Кіріспе

Power Macintosh, кейіннен Power Mac – Apple Computer, Inc компаниясы 1994 жылдың наурызынан 2006 жылдың тамызына дейін Macintosh брендінің ядросы ретінде әзірлеген, өндірген және сатқан жеке компьютерлер отбасы. Macworld журналы бұл компьютерді "1987 жылы Mac II пайда болғаннан бергі Macintosh-тың ең маңызды техникалық жетістігі" деп сипаттады. Бұл PowerPC CPU архитектурасымен жұмыс істейтін алғашқы компьютер және AIM альянсының флагмандық өнімі. Алдыңғы Macintosh компьютерлерінде қолданылған Motorola 68k процессорларына арналған бағдарламалық жасақтама осы компьютерде тікелей жұмыс істемейді, сондықтан System 7.1.2 жүйесінде Mac 68k эмуляторы бар. Ол заманауи Macintosh Quadra машиналарының жылдамдығының шамамен екі бөлігін қамтамасыз етеді. Келесі он екі жылда ол бірнеше корпус дизайны, "Power Mac" деп аталуы, PowerPC чиптерінің бес негізгі ұрпағы, көптеген баспасөз жарияланымдары, дизайн бойынша мақтаулар және өнімділік туралы пікір қақтығыстары арқылы дамыды. 2005 жылы жарияланған Mac-тың Intel процессорларына көшуіне байланысты өндірілімі тоқтатылды, оның орнына Mac Pro келді.

RISC барлау (1988-1990)

Power Macintosh-тың алғашқы үлгілері 1994 жылдың наурыз айында шықты, бірақ Power Macintosh технологиясын дамыту 1988 жылдың ортасына дейін барып жетеді. Apple компаниясының өнімдер бөлімінің президенті Жан Луи Гассе «Ягуар» жобасын бастады, мақсаты – дауыспен басқарылатын, нарықтағы ең жылдам үстел компьютерін жасау болатын. Бастапқыда бұл жаңа компьютерлік желі ретінде қарастырылған, Macintosh емес, ал «Ягуар» командасы Macintosh командасынан бастапқыда тәуелсіз болды. Бұл бөлініс операциялық жүйе әзірлеуін де қамтыды, жаңа ойластырылған «Pink» операциялық жүйесі жаңа компьютер үшін қарастырылды. «Ягуардың» мақсаты жоғары көлемді, негізгі жүйе болу емес еді. Гассе, алдағы Macintosh IIfx сияқты, жоғары деңгейдегі жұмыс станциялары нарығында бәсекелесе алатын өнім жасауға басымдық берді, бұл бұрын Apple үшін күшті жағы емес еді. RISC архитектурасын пайдалану шешімі 1987 және 1988 жылдардағы компьютер индустриясындағы өзгерісті көрсетеді, онда Sun Microsystems, Hewlett Packard және IBM компанияларының RISC негізіндегі жүйелері Motorola 68020 және 68030 процессорларымен, сондай-ақ Intel 80386 және 80486 процессорларымен жабдықталған жүйелер ұсынған өнімділіктен әлдеқайда асып түсті. Бастапқыда Apple «Aquarius» кодолық атымен өздерінің RISC процессорларын жасауға көп уақыт пен күш жұмсады, тіпті чиптің дизайнына көмектесу үшін Cray 1 суперкомпьютері сатып алынды. Компанияда жұмыс істейтін өнімді шығаруға қажетті қаржылық және өндірістік ресурстар болмағандықтан, 1989 жылы жоба тоқтатылды. 1990 жылдың басында Apple RISC жеткізушілерімен байланыс орнатып, қолайлы аппараттық серіктес табуға тырысты. IIfx-ті өздігінен жасаған команда Motorola 68030 процессорын AMD Am29000 (29k) RISC чипімен біріктіретін жаңа Macintosh өнімін жасаумен тәжірибе жүргізе бастады. Apple бұрыннан 29k негізіндегі Macintosh Display Card 8•24 GC өнімін шығарған, ол Macintosh Toolbox жеделдеткіші NuBus картасы болып табылады және Macintosh ROM-дағыдан әлдеқайда жылдам сурет салу мүмкіндігін қамтамасыз етеді. Команданың тәжірибелері RISC-де іске асырылған 68020 эмуляторымен аяқталды, бірақ 1990 жылдың ортасында 29k жобасы қаржылық тұрғыдан мүмкін болмағандықтан тоқтатылды. Apple MIPS, SPARC, i860 және ARM процессор архитектураларын бағалады, олар кейіннен Apple өнімдерінің көптеген отбасыларында қолданылды. Sun-мен келіссөздер Macintosh жұмыс станцияларында Apple-дің Sun-ның SPARC процессорларын пайдалануы үшін Sun-ның SPARC жұмыс станциялары компьютерлері үшін Macintosh интерфейсін пайдалану шартын қамтыды, бірақ Apple-дің Sun жеткілікті процессорлар шығара алмайтынына байланысты келісім тоқтатылды. MIPS-пен R4000 процессорды пайдалану туралы келіссөздер Macintosh интерфейсі Advanced Computing Environment-ке балама ретінде қолжетімді болады деген шартты да қамтыды. Бұл келісім Microsoft компаниясының ACE консорциумының маңызды серіктесі болуына және өндіріс мүмкіндіктеріне қатысты алаңдаушылықтарға байланысты тоқтатылды. Intel i860 өте күрделі болғандықтан қарастырудан шығарылды. Apple IBM-нің POWER1 процессорын қарастырмады, өйткені IBM оны үшінші тараптарға лицензиялауға дайын емес деп санайды. 1990 жылдың ортасында Apple Motorola 88110 чипін таңдады, ол әлі аяқталмаған, 88100 CPU және 88200 FPU-ны бір пакетке біріктіретін чип болатын. Жылдың қалған бөлігінде Apple инженерлері осы болашақ чиппен жұмыс істейтін 68k эмуляторын жасады. Бұл жоба «RLC» деп аталды, «RISC LC» деген сөздердің қысқартылған түрі, Apple компаниясының жақын арада шығатын Macintosh LC компьютері атауымен байланысты ойын. 1991 жылдың қаңтарына қарай инженерлік топ Macintosh LC прототипін жасады, онда 68020 CPU-ы 88100 және 68020 эмуляторымен ауыстырылды. Бұл прототип өзгертілмеген Macintosh Toolbox ROM-ды пайдалана алды және System 7 жүйесіне жүктеуге қабілетті болды. Бірнеше айдан кейін екінші прототип жасалды, ол Motorola 88100 чипімен жабдықталған Macintosh IIsi корпусын пайдаланды. «Ягуар» бастапқыда жоғары көлемді, негізгі жүйе болу үшін жоспарланбаған. Оның орнына, бұқаралық нарықтағы RISC жүйелері кейінірек пайда болады. 1990 жылдың басында Гассе Apple компаниясынан кеткеннен кейін «Ягуар» жобасының мақсаты жаңа платформаның орнына Macintosh жүйесінің негізгі бағыты болды. 1991 жылдың басында «Ягуар» жобасы Macintosh командасына қосылды. «Ягуар» жобасы ешқашан жүзеге аспаса, ал Taligent функционалды операциялық жүйеге айналмаса, «Ягуар» аппараттық және бағдарламалық жасақтама командалары әзірлеген көптеген элементтер 1993 жылдың ортасында Centris 660AV және Quadra 840AV өнімдерімен нарыққа шығарылды, олардың ішінде Apple Adjustable Keyboard, Apple AudioVision 14 Display, GeoPort және PlainTalk кірді. Centris 610 және Quadra 800 өнімдерімен енгізілген жаңа корпус дизайны да «Ягуар» командасынан шыққан.

IBM-мен даму және серіктестік (1991-1993)

1991 жылдың ортасына қарай Apple компаниясында 88100 процессорды қолдану туралы ішкі алаңдаушылық туды, себебі ешбір компьютер өндіруші процессорды пайдалануға міндеттеме бермеді. IBM-нің POWER процессорын қайта қарастыру мүмкіндігі болды, бірақ ол кезде ол жеті чиптен тұратын дизайн болды, бұл шығындар тұрғысынан тиімсіз еді. Apple және IBM-нің Advanced Workstations and Systems бөлімдерінің инженерлері Остин қаласында кездесіп, IBM-нің POWER1 RISC архитектурасының бір чиптік нұсқасын жасауды талқылады. Motorola да Apple компаниясының өтініші бойынша қатысты. IBM бұған дейін RS/6000 жұмыс станцияларының өндіріс құнын төмендету мақсатында RISC Single Chip (RSC) деп аталатын осындай чипті жасап жатқан еді. Осы кездесулерде RSC-ге төмен құн, төмен қуат тұтыну және Macintosh пен болашақ RS/6000 өнімдері үшін қолайлы жоғары өнімділікті қамтамасыз ететін бірқатар өзгерістер ұсынылды. Шілде айының басында үш компанияның басшылары келісімге келді, ол қазан айында ресми түрде жарияланды. PowerPC деп аталған жаңа RISC архитектурасынан басқа, бұл "AIM альянсының" бірнеше мақсаты болды, соның ішінде Pink негізіндегі операциялық жүйе, ScriptX деп аталатын объектіге бағытталған сценарий тілі және Kaleida Media Player деп аталатын кросс-платформалық медиа плеер. Одақ туралы Джон Скалли былай деді: "Макинтош стратегиясы 1980-ші жылдары бізге өте жақсы нәтиже берді, бірақ біз 1990-шы жылдары осы модельді қолдану арқылы есептеудің келесі буынын құра алмаймыз деп ойладық. IBM-мен жұмыс істеп, оны барлығына қолжетімді ету арқылы, біз осы технологиялармен Макинтошқа қарағанда әлдеқайда кең әсер ете аламыз." PowerPC 601 чипін әзірлеу 1991 жылдың қазан айында басталды және 21 айда аяқталды, ал 1993 жылдың шілдесінде жапсарыс өндіріс басталды. PowerPC чипімен жабдықталған алғашқы компьютерлер 1993 жылдың қыркүйегінде IBM RS/6000 жұмыс станциялары болды. Көптеген Macintosh қолданбаларын жасаушылар өз өнімдерінің бастапқы PowerPC нұсқаларын әзірлеу үшін осы машиналарды пайдаланды, себебі Macintosh негізіндегі PowerPC әзірлеу құралдары әлі дайын болмаған еді. PowerPC 603 (қуат тұтынуды төмендетуге бағытталған) және 604 (жоғары өнімділікке бағытталған) жобалары да бір уақытта жүргізілді. 1992 жылдың шілдесінде бастапқы жүйелік бағдарламалық жасақтаманың мақсаттарын азайту туралы шешім қабылданды; Apple толығымен жаңа ядроны жасауға тырысудың орнына, System 7 нұсқасын шығаруға назар аударды, онда 680x0 эмуляциясының орнына Macintosh Toolbox ROM-ның кейбір бөліктері жергілікті PowerPC кодымен қайта жазылды. Бұл операциялық жүйенің, әсіресе QuickDraw-тың, жоғары пайдаланылатын бөліктерінің өнімділігін айтарлықтай арттырды. Жаңа Power Macintosh-тың алғашқы көрсетілімі, атап айтқанда, Power Macintosh 6100 прототипі 1992 жылдың қазан айында Гавайиде өткен Apple Pacific сату жиынында болды. Көрсетілім сәтті аяқталды, ал келесі айларда өнім жоспары үш модельді қамту үшін кеңейтілді: бастапқы деңгейдегі 6100, Macintosh IIvx корпусында орналасқан орта деңгейдегі 7100 және Quadra 800 корпусына негізделген жоғары деңгейдегі 8100. Төртінші жоба, Macintosh процессорларын жаңарту картасы, 1993 жылдың шілдесінде Centris және Quadra негізіндегі Macintosh компьютерлерінің иелеріне тікелей жаңарту мүмкіндігін ұсыну үшін басталды. Бұл әсіресе Quadra 700, 900 және 950 үшін маңызды болды, себебі олар толық логикалық тақтаны алмастырмақ емес еді. Осылайша жаңартылған компьютерлер "Power Macintosh Q650" және "Power Macintosh 900" сияқты жаңа атауларды алды.

Шығару және қабылдау (1994-1995)

Бастапқы жоспар бойынша, алғашқы Power Macintosh машинасы 1994 жылдың 24 қаңтарында, алғашқы Macintosh шығарылғаннан кейін дәл он жыл өткенде шығарылуға тиіс болған. Ол кезде Жеке компьютерлер бөлімінің EVP және бас менеджері болған Ян Дири, өндіріске жеткілікті машиналар жасау үшін, сондай-ақ Macintosh процессорларын жаңарту картасының бір уақытта қолжетімді болуын қамтамасыз ету үшін шығарылым күнін 14 наурызға ықшамдады. Бұл Apple компаниясының бұрынғы тәжірибесінен өзгеше болды, себебі олар әдетте жаңа Macintosh-тарды ұсынғаннан кейін бірнеше ай өткен соң ғана жаңарту жиынтықтарын шығарды. Power Macintosh 14 наурызда Манхэттендегі Линкольн өнер орталығында ресми түрде таныстырылды. Жаңа Power Macintosh модельдеріне алдын ала тапсырыстар көп болды, сол күні 150 000 машина сатылғаны хабарланды. MacWorld журналының 6100/60 үлгісіне берген бағасында: «Apple сегіз жыл бұрын Intel 80386 процессорын қолданған компьютерлер пайда болған кезде жоғалтқан өнімділігін ғана қайта қалпына келтірген жоқ, сонымен қатар оны одан да жоғары деңгейге көтерді» делінген. 680x0 бағдарламалық қамтамасының өнімділігі эмуляция қабатына байланысты төмендеуі мүмкін, бірақ MacWorld журналының сынақтары Quadra 610-ға қарағанда CPU, дискі, бейне және қалқыма нүкте өнімділігінің айтарлықтай жоғары екенін көрсетті. 1995 жылдың қаңтарына қарай Apple 1 миллион Power Macintosh жүйесін сатты. Power Macintosh желісінің жаңартылған нұсқалары 1995 жылдың басында ұсынылды, содан кейін сәуір айында алғашқы PowerPC 603 модельдері пайда болды: «барлығы бірінде» дизайнындағы Power Macintosh 5200 LC және Quadra 630-ды алмастырған Power Macintosh 6200. Бұл модельдердің Performa нұсқалары да сатылды, бұл басқа Macintosh модельдерін сауда орталықтарындағы және ірі электроникалық дүкендердегі сату үшін қайта брендтеу тәжірибесін жалғастырды. 5200 LC дизайны, өнімділігі және құны үшін сыншылар тарапынан жақсы қабылданды, бірақ ол да, 6200 да тұрақсыздық мәселелеріне тап болды (және 5200 жағдайында дисплей мәселесі де), оларды тек алмастыруға қажетті бөлшектерді алу үшін Apple дилеріне әкелу арқылы шешуге болады. 1995 жылдың ортасына қарай дамып келе жатқан Power Macintosh желісі барлық бұрынғы Macintosh желісін толыққанды алмастырды, тек жоғары деңгейдегі Quadra 950 және екі төмен бағалы білім беру моделі (барлығы бірінде Macintosh LC 580 және үстел LC 630) өндірісте қалды. Бұрынғы Macintosh жүйелері үшін болған «жеделдеткіш карталар» нарығы Apple-дің Macintosh процессорларын жаңарту картасының салыстырмалы түрде төмен бағасы (600 АҚШ доллары) салдарынан көбінесе жойылды. DayStar Digital IIci және әртүрлі Quadra модельдеріне арналған жаңарту карталарын сатты, сондай-ақ Apple компаниясынан толық аналық тақтаны ауыстыруға болатын. DayStar Digital және Power Computing сияқты компаниялардың Macintosh клондары да осы кезде нарыққа шығып, Apple бағасын төмендетті.

Стандартталған аппаратқа көшу (1995-1999)

Power Macintosh таныстырылған кезде, ол басқа Macintosh модельдеріндегідей ішкі және сыртқы кеңейту қосылымдарын қамтыды, олардың барлығы (аудио енгізу мен шығаруды қоспағанда) Apple компьютерлеріне толыққанды меншік немесе көбінесе ерекше болды. Келесі бес жыл ішінде Apple барлық осы порттарды өнеркәсіп стандартындағы коннекторлармен алмастырды. Power Macintosh-тің бірінші буыны NuBus-пен бірге келді, бірақ 1993 жылдың соңына қарай Intel-дің PCI шинасы ішкі кеңейтудің кеңінен қабылданатын болашағы болатыны анық болды. Apple компаниясының ірі жеке компьютер нарығындағы салыстырмалы түрде шағын ойыншы екендігіне байланысты, аз ғана құрылғы өндірушілер өз карталарының NuBus және PCI үйлесімді нұсқаларын жасауға инвестиция салды. PCI негізіндегі алғашқы жүйе – 1995 жылдың мамырында ұсынылған Power Macintosh 9500 болды. Одан кейін, жақын арада екінші буын Power Macintosh жүйелерінің "Power Surge" желісі ұсынылды – Power Macintosh 7200, 7500 және 8500. 8500 және 9500 жаңа PowerPC 604 процессорларына негізделген, олардың жылдамдығы 120 МГц-ден басталады. InfoWorld журналы 8500-ді қарап шығып, олардың "іскерлік қолданбалар жинағы" бойынша сынақ нәтижелерінде жылдамдықтың жақсарғанын көрсетті: 8100/100 моделінде 10 минут болса, 8500/120 моделінде 7:37 минутқа дейін төмендеді. Сондай-ақ, 8500 Intel Pentium чипімен салыстырғанда орташа есеппен 24-44% жылдам жұмыс істейтіні, ал графикалық және басылымдық тапсырмаларды орындау кезінде екі есеге дейін артатыны атап өтілді. PCI-ге көшу 1996 жылы жалғасты, осы жылы 5400, үстелдік 6300/160 (көбінесе Performa 6360 ретінде сатылды) және шағын мұнаралы 6400 модельдері ұсынылды. Macintosh клондары нарығының сәттілігі Apple компаниясын сол кезде клондар нарығында да, Wintel үстел нарығында да кең таралған бөлшектер мен өндіріс әдістерін пайдалана отырып, өздерінің арзан бағалы машинасына көшуге итермеледі. Power Macintosh 4400 (Азия және Австралияда 7220 ретінде сатылды) корпусының ішкі бөліктері үшін пластик емес, иілген металл парақтарды қолданды және стандартты ATX қуат блогымен жабдықталды. PCI-ге ауысумен қатар, Apple өзі үшін де, қатты дискілерін жаңартуды қалайтын пайдаланушылар үшін де шығындарды үнемдеу мақсатында SCSI қатты дискілерінен IDE-ге біртіндеп көшуді бастады. 5200 және 6200 төменгі деңгейдегі модельдер IDE ішкі дискілерін алғаш рет қолданды, бірақ Apple компаниясының 25 контактілі сыртқы SCSI коннекторы сақталды. Көк түсті Power Macintosh G3 модельдері стандартты SCSI дискілерін қамтитын соңғы модель болды, сонымен қатар ол сыртқы SCSI коннекторын қамтитын соңғы Macintosh болды. 1999 жылдың басында Power Macintosh G3 (көк және ақ) ұсынылғанда, бұл порт екі FireWire 400 портымен ауыстырылды. Blue and White G3 сондай-ақ Apple Desktop Bus порттарын қамтитын соңғы Macintosh болды, бұл Стив Возняк жасаған пернетақталарды, тышқандарды және Avid Technology сияқты компаниялардың бағдарламалық қамтамасыз етуді қорғау донглдарын қосуға арналған меншікті технология еді. Сонымен қатар екі USB порты да қосылды, бұл ADB және USB порттарын бірге қамтитын жалғыз Power Macintosh болды. Бұл кезеңде тағы бір тоқтатылған порт – Apple Attachment Unit Interface. Бұл 10BASE5 Ethernet үшін стандартты Attachment Unit Interface коннекторының Apple компаниясы жасаған патенттелген нұсқасы еді, ол сыртқы дисплейлерді қосу үшін қолданылатын 15 контактілі коннектормен шатасуды болдырмау үшін жасалған. AAUI портына желіге қосылу үшін қымбат сыртқы трансивер қажет болды. 1990 жылдардың басында желілік индустрия 10BASE T коннекторының айналасында бірікті, бұл Apple компаниясын 1995 жылдың ортасында AAUI порттарымен бірге осы портты қосуға мәжбүр етті, Power Macintosh 9500-ден бастап. Power Macintosh G3 AAUI портын қолданбады. Power Mac G4 (AGP Graphics) 1999 жылдың екінші жартысында ұсынылды; бұл тек өнеркәсіп стандартындағы ішкі және сыртқы кеңейтуді қамтитын алғашқы Power Macintosh болды. Одан кейін бірнеше жыл бойы көптеген үшінші тараптар ескі жабдықтары бар жаңа Power Mac жүйелерінің пайдаланушыларына кері үйлесімділікті қамтамасыз ететін донглдерді жасады. Бұл Griffin Technology, MacAlly Peripherals, Rose Electronics және тағы да көптеген компанияларды қамтыды. Кейбір жағдайларда бұл компаниялар Power Mac-тің эстетикалық дизайнына сәйкес келетін адаптерлерді шығарды.

Өнеркәсіптік дизайн және мегагерц мифы (1999-2002)

1997 жылы Стив Джобс Apple компаниясына оралғаннан кейін көп ұзамай Джони Айв өнеркәсіптік дизайнның аға вице-президенті болып тағайындалды. iMac-тың сын тұрғысынан және коммерциялық сәттілігіне сүйене отырып, Айв және оның командасы Power Macintosh G3 үшін мүлдем жаңа корпус дизайнын жасады, онда iMac-тың эстетикалық принциптерінің көптегені (қисықтар, мөлдір пластик, түс қолданылуы) компанияның бұрынғы жылдардағы танымал "Outrigger" Macintosh модельдерінің оңай қол жетімділік сипаттамаларымен үйлестірілді. Нәтижесінде Power Macintosh G3 (көк және ақ) пайда болды, ол сыншылар тарапынан жоғары бағаланды, соның ішінде PC Magazine-нің 1999 жылғы «Техникалық жетістік» сыйлығын алды. «Power Mac компьютердің ішкі бөліктеріне ең жылдам қол жеткізуді қамтамасыз етеді», - деп жазды олар. «Тек тұтқаны көтеріңіз, ал біріктірілген есік ішіндегінің бәрін ашады». Бұл дизайн, «El Capitan» кодолық атымен белгілі, Power Mac G4 өмірінің соңына дейін сақталды. Көк және ақ G3 mini tower-ының шығуы үстел және Power Macintosh корпусының дизайнының аяқталуын білдірді, соңғысы iMac-пен алмастырылды. 2000 жылы Power Mac G4 Cube деп аталатын екінші модель ұсынылды, ол орта деңгейдегі Power Mac G4 мүмкіндіктерін әр қабырғасы 9 дюймнан кем емес кубқа сыйғызды. Бұл модель бір жылдай сатылымда болды, бірақ сату сәттілігі жоқ деп есептелді (150 000 дана сатылды, Apple болжамдарының үштен бірі шамасында), бірақ компьютердің және онымен бірге келген Harman Kardon динамиктерінің ерекше дизайны Нью-Йорктегігі Модерн өнер мұражайын оларды өз коллекциясында сақтауға итермеледі. G3 және G4 компьютерлеріндегі PowerPC чиптері Apple компаниясының Power Macintosh брендін және маркетингін дамытудың маңызды бөлігіне айналды. Мысалы, көк және ақ G3 корпусының бүкіл биіктігінің үштен бірін құрайтын үлкен «G3» әріптері бұрынғы Macintosh компьютерлерінде қолданылатын кішкентай таңбалардан ерекшеленді. Power Mac G4 таныстырылған кезде жарнамаларда G4 чипінің суреттері және AltiVec командалық жиынтығы «Velocity Engine» маркетингтік атауымен көрсетілді. Apple компаниясының маркетингтік стратегиясының маңызды бөлігі, әсіресе 2001 жылдың ортасынан бастап, «Мегагерц мифы» деп аталатын нәрсені атап өту болды, процессордың тактық жиілігі өнімділікпен тікелей байланысты деген сенімге қарсы тұру. Бұл Intel Pentium 4 процессорларының шығуымен маңызды болды, олар Sun, IBM және AMD компанияларының бәсекелес чиптеріне қарағанда айтарлықтай жоғары тактық жиілікке ие болды, бірақ тиісті өнімділік артықшылығына ие болған жоқ. Компанияның қоғамдық презентацияларында – әсіресе Stevenotes – әдетте, жоғары қуатты Compaq немесе Dell компьютерін Adobe Photoshop-тағы бірқатар тесттер мен скрипттерде Power Macintosh-қа қарсы қоятын ұзақ сегменттер болды. Бұл презентациялар Power Macintosh-тың Intel Pentium чиптерін 50%-дан астам айырмашылықпен жеңгенін көрсетті, бірақ тәуелсіз тесттер мұны растамады. InfoWorld сарапшысы Дженифер Плонка 400 МГц G3 Office қосымшалары жиынтығының тестінде салыстырмалы Pentium II 450-ден 11%-ға баяу болса, ал Photoshop 5.0 26%-ға жылдам болды деп хабарлады. 2003 жылы Maximum PC түрлі ойын, Photoshop және LightWave 3D тесттерін жүргізді және Dual 1.25 ГГц G4 жүйесінің екі процессорлы Intel Xeon Prestonia 2.8 ГГц жүйесінен шамамен екі есе баяу екенін хабарлады. Осы кезеңдегі Power Mac жүйелеріне, әсіресе G4 Mirrored Drive Doors модельдеріне қатысты тағы бір сын – ескі жүйелермен салыстырғанда желдеткіштің шу деңгейінің жоғарылауы болды.

Power Mac G5 және Power-тың аяқталуы (20032006)

2003 жылдың шілдесінде Apple компаниясының бүкіл әлемдік әзірлеушілер конференциясында Power Mac G5 таныстырылған кезде, Apple-дың үстелдік компьютерлерінің өнімділігі бәсекелес машиналарынан айтарлықтай қалып қойған еді. G5, 2.0 ГГц дейінгі тактолық жиілігі бар PowerPC 970 процессорына және толық 64 биттік архитектураға көшу арқылы бұл айырмашылықтың көп бөлігін жойды. Сонымен қатар, ол корпустың дизайнын күрт өзгертіп, пластиктерді анодталған алюминий қорытпасымен алмастырды. Қарастырулар көбінесе оңтайлы болды. InfoWorld G5-ті «Apple-дың қазіргі кездегі ең жақсы жұмысы» деп сипаттап, ол «жедел есептеулер, терең көп тапсырмалы режим және жауапты пайдаланушы интерфейсі қажеттіліктерін қанағаттандырады, сондай-ақ үлкен деректерді жылдам өңдеу және талдау қажет болатын негізгі компьютерлердің болашақ қажеттіліктерін де қамтамасыз етеді» деді. PC Magazine Power Mac G5-ке 2003 жылғы Техникалық Үздік Сыйлығын тағы да берді. Дегенмен, G5-тің үлкен салмағы (алдыңғы жылғы Quicksilver Power Mac G4-тен 10 фунтқа салмақтырақ), шектеулі ішкі кеңейтім мүмкіндіктері, жер тізілімімен байланысты мәселелер және бір процессорлы модельдердің қуат блогындағы шу өнімге қатысты маңызды сынға алып келді. Apple жаңа Power Mac туралы негіссіз мәлімдемелер жасауын жалғастырды. Нәтижесінде, Ұлыбританияның жарнама стандарты органы Apple-ға Power Mac G5 компьютерін сипаттау үшін «әлемдегі ең жылдам, ең қуатты жеке компьютер» деген фразаны пайдалануға тыйым салды. Бұл шешімге Broadcast Advertising Clearance Centre жүргізген тәуелсіз сынақтар нәтижесінде осы мәлімдеме жалған екені анықталды. Стив Джобс 2003 жылғы Бүкіләлемдік әзірлеушілер конференциясында компания 2004 жылдың ортасына дейін 3 ГГц G5 сататынын мәлімдеді, бірақ бұл ешқашан іске аспады. Power Mac G5-тің үш буыны Intel процессорларына көшу кезінде өндірістен алынғанға дейін шығарылды. Көшу туралы хабарлама 2005 жылдың ортасында жарияланды, бірақ G5 жүйесінің үшінші буыны 2005 жылдың соңында ұсынылды. Бұл буынның ең маңызды жаңалығы – 2.5 ГГц төрт ядролы жүйе болды. Бұл төрт процессорлық ядроға ие болған Apple компьютері ғана емес, сонымен қатар ішкі кеңейтім үшін PCI X орнына PCI Express технологиясын қолданған алғашқы компьютер болды. Бұған қоса, ол жеке компьютерлерде қолданылатын стандартты C13 қосқышының орнына серверлік жабдықтарда көбірек қолданылатын IEC 60320 C19 қуат қосқышын қажет етті. Power Macintosh желісінің ресми түрде тоқтатылуы 2006 жылғы Бүкіләлемдік әзірлеушілер конференциясында болды, онда Фил Шиллер оның орнын алмастыратын Mac Pro-ны таныстырды. G5 корпусының дизайны Mac Pro үшін сақталды және тағы жеті жыл бойы қолданылды, бұл Apple тарихындағы ең ұзақ өмір сүрген дизайнның біріне айналды.

Модельдер

Power Macintosh модельдерін Apple компаниясы 1998 жылы «төрт квадрант» өнім стратегиясын енгізгенге дейін немесе кейін шығарылғандығына қарай екі негізгі санатқа бөлуге болады. 1999 жылы Power Macintosh G3 (көк және ақ) үлгісі шыққанға дейін Apple компаниясы Power Macintosh деп белгіленген машиналарды тоғыз түрлі корпуста шығарған, олардың кейбіреулері Quadra/Centris 610 және IIvx сияқты PowerPC өнімдерінің бұрынғы модельдерінен алынған. Жаңа өнім стратегиясы бойынша бұл көрсеткіш бір модельге дейін азайтылды, бірақ 2000 және 2001 жылдары Power Mac G4 Cube осы ереженің шегінен тыс болды.

1994-1997 жылдар

Apple осы кезеңдегі Power Macintosh модельдерін алғашқы PowerPC-ге дейінгі, белгілі бір форма факторын қолданған Macintosh моделінің атына сәйкес атады, одан кейін слэш және процессордың жылдамдығы келтіріледі. Мысалы, Power Macintosh 6300/120, Quadra 630-ның форма факторын пайдаланады және 120 МГц процессормен жабдықталған. Атауында "AV" деген сөз бар машиналар кеңейтілген аудио-видео мүмкіндіктеріне ие нұсқаларды білдіреді. "PC Compatible" деген атаумен шыққан машиналар x86 процессорларымен үйлесімді жеке картаны қамтиды; сондықтан бұл модельдер MS DOS және Microsoft Windows бағдарламаларын, әдетте Windows 3.1-ді іске асыра алады. "MP" деген сөз атауында бар машиналар екі процессорды қамтиды. Бұл алғашқы модельдердің екі әр түрлі буыны болды. Бірінші буын PowerPC 601 және 603 процессорларын пайдаланды және ескі NuBus кеңейту слоттарын қолданды, ал екінші буын жылдам 603e, 604 және 604e чиптерін, сондай-ақ өнеркәсіп стандарты PCI кеңейту слоттарын қолданды. Екінші буын Open Firmware-ді де қолданады, бұл оларға түрлі хактарды қолдану қажет болса да, басқа операциялық жүйелерді (соның ішінде XPostFacto арқылы OS X-ті) оңай жүктеуге мүмкіндік береді.

1997-2006 жылдар

Power Macintosh G3-тен бастап, Apple компаниясы өнімдерін атау жүйесін өзгертіп, PowerPC процессорының буынын атауға көшті, ал түрі немесе маңызды ерекшелігі жақша ішінде берілді. Бірге жиналған модельдер кейіннен iMac желісіне бөлінді, ал ықшам түрі Mac Mini желісіне бөлінді.

Атау беру

Power Mac бренд атауы Apple компаниясының жоғары деңгейдегі, мұнара тәрізді компьютерлері үшін қолданылды. Олар негізінен бизнес және шығармашылық саласындағы мамандарға арналған, үйге пайдалануға арналған ықшам "iMac" және білім беру нарықтарына бағытталған "eMac" желілерінен ерекшеленді. Бұл компьютерлер әдетте Apple-дің ең соңғы технологияларымен жабдықталған және Apple-дің үстел үлгілері арасында ең қымбат бағаға сатылды. Кейбір Power Mac G4 және G5 модельдері екі процессорлы конфигурацияда ұсынылды. Power Mac атауы өзгергенге дейін, кейбір Power Macintosh модельдері Macintosh LC және Macintosh Performa ретінде сатылған, сондай-ақ Apple Workgroup Server және Macintosh Server G3 & G4 желілерімен бірдей болды. PowerPC процессорларын қолданған басқа Macintosh желілеріне PowerBook 5300 және одан кейінгі модельдер, iMac, iBook және Xserve, сондай-ақ техникалық тұрғыдан Macintosh емес болған Apple Network Server кірді.

Жарнама және маркетинг

Apple компаниясы Power Macintosh-ты бизнес және шығармашылық маманға бағытталған, жоғары деңгейдегі жеке компьютер ретінде позициялады, бұл үшін бірнеше телеарнадағы және баспа жарнамаларынан тұратын жарнамалық кампания қолданылды. Телеарнадағы жарнамаларда "Болашақ сіз күткеннен де жақсы" деген ұран пайдаланылды, сондай-ақ желілік мүмкіндіктер мен MS DOS үйлесімділігі сияқты артықшылықтарын көрсету үшін алғашқы үш Power Macintosh компьютері таныстырылды. 1993 және 1994 жылдары BBDO агенттігі жасаған телеарнадағы жарнамалық кампания "Көбірек мүмкіндік, төмен баға, осылай қарапайым" деген ұранмен көрсетілді.