Кіріспе

Крейг Морган әні Something to Write Home About – американдық рок-тобы Get Up Kids-тің екінші студиялық альбомы, 1999 жылдың 28 қыркүйегінде Vagrant Records және топтың Heroes & Villains Records лейблі арқылы жарық көрді. Олардың дебюттік альбомы Four Minute Mile (1997) үшін өткізілген промо-турлардан кейін, топ Mojo Records компаниясымен келіссөздер жүргізді. Осы кезеңде Джеймс Дьюис топтың клавишашысы ретінде қосылды. Лейблмен келіссөздер тоқтап қалғаннан кейін, олар Vagrant Records таңдады. Келесі альбомын олар Лос-Анджелестегі Сильвер-Лейкте орналасқан Mad Hatter студиясында жазды, оны Чэд Блинман мен Алекс Бральмен бірлесіп өндірді. Эмо және поп-панк альбомы ретінде сипатталатын Something to Write Home About, өзінің алдыңғы альбомына қарағанда күштірек дыбысқа ие, ал топтың вокалисі Мэтт Прайор Foo Fighters, Jimmy Eat World және Wilco еңбектерін ықпал еткендердің қатарында атады. Something to Write Home About музыка сыншыларынан жағымды пікірлер алды, көптегені әндердің мәтінін жоғары бағалады, ал кейбіреулері лирикасын сынға алды. Альбом коммерциялық сәттілікке жетіп, 100 000-нан астам данасы сатылды және АҚШ-тағы Billboard Heatseekers Albums чартында 31-орынға ие болды. Топ оны 1999 жылдың соңына дейін Еуропалық тур және At the Drive In тобымен бірлескен АҚШ турлары арқылы насихаттады. "Action & Action" альбомынан жетекші сингл ретінде шығарылды. Кейіннен сол жылы топ Австралия, Жапония және Еуропа бойынша гастрольде болды, соңынан АҚШ-тағы гастрольдермен аяқталды; 2001 жылдың басында Green Day және Weezer топтарына қолдау көрсетті. Something to Write Home About альбомының табысы Vagrant Records-ты жаңадан пайда болған эмо сахнасының маңызды ойыншыларының біріне айналдырды, Dashboard Confessional, Saves the Day және Alkaline Trio сияқты топтарды лейблмен келісімшартқа отыруға ынталандырды. Ол көбінесе эмоның екінші толқынының ең жақсы альбомдарының бірі деп есептеледі және Coheed & Cambria сияқты үшінші толқын өкілдеріне әсер еткендігі айтылады. Kerrang!, LA Weekly және NME сияқты басылымдар альбомды эмо және поп-панк жанрлары бойынша ең жақсы альбомдар тізіміне енгізді. Ол 2008 жылы CD және DVD жинағы ретінде қайта шығарылды, ал 2015 және 2016 жылдары винилде қайта басылды; 2015 жылғы нұсқа Billboard Vinyl Albums чартында 16-орынға ие болды.

Бастапқы және жазу

1997 жылы Вудсон EP-нің жарық көргенімен, Get Up Kids тәуелсіз Doghouse Records лейблімен екі альбомдық жазба шартына қол қойды. 1997 жылдың маусым айында топ АҚШ бойынша гастрольдік сапарға шықты, осы сапарда олар Coalesce тобымен дос болып қалды. Ұзақ өтпей, олардың барабаншысы Джеймс Дьюис, бассист Роб Поуп пен оның інісі, барабаншы Райан Поуппен бірге тұруға көшті. Get Up Kids гастрольде болғанда, Дьюис пәтерді қарап отыратын. Топ 1997 жылдың қыркүйегінде өзінің дебюттік альбомын – Four Minute Mile-ді шығарды. 1997 жылдың қыркүйегінен 1998 жылдың мамырына дейін американдық және еуропалық гастрольдермен қолдау көрсетілді. Содан кейін топ демалысқа шықты және келесі бірнеше айды келесі жазбаға материал дайындауға жұмсады. Doghouse Records-тан кеткісі келген топ Geffen, Vagrant және Mojo Records сияқты басқа лейблдермен келіссөздер жүргізді. 1998 жылдың желтоқсанынан бастап топ Mojo Records-пен келісімшарт жасасуды күтіп, жаңа материал жазды. Топ бұрыннан бері клавишник іздеп жүрген еді; осы кезеңде Coalesce тобы үзіліс жасағандықтан, Дьюис олардың клавишшісі болып қосылды. Doghouse Records шартынан шығу үшін топ Red Letter Day EP-ді жазды және келесі альбомының винил құқықтарынан бас тартты. Сол айда олар өздерінің Heroes & Villains Records деген жеке лейблін құрды, ол Vagrant Records-пен келісімшартқа қол қойды, осы арқылы Vagrant Records-қа Heroes & Villains лейбліне қол қойған басқа да артистерге құқық берілді, соның ішінде топ мүшелерінің жеке жобалары да бар. Сол кезде Vagrant Records өз бизнесін кеңейтуге болатын флагмандық топты іздеп жүрді. Альбомды алты апта бойы жазды. Олар Chad Blinman және Alex Brahl продюсерлерімен бірге өзіндік жазба жасады, соңғысы қосымша инженерлік жұмыстарды орындады. Blinman жазба жұмыстарын жүргізді, ал Дейл Лоутон көмекші болды. Blinman жазбаларды микстейін, ал альбомды Oceanview Mastering студиясында Рамон Бретон мастерингтен өткізді. Альбом 1960-шы жылдардағы поп және 1980-шы жылдардағы жаңа толқын музыкасынан әсер алған. Stereogum-нан Иан Коэн альбомды топтың замандастарымен салыстыра келіп былай сипаттады: "Braid және The Promise Ring тым эксцентрикті болды, Saves The Day өзінің хардкор тамырларынан әлі арылмаған еді, ал Texas Is The Reason және Mineral тым көркем және эзотерикалық болды". Ол "Something to Write Home About" альбомы "панк, эмо, инди-рок және таза поп-пауэрдің керемет тоғысқан нүктесі" екенін қосты. Альбомды жасағанда, топ Four Minute Mile альбомының қатал дыбысынан саналы түрде кетіп, өз дыбыстарын кеңейтуге тырысты. Прайор Wilco's Summerteeth (1999), Jimmy Eat World's Clarity (1999) және Foo Fighters' The Colour and the Shape әндерін жаңа материал жазудағы негізгі шабыт көзі ретінде атады. Four Minute Mile альбомында топ клавиштермен тәжірибе жасағанмен, Дьюистің толыққанды мүше ретінде қосылуымен олар оны көбірек пайдаланды. Прайордың сөзіне сүйенсек, олар Weezer-ді көп тыңдап, синтезатордың көбірек бөліктерін қалаған, ал Дьюис "өте талантты пианист болғандықтан, ол жай ғана шекті көтерді". Альбомды жазу кезінде топ дәстүрлі поп-әндер құрылымына көбірек мән берді, әнге жеңіліс әуеніне және ұзақ инструменталдық бөлімдерге аз мән берді. Райан Поуп альбомдағы барабан партияларын шектеуге тырысып, Чарли Уоттс пен Джим Келтнерді үлгі етті, бұл "әнді құрбан ету маңызды, өзіңді жеке орындаушы ретінде ойлаудың орнына" екенін айтты. Прайор кейінірек әндердің жарты тон немесе бір тон төмендеуге тілегенін айтты, өйткені ол альбом бойы дауысының жоғарғы шегінде айқайлады. "Out of Reach" акустикалық әні фортепианомен жетектелген лирикалық әнге айналады. "The Company Dime" әнінде хор бөлімдерінде сұрақ-жауап әдісі қолданылған, ал "My Apology" - орташа темптегі ән.

Шығару және жылжыту

1999 жылдың тамыз және қыркүйек айларында топ еуропалық гастрольдік сапарға шықты; гастроль бір айға жоспарланған еді, алайда топ сегіз күн ішінде тек алты концерт өткізді. Осыдан кейін топ CMJ MusicFest фестивалінде өнер көрсетті. Something to Write Home About альбомы 28 қыркүйекте Vagrant және Heroes & Villains Records лейблдары арқылы жарық көрді. Винилдік нұсқасы Doghouse Records арқылы шығарылды. Жапондық нұсқасында бонус тректер ретінде "Forgive and Forget" және New Order тобының "Regret" әнінің кавер нұсқасы болды, ал еуропалық нұсқада "Forgive and Forget" және "Central Standard Time" (Anniversary тобымен бірлескен синглден алынған) әндерінің жаңадан жазылған нұсқалары кірді. Альбомның обложкасы – диванда құшақтасып отырған екі роботты бейнелейтін картина. 1999 жылдың желтоқсан айында "Action & Action" әніне музыкалық бейнеклип Insound музыкалық дүкені арқылы жарияланды. 2000 жылдың ақпан айында Get Up Kids тобы жапондық гастрольдік сапарына шығу алдында Канзас штатында бір реттік концерт берді. Альбом 13 наурызда Epitaph Europe лейблы арқылы Еуропада шығарылды. "Action & Action" әні 24 наурызда Еуропада сингл ретінде шығарылды, оған "I'm a Loner Dottie, I'm a Rebel" әнінің демо-жазбасы және The Cure тобының "Close to Me" әнінің кавер нұсқасы қосымша тректер ретінде енді. Қыркүйек және қазан айларында топ Anniversary, Koufax және Jebediah топтарының қолдауымен АҚШ бойынша гастрольдік сапар жасады. 2001 жылдың қаңтар айында топ АҚШ-тағы гастрольдік сапарында Green Day тобын, ал ақпан және наурыз айларында Weezer тобын қолдады.

Қайта шығарылғандар

2008 жылы Прайор тобының Vagrant Records компаниясымен альбомды 10 жылдығына арналған DVD және фотоальбом кіретін жинақ ретінде қайта шығару мүмкіндігін талқылап жатқанын мәлімдеді. 2009 жылдың ақпан айында Doghouse Records альбомды винилде қайта басып шығарды. 10 жылдық нұсқасы 8 қыркүйекте жарық көрді, оған бірнеше жылдан кейін өткізілген алғашқы концертінің жазбасы бар DVD және альбомның жасалуы туралы деректі фильм енді. Бұған қоса, жазбалардан 7 демо-нұсқаны жүктеуге болады. Doghouse Records содан бері альбомды винилде 2015 және 2016 жылдары екі рет қайта басып шығарды.

Сыни қабылдау

Something to Write Home About шығуымен музыка сыншыларынан көбінесе жағымды пікірлер алды. Drowned in Sound жазушысы Джеймс Скиннер топ мүшелерін «бір-бірін қаншалықты шебер ойнайтындары» үшін мақтады, сонымен қатар «сағыныш сезімінің мол болуымен, оның тартымдылығын түсінуге жартылай қадам жасадың» деді. PopMatters тілшісі Роб Браунинг альбомның «бұрынғы Doghouse кезеңдерінің өткірлігін сақтап, бірақ таза жазылғанын және tackle қорабынан да көп ілгектері бар екенін» жазды. Ол осы «12 әннің» бұрын да, кейін де олар жинаған ең күшті туындылар екенін айтты. Spin жазушысы Эндрю Боджон топтың «колледждің екінші курсын бітіргендерге де қартайғандай сезім тудыратындай» екенін, сондай-ақ олардың «Superchunk сияқты» естілетінін қосты. Consumable Online шолуында жазушы Кервин Со «бірнеше жақсы әнді естігеніңіз үшін, көптеген мәнсіз нәрселердің ағынынан өтуіңіз керек» деді. LAS Magazine негізін қалаушы Эрик Дж. Хербот олардың тұңғыш альбомы сияқты, Something-тің «құрғақ әңгіме» екенін, тек «Red Letter Day» және «I'm a Loner Dottie, a Rebel» екі әнінің «тамаша» екенін айтты. Pitchfork тілшісі Брент ДиКрешенцо музыкада түпнұсқалықтың жоқтығын атап өтті, «пернетақта мен акустикалық гитаралардың қолданылуы болжамды және әсерсіз» деп жазып, осы шығарылымды «бірдей формулаға сай әндердің толық альбомы, бірақ радио хиттерінің есіңде қалатын қасиеттеріне ешқашан жете алмайды» деп сипаттады. Record Collector журналынан Миша Перлман ретроспективті шолуда альбомның «әлі де өз құнын жойған жоқ, оның күші мен әсері бұрынғыдан да терең» екенін айтты. Pitchfork тілшісі Ян Коэн топтың Kicker EP-ін шолып жазғанда альбом туралы әлдеқайда жылы сезімдер білдірді: «Махаббат туралы әндерді шетке қойып, олардың классикалық Something to Write Home About альбомын тұжырымдамалық альбом ретінде қарастыруға болады. Бірақ олар қыздар, жүрек ауруы және билікпен келіспеу туралы қысқа да, құмарлықпен жазды, осылайша 21-ғасырдың эмо стилінің нормаларын белгіледі: Топтың ұсынысы мен этикасы ашық түрде панк болғанымен, олардың әндері жасөспірімдер поп-музыкасы ретінде танылған ерте рок-н-ролл жазбаларына оралып келді».

Коммерциялық өнімділік

Something to Write Home About Billboard Heatseekers Albums чартында 31-ші орынды иеленді. 2015 жылы ол Billboard Vinyl Albums чартында 16-шы орынды иеленді.

Мұрасы мен ықпалы

Альбом LA Weekly, Junkee, NME және On the A Side сияқты басылымдардың эмо және поп-панк жанрлары бойынша көптеген үздік тізімдеріне енді, сондай-ақ журналистер Лесли Саймон мен Тревор Келлидің «Әркімнің жарақаттануы: Эмо мәдениетінің негізгі нұсқаулығы» (2007) кітабында да айтылды. Сол сияқты, «Action & Action» Vulture журналының ең жақсы эмо әндерінің тізіміне ілікті. Spin журналы «I’ll Catch You» және «Valentine» әндерін барлық уақыттағы 40 үздік эмо махаббат әнінің тізіміне қосты. 2015 жылы Rock Sound оны «101 Modern Classics» тізімінде 97-орынға қойды. Кейіннен олар оны өміріндегі ең жақсы альбомдар тізімінде 102-орында көрсетті. Kerrang! журналы «Something to Write Home About» альбомын барлық уақыттағы ең үздік поп-панк альбомдарының 19-орынына, ал барлық уақыттағы ең жақсы панк альбомдарының 42-орынына қойды. «Something to Write Home About» Vagrant Records компаниясын эмо музыка индустриясының қуатты орталығы ретінде қалыптастырды деп есептеледі. Dashboard Confessional, Saves the Day және Alkaline Trio сияқты топтар осы альбомның табысына байланысты лейблмен келісім шарт жасасты.