Кіріспе

IP желілер арқылы аудио және бейне жеткізу протоколы

Реалдық уақыт тасымалдау протоколы (RTP) – IP желілер арқылы аудио және бейне жеткізуге арналған желілік протокол. RTP телефония, WebRTC, теледидар қызметтері және веб-базалық сөйлесу мүмкіндіктері сияқты ағынды медиа қолданатын байланыс және ойын-сауық жүйелерінде қолданылады. RTP әдетте пайдаланушы деректер протоколы (UDP) арқылы жұмыс істейді. RTP, RTP бақылау протоколымен (RTCP) бірге қолданылады. RTP медиа ағындарын (мысалы, аудио және бейне) жеткізсе, RTCP тарату статистикасын және қызмет сапасын (QoS) бақылауға, сондай-ақ бірнеше ағынды синхрондауға көмектеседі. RTP – Voice over IP технологиясының негізгі құрамдас бөліктерінің бірі және осы ретте, әдетте желіде қосылыстарды орнататын сессия бастау протоколы (SIP) сияқты сигнализация протоколымен бірге қолданылады. RTP Internet Engineering Task Force (IETF) аудио-видео тасымалдау жұмыс тобымен әзірленді және алғаш рет 1996 жылы жарияланды, кейін 2003 жылы жаңа нұсқасымен жаңартылды.

Шолу

Пакеттік коммутациялық желілерде аудио және бейне туралы зерттеулер 1970 жылдардың басына қарай басталған. Интернет-инженерлік тобы (IETF) 1977 жылы құрылды және 1992 жылы RTP әзірлеуді бастады, содан кейін Сессияны жариялау протоколы (SAP), Сессияны сипаттау протоколы (SDP) және Сессияны бастау протоколы (SIP) әзірлеуге кірісті. RTP мультимедианы аяқтан аяққа, нақты уақыт режимінде беру үшін арналған. Протокол джиттерді өтеуге, пакеттердің жоғалуын және реті бойынша жеткізілмеуін анықтауға мүмкіндік береді, бұл, әсіресе IP желісінде UDP арқылы деректерді жіберу кезінде жиі кездеседі. RTP IP-мүлтікөтерім арқылы бірнеше бағытқа деректерді беруді қамтамасыз етеді. RTP IP желілерінде аудио/бейне тасымалын жүзеге асыру үшін негізгі стандарт ретінде қарастырылады және оған сәйкес келетін профиль мен пайдалы жүктеме форматы қолданылады. Трансмиссияны басқару протоколы (TCP), RTP қолдану үшін стандартталған болғанымен, RTP қолданбаларында көбінесе қолданылмайды, себебі TCP уақтылылыққа қарағанда сенімділікті бағалайды. Керісінше, көптеген RTP жүзеге асырымдары User Datagram Protocol (UDP) негізінде салынған, сондай-ақ DCCP да қолданылады, бірақ 2012 жылға дейін кеңінен таралмаған. RTP IETF стандарттау ұйымының Audio/Video Transport жұмыс тобымен әзірленді. RTP басқа протоколдармен, мысалы H.323 және RTSP-мен бірге қолданылады. RTP спецификациясы екі протоколды сипаттайды: RTP және RTCP. RTP мультимедиалық деректерді беру үшін қолданылады, ал RTCP жүйелі түрде басқару ақпаратын және QoS параметрлерін жіберу үшін қолданылады. RTCP бақылау протоколы қызмет сапасы (QoS) туралы кері байланыс пен медиа ағындарының синхронизациясы үшін қолданылады. RTCP трафигінің ені RTP-мен салыстырғанда шағын, әдетте шамамен 5% құрайды. RTP сессиялары әдетте H.323, Сессияны бастау протоколы (SIP), RTSP немесе Jingle (XMPP) сияқты сигнал беру протоколын пайдалана отырып, байланыс жасайтын тараптар арасында басталады. Бұл протоколдар сессиялардың параметрлерін анықтау үшін Сессияны сипаттау протоколын пайдалана алады. Әрбір мультимедиа ағыны үшін RTP сессиясы құрылады. Аудио және бейне ағындары бөлек RTP сессияларын пайдалана алады, бұл қабылдаушыға белгілі бір ағынның компоненттерін таңдап алуға мүмкіндік береді. RTP және RTCP дизайны тасымалдау протоколынан тәуелсіз. Қолданбалар көбінесе UDP-ді ерекше құқықтары жоқ порттармен (1024-тен 65535-ке дейін) пайдаланады. Сенімді тасымалдау протоколы қажет болған жағдайда Ағынды басқаруды тарату протоколы (SCTP) және Датаграммалық тоқымаларды бақылау протоколы (DCCP) қолданылуы мүмкін. RTP спецификациясы RTP үшін жұп порт нөмірлерін және RTCP сессиясы үшін келесі тақ порт нөмірін пайдалануды ұсынады. RTP IP арқылы дауыс беру, IP арқылы дыбыс беру, WebRTC және Интернет-теледидары сияқты нақты уақыттағы мультимедиалық қолданбалармен қолданылады.