Кіріспе

Транскрипцияны ынталандыратын ДНК аймағы

Генетикада промотор – ДНК-ның тізбегі, оған протеиндер қосылып, промотордың төменгі жағындағы ДНК-дан бір РНК транскриптінің транскрипциясын бастайды. РНК транскрипті ақуызды (мРНК) кодтай алады немесе тРНК немесе рРНК сияқты өздігінен функция атқара алады. Промоторлар гендердің транскрипция басталатын орындарының жанында, ДНК-ның жоғары жағында (сезімдік жіптің 5' аймағына қарай) орналасқан. Промоторлардың ұзындығы 100–1000 негіз жұпқа дейін болуы мүмкін, олардың тізбегі генге және транскрипция өнімдеріне, сайтқа тартылған РНК полимеразаның түріне немесе класына және организм түріне байланысты. Промоторлар бактериялар мен эукариоттарда гендік экспрессияны басқарады. РНК полимераза транскрипция үшін геннің жанындағы ДНК-ға қосылуы керек. Промотор ДНК тізбектері ферментті байланыстыру орнын қамтамасыз етеді. 10 тізбегі – TATAAT. 35 тізбегі орташа есеппен сақталады, бірақ көптеген промоторларда сақталмайды. 10 және 35 элементтері сақталған жасанды промоторлар баяу транскрипцияланады. Барлық ДНК-да "бір-біріне жақын орналасқан промоторлар" болады. Дивергентті, тандемді және конвергентті бағдарлар мүмкін. Екі жақын орналасқан промоторлар бір-біріне кедергі келтіруі мүмкін. Реттеуші элементтер ген промоторларында (күшейткіштерде) транскрипциялық бастау орнынан бірнеше килобаза қашықтықта болуы мүмкін. Эукариоттарда транскрипциялық кешен ДНК-ны бүгіп, реттеуші тізбектерді транскрипция орнынан алысқа орналастыруға мүмкіндік береді. Дистальді промотор геннің жоғары жағында орналасқан және ондағы әсері әлсіз қосымша реттеуші элементтер болуы мүмкін. Транскрипция бастау орнының промоторына байланысқан РНК полимераза II (РНКП II) мРНК синтезін бастауы мүмкін. Ол сондай-ақ әдетте CpG аралдарын, TATA қорабын және TFIIB тану элементтерін қамтиды. Гиперметилдену екі генді де төмендетеді, ал деметилдену жоғарылатады. Кодтамайтын РНК-лар мРНК промотор аймақтарымен байланысты. Субгеномдық промоторлар 24-тен 100 нуклеотидке дейін жетеді (Бейт некротикалық сары тамыр вирусы). Гендік экспрессия промотордың байланысына байланысты. Қажетсіз гендік өзгерістер жасушаның қатерлі ісікке шалдығу қаупін арттырады. МикроРНК промоторларында көбінесе CpG аралдары болады. ДНК метилирлеуі 5' пиримидин сақинасында 5-метилцитозин құрайды. Кейбір қатерлі ісік гендері мутация арқылы өшіріледі, бірақ көбісі ДНК метилирлеу арқылы өшіріледі. Басқалары реттелетін промоторлар. Табиғи іріктеу аз энергияны қажет ететін транскрипциялық байланысты ұнатпауы мүмкін. Промоторлардың немесе транскрипция факторларының өзгеруі кейбір ауруларды тудыруы мүмкін. Промоторды сипаттау үшін канондық тізбекті пайдаланудан түсініспеушіліктер туындауы мүмкін.

Шолу

Транскрипция жүзеге асуы үшін РНК-ны синтездейтін фермент, РНК полимераза деп аталады, ол генге жақын ДНК-ға байланысуы тиіс. Промоторлар РНК полимеразаның сенімді бастапқы байланыс орнын қамтамасыз ететін жауап элементтері сияқты нақты ДНК тізбектерін қамтиды, сондай-ақ РНК полимеразаны тартуға қатысатын транскрипция факторлары деп аталатын ақуыздар үшін де. Бұл транскрипция факторлары белгілі бір активатор немесе репрессор тізбектеріне ие, олар сәйкес нуклеотидтерден тұрады және нақты промоторларға байланысып, ген экспрессиясын реттейді. Бактерияларда промотор РНК полимераза және байланысқан сигма факторымен танылады, олар өз ДНК байланыс орнына жақын жердегі активатор ақуызының байланысуы арқылы көбінесе промотор ДНК-ға жеткізіледі. Эукариоттарда бұл процесс күрделірек, РНК полимераза II-нің промоторға байланысуы үшін кем дегенде жеті түрлі фактор қажет. Промоторлар – басқа реттеуші аймақтармен (күшейткіштер, басушылар, шекаралық элементтер/инсуляторлар) бірлесіп жұмыс істейтін маңызды элементтер, бұл белгілі бір геннің транскрипция деңгейін анықтауға мүмкіндік береді. Промотор клеткадағы реттеуші ақуыздардың мөлшері мен құрылымының өзгеруіне жауап ретінде индукцияланады, бұл транскрипцияны белсендіретін факторлардың РНК полимеразаны тартуына мүмкіндік береді.

Салыстырмалы орналасқан жерін анықтау

Промоторлар әдетте сұраныс бойынша генге тікелей жақын орналасқандықтан, промотордағы позициялар транскрипцияның басталу нүктесіне қатысты белгіленеді, яғни ДНК транскрипциясы белгілі бір ген үшін осы нүктеден басталады (мысалы, жоғары жатқан позициялар теріс сандармен көрсетіледі, 1-ден кері саналып, мысалы -100, басталу нүктесінен 100 базалық жұпқа дейін жоғарыда орналасқан позицияны білдіреді).

Екі бағыттағы (прокариоттық)

Промоторлар ДНК-да өте жақын орналасуы мүмкін. Мұндай "бір-біріне жақын орналасқан промоторлар" адамнан бастап прокариоттарға дейінгі барлық тіршілік формаларының ДНК-сында байқалды және олар жоғары сақталған. Сондықтан, олар кейбір (қазіргі уақытта белгісіз) артықшылықтарды ұсынуы мүмкін. Бұл промоторлар жұптары дивергенттік, тандемдік және конвергенттік бағыттарда орналасуы мүмкін. Олар транскрипция факторларымен де реттелуі мүмкін және нуклеотидтік қашықтық, екі промотордың күші сияқты әртүрлі ерекшеліктерімен ерекшеленеді. Екі жақын орналасқан промотордың ең маңызды ерекшелігі – олар бір-біріне кедергі келтіруі мүмкін. Бірнеше зерттеулер бұл мәселені талдамалық және стохастикалық модельдерді пайдалана отырып қарастырды. Сондай-ақ, синтетикалық гендерде немесе екі бағытты промоторлармен бақыланатын бірнеше гендерде гендік экспрессияны өлшеуге арналған зерттеулер де бар. Соңғы зерттеуде E. coli бактериясында тандемді промоторлармен бақыланатын көптеген гендер өлшенді. Бұл зерттеуде екі негізгі кедергі түрі өлшеніп, модельдендірілді. Бірі – РНҚ полимераза (РНҚП) төменгі ағымдағы промоторда болғанда, жоғары ағымдағы промотордан созылатын РНҚП-ның қозғалысын тоқтатуы. Екіншісі – екі промотордың соншалықты жақын орналасқандығы, РНҚП-ның біреуіне байланысуы екінші промоторға басқа РНҚП-ның жете алмайтынын қамтамасыз етеді. Бұл құбылыстар РНҚП-ның ДНК-ға байланысқанда, транскрипция басталатын орындарды қоса алғанда, бірнеше нуклеотидтерді алып тұруының нәтижесінде мүмкін болады. Ұқсас құбылыстар промоторлар дивергенттік және конвергенттік құрылымдарда да орын алады. Мүмкін болатын құбылыстар олардың арасындағы қашықтыққа да байланысты.

сүтқоректілерді ынталандырушылар

сүтқоректілерде транскрипцияны реттеу. Белсенді күшейткіш реттеуші аймақ хромосомалық цикл құрылу арқылы өзінің мақсатты генінің промоторлық аймағымен өзара әрекеттесуге мүмкіндік алады. Бұл РНК полимераза II (РНКП II) арқылы геннің транскрипция басталу орнындағы промоторға байланған мессенджер РНК (мРНК) синтезін бастауы мүмкін. Цикл бір архитектуралық белокпен нығайтылады, ол күшейткішке, ал екіншісі промоторға бекітіледі, және бұл белоктар димер (қызыл зигзагтар) құру үшін қосылады. Нақты реттегіш транскрипция факторлары күшейткіштегі ДНК тізбек мотивтеріне байланады. Жалпы транскрипция факторлары промоторға байланады. Транскрипция факторы сигналмен белсендірілгенде (мұнда фосфорилдану көрсетілген, күшейткіштегі транскрипция факторындағы кішкентай қызыл жұлдыз арқылы белгіленген), күшейткіш белсендіріледі және енді өзінің мақсатты промоторын белсендіре алады. Белсенді күшейткіш ДНК-ның әр тармағында қарама-қарсы бағытта RNAP II арқылы транскрипцияланады. Медиатор (коактиватор) (өзара әрекеттесетін құрылымдағы шамамен 26 ақуыздан тұратын кешен) ДНК-ға байланған транскрипция факторларының реттеу сигналдарын промоторға жеткізеді. Сүтқоректілерде гендердің жоғары реттелген экспрессиясы сигналдар гендермен байланысты промоторларға жіберілгенде басталады. Промотордың ДНК тізбектері CpG аралдары (промоторлардың шамамен 70% -ында кездеседі), TATA қорабы (промоторлардың шамамен 24% -ында кездеседі), инициатор (Inr) (промоторлардың шамамен 49% -ында кездеседі), TFIIB тану элементтері (BREu және BREd) (промоторлардың шамамен 22% -ында кездеседі) және негізгі промотор элементі (DPE) (промоторлардың шамамен 12% -ында кездеседі) сияқты әртүрлі элементтерді қамтуы мүмкін. Промоторлардың CpG аралдарындағы көптеген метилделген CpG сайттарының болуы гендердің тұрақты түрде үнсіздігіне әкеледі. Алайда, басқа элементтердің болуы немесе болмауы эксперименттердегі ген экспрессиясына салыстырмалы түрде аз әсер етеді. Екі тізбек, TATA қорабы және Inr, экспрессияның шағын, бірақ маңызды ұлғаюына себеп болды (тиісінше 45% және 28% - ға дейін). BREu және BREd элементтері экспрессияны тиісінше 35% және 20% - ға төмендетті, ал DPE элементі экспрессияға әсер етпеді. Бұл цис-реттеу модульдері күшейткіштер, үнсіздегіштер, оқшаулағыштар және байланыстыру элементтерін қамтиды. Бұл элементтердің арасында күшейткіштер және олармен байланысты транскрипция факторлары ген экспрессиясын реттеуде жетекші рөл атқарады. Күшейткіштер – геномның гендік экспрессияны реттейтін маңызды элементтері болып табылатын аймақтары. Күшейткіштер жасуша түріне тән гендік экспрессия бағдарламаларын бақылайды, көбінесе олардың мақсатты гендерінің промоторларымен физикалық жақындыққа жету үшін ұзақ қашықтықтарды жүзеге асырады. Ми қабығының нейрондарын зерттеуде 24 937 цикл табылды, олар күшейткіштерді промоторларға жеткізеді. Бірнеше жасушалық функцияға тән транскрипция факторлары (адам жасушасында шамамен 1600 транскрипция факторы бар) әдетте күшейткіштегі нақты мотивтерге байланады, ал осы күшейткішке байланған транскрипция факторларының шағын комбинациясы, ДНК цикл арқылы промоторға жақындағанда, мақсатты геннің транскрипция деңгейін анықтайды. Медиатор (коактиватор) (әдетте өзара әрекеттесетін құрылымдағы 26 ақуыздан тұратын кешен) ДНК-ға байланған транскрипция факторларынан реттеу сигналдарын тікелей РНК полимераза II (pol II) ферментіне, промоторға байланған күйінде жеткізеді. Күшейткіштер белсенді болғанда, әдетте, екі ДНК талшығынан екі түрлі бағытта РНК полимеразалармен транскрипцияланады, нәтижесінде суретте көрсетілгендей екі eRNA пайда болады. Белсенді емес күшейткіш белсенді емес транскрипция факторымен байланысуы мүмкін. Транскрипция факторының фосфорилдануы оны белсендіре алады, ал белсендірілген транскрипция факторы оған бекітілген күшейткішті белсендіре алады (суретте күшейткішке бекітілген транскрипция факторының фосфорилдануын көрсететін кішкентай қызыл жұлдызды қараңыз). Белсенділендірілген күшейткіш өзінің РНК-сының транскрипциясын бастайды, содан кейін промоторды белсендіре отырып, оның мақсатты генінен мессенджер РНК-ның транскрипциясын бастайды.

Екі бағыттағы (сүтқоректілер)

Екі бағытты промоторлар – екі бағытты ген жұбындағы гендердің 5'-ұштары арасындағы қысқа (<1 кбп) интергендік ДНК аймақтары. "Екі бағытты ген жұбы" – екі жақты гендердің қарама-қарсы тізбектерде кодталған, олардың 5' ұштары бір-біріне бағытталған. Екі ген көбінесе функционалды түрде байланысты, ал олардың ортақ промотор аймағының модификациясы оларды бірлесіп реттеуге және осылайша бірлесіп экспрессиялануға мүмкіндік береді. Екі бағытты промоторлар сүтқоректілердің геномдарының кең таралған ерекшелігі болып табылады. Адам гендерінің шамамен 11%-ы екі бағытты жұптасқан. Микроаррейлік талдау екі бағытты жұптасқан гендердің кездейсоқ гендерге немесе жақын орналасқан бір бағытты гендерге қарағанда жоғары деңгейде коэкспрессияланатынын көрсетті. Дегенмен, бұған ерекшеліктер де бар. Кейбір жағдайларда (шамамен 11%), екі бағытты жұптың тек бір ғана гені экспрессияланады. Гендердің кейбір функционалдық топтары басқаларына қарағанда екі бағытты жұптасуға бейім. ДНК жөндеуге қатысқан гендер бір бағытты промоторларға қарағанда екі бағытты промоторлармен реттелуі бес есе ықтимал. Шаперонды ақуыздар үш есе жиі, ал митохондриялық гендер екі есе көп кездеседі. Көптеген негізгі үй шаруашылығы және жасушалық метаболизм гендері екі бағытты промоторлармен реттеледі. CCAAT жәшіктері жиі кездеседі, өйткені олар TATA жәшіктері жоқ көптеген промоторларда да болады. Сонымен қатар, NRF 1, GABPA, YY1 және ACTACAnnTCCC мотивтері екі бағытты промоторларда бір бағытты промоторларға қарағанда едәуір жоғары деңгейде кездеседі. Екі бағытты промоторларда TATA жәшіктерінің болмауы TATA жәшіктерінің промоторлардың бағыттылығын анықтауда рөл атқаратынын көрсетеді, бірақ екі бағытты промоторларда TATA жәшіктерінің болуы және оларсыз бір бағытты промоторлардың болуы олар жалғыз фактор емес екенін көрсетеді. "Екі бағытты промотор" термині мРНК кодтайтын гендердің промотор аймақтарына қатысты болғанымен, люциферазалық талдаулар адам гендерінің жартысынан астамы күшті бағытты бейімділікке ие емес екенін көрсетті. Зерттеулер кодтамайтын РНК-лардың мРНК кодтайтын гендердің промотор аймақтарымен жиі байланысты екенін көрсетеді. РНК полимераза II-нің тартылуы және басталуы әдетте екі бағытты басталады, бірақ дивергентті транскрипция созылу кезінде кейінірек бақылау пунктесінде тоқтатылады. Бұл реттеудің ықтимал механизмдеріне промотор аймағындағы тізбектер, хроматин модификациясы және ДНК-ның кеңістіктік бағыты жатады.

Анықтау

Геномдық тізбектегі промоторларды анықтауды жеңілдету үшін көптеген алгоритмдер әзірленді, ал промоторды болжау көптеген гендік болжау әдістерінің құрамдас бөлігі болып табылады. Промотор аймағы 35 және 10 консенсус тізбектерінің алдында орналасқан. Промотор аймағы консенсус тізбектеріне неғұрлым жақын болса, сол геннің транскрипциясы оғайынша жиі жүреді. Консенсус тізбектері сияқты промотор аймақтары үшін белгілі бір үлгі жоқ.

Эволюциялық өзгерістер

[[Файл:Промоторлық үлестірулер арасындағы суперпозиция.png|thumb|Homo sapiens, Drosophila melanogaster, Oryza sativa және Arabidopsis thaliana түрлерінен алынған промоторлық үлестірулердің суперпозициясы. Қызыл түсті аймақтар сақталған промоторлық тізбектерді көрсетеді.]]

Міндетті

Транскрипцияның басталуы – бірнеше механизмдерді қамтитын, көп қадамды ретті процесс: промотордың анықталуы, РНК полимеразаның алғашқы қайтымды байланысуы, РНК полимеразаның конформациялық өзгерістері, ДНК-ның конформациялық өзгерістері, нуклеозид трифосфатының (NTP) функционалды РНК полимераза-промотор кешеніне байланысуы, сондай-ақ РНК синтезінің нәтижесіз және нәтижелі басталуы. Промоторды анықтау процесі холоферменттің ДНК-мен және сигма факторының ДНК-мен өзара әрекеттесу құрылымымен байланысты деп саналады.

Абақтырмалы функциямен байланысты аурулар

Көптеген аурулар себептері әртүрлі, яғни бір "ауру" молекулалық деңгейде көптеген түрлі аурулар болып табылады, бірақ симптомдары мен емдеуге жауабы бірдей болуы мүмкін. Әртүрлі молекулалық себептері бар аурулар емдеуге қалай жауап беретіні фармакогеномика ғылымында ішінара қарастырылады. Бұл жерде хромосомалық транслокация нәтижесінде химерлік гендердің пайда болуынан туындаған бұрыс транскрипциялық реттелуді қамтитын көптеген қатерлі ісіктер тізімі келтірілмеген. Маңыздысы, промоторға байланысқан ақуыздардың саны мен құрылымына араласу – бұл мақсатты генмен ортақ элементтері бар басқа гендердің экспрессиясына әсер етпей, ауруды емдеудің маңызды тәсілі. Кейбір гендердің өзгеруі қалаған нәтиже бермейді және олар жасушаның қатерлі ісікке айналу әлеуетіне әсер етуі мүмкін.

Промотордағы CpG аралдары

Адамдарда геннің транскрипция басталу орнына жақын орналасқан промоторлардың шамамен 70% -ы (проксимальді промоторлар) CpG аралдарын қамтиды. CpG аралдары әдетте 200-ден 2000-ға дейінгі негіз жұптарынан тұрады, C:G негіз жұптарының құрамы 50% -дан жоғары болады, және ДНК-ның цитозин нуклеотидінің гуанин нуклеотидімен тікелей қатарынан келетін аймақтарын қамтиды, бұл олардың 5' → 3' бағытындағы негіздердің тізбегінде жиі кездеседі. Дистальді промоторларда да жиі CpG аралдары кездеседі, мысалы, ДНҚ жөндеу гені ERCC1-нің промоторында, онда CpG аралдарын қамтитын промотор ERCC1 генінің кодтау аймағынан 5400 нуклеотид жоғары орналасқан. CpG аралдары микроРНК сияқты функционалдық кодтамайтын РНК промоторларында да жиі кездеседі.

Құрылтайшы және реттелетін

Кейбір промоторлар конститутивті деп аталады, себебі олар жасушаның барлық жағдайларында активті болады, ал қалғандары реттеледі және жасушада белгілі бір стимулға жауап ретінде ғана активтендіріледі.

Тіндік ерекшеліктері бар промотор

Тіндік ерекше промотор – белгілі бір жасуша түрлерінде ғана активті болатын промотор.

Терминнің қолданылуы

Промоторды атағанда кейбір авторлар шын мәнінде промотор + операторды меңзейді; яғни, лак промоторы IPTG-мен индукцияланады, яғни лак промоторынан өзге лак операторы да бар. Егер лак операторы болмағанда, IPTG индукциялық әсер ете алмас еді. Тағы бір мысал – Tac Promoter жүйесі (Ptac). Tac промотор ретінде жазылғанын назар аударыңыз, бірақ шын мәнінде tac – промотор да, оператор да болып табылады.