Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Фишер аралы (Pequot: Munnawtawkit) – Лонг-Айленд бұғазының шығыс шетінде, Коннектикут штатының оңтүстік-шығыс жағалауынан 3 км қашықтықта орналасқан, Саутхолд (Нью-Йорк штаты, АҚШ) қаласының бір бөлігі болып табылатын арал. Ұзындығы 14 км (9 миль), ені 2 км (1 миль). Лонг-Айлендтің Ориент-Пойнт тұсынан 18 км (11 миль), Род-Айленд штатының Напатри-Пойнт тұсынан және Коннектикут штатының Гротон-Лонг-Пойнт тұсынан әрқайсысы 3 км (2 миль), ал Нью-Лондон қаласынан оңтүстік-шығысқа қарай 11 км (7 миль) қашықтықта жатыр. Нью-Лондоннан ұшақпен және тұрақты пароммен баруға болады. Арал Саффолк округіне қарасты Саутхолд қаласының құрамында. Бұл – халық санағы бойынша белгіленген аудан (CDP). 2010 жылғы халық санағы бойынша, аралда жыл бойы 236 адам тұрды. Жазғы маусымның ең қызу күндері халық саны 2000-ға жуықтап, Коннектикуттан көптеген адамдар аралға келіп демалады.
Fishers Island (Pequot: Munnawtawkit) is an island that is part of Southold, New York, United States at the eastern end of Long Island Sound, 2 mile (3 km) off the southeastern coast of Connecticut across Fishers Island Sound. About 9 mile (14 km) long and 1 mile (2 km) wide, it is about 11 mile (18 km) from the tip of Long Island at Orient Point, 2 mile (3 km) each from Napatree Point at the southwestern tip of Rhode Island and Groton Long Point in Connecticut, and about 7 mile (11 km) southeast of New London, Connecticut. It is accessible from New London by plane and regular ferry service. The island is part of the town of Southold in Suffolk County. It is a census designated place (CDP). As of the 2010 census, there were 236 people living year round on of land. The population rises to about 2,000 during peak summer weekends, as throngs disembark on the island from Connecticut.
Тарих
Арал пеккоттармен Мунавтавкит деп аталды. Адриан Блок 1614 жылы өзінің жолдастарының бірінің құрметіне оны Вишер аралы деп атаған еуропалықтардың біріншісі болды. Келесі 25 жыл бойы ол жабайы күйінде қалды, голланд саудагерлері кейде соғып тұратын. Джон Уинтроп Кенже 1640 жылы Массачусетс шығанағының колониясынан Фишер аралын алды, "егер ол олардың меншігіне шешілсе, Коннектикуттың иелену құқығын сақтап қалады". Уинтроп аралда бір қыс ғана тұрды. Ол 1657–1658 және 1659–1676 жылдары Коннектикут колониясының губернаторы болып тағайындалды және аралды азық-түлік пен жүн үшін қой өсіруге пайдаланды. 1676 жылы қайтыс болды, ал оның ұлы Фитц Джон аралға Англиядан келген шаруа, Уильям Уолвортты орналастырды. Уолворт аралда шамамен 200 жылға созылған егіншілік жүйесін енгізді. Ол тым орманды аралдан егістік жерлер жасады. Уолворт пен оның отбасы тоғыз жылдан кейін қарақшылардың қатерінен аралды тастап кетті. Фишер аралы 1863 жылға дейін Коннектикут штатының Винтроптар отбасының меншігінде болды, содан кейін ол Роберт Р. Фоксқа, содан кейін де Коннектикут штатының Эдмунд пен Уолтон Фергюсонға өтті. Арал Нью-Йорк пен Коннектикут арасындағы шекаралық даудың нысаны болды. Нью-Йорк, Коннектикут және Род-Айленд штаттары Фишер аралының шығысындағы суларда кездеседі. 1664 жылы британдықтар голландтардан Нью-Йорк қаласын басып алды, ал Суффолк округіның барлығы Коннектикутқа қарасты, ондағы британдық қоныс салушылар оның билігін қабылдады. 1664 жылы Йорк герцогіне берілген жер патенті Лонг-Айленд бұғазындағы барлық аралдарды қамтыды, осылайша Фишер аралын да Нью-Йорк провинциясына берді. Йорк герцогі Коннектикутқа наразы болды, өйткені Нью-Хейвен қоныстанушылары оның әкесі король Чарльз I-ді 1649 жылы өлім жазасына кескен үш судьяны жасырған. Суффолк округінің қоныс салушылары Коннектикуттың билігінде қалуға тырысты, бірақ губернатор сэр Эдмунд Андрос егер олар бас тартса, жерге құқықтарын жоямын деп қорқытты, олар 1676 жылы бас иді. 1879 жылы Коннектикут пен Нью-Йорк штаттарының бірлескен комиссиясы Нью-Йорктің Фишер аралына заңды құқығы бар екенін растады. Арал Революциялық соғыс кезінде британдық сарбаздардың мақсаты болды, олар Лонг-Айленд бұғазындағы аралдарға жабдықтарды жинау үшін шабуыл жасады. 1776 жылы Фишер аралының көптеген тұрғындары мал-жанын Коннектикуттың салыстырмалы түрде қауіпсіз жеріне көшірді. Бірақ шабуылдар жалғасты, және 1779 жылы британдықтар аралдағы көптеген үйлерді өртеп жіберді. 1783 жылы кірпіш жасау аралдың жалғыз өнеркәсібі ретінде құрылды, ол қол жетімді көптеген сазды пайдаланды. Бұл бизнес 1889 жылы тоқтатылды. 1870 жылы Коннектикут штаты Фишер аралы мен Литл-Галл аралының арасындағы суларды қарап тұратын аралдың батыс жағында құтқару стансасын салды. Race Rock Light 1878 жылы Фишер аралынан батысқа қарай шамамен 2 шақырым жерде орналасқан Race-те саяхат үшін навигациялық көмек ретінде салынды. 1900 жылдардың басында батыс жағында тұрақты жағалау күзет станциясы салынды. 1898 жылы Фергюсондар батыс бөлігін федералды үкіметке сатты. Бұл жер Форт Х. Г. Райт ретінде дамытылды, ол Коннектикут штатының Клинтон қаласында туған Азамат соғысының одақтас қолбасшысының құрметіне аталды. Форт үлкен жағалау қорғаныс жобасы – Эндикотт бағдарламасының бір бөлігі ретінде құрылды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін ол көбінесе тасталды. Форт Райт жылдар бойы аралға көптеген тұрғындарды тартты. 1890 жылдары жазғы халық саны өсті және Фишерс-Айленд яхт клубының құрылысы басталды. E. W. & W. Ferguson компаниясы Mansion House Hotel and Cottages, паром қызметі, электр, су және телефон кәсіпорындарын басқару үшін құрылды. 1918 жылы ол Fishers Island Farms деп аталды, содан кейін 1965 жылы Fishers Island Utility Company, компания президенті қайтыс болғаннан кейін. 2022 жылдың қазіргі күнінде фирма су, телефон қызметін (аймақтық коды 631, 788 нөмірі) және электр желілерін иеленеді және басқарады. Паром Fishers Island Ferry District компаниясымен басқарылады, ол арнайы салықтық округ арқылы қаржыландырылатын мемлекеттік ұйым. Қала Элизабет Филд әуежайын басқару және Форт Райттың құрамына кіретін басқа құрылымдарды басқару үшін Паром ауданымен келісімшартқа ие. Дауылдар арал тарихында маңызды рөл атқарды, 1815 жылғы Ұлы қыркүйек дауылдары мен 1938 жылғы Жаңа Англия дауылдары кеңінен зардап шекті. 1815 жылғы дауылдың салдарынан аралдағы барлық ағаштар құрып кетті, күшті жел және 5 метрлік су көтерілісі жағалау қалаларын су басты. Фишер аралы үшін салдары шамамен бір жарым ғасыр бойы көрінді. 1910 жылғы панорамалық фотосуретте Хей және Вест портында жетілген ағаштардан гөрі көбірек қайықтар көрсетілген. 1950 жылдарға дейін Фишер аралы Ирландия сияқты көрінетін: тас қабырғалар, ағаштар аз және жел соққан далалар. 1938 жылғы дауыл 1815 жылға дейінгі өсімдіктерді қайтару үшін тұқымдарды әкелді. Бұл дауылдан келген зиян 1815 жылғы дауылға қарағанда аз болды, аралдағы бірнеше үйлер ғана қирады, көбінесе желдің салдарынан.
The island was called Munnawtawkit by the Pequot Indians. Adriaen Block was the first recorded European visitor, and he named it Vischer's Island in 1614 after one of his companions. It remained a wilderness for the next 25 years, visited occasionally by Dutch traders. John Winthrop the Younger obtained a grant of Fisher's Island in 1640 from the Massachusetts Bay Colony, "reserving the right of Connecticut if it should be decided to be theirs." Winthrop lived only one winter on the island. He was named governor of the Connecticut Colony 1657–58 and 1659–76, and he used the island to raise sheep for food and wool. He died in 1676 and his son Fitz John installed a lessee farmer from England on the island named William Walworth. Walworth brought a system of cultivation that was continued on the island for nearly 200 years. He established farmland out of the heavily forested island. Walworth and his family vacated the island nine years later due to the threat of pirates. Fishers Island remained in the Winthrop family of Connecticut until 1863, when ownership passed to Robert R. Fox, and then to Edmund and Walton Ferguson, also of Connecticut. The island was the subject of a border dispute between New York and Connecticut. The states of New York, Connecticut, and Rhode Island meet in the waters east of Fishers Island. The British took possession of New York City from the Dutch in 1664, and all of Suffolk County was claimed by Connecticut, with British settlers there accepting its jurisdiction. A 1664 land patent given to the Duke of York included all islands in Long Island Sound, apparently thus granting Fishers Island also to the Province of New York. The Duke of York held a grudge against Connecticut, as the New Haven settlers had hidden three of the judges who sentenced his father King Charles I to death in 1649. Settlers throughout Suffolk County pressed to stay under Connecticut's jurisdiction, but Governor Sir Edmund Andros threatened to eliminate their rights to land if they did not yield, which they did by 1676. A joint commission from Connecticut and New York in 1879 reiterated that New York has legal title to Fishers Island. The island was a target of British soldiers during the Revolutionary War, who raided islands in Long Island Sound for supplies. Many of the residents of Fishers Island took their herds to the relative safety of Connecticut in 1776. The raids continued, though, and the British burned many of the island's homes in 1779. In 1783, brick making was established as the island's only industry, using the vast amounts of available clay. This business was discontinued in 1889. In 1870, a lifesaving station was erected at the western end of the island by the State of Connecticut, which overlooked the waters between Fishers Island and Little Gull Island. The Race Rock Light was constructed in 1878 as a navigational aid for travel in the Race, located about 1 mile (2 km) west of Fishers Island. In the early 1900s, a permanent Coast Guard station was built on the west end. In 1898, the Fergusons sold on the western end to the federal government. This land was developed as Fort H. G. Wright, which was named after the Civil War Union commander who was born in Clinton, Connecticut. The fort was established as part of the Endicott Program, a large coastal defense project. It was largely abandoned following World War II. Over the years, Fort Wright drew a large number of residents to the island. The 1890s brought a growing summer population and the construction of the Fishers Island Yacht Club. The E. W. & W. Ferguson business was established to manage the Mansion House Hotel and Cottages, a ferry service, and the electricity, water, and telephone enterprises. It was renamed Fishers Island Farms in 1918, then the Fishers Island Utility Company in 1965, following the death of a company president. As of 2022, the firm still owns and operates the water, telephone service (area code 631, exchange 788), and electrical utilities. The ferry is operated by the Fishers Island Ferry District, a public entity financed through a special tax district. The town has contracts with the Ferry District to operate Elizabeth Field airport and to manage other structures that were part of Fort Wright. Hurricanes have played an important role in the island's history, with the Great September Gale of 1815 and the New England Hurricane of 1938 causing widespread damage. The 1815 storm destroyed nearly all of the trees with powerful winds and a 17 feet (5 m) storm surge that flooded coastal towns. The consequences for Fishers Island were visible for almost a century and a half. A 1910 panoramic photograph shows more boats in Hay and West harbors than there are mature trees. Until the 1950s, Fishers Island had the look of Ireland: stone walls, few trees, and windswept moors. The 1938 storm blew in seeds, returning Fishers to its pre 1815 foliage. The damage from this storm was less severe than the 1815 storm, with only a few island residences destroyed, primarily by wind.
География
АҚШ Халық санағы бюросының мәліметтері бойынша, CDP-нің жалпы ауданы , оның ішінде жер және , немесе 3,48% - су. 2000 жылғы санақ бойынша, CDP-де 289 адам, 138 шаруашылық және 77 отбасы тұратын. Халық тығыздығы болды, ал тұрғын үй бірліктерінің орташа тығыздығы шамамен . Бұл қауымдастықтың этникалық құрамы: 95,50% ақ нәсілді, 1,04% афроамерикалық, 1,04% азиялық және 2,42% екі немесе одан көп нәсілді. Кез келген нәсілдегі испан немесе латын американдықтары халықтың 1,38% құрады. Арал тұрғындарының 53% астамы Коннектикут штатындағы тұрақты үйлеріне ие. 138 шаруашылықтың ішінде 26,1% 18 жасқа дейінгі балаларымен бірге тұрады, 44,2% - бірге тұратын некедегі жұбайлар, 5,1% - күйеуі жоқ әйел басқаратын үй шаруашылығы, ал 43,5% - отбасы емес. Барлық шаруашылықтың 34,8% жеке тұлғалардан тұрады, ал 10,1% - 65 жасқа толған немесе одан асып кеткен жалғыз тұратын адамдар. Шаруашылықтың орташа мүше саны 2,09, ал отбасының орташа мүше саны 2,72. CDP-де халық жас бойынша таралып кеткен: 21,8% - 18 жасқа дейінгілер, 2,1% - 18-24 жас аралығындағылар, 30,8% - 25-44 жас аралығындағылар, 27,3% - 45-64 жас аралығындағылар және 18,0% - 65 жасқа толған немесе одан асып кеткендер. Медианалық жас 43 жас. Әр 100 әйелге 105,0 еркек келеді. 18 жастан асқан әр 100 әйелге 98,2 еркек келеді. Қауымдағы шаруашылықтың медианалық табысы 50 521 доллар, ал отбасының медианалық табысы 59 583 доллар. Ер адамдардың медианалық табысы 47 917 доллар, ал әйелдердің медианалық табысы 26 250 доллар. CDP-нің жан басына шаққандағы табысы 31 652 доллар. Шамамен 4,5% отбасы және 9,0% халықтың табысы кедейлік шегінен төмен, оның ішінде 18 жасқа дейінгілердің 9,8% және 65 жастан асқандардың 7,9%.
According to the United States Census Bureau, the CDP has a total area of , of which is land and , or 3.48%, is water. As of the census of 2000, there were 289 people, 138 households, and 77 families residing in the CDP. The population density was There were 625 housing units at an average density of The racial makeup of the community was 95.50% White, 1.04% African American, 1.04% Asian, and 2.42% from two or more races. Hispanic or Latino of any race were 1.38% of the population. More than 53% of inhabitants of the island have mainland homes in Connecticut. There were 138 households, out of which 26.1% had children under the age of 18 living with them, 44.2% were married couples living together, 5.1% had a female householder with no husband present, and 43.5% were non families. 34.8% of all households were made up of individuals, and 10.1% had someone living alone who was 65 years of age or older. The average household size was 2.09 and the average family size was 2.72. In the CDP, the population was spread out, with 21.8% under the age of 18, 2.1% from 18 to 24, 30.8% from 25 to 44, 27.3% from 45 to 64, and 18.0% who were 65 years of age or older. The median age was 43 years. For every 100 females, there were 105.0 males. For every 100 females age 18 and over, there were 98.2 males. The median income for a household in the community was $50,521, and the median income for a family was $59,583. Males had a median income of $47,917 versus $26,250 for females. The per capita income for the CDP was $31,652. About 4.5% of families and 9.0% of the population were below the poverty line, including 9.8% of those under the age of eighteen and 7.9% of those 65 or over.
Өнер және мәдениет
Аралдың солтүстікке қарай 2 миль (3 км) жерде орналасқан Коннектикут штатымен байланысы, оңтүстік-батысқа қарай 10 миль (16 км) жерде орналасқан Нью-Йорк штатының қалған бөлігімен байланысынан гөрі тығыз. The New York Times газетінің Том Клавин «Нью-Йорк штатымен байланысы саяси ғана, эмоционалды емес» деп жазды және «сыртқы түрі, акценті, орналасқан жері және сезімталдығы жағынан бұл Нью-Англия қауымдастығы» екенін айтты. Фишерс аралының пошталық коды 06390, ол Коннектикут штатының «06» цифрымен басталатын пошталық кодтарына сәйкес келеді, ал Нью-Йорк штатындағы басқа тұрғын үй пошталық кодтары «1» цифрымен басталады. Алғашқыда аралдың пошталық коды 11943 болған, бірақ ол Коннектикутқа Лонг-Айлендтің қалған бөлігінен жақын болғандықтан, поштаны оңай жеткізу үшін өзгертілді. Арал – Саффолк округіндегі жалғыз нүкте, онда Нью-Йорк қаласынан қосылған телефон қоңыраулары аймақтық емес, алыс қашықтыққа жатқызылады; Фишер аралынан кез келген жерге қосылған телефон қоңыраулары алыс қашықтыққа жатқызылады. Нью-Йорк штатының полиция қызметкерлері Фишер аралына тек Коннектикут арқылы Нью-Лондоннан пароммен ғана жете алады. Фишерс Айленд мектебінің барлық спорт командалары Коннектикут командаларымен ойнайды; 2011–2012 жылдары мектеп командаларының ешқайсысы Нью-Йорк командасымен ойнаған жоқ. Аралдан шығарылатын қоқыс Коннектикут штатының Уоллингфорд қаласына жіберіледі. Тұрғындар сондай-ақ Коннектикут штатының қайта өңдеуге қатысты заңдарын мұқият сақтайды. 20-шы ғасырдың басынан бері Рокфеллер, Дюпон, Уитни және Рузвельт сияқты «ескі ақшалы» отбасылар жазғы демалыстарын осы аралда өткізеді. Олардың сәнді үйлері сабақтастық пен дәстүрге баса назар аударады. Кливленд Амори оны байлардың соңғы беделі деп сипаттады және олар оны осылай сақтап қалуды қалайды. Жыл бойы тұратын тұрғындардың көпшілігі аралдың батыс жағында орналасқан. Арал кішкентай қала өмірі үшін қажеттінің бәрін ұсынады, соның ішінде K 12 мектебі (Фишерс Айленд мектебі), боулинг алаңы, кинотеатр, алкогольдік сусын дүкені, азық-түлік дүкені, екі жанармай құю станциясы, ерікті өрт сөндіру бөлімі және пошта бөлімі бар. Батыс жағында сонымен қатар шағын әуежай (Элизабет Филд), мұражай, балмұздақ дүкені, екі бутик, аппараттық дүкен және мейрамхана-бар бар. Аралда Fishers Island Oyster Farm да орналасқан, ол отбасылық шаруашылық және басқарылатын устрица шаруашылығы, ол устрицаларды тікелей тұтынушыларға және аспазшыларға, соның ішінде Манхэттендегі Балтазар және П.Ж. Кларк сияқты мейрамханаларға сатады.
The island has closer links with Connecticut, 2 mile (3 km) to its north, than with the rest of New York, 10 mile (16 km) to the southwest. Tom Clavin of The New York Times wrote that "the connection remains merely political, not emotional" to New York State, and that "in appearance, accent, location, and sensibility, this is a decidedly New England community". Fishers Island's ZIP code is 06390, corresponding to Connecticut ZIP codes that begin with "06", while other residential ZIP codes in New York State begin with "1". Originally, the ZIP Code for the island was 11943, but it was ultimately changed to allow for easier mail delivery, as it is closer to Connecticut than the rest of Long Island. The island is the only point in Suffolk County to which telephone calls placed from the New York City area are classified as long distance rather than regional; any telephone call placed from Fishers Island to anywhere else is treated as long distance. The only way for New York state troopers to get to Fishers Island is to travel through Connecticut and take the ferry from New London. Every athletic team at Fishers Island School plays against Connecticut teams; none of the teams from the school played against any New York team in 2011–2012. Trash from the island is sent to Wallingford, Connecticut. Residents also closely adhere to Connecticut's state laws regarding recycling. Since the turn of the 20th century, "old money" families have selected the island for their summer vacations, such as the Rockefeller family, Du Pont family, Whitney family, and Roosevelt family. Their luxurious dwellings reflect an emphasis on continuity and tradition. Cleveland Amory described it as the last resort of the big rich, and they want it kept that way. Most of the year round residents live on the western end of the island. The island offers all the necessities for small town life, including a K 12 school (Fishers Island School), bowling alley, movie theater, liquor store, grocery store, two gas stations, volunteer fire department, and post office. The west end also has a small air strip (Elizabeth Field), a museum, an ice cream shop, two boutiques, a hardware store, and a restaurant bar. The island is also home to the Fishers Island Oyster Farm, a family owned and managed oyster farm that sells oysters directly to customers and chefs, including Manhattan restaurants such as Balthazar and PJ Clarke's.
Саябақтар мен демалыс
Жағажайларға Оңтүстік жағажай, Изабелла жағажай, Шокомунт жағажай және Вест-Харборда орналасқан Док жағажай кіреді. Фишерс-Айленд клубында теннис корттары, жағажай, клуб үйі, қызметкерлерге арналған тұрғын үй және Президент Дуайт Д. Эйзенхауэр "шынайы алаң" деп атаған гольф алаңы бар. Hay Harbor гольф, теннис, жүзу және желкендесу мүмкіндіктерін ұсынатын клуб. Фишерс аралы яхт клубы жазда жарыстар өткізеді және екі жарыс флотын күтіп ұстайды.
Beaches include South Beach, Isabella Beach, Chocomount Beach, and Dock Beach, located at West Harbor. Fishers Island Club features tennis courts, a beachfront, clubhouse, employee housing, and a golf course which President Dwight D. Eisenhower called a "real course". Hay Harbor is a club featuring golf, tennis, swimming and sailing. Fishers Island Yacht Club holds races in the summer, and maintains two racing fleets.
Үкімет
2004 жылы Саутольд әкімдігінде Фишер аралынан екі шенеунік жұмыс істеді. Клавиннің айтуынша, Фишер аралының тұрғындары мұны жеткіліксіз деп есептеген, ал Фишер аралының тұрғынын Саутольдтың жер учаскелерін жоспарлау кеңесінен (зонингтен) шығару Нью-Йорктен бөлініп, Коннектикут штатына қосылу туралы талаптарға ұшыраған.
In 2004, two officials in the Southold government were from Fishers Island. Clavin said Fishers Island residents felt this was inadequate and that the removal of a Fishers Island resident from the Southold zoning board of appeals led to calls for secession from New York and incorporation into Connecticut.
Медиа
"Гарп әлемі" фильміндегі теңіз жағалауындағы сахналар Фишер аралында, "Бетлехем Болат" компаниясының мұрагері Роберт Линдерман салған сарайдың төңірегінде түсірілген. Онда көптеген басқа фильмдер де түсірілген.
The seaside scenes in the movie The World According to Garp were shot on Fishers Island around the grounds of the mansion built by Bethlehem Steel heir Robert Linderman. Many other movies have also been filmed there.