Руандадағы телекоммуникация және ақпарат еркіндігі

Кіріспе

Руанда телекоммуникациясы Руандадағы телекоммуникациялар радио, теледидар, стационарлық және ұялы телефондар, сондай-ақ Интернетті қамтиды.

Цифрлық прогресс

2021 жылғы БҰҰДБ есебі Руанданың білім беруде технологияны пайдаланудағы прогресін, әсіресе мүмкіндігі шектеулі оқушыларға көмектесудегі жетістіктерін көрсетеді. Ақылды тақталар мен интернетке қолжетімділік сияқты интеллектуалды электронды оқу технологиялары, көру және есту қабілеттері бұзылған оқушыларды қолдау мақсатында енгізілді.

Интернет пен оның бақылауы

Руанда 2013 жылғы Freedom House бағасы бойынша "жартылай еркін" деп бағаланды, көрсеткіші 48 баллды құрады, бұл "еркін" диапазонының соңы (30) мен "еркін емес" диапазонының басы (60) арасындағы аралықтың ортасынан сәл ғана жоғары. Заңда интернетке қол жеткізуге мемлекеттік шектеулер көзделмеген, бірақ үкіметті сынаған веб-сайттарға ел ішінде қол жеткізуді үкімет бұзады деген хабарлар бар. 2012 және 2013 жылдары кейбір тәуелсіз онлайн жаңалықтар сайттары мен оппозициялық блогтар уақыт-уақыт қолжетімсіз болды. Бұл үзілістердің өткен жылдардағыдай үкіметтің іс-әрекетінен туындағандығына, әлде техникалық мәселелерге байланысты екені белгісіз. 2013 жылдың басында Umusingi және Inyenyeri News сияқты оппозициялық сайттар кейбір интернет-провайдерлерде бұғатталды, олар алғаш рет 2011 жылы бұғатталған еді. YouTube, Facebook, Twitter және халықаралық блогтарды хостингке орналастыру қызметтерінің әлеуметтік желілері еркін қолжетімді. Freedom House, Amnesty International, Human Rights Watch сияқты халықаралық адам құқықтары ұйымдарының веб-сайттары, сондай-ақ BBC, Le Monde, Radio France Internationale, The New York Times және тағы да көптеген БАҚ-тардың онлайн нұсқалары еркін қолжетімді. Ұлттық жаңалықтар сайттарына да оңай қол жеткізуге болады. Оларға мемлекеттік және үкіметті қолдаушы медиа сайттары, сондай-ақ "Руанда Фокус", "Рушиашья", "Хроникалар", "Умусанзу" және "Руанда Диспетчері" сияқты тәуелсіз басылымдар кіреді. Конституцияда сөз және баспасөз бостандығы "заңмен белгіленген шарттарда" қамтамасыз етіледі. Үкімет кейде осы құқықтарды шектейді. Үкімет сезімтал тақырыптар бойынша сынды пікір білдірген журналистерді қорқытып, қамауға алады. Заңдар бөлінісшілдікке, геноцид идеологиясын және геноцидті жоққа шығаруды насихаттауға, "халықты режимге қарсы көтерілуге итермелеуге бағытталған қаңқуларды таратуға", Мемлекет басшысына, жоғары деңгейдегі мемлекеттік қызметкерлерге, әкімшілік органдарға немесе басқа мемлекеттік қызметшілерге қарапайымдық танытуға, сондай-ақ шетелдік және халықаралық лауазымды тұлғаларды қаралауға тыйым салады. Мұндай әрекеттер немесе пікірлерді білдіру кейде тұтқындауға, мазақтауға немесе қорқытуға әкеледі. Көптеген журналистер өзін-өзі цензуралайды. 2011 жылдың маусым айында сот журналист Жан Боско Гасасираны "Умувугизи" онлайн басылымында жазғандары үшін Мемлекет басшысын қорлағандығы және азаматтық мойынсұнбауға шақырғандығы үшін айыпты деп танып, екі жарым жылға бас бостандығынан айырды. Конституция мен заң жеке өмірге, отбасыға, үйге немесе хат-хабарға еріксіз араласуға тыйым салады; алайда, үкімет үйлерді, телефон қоңырауларын, электрондық поштаны, интернет-чаттарды, басқа жеке байланыстарды, қозғалыстарды және жеке және институционалдық деректерді бақылайды деген көптеген хабарлар бар. Кейбір жағдайларда бақылау мемлекеттік қауіпсіздік күштері (МҚК) тарапынан ұстауға және тексеруге әкелді.

Rwanda was rated "partly free" in Freedom on the Net 2013 by Freedom House with a score of 48, somewhat past the midway point between the end of the range for "free" (30) and the start of the range for "not free" (60). The law does not provide for government restrictions on access to the Internet, but there are reports that the government blocks access to Web sites within the country that are critical of the government. In 2012 and 2013, some independent online news outlets and opposition blogs were intermittently inaccessible. It is uncertain whether the disruptions are due to government blocking, as was the case in past years, or to technical issues. Some opposition sites continue to be blocked on some ISPs in early 2013, including Umusingi and Inyenyeri News, which were first blocked in 2011. Social networking sites such as YouTube, Facebook, Twitter, and international blog hosting services are freely available. The websites of international human rights organizations such as Freedom House, Amnesty International, and Human Rights Watch, as well as the online versions of media outlets such as the BBC, Le Monde, Radio France Internationale, The New York Times, and many others are freely accessible. Websites of national news outlets are also easily accessible. These include the web versions of state run media and pro government outlets as well as independent outlets such as The Rwanda Focus, Rushyashya, The Chronicles, Umusanzu, and Rwanda Dispatch. The constitution provides for freedom of speech and press "in conditions prescribed by the law." The government at times restricts these rights. The government intimidates and arrests journalists who express views that are deemed critical on sensitive topics. Laws prohibit promoting divisionism, genocide ideology, and genocide denial, "spreading rumors aimed at inciting the population to rise against the regime", expressing contempt for the Head of State, other high level public officials, administrative authorities or other public servants, and slander of foreign and international officials and dignitaries. These acts or expression of these viewpoints sometimes results in arrest, harassment, or intimidation. Numerous journalists practice self censorship. In June 2011 a court convicted journalist Jean Bosco Gasasira in absentia of displaying contempt for the head of state and incitement to civil disobedience for his writings in the online publication Umuvugizi and sentenced him to two and a half years in prison. The constitution and law prohibit arbitrary interference with privacy, family, home, or correspondence; however, there are numerous reports the government monitors homes, telephone calls, e mail, Internet chat rooms, other private communications, movements, and personal and institutional data. In some cases monitoring has led to detention and interrogation by State security forces (SSF).