Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық актриса (1921–1995)
American actress (1921–1995)
Нэнси Келли (25 наурыз 1921 – 2 қаңтар 1995) – американдық кино, театр және теледидар актрисасы. Бала кезінен актрисалық және модельдік өнермен айналысып, CBS радиосының «Уақыт маршы» репертуарлық актерлік құрамында болды және 1920-жылдардың аяғында бірнеше фильмде ойнады. 1930-жылдардың соңында, әлі жасөспірім кезінде экранға оралғаннан кейін, ол жетекші актрисаға айналды және 1938 мен 1946 жылдар аралығында екі ондаған фильмде түсті, соның ішінде Тайрон Пауэрдің «Джесси Джеймс» (1939) фильміндегі сүйіктісінің рөлін сомдады, онда Генри Фонда да ойнады, және сол жылы Стэнли мен Ливингстонда Спенсер Трейсимен бірге түсті. 1940-жылдардың аяғында сахнаға шыққаннан кейін, ол «Жаман тұқым» фильміндегі күйзелген ана рөлінде ең үлкен жетістіктеріне қол жеткізді, 1955 жылғы сахналық қойылым үшін «Ең үздік әйел актер» номинациясында «Тони» сыйлығын және 1956 жылғы фильмдегі «Ең үздік әйел актер» номинациясында «Оскар» сыйлығына ие болды, бұл оның соңғы фильмдегі рөлі болды. Келли 1963 жылға дейін теледидарда тұрақты жұмыс істеді, содан кейін «Кім Вирджиния Вульфтен қорқады?» Бродвей қойылымында Марта рөлін бірнеше ай бойы сомдады. Ол 1970-жылдардың ортасында теледидарға бірнеше рет оралды.
Nancy Kelly (March 25, 1921 – January 2, 1995) was an American actress in film, theater, and television. A child actress and model, she was a repertory cast member of CBS Radio's The March of Time, and appeared in several films in the late 1920s. She became a leading lady upon returning to the screen in the late 1930s, while still in her teens, and made two dozen movies between 1938 and 1946, including portraying Tyrone Power's love interest in the classic Jesse James (1939), which also featured Henry Fonda, and playing opposite Spencer Tracy in Stanley and Livingstone, later that same year. After turning to the stage in the late 1940s, she had her greatest success in a character role, the distraught mother in The Bad Seed, receiving a Tony Award for Best Actress in a Play for the 1955 stage production and an Academy Award nomination as Best Actress for the 1956 film adaptation, her last film role. Kelly then worked regularly in television until 1963, then took over the role of Martha in the original Broadway production of Who's Afraid of Virginia Woolf? for several months. She returned to television for a handful of appearances in the mid 1970s.
Өмірбаян
Ирландиялық тегі бар Келли Массачусетс штатының Лоуэлл қаласында театрлық отбасында дүниеге келді. Оның анасы – үнсіз фильмдердің актрисасы Нан Келли, ол оны оқытып, мансабын басқарды. Келли бала кезінде 17 жасқа дейін Шығыс жағалауында түсірілген 52 фильмде ойнады. Оның кіші інісі – актер Джек Келли, ол ең көп танылған рөлі – «Маверик» (1957-1962) ABC телесериалындағы Барт Маверик (Джеймс Гарнер, Роджер Мур немесе Роберт Колбертпен бірге). Бір-біріне ұқсас Келли аға-інілері кино немесе теледидарда бірге жұмыс істегені туралы мәліметтер қазірге дейін белгілі емес. Келли Бентли қыздар мектебінде, Immaculate Conception академиясында және Saint Lawrence академиясында білім алды. Бала модел ретінде оның суреті тоғыз жасқа дейін көптеген жарнамаларда пайда болды, сондықтан Film Daily журналы: «Нэнси Америкадағы ең көп суреттелген бала ретінде танымал, көбінесе коммерциялық түсірілімдерінің арқасында» деп жазды. Келли жасөспірім шағында радиода белсенді жұмыс істеді. Ол 1933-1934 жылдары NBC радиожелісінің «Оздың керемет сиқыршысы» шоуында Дороти Гейл рөлін ойнады. Келли CBS радиосының «Уақыт маршы» сериясындағы алғашқы ингеню болды, оның дауыстық мүмкіндіктері оған ерлер де, әйелдер де рөлдерді ойнауға мүмкіндік берді. Ересек болғаннан кейін Нэнси Келли 1930 және 1940 жылдары 27 фильмде басты рөлдерді сомдады, оның ішінде режиссер Джон Фордтың «Су астындағы патруль» (1938) фильмінде Престон Фостермен, «Шекара маршалы» (1939) Рэндольф Скоттпен Вайатт Эрп рөлінде, «Джесси Джеймс» (1939) Тайрон Пауэрмен және Генри Фондамен, «Стэнли мен Ливингстон» (1939) Спенсер Трейсимен, «Ол әйеліне үйленді» (1940) комедиясында Джоэл МакКреамен, «Парашюттік батальон» (1941) Роберт Престонмен, Эдмонд О'Брайенмен, Гарри Кэримен және Бадди Эбсенмен, сондай-ақ Джони Вайсмуллермен «Тарзанның шөл құпиясы» (1943) фильмдерінде ойнады. Ол 1949 жылы Бродвейде Клиффорд Одетстің «Үлкен пышақ» пьесасында да өнер көрсетті. Кейін Келли Чикагодағы театрлық қойылымдардағы еңбегі үшін Сара Сидонс сыйлығының екі мәрте иегері болды, сондай-ақ «Жаман тұқым» пьесасындағы рөлі үшін «үздік әйел актер» номинациясында Тони сыйлығын жеңіп алды. Ол 1956 жылы осы пьесаның фильмдегі нұсқасында түсіп, «Оскар» сыйлығының «үздік әйел актер» номинациясына ие болды. Ол сонымен қатар «Шторм» (1961) «Триллер» эпизодында және «Жалғыз сағаттар» (1963) «Альфред Хичкок сағаты» эпизодында басты рөлдерде ойнады. 1957 жылы ол Studio One-дағы «Пилот» эпизоды үшін 9-шы Primetime Emmy Awards марафонында «телевизиондық фильмдегі ең үздік әйел рөлі» номинациясына ұсынылды. Келли 1952 жылғы президент сайлауында Дуайт Эйзенхауэрді қолдаған республикашыл болды.
Of Irish descent, Kelly was born in Lowell, Massachusetts, into a theatrical family. Her mother was silent film actress Nan Kelly, who coached her and managed her career. As a child actress, Kelly appeared in 52 films made on the East Coast by the age of 17. Her younger brother was actor Jack Kelly, most noted for playing the role of Bart Maverick, one of the leads (alongside James Garner, Roger Moore or Robert Colbert) in the ABC television series Maverick (1957 1962). The Kelly siblings, who resembled each other, are not currently known to have worked together in film or television. Kelly was educated at Bentley School for Girls, Immaculate Conception Academy, and Saint Lawrence Academy. As a child model, her image had appeared in so many different advertisements by the time she was nine years old that Film Daily commented, "Nancy has been referred to as 'the most photographed child in America,' largely because of her commercial posing." Kelly worked extensively in radio in her adolescent years. She played Dorothy Gale in a 1933–34 NBC Radio Network show, The Wizard of Oz, based on The Wonderful Wizard of Oz. Kelly was the first ingenue on CBS Radio's The March of Time series, with a vocal versatility that made it possible for her to portray male parts as well as female. As an adult, Nancy Kelly was a leading lady in 27 movies in the 1930s and '40s, including director John Ford's Submarine Patrol (1938) with Preston Foster, Frontier Marshal (1939) with Randolph Scott as Wyatt Earp, Jesse James (1939) with Tyrone Power and Henry Fonda, Stanley and Livingstone (1939) with Spencer Tracy, the comedy He Married His Wife (1940) with Joel McCrea, Parachute Battalion (1941) with Robert Preston, Edmond O'Brien, Harry Carey, and Buddy Ebsen, and Tarzan's Desert Mystery (1943) with Johnny Weissmuller. She also starred in the 1949 Broadway play The Big Knife by Clifford Odets. Kelly was subsequently a two time winner of the Sarah Siddons Award for her work in Chicago theatrical productions as well as a Tony Award for Best Actress in a Play winner for her performance in The Bad Seed, which she followed up by starring in the 1956 film version, receiving a nomination for the Academy Award for Best Actress. She also starred on television, including leading roles in "The Storm" (1961) episode of Thriller and "The Lonely Hours" (1963) episode of The Alfred Hitchcock Hour. In 1957 she was nominated at the 9th Primetime Emmy Awards for an Emmy Award for Best Single Performance by an Actress for the episode "The Pilot" in Studio One. Kelly was a Republican who supported Dwight Eisenhower during the 1952 presidential election.
Некелер
Келли 1941–1942 жылдары актер Эдмонд О'Брайенге қысқа мерзімге үйленді, содан кейін 1946 жылдан 1950 жылға дейін үнсіз Голливуд операторы және режиссері Фред Джекманның ұлы Фред Джекманға үйленді. Ол 1955 жылдан 1968 жылға дейін театр режиссері Уоррен Кароға үйленген. Олардың 1957 жылы Келли Каро есімді қызы дүниеге келді.
Kelly was married to actor Edmond O'Brien briefly from 1941–1942, and then to Fred Jackman, Jr., son of silent Hollywood cameraman and director Fred Jackman, from 1946 to 1950. She was married to theater director Warren Caro from 1955 to 1968. She and Caro had a daughter, Kelly Caro, in 1957.
Өлім
Келли 1995 жылдың 2 қаңтарында Калифорния штатындағы Бель-Эйрдегі үйінде 73 жасында қант диабетінің асқынуларынан қайтыс болды. Оның қызы мен үш немересі бар еді. Ол Лос-Анджелестегі Вествуд Вилидж Мемориал Парк зиратында жерленді.
Kelly died at her Bel Air, California, home on January 2, 1995, from complications of diabetes at the age of 73. She was survived by a daughter and three granddaughters. She was interred in the Westwood Village Memorial Park Cemetery in Los Angeles.
Атак-даңқ аллеясы
Кино индустриясына қосқан үлесі үшін ол Голливуд Даңқы аллеясында, 7021 Голливуд бульварында жұлдызға ие болды. Ол 1960 жылдың 8 ақпанында осы аллеяға енгізілді.
For her contribution to the motion picture industry, she has a star on the Hollywood Walk of Fame at 7021 Hollywood Blvd. She was inducted on February 8, 1960.