Британдық актриса Саманта Эггар өмірі мен шығармашылығы

Кіріспе

Британдық актриса Виктория Луиза Саманта Мари Элизабет Тереза Эггар (5 наурыз 1939 жылы туған) – зейнеткерлік демалыстағы ағылшын актрисасы. Өзінің актерлық жолын Шекспир театрында бастағаннан кейін, Уильям Уайлердің "Жинаушы" (1965) триллеріндегі рөлімен әйгілілікке ие болды, бұл рөлі үшін ол "Алтын глобус" сыйлығын, Канн кинофестивалінің сыйлығын және "Оскар" сыйлығының "Үздік әйел актриса" номинациясын алды. Кейін ол "Доктор Дулиттл" (1967) және американдық "Молли Магуайрлар" (1970) драмасында Эмма Фэрфакс рөлінде ойнады. 1970-ші жылдардың басында Эггар АҚШ пен Канадаға көшіп, кейін "Өлілер тірі" (1972), "Жылысу" (1977) және Дэвид Кроненбергтің культтік триллері "Ұрпақ" (1979) сияқты бірнеше қорқыныш фильмдерінде түсті. Эггар сонымен қатар дауыстық актриса ретінде де жұмыс істеді, Уолт Диснейдің "Геркулес" (1997) фильмінде Гера рөлін сомдады, сондай-ақ "Габриэль Найт 3: Қасиетті қан, Лағып қан" және "007: Түнгі от" сияқты бірнеше бейне ойындарда ойнады. Оның телевизиялық жұмыстарына "Фантазия аралы" мен 2000 жылы "Барлық менің балаларым" операсында Шарлотта Девайн рөлін ойнауы кіреді.

Ерте өмір

Саманта Эггар 1939 жылғы 5 наурызда Лондондағы Хэмпстедте Виктория Луиза Саманта Мари Элизабет Тереза Эггар болып дүниеге келді. Оның әкесі Ральф Альфред Джеймс Эггар (Британ армиясының бригадирі), ал анасы – голланд және португал тегі бар Мюриэль Ольга Палаше Бума болған. Ата-анасының алғашқы махаббаттарының аттарының бас әріптері оның берілген есімдерінің үштігіндегі бас әріптермен сәйкес келеді. Ол туғаннан кейін көп ұзамай отбасы Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Бледлоу ауылдық аймағына көшіп келді, және балалық шағын сол жерде өткізді. Эггар католик дінінде тәрбиеленді және Суррейдегі Уокинг қаласындағы Сент-Мэри провиденс монастырында білім алды. Монастырдағы уақытын еске алып, Эггар былай деді: «Монахтар менен көп қиналды – менің мінезім өте жабайы. Шынында, бірде мендердің арасынан біреуін өлтіре жаздадым». 1966 жылы Канн кинофестивалінде «Үздік әйел актер» сыйлығына ие болды. «Жинаушы» фильміндегі Миранда рөлі туралы Эггар: «Түсірілім алаңындағы ең жақын қарым-қатынасым Уильям Уайлермен болды. Кернеулік ахуал шынайы болды. Егер мен оның қалағанын дәл көрсетпесем – Уилл маған суық су шашып жіберетін». Келесі жылы Эггар Кэри Грантпен (оның соңғы фильмі) және Джим Хаттонмен бірге «Жүр, жүгірме» (1966) комедиясында ойнады, содан кейін Ричард Флейшердің «Доктор Дулиттл» (1967) музыкалық бейімделуінде Эмма Фейрфакс рөлін сомдады. Ол Эрик Тиллдің «Жолау таяғы» психологиялық триллерінде Дэвид Хеммингспен бірге ойнады, сондай-ақ Мартин Ритттің «Молли Магуайрлар» (1970) әлеуметтік драмасында Шон Коннеримен бірге түсті, ал Жюль Верннің романынан алынған «Әлем шетіндегі жарық» (1971) оқиғалық фильмінде Кирк Дуглас пен Юл Бриннермен бірге экранда болды. Ол француз жазушысы Себастьен Япризоның кітабы негізінде Анатоль Литвак режиссерлік еткен «Көзілдірігі мен тапаншасы бар көліктің әйелі» (1970) фильмінде де басты рөлді ойнады. Содан кейін ол Армандо Криспиноның «The Dead Are Alive» (1972) гиалло фильмін түсіру үшін Италияға барды. Ол Юл Бриннермен бірге «Анна және король» (1972) телесериалында ойнағанымен, 1973 жылға дейін «Любовь история» романтикалық антологиялық сериясының «Картон үй» эпизодында ойнағанға дейін теледидарда қонақ ретінде көрінбеді. Сол жылы ол 1944 жылғы «Қос өтемақы» фильмінің теледидардағы қайта түсірілімінде Филис Дитрихсон рөлін ойнады.

Samantha Eggar was born Victoria Louise Samantha Marie Elizabeth Therese Eggar on 5 March 1939 in Hampstead, London, to Ralph Alfred James Eggar (a brigadier in the British Army) and Muriel Olga Palache Bouma, who was of Dutch and Portuguese descent. The initials of the two triplets of given names form the initials of each of her parents' first lovers. Soon after her birth, her family moved to rural Bledlow, Buckinghamshire, during World War II, where she spent her childhood. Eggar was brought up as a Roman Catholic and educated at St Mary's Providence Convent in Woking, Surrey. Reflecting on her time at convent school, Eggar said: "The nuns didn't have too much success with me – I've always had a violent temper. In fact, once I almost killed one of the nuns." She was also awarded Best Actress at the Cannes Film Festival in 1966. On her role as Miranda in The Collector Eggar has said: "My biggest relationship on set was with William Wyler. The tension on set was real. And if the tension wasn't there – if I didn't exude precisely what he wanted – well, Willi just poured cold water over me." The following year Eggar starred in the comedy Walk, Don't Run (1966) with Cary Grant (his last motion picture) and Jim Hutton, followed by a lead role as Emma Fairfax in Richard Fleischer's musical adaptation of Doctor Dolittle (1967). She also appeared in The Walking Stick, a psychological thriller by Eric Till where she costarred with David Hemmings, The Molly Maguires (1970), a social drama directed by Martin Ritt in which she starred with Sean Connery, and The Light at the Edge of the World (1971), an adventure movie from a novel by Jules Verne in which she shared the screen with Kirk Douglas and Yul Brynner. She also played the main character in The Lady in the Car with Glasses and a Gun (1970), a thriller based on a book by French novelist Sébastien Japrisot and the last film directed by Anatole Litvak. She then went to Italy to shoot The Dead Are Alive (1972), a giallo directed by Armando Crispino. Although she co starred with Yul Brynner in the television series Anna and the King (1972) she did not make another television guest appearance until 1973, when she starred in the episode 'The Cardboard House' of the romantic anthology series Love Story. That same year she played Phyllis Dietrichson in a TV remake of the 1944 film Double Indemnity.