Италияда, Нидерландыда және Швецияда 2-орынды, Ұлыбритания мен Ирландияда 3-орынды, Австрияда 4-орынды, Норвегияда 10-орынды, 1987 жылы АҚШ-та 12-орынды, Жаңа Зеландияда 18-орынды және Францияда 22-орынды иеленді. "Lessons in Love" 1987 жылғы "Running in the Family" альбомының жетекші синглі болды, ол осы әннің табысын пайдалану мақсатында жазылған. Топтың сәттілігінің шыңына жеткенімен, альбом Level 42-нің жылтыраған поп-дыбысына одан әрі сәндік элементтер қосты (Фил Гулдтың алаңдаушылығына қарамастан). Альбомнан шыққан келесі синглдер топтың қазіргі беделін жалғастырып, дамытты: "To Be With You Again" (Нидерландыда және Ирландияда 6-орын), "It's Over" балладасы (Ирландияда 3-орын және Нидерландыда 7-орын) және "Running In The Family" альбомының атау трегі (Данияда 1-орын, Нидерландыда 3-орын, Ирландияда 4-орын, Швейцарияда 5-орын, Норвегияда 7-орын және Жаңа Зеландияда 9-орын). Альбомның өзі көптеген елдерде Топ-10-ға еніп, халықаралық деңгейде үлкен жетістікке жетті. Қазіргі кезде жетекші британдық поп-тобы болған Level 42 1987 жылдың маусым айында Принс Траст концертінде өнер көрсетті, онда Эрик Клэптон "Running in the Family" әнін орындау үшін жетекші гитарада ойнады. Кинг пен Линдуп сондай-ақ Бен Э. Кингпен "Stand By Me" және Джордж Харрисон мен Ринго Старрмен "While My Guitar Gently Weeps" әндерін орындады. Осы табысқа қарамастан, Level 42 тобы тарап кетудің алдында тұрды. Фил Гулд ең көңілі толмаған мүше болғанымен, Боун Гулд 1987 жылдың соңында Мадоннаның гастрольдік бағдарламасына қолдау көрсеткеннен кейін бірінші болып кетті. Топтың ең тыныш мүшесі болған Бун Кинг пен Линдупты кенеттен кетіп қалғанымен таң қалдырды. Алайда ол жүйке ауруынан зардап шегіп, әйелі мен балаларымен көбірек уақыт өткізу үшін, тұрақты гастрольдерге шығатын музыкант өмірін тастағысы келді. Бунның топпен қарым-қатынасы достық болып қалды және ол Level 42-ге орындаушы немесе жазушы мүше ретінде қайтып келмегеніне қарамастан, ол кеткеннен кейін топ үшін әндер жазуын жалғастырды. Ол алты апталық турнеге және Тина Тернермен қосымша қолдау көрсету үшін тәжірибелі сессиялық музыкант, бұрын Modern Romance гитаристі болған Пол Гэндлермен уақытша алмастырылды. 1987 жылдың желтоқсан айында турдың ортасында Фил Гулд Level 42 тобынан түпкілікті түрде кетіп қалды. Ағасы сияқты, ол шаршаудан зардап шекті, бірақ оның Кингпен қарым-қатынасы тағы да нашарлап, енді бірге жұмыс істеу қиын болды. Филдің топтың жаңа "поп" дыбысына қанағаттанбағаны да хабарланды, ал Кинг пен Линдуп оны қалуға көндіре алмады. Турдың күндерін аяқтау үшін топ Prefab Sprout барабаншысы Нил Контиді шақырды.

By this time, the band were well established in their mainstream pop/rock sound, as evidenced on their next studio album, World Machine, released later in 1985. King's dextrous bass playing and Lindup and Badarou's chugging keyboards acted as templates for pop songs such as "Something About You" and "Leaving Me Now", which were both UK Top 20 hits (Top 40 hits in the Netherlands). Significantly, "Something About You" was also their first (and only) US Top 10 the following year; also reaching the Top 5 in Canada and the Top 20 in Italy and New Zealand. "Leaving Me Now" was the second hit from this album, peaking at No. 15 in the United Kingdom but proving less successful in Europe. Elements of Level 42's roots could still be found in the funky "Coup d'État" and "Dream Crazy" on the UK version of the album, as well as a long instrumental track named "Hell," which was also recorded during the World Machine sessions (This last track did not see the light of day until the early 2000s as an MP3 download on the original Napster). World Machine gained positive reviews from critics, with AllMusic journalist William Cooper, in a retrospective review, describing it as "one of the finest pop albums of the mid '80s." During the recording of the album, the first major tensions between Phil Gould and Mark King began to surface over musical direction, production and their personal relationship. This clashing led to Gould leaving the band for a week. Allan Holdsworth's drummer Gary Husband was lined up as a potential replacement, but Gould and King's dispute was subsequently patched up and the group went on to enjoy their most successful year to date. Released in early 1986 (and initially recorded to keep up the band's European chart momentum while the band was busy touring the United States), "Lessons in Love" was an international hit and became Level 42's biggest selling single. It gave the band their first number one in Denmark, Germany, Switzerland and South Africa, increasing the band's popularity considerably. It also placed at No. 2 in Italy, the Netherlands and Sweden, No. 3 in the UK and in Ireland, No. 4 in Austria, No. 10 in Norway, No. 12 in the US in 1987, No. 18 in New Zealand and No. 22 in France). "Lessons in Love" became the lead single on 1987's Running in the Family album, recorded to capitalise on the impact. With the band now at the peak of their success, the album added further gloss to Level 42's polished pop sound (despite adding to Phil Gould's disquiet). Further singles from the album continued and built on the band's existing profile: "To Be With You Again" (No. 6 in the Netherlands and in Ireland), the ballad "It's Over" (No. 3 in Ireland and No. 7 in the Netherlands) and Running In The Familys title track (No. 1 in Denmark, No. 3 in the Netherlands, No. 4 in Ireland, No. 5 in Switzerland, No. 7 in Norway and No. 9 in New Zealand). The album itself was a major international success, reaching the Top 10 in numerous countries. By now a leading British pop band, Level 42 played at the Prince's Trust concert in June 1987, with Eric Clapton standing in on lead guitar for a performance of "Running in the Family". King and Lindup also performed with artists including Ben E. King on "Stand By Me" and George Harrison and Ringo Starr on "While My Guitar Gently Weeps". Despite the success, Level 42 were on the brink of splitting up. Although Phil Gould was the most visibly dissatisfied member, it was Boon Gould who was the first to leave, departing in late 1987, following a support slot on a Madonna tour. The quietest member of the band, Boon surprised both King and Lindup with his sudden departure. However, he had been suffering from nervous exhaustion and also wanted to leave the lifestyle of a constantly touring musician in order to settle down and spend more time with his wife and children. Boon's relationship with the band remained amicable and, although he would not return to Level 42 as a performing or recording member, he continued to write lyrics for the band following his departure. He was temporarily replaced by Paul Gendler (an experienced session player who had previously been the guitarist for Modern Romance) for a six week headlining tour and for further support slots with Tina Turner. In December 1987, midway through the tour, Phil Gould left Level 42 permanently. Like his brother, he was suffering from exhaustion, but his relationship with King had broken down once again and they now found it difficult to work together. Phil was also reportedly dissatisfied with the band's direction in terms of their newer "pop" sound, and King and Lindup failed to convince him to stay. To complete the tour dates, the band hired Prefab Sprout drummer Neil Conti to fill in.

1988-1989: Екінші құрам (Күнге қарап)

Турдан кейін Level 42 Гарри Хасбандіні топтың жаңа, толық уақытты барабаншысы етіп алды. Ол өз кезегінде Стив Топпингті гитарист ретінде ұсынды. Бірақ Топпинг пен Кингтің мінездері келіспеді, нәтижесінде Топпинг 1988 жылдың басында Дублиндегі алғашқы жазу және репетициялардан кейін топтан кетіп қалды. Келесі Level 42 альбомы, Staring at the Sun, тұрақты гитаристсіз жазылды. Студиялық жазбалардағы ритм-гитараны топтың ескі досы Доминик Миллер немесе авторлық құқығы көрсетілмеген Марк Кинг орындады. 1988 жылдың сәуірінде, жазулардың соңына қарай, топ жетекші гитарист Алан Мерфиді (Кейт Бушпен көп жұмыс істеген және Go West тобының мүшесі болған) шақырды. Staring at the Sun альбомы 1988 жылы шықты, Ұлыбританияда 2-орынға және бірнеше еуропалық хит-парадтарда алғашқы ондыққа енді. Онда "Heaven in My Hands" хиті де бар (Ұлыбританияда 12-орын, сондай-ақ Нидерланды, Норвегия және Швейцарияда топ 20-ға кірді). Бун Гулд Кинг, Линдуп және Бадарумен бірлесіп көптеген тректердің авторы болды, ал Гэри Хасбанд Кингпен бірлесіп "Tracie" (Кингтің балалық шақтағы жақын адамына арналған) әнін жазды. Альбомды насихаттау мақсатында Level 42 төрт айлық еуропалық турнеге шықты, ол Уэмбли Аренадағы алты толық сатылған концертпен аяқталды. Осы концерттер топтың екінші концерттік альбомы Live At Wembley үшін жазылды (кейін 1996 жылы шықты). Топ бұрынғы құрамының тарауынан кейін өзінің қарқынын сақтап, жақсы қалпына келгендей болғанымен, оларды қапалы трагедия күтіп тұрды. Level 42 тобының қалған мүшелері гитарист Алан Мерфидің ЖИТС (СПИД) дертінен зардап шегіп жатқанын білмеді, мүмкін ол топқа қосылғанға дейін осы ауруды білген болуы мүмкін. Ол кезде оның бұрынғы тобы Go West ішкі дау-дамайларға байланысты тоқтап тұрған еді, ал Мерфидің Level 42 тобына қосылуының бір себебі – өзінің соңғы күндерін өзі сүйетін музыканы ойнауға арнау болды. 1989 жылы Мерфи пневмонияға шалдықты: денсаулығы нашарлағандықтан, оның жағдайы тез нашарлады және ол 19 қазан күні 1989 жылы қайтыс болды. Level 42 тобы осы оқиғаға қатты қайғырды және бір жылға үзіліс жасап, қайта құрылуға бел буды. Бұл үзілістің орнын толтыру және Polydor Records компаниясымен жасалған келісімшартты орындау үшін 1989 жылдың соңында Level Best (ең үздік хиттер жинағы) шығарылды, сонымен қатар топтың құрылғанына он жыл толуы да осымен белгіленді. Үзіліс кезінде Майк Линдуп өзінің Changes атты тұңғыш жеке альбомын жазды және шығарды (оны жазуға Доминик Миллер, бас-гитарада Пино Палладино және барабанда Ману Катше қатысты).

Following the tour, Level 42 recruited Gary Husband as the band's new full time drummer. He in turn recommended Steve Topping as a replacement guitarist. However, Topping and King's personalities clashed and Topping eventually left the band in early 1988 after initial writing and rehearsing sessions in Dublin. Most of the next Level 42 album, Staring at the Sun, was recorded without a permanent guitarist. Rhythm guitar on the studio recordings was handled either by the band's old friend Dominic Miller or by an uncredited Mark King. In April 1988, towards the end of the sessions, the band recruited lead guitarist Alan Murphy (a session guitarist who had worked extensively with Kate Bush and had also been a member of Go West). Staring at the Sun was released in 1988, reaching number 2 in the UK and the top ten in several European charts. It included the hit single "Heaven in My Hands" (number 12 in the UK and also top twenty in the Netherlands, Norway, Switzerland). Boon Gould had co written many of the tracks with King, Lindup and Badarou, while Gary Husband was credited with his first co write with King on "Tracie" (a tribute to King's childhood sweetheart). To promote the album, Level 42 embarked on a four month European tour, culminating in six sell out nights at Wembley Arena. These latter dates were recorded for what would become the band's second live album, Live At Wembley (eventually released in 1996). Although the band seemed to have maintained their momentum and recovered well from the split of the original lineup, they were about to be hit by a serious tragedy. Unknown to the rest of Level 42, guitarist Alan Murphy was suffering from AIDS, something which he himself may have been aware of before joining the band. At the time, his previous band Go West had been stalled by internal disagreements, and one of Murphy's reasons for joining Level 42 was to ensure that he spent his last days playing the music that he loved. During 1989, Murphy contracted pneumonia: weakened by his existing condition, his decline was rapid and he died on 19 October 1989. Devastated, Level 42 took a year off to regroup and rethink. To cover the gap and to fulfil the band's contract with Polydor Records, Level Best (a greatest hits compilation) was released at the end of 1989; also marking a decade since the band's beginnings. During the break, Mike Lindup also recorded and released his debut solo album, Changes (featuring Dominic Miller, Pino Palladino on bass and Manu Katché on drums).

19901992: Үшінші және төртінші топтар Кепілденген альбом, Аллан Холдсворт және Якко Яксзик

1990 жылы топ RCA Records компаниясымен жаңа келісімшартқа қол қойды, олар үшін келесі альбомын – «Кепілді» (Guaranteed) шығарды. Ритм-гитараның көп бөлігін тағы да Доминик Миллер орындаса, Гэри Хасбанд Аллан Холдсворттан гитарамен жұмыс істеуді сұрады (әсіресе «A Kinder Eye» әнінде). Хасбанд барабанмен қатар клавишада да ойнап, ән жазуға қатысуын арттырды, Кинг, Линдуп және Бадарумен бірлесіп көптеген әндердің авторы болды. Альбомда Хасбандтың өзі жазған жалғыз ән – «If You Were Mine» бар, ол «Guaranteed» синглінде де орын алды. Марк Кинг лирикалық мазмұнын дамыту үшін ән жазушылар Дрю Барфилд пен Джордж Гринмен де жұмыс істеді. «Кепілді» американдық музыка сыншыларынан жақсы баға алды. Дегенмен, альбом Ұлыбританияда жақсы пікір алмады (UK чартында 3-орынға, ал тайтл-трек сингл чартында 17-орынға жеткеніне қарамастан) және бұрынғы жұмыстармен салыстырғанда коммерциялық жағынан сәл кем сәтті болды. 1990 жылдың желтоқсанында Level 42 Лондонның Хаммерсмит Одеонында рекордтық концерттер сериясын өткізіп, топтың соңғы үзілісінен бұрынғы брондау міндеттемелерін орындады. Концерттерде Аллан Холдсворт (топ тұрақты гитарист іздеп жүрген кезде Хасбанд оның қатысуын өтінген) және тағы төрт музыкант: Линдон Конна (бұрынғы 64 Spoons) қосымша клавишада және перкуссияда орындады, Энни МакКейгпен бірге қосалқы вокалды бөлісті, сондай-ақ «Кепілді» альбомынан мүйіздік бөлім (Джон Тиркелл және Гэри Барнакл) қатысты. «Кепілді» альбомын жазудан және бір апталық промо-турдан кейін Level 42 тұрақты гитаристке мұқтаж болды. Марк Кинг (қателікпен) Аллан Холдсворттың бұл лауазымға қызығушылық танытпайды деп ойлады. Оның орнына топ өте беделді арт-поп гитаристі, студиялық музыкант және кейде жеке орындаушы Жакко Яксжикті шақырды: ол 64 Spoons тобының бұрынғы солисі, сонымен қатар Том Робинсон, Сэм Браун және Стюарт/Гаскин сияқты музыканттармен де жұмыс істеген. Ол «Кепілді» альбомында ойнамаса да, Яксжик альбомның мұқабасында суреттелді, альбомның жарнамалық шараларына және турнесіне қатысты, сондай-ақ осы кезеңдегі екі Б-сайда («At This Great Distance» және «As Years Go By») орындады. Хасбандтан айырмашылығы, Яксжик ешқашан топтың толыққанды заңды мүшесі болған жоқ (көрінетіндей, «жазба компаниясының саясатына» байланысты). «Кепілді» альбомын жарнамалау аяқталғаннан кейін King Lindup Husband Jakszyk құрамы жаңа материал жазуды бастады, кем дегенде екі ән («Fire» және «Free Your Soul») аяқталды. Бірақ топ тарихындағы келесі өзгерістерден кейін бұл жұмыс тоқтатылып, әлі жарық көрген жоқ.

The band signed a new contract with RCA Records in 1990, for whom they produced their next album, Guaranteed. Although most of the rhythm guitar work was once again handled by Dominic Miller, Gary Husband asked Allan Holdsworth to provide some guitar work (notably on "A Kinder Eye"). As well as drumming, Husband also played keyboards and increased his songwriting role, co writing many tracks with King, Lindup and Badarou. The album features the only track entirely written by Husband – "If You Were Mine" – which also featured on the "Guaranteed" single release. Mark King also collaborated with lyricists Drew Barfield and George Green to expand the songwriting. Guaranteed was well received by American music critics. However, the album did not get good reviews in the UK (despite reaching No. 3 in the UK charts while the title track reached No. 17 in the singles charts) and was ultimately less commercially successful than previous efforts. In December 1990, Level 42 returned to play a record run of concerts at Hammersmith Odeon, London, in part fulfilling booking obligations preceding the band's recent hiatus. The concerts featured Allan Holdsworth (whom Husband had asked to play as a favour while the band searched for a permanent guitarist) plus four additional players: Lyndon Connah (ex 64 Spoons) on additional keyboards and percussion and sharing backing vocals with Annie McCaig, plus the horn section from the Guaranteed album (John Thirkell and Gary Barnacle). After the recording of Guaranteed and a week long promotional tour, Level 42 were in need of a permanent guitarist. Mark King assumed (erroneously) that Allan Holdsworth would not be interested in taking the position. Instead the band recruited well respected art pop guitarist, session player and sometime solo artist Jakko Jakszyk: the former frontman for 64 Spoons, he'd also collaborated with Tom Robinson, Sam Brown and Stewart/Gaskin among others. Although he did not play on Guaranteed, Jakszyk appeared on the album's cover photo and took part in promotional duties and the tour for the album, as well as playing on two B sides from this era ("At This Great Distance" and "As Years Go By"). Unlike Husband, Jakszyk never became a full legal member of the band (apparently due to "record company politics"). Following the end of promotion for Guaranteed, the King Lindup Husband Jakszyk line up began writing and recording new material together, with at least two songs ("Fire" and "Free Your Soul") completed. Following the next development in the band's history, this work was shelved and remains unreleased.

1993-1994: Бесінші және алтыншы құрамдар (оның ішінде Фил Гулдтың қысқаша оралуы), Forever Now және таратылу

1993 жылдың басында Гэри Хасбанд Level 42 тобынан кетіп, топтың негізін қалаушы мүшесі Фил Гулд 1994 жылғы Forever Now альбомы үшін Level 42 тобының барабаншысы (және бас лирик) ретінде қайта оралды. Топтың тағы бір өзгерісі Жако Яксжик бұл альбомда ойнамауында көрінді: барлық гитараларды американдық студиялық гитарист Дэнни Блум орындады (бұл қателікпен "Дэнни Блум" деп жазылған). Forever Now альбомы сын тұрғысынан сәтті болғанымен, Гулд пен топтың қайта қосылуы ұзаққа солмады. Level 42 жаңа альбомды жарнамалауды бастағанда (Яксжик концерттер мен телеарнадағы өнер көрсетулері үшін тікелей эфирдегі топқа оралғанда), Гулд бір ғана жарнамалық концертте өнер көрсетті және Forever Now гастроліне қатыспады. Оның орнына Яксжиктің досы және жиі серіктесі Гэвин Харрисон барабаншы болды (кейіннен ол Porcupine Tree және King Crimson тобында барабан орындады, сондай-ақ беделді студиялық музыкант ретінде танылды). Forever Now гастролінің ортасында, Манчестер Apollo залындағы концерт күні, топтың концерттік міндеттемелерін орындағаннан кейін таратылатыны туралы хабарланды. Level 42 тобы 1994 жылдың 14 қазанында Лондонның Альберт-Холл залында соңғы концертін өткізді. Яксжиктің сөзінше, топ 1994 жылы Альберт-Холл және Брайтон-Домдағы соңғы концерттерінде концерттік альбомға арналған жазбалар жасады, олар "тамаша" дыбыстады, бірақ бұл альбом ешқашан жарық көрмеді.

1996-2000: Марк Кингтің жеке өмірі

1996 жылы Марк Кинг Virgin Records компаниясымен келісімшарт жасасып, "Bitter Moon" атты жеке синглын шығарды (Линдон Конна клавишада орындады). Одан кейін оның екінші жеке альбомы, "One Man", Бун Гулд жазған өлеңдермен жарық көрді. Албом коммерциялық жағынан сәтті болмады. Кейін Кинг жеке концерттік турларға шығып, өзінің жаңа шығармаларын және Level 42 әндерін орындады. 1999 жылы ол Лондонның The Jazz Café клубында "The Mark King Group" деген атпен күйеуі, Jakszyk және Lyndon Connah қатысқан топпен бірнеше концерт берді. Джаксзик Jazz Café концерттерінен кейін топтан кетіп, оның орнына гитараға Марк Кингтің кіші інісі – Натан Кинг келді. Кинг келесі екі жыл бойы осы топпен, енді "Grupo Mark King" деп аталған топпен гастрольдік сапарларын жалғастырды, ал құрамға саксофоншы Шон Фримен қосылды. 1999 жылдың тамызында Level 42 тобының алғашқы құрамының үштен төрт бөлігі жеке концертке қайта жиналды. Фил Гулд өзінің ағасы Бун мен Майк Линдупты қоса, бірнеше музыкант достарын тойға шақырды. 2001 жылы Марк Кинг, Майк Линдуп және Фил Гулд он жылдан кейін алғаш рет Линдуптың тойында бірге орындады.

2001-2005: 42-деңгейдің оралуы (жетіінші құрам)

Марк Кинг екі жеке альбом шығарғанымен, оның бұрынғы тобының музыкасы тұрақты түрде танымал болып қала берді және ол тікелей эфирде бұрынғы Level 42 тректерін көбірек ойнайтынын байқады. 2001 жылдың соңында Кинг Майк Линдуппен бизнес келісіміне келіп, Level 42 атауына құқықтарды сатып алды. Линдуп болашақ альбомдарда ойнауға келіскенмен, гастрольдеуге ниеті болмады. Кинг Level 42-нің жаңа құраммен қайта оралатынын жариялады, ол оның қазіргі концерттік тобының музыканттарынан тұрды: өзі, Хазбенд, Коннах, Фриман және Нейтан Кинг. 2002 жылдың 12 шілдесінде Эссекс округының Пурфлит қаласындағы The Circus Tavern-де алты жылдан бері бірінші ресми Level 42 концерті өтті. Жаңа материал жазбай, келесі бірнеше жыл бойы топ тұрақты түрде гастрольдеп, ескі хиттерін орындады. 2005 жылдың 13 ақпанында Майк Линдуппен (ол Лондондағы The Forum-да сахнаға қосылып ойнады) қысқаша қайта кездесу болды, ал жыл бойы қайта шығару шаралары жүрді. 1983 және 1984 жылдардағы екі Rockpalast шоуы DVD форматында жарық көрді, содан кейін екі CD шықты: The River Sessions (1983 жылы Шотландияда жазылған тікелей эфирдегі шоу) және The Ultimate Collection II деп аталатын жаңа жинақ. Соңғысында "Genius Of Love" атты жаңа ән болды, ол Level 42-ге арналған итальяндық-американдық dance продюсері Hardage-дің құрмет көрсетуі/ынтымақтастығы еді, вокалда Марк Кинг орындады және Level 42 трекі "I Want Eyes" үлгісі қолданылды.

2006-2012 жж.: Ретроглид және одан әрі турлар мен құрамда өзгерістер

2006 жылдың ақпан айында, он екі жылдан бері жаңа студиялық альбом шығармаған Level 42 тобы Retroglide альбомын жариялады. Топтың альбомы ретінде таныстырылғанмен, оның жазылуы мен продюсерлігі негізінен Кингтің үй студиясында жүзеге асты, ал Гари Хасбанд, Линдон Конна, Шон Фримен және Натан Кинг үлесін қосты. Retroglide-ке бұрынғы Level 42 мүшелерінің екеуі де қатысты. Алғашқы гитарист Бун Гулд альбомның мәтінін жазды (сонымен қатар "Ship" әніне гитара солосын орындады), ал Майк Линдуптың кең ауқымды қонақ өнер көрсетулері арқасында топ құрамы алты адамға дейін толықты, ол көптеген тректерге ерекше клавиатуралық партиялар мен вокалдар қосты. Филь Гулд альбомда көрсетілмегенімен, "Ship" әні 1986 жылдан бері төрт негізгі мүшенің жұмысын біріктірген алғашқы ән болды, себебі Фил бастапқыда осы тректі ағасы Бунмен бірге аранжировкалаған. Дегенмен, Retroglide – Валли Бадарудың ешқандай үлес қоспаған Level 42 альбомының тұңғыш үлгісі еді. 2006 жылдың мамыр айында Level 42 Майк Линдуптың Линдон Коннаның орнына толық уақытқа оралатынын хабарлады. Retroglide 2006 жылдың қазан айында Ұлыбритания, Нидерланды, Германия және басқа да бірнеше еуропалық елдерде өткен гастрольдер арқылы насихатталды. 2007 жылдың 26 тамызында Level 42 Батыс Сассекстегі Арундел фестивалінде ашық аспанда концерт берді – бұл топтың ағымдағы жылы Ұлыбританиядағы жалғыз концерті болды. 2008 жылы Level 42 Ұлыбритания бойынша 20 күндік турне өткізді. 2010 жылы Хасбанд Джон МакЛафлинмен алдын ала келісімдеріне байланысты Level 42 тобының барабаншысы қызметінен екінші рет бас тартты. Оның орнына Пит Рэй Биггин келді. 2012 жылы Level 42 Running In The Family альбомының шығуына 25 жыл толуына орай Ұлыбритания мен Еуропа құрлығында гастрольдік сапар ұйымдастырды, оның аясында альбомның барлық әндері мен көптеген хиттер орындалды. Концерттер барысында Майк Линдуптың аккордеонда орындаған акустикалық бөлімшесі де болды. 2012 жылдың қазан айында Бристольде Марк Кингтің туған күніне орай Бун Гулд сахнаға қосылды.

2013 қазіргі уақыт: "Сиренс" EP сериясы және заманауи би поппен қайта байланысу

2013 жылдың 20 және 21 қыркүйегінде Level 42 (кеңейтілген мыс секциясымен бірге) Лондондағы Indigo O2 Arena-да үш жаңа ән орындады: "Where's Yo' Head At", "Too Much Time" және "Sirens". Бұл әндердің барлығы жеті жылдан бері топтың алғашқы жаңа шығарылымы – алты әнді қамтитын "Sirens" студиялық EP-сіне (2013 жылдың 31 қазанында жарық көрді және топтың жаңа, жеке меншік лейблі Level 42 Records-тің тұңғыш жұмысы) енді. Американдық диджей Джон Моралес микстеген EP-де "Mind On You", "My Independence Day" және "Build Myself a Rocket" (соңғы тректе Кингтің қызы Марли қосалқы вокалмен өнер көрсетті) де бар. Музыкалық тұрғыдан алғанда, ол Retroglide өндіріс тәсілдерін дамытып, R&B және dance electronica-дағы заманауи тенденциялармен үйлестірді. 2013 жылдың 3 желтоқсанында топ 2014 жылдың қазан айында басталатын және Ұлыбритания, Нидерланды, Германия және Италияны қамтитын 30 күндік "The Sirens Tour" гастрольдік сапарын жариялады. 2014 жылдың жазында топ Еуропадағы бірқатар фестивальдерде өнер көрсетті, соның ішінде Let's Rock Bristol және Rochester Castle фестивальдерінде бас рольде болды. Олар сондай-ақ Rewind фестивалінде де өнер көрсетті. Борнмут қаласында өткен концертте Пит Рей Биггиннің қатыса алмауына байланысты бұрынғы барабаншы Гэри Хазбенд қайтадан сахнаға шықты. 2015 жылы топ Ұлыбритания мен Еуропаның бірнеше фестивальдерінде өнер көрсетті, 'Let's Rock The Moor' және 'Carfest' концерттерінде бас рольде болды. Олар Лондондағы Indigo2 клубында екі түндік концерт берді, онда топ тағы да үлкен мыс секциясын ұсынды, оған трубашы Дэн Карпентер және тромбоншы Николь Томсон, сондай-ақ әдеттегі саксофоншы Шон Фримен кірді. 2016 жылы Level 42 Ұлыбритания мен Еуропаның бірқатар фестивальдерінде, сондай-ақ Кюрасао, Чили және Аргентинада өнер көрсетті, содан кейін "Sirens II" EP-сін насихаттау мақсатымен Ұлыбритания, Нидерланды және Скандинавия елдері бойынша гастрольдік сапарға шықты. 2019 жылдың 1 мамырында Бун Гулдтың Дорсеттегі үйінде қайтыс болғаны хабарланды. Ол 64 жаста еді. 2019 жылдың 4 шілдесінде Level 42 Солтүстік Америкаға сирек барып, Фестиваль д'été де Квебек (Квебек қаласының жазғы фестивалі) апталығын ашатын алғашқы концертті өткізді.

On 20 and 21 September 2013, Level 42 (joined by an expanded brass section), performed three new songs at London's Indigo O2 Arena – "Where's Yo' Head At", "Too Much Time", and "Sirens". All of these appeared on the band's first new release for seven years, the six song studio EP "Sirens" (released on 31 October 2013, and the first output from the band's new self owned label Level 42 Records). Mixed by the American DJ John Morales, the EP also contained "Mind On You", "My Independence Day" and "Build Myself a Rocket" (with King's daughter Marlee providing the backing vocals on the last of these tracks). Musically, it built on the production approach of Retroglide while allying the band with contemporary developments in R&B and dance electronica. On 3 December 2013, the band announced 'The Sirens Tour' – a 30 date tour, starting in October 2014 and taking in the UK, Netherlands, Germany and Italy. In the summer of 2014, the band performed at a number of festivals across Europe including headline performances at Let's Rock Bristol and Rochester Castle. They also played at Rewind festivals. At a performance in Bournemouth, ex drummer Gary Husband returned due to Pete Ray Biggin being unavailable. In 2015, the band appeared at a number of UK and European festivals headlining at 'Let's Rock The Moor' and 'Carfest' concerts. They also played two nights at the Indigo2 in London where the band once again featured a larger brass section consisting of Dan Carpenter (trumpet) and Nicol Thomson (trombone) as well as regular saxophonist Sean Freeman. In 2016, Level 42 performed at a number of festivals across the UK and Europe as well as in Curaçao, Chile and Argentina before embarking on a UK, Netherlands and Scandinavian tour in order to promote the "Sirens II" EP. On 1 May 2019, it was announced that Boon Gould had been found dead at his home in Dorset. He was 64. On 4 July 2019, Level 42 made a rare North American incursion, being the band to perform the first concert to launch the week long Festival d'été de Québec (Quebec City Summer Festival).