Кермит протоколы: Файлдарды беру және басқару жүйесі

Кіріспе

Kermit – файлдарды беру және басқару протоколы, сондай-ақ негізінен 1980-ші жылдардағы жеке компьютерлердің бастапқы кезеңінде қолданылған байланыс бағдарламалық құралдары жиынтығы. Ол әртүрлі компьютерлік жабдықтар мен операциялық жүйелерде файлдарды беру, терминал эмуляциясы, сценарийлерді бағдарламалау және символдар жиынтығын түрлендіру үшін біркелкі тәсілді қамтамасыз етеді.

Техникалық

Кермит протоколы мәтін және екілік файлдарды толық дуплекс және жартылай дуплекс 8 биттік және 7 биттік сериялық қосылымдарда жүйеге және ортаға тәуелді емес түрде қолдайды және жүздеген түрлі компьютерлік және операциялық жүйе платформаларында іске асырылады. Толық дуплекс қосылымдарда таңдаулы қайта жіберумен жылдам терезе протоколы қолданылады, бұл өте жақсы өнімділік пен қателерді жою мүмкіндіктерін қамтамасыз етеді. 7 биттік қосылымдарда құлыптау ығысулары 8 биттік деректерді тиімді түрде беруді қамтамасыз етеді. Дұрыс іске асырылған жағдайда, мысалы, Колумбия университетінің Кермит бағдарламалық қамтамасыз ету жинағында, авторлары оның өнімділігі ZMODEM, YMODEM және XMODEM сияқты басқа протоколдармен тең немесе жақсы деп мәлімдейді, әсіресе нашар қосылымдарда. RS 232 статистикалық мультиплексорлары арқылы қосылымдарда, кейбір басқару таңбаларын беру мүмкін болмаған жағдайда, Kermit XMODEM сияқты қосылымның толығымен ашық болуын (яғни байттың барлық 256 мүмкін мәнін беруді) талап ететін протоколдардан өзгеше, жұмыс істеу үшін конфигурациялануы мүмкін. Kermit басқа бағдарламаларды, тіпті өзін де бастапқы жүктеу құралы ретінде пайдалануға болады. Кермитті 8 биттік таза емес желілер арқылы тарату үшін Колумбия "boo" деп аталатын екілік мәтінді кодтау жүйесін жасады. Мысалы, IBM PC-ге үйлесімді және Apple компьютерлері, үйлесімділік картасы орнатылған болса, MS DOS Kermit-ті boo форматында алу үшін мейнфрейм компьютерлері сияқты үйлесімсіз жүйелерге қосыла алады. Пайдаланушылар кейін "бала Кермит" BASIC-те дербес компьютерлерінде Кермитті жүктеп, оны екілік форматқа айналдыра алады. CP/M машиналары әртүрлі дискета форматтарын қолданады, сондықтан бір машина басқа CP/M машинасынан дискілерді оқи алмайды, ал Kermit CP/M машиналары мен басқа операциялық жүйелері бар машиналар арасында қолданбалар мен деректерді беру процесінің бір бөлігі ретінде қолданылады. CP/M файлдарды көшіру бағдарламасы PIP әдетте компьютердің сериялық (RS 232) портына қол жеткізе алады және егер өте төмен бауд жылдамдығына конфигурацияланса (өйткені ол қателерді түзетуге жатпайды), Кермит протоколының кішкентай, қарапайым нұсқасын бір машинадан екіншісіне нөлдік модем кабелі арқылы беруге болады. Әйтпесе, CP/M динамикалық оқу құралы DDT-ді пайдаланып, Кермит протоколының өте қарапайым нұсқасын 2К-тан аз көлемде екілік кодта қолмен жазуға болады. Содан кейін, Кермит протоколының қарапайым нұсқасын толыққанды жұмыс істейтін нұсқаны жүктеу үшін пайдалануға болады. Бұл нұсқа кез келген CP/M қолданбасын немесе деректерін беру үшін қолданылуы мүмкін. Кермит протоколының жаңа нұсқаларына сценарий тілі және командаларды автоматтандыру мүмкіндігі қосылды. Кермит сценарий тілі TOPS 20 EXEC-тен дамыды және синтаксистік және семантикалық тұрғыдан ALGOL 60, C, BLISS 10, PL/I, SNOBOL және LISP-тен әсер алды. Кермит протоколының дұрыстығы формалды әдістермен расталды.

The Kermit protocol supports text and binary file transfers on both full duplex and half duplex 8 bit and 7 bit serial connections in a system and medium independent fashion, and is implemented on hundreds of different computer and operating system platforms. On full duplex connections, a sliding window protocol is used with selective retransmission which provides excellent performance and error recovery characteristics. On 7 bit connections, locking shifts provide efficient transfer of 8 bit data. When properly implemented, as in the Columbia University Kermit Software collection, its authors claim performance is equal to or better than other protocols such as ZMODEM, YMODEM, and XMODEM, especially on poor connections. On connections over RS 232 Statistical Multiplexers where some control characters cannot be transmitted, Kermit can be configured to work, unlike protocols like XMODEM that require the connection to be transparent (i. e. all 256 possible values of a byte to be transferable). Kermit can be used as a means to bootstrap other software, even itself. To distribute Kermit through non 8 bit clean networks Columbia developed boo, a binary to text encoding system similar to BinHex. For instance, IBM PC compatibles and Apple computers with a Compatibility Card installed can connect to otherwise incompatible systems such as a mainframe computer to receive MS DOS Kermit in boo format. Users can then type in a "baby Kermit" in BASIC on their personal computers that downloads Kermit and converts it into binary. Similarly, CP/M machines use many different floppy disk formats, which means that one machine often cannot read disks from another CP/M machine, and Kermit is used as part of a process to transfer applications and data between CP/M machines and other machines with different operating systems. The CP/M file copy program PIP can usually access a computer's serial (RS 232) port, and if configured to use a very low baud rate (because it has no built in error correction) can be used to transfer a small, simple version of Kermit from one machine to another over a null modem cable, or failing that, a very simple version of the Kermit protocol can be hand coded in binary in less than 2K using DDT, the CP/M Dynamic Debugging Tool. Once done, the simple version of Kermit can be used to download a fully functional version. That version can then be used to transfer any CP/M application or data. Newer versions of Kermit included scripting language and automation of commands. The Kermit scripting language evolved from its TOPS 20 EXEC inspired command language and was influenced syntactically and semantically by ALGOL 60, C, BLISS 10, PL/I, SNOBOL, and LISP. The correctness of the Kermit protocol has been verified with formal methods.

Тарих

1970-ші жылдардың соңында Колумбия университетінің ЭЕМ-дерін пайдаланушылардың әрқайсысына бар болғаны 35 килобайт жад көлемі ғана берілді. Студенттерге файлдарды кампустағы түрлі микрокомпьютерлердегі дискеттермен, мысалы IBM немесе DEC DECSYSTEM 20 ЭЕМ-дерімен және CP/M жүйесінде жұмыс істейтін Intertec Superbrains сияқты құрылғылармен алмасуға мүмкіндік беру үшін Кермит университеттің өзінде әзірленді. IBM ЭЕМ-дері EBCDIC таңбалар жиынтығын, ал CP/M және DEC машиналары ASCII-ді қолданғандықтан, екі таңбалар жиынтығын түрлендіру Кермитте алғашқы мүмкіндіктердің бірі болды. Кермит арқылы жасалған алғашқы файл алмасу 1981 жылдың сәуір айында өтті. Протоколды 1981 жылы Франк да Круз және Билл Кэтчингс жасаған. Колумбия университеті университетте және басқа да жерлерде Кермит нұсқаларын әзірлеуді үйлестірді және бағдарламалық құралды тегін таратты; Кермит жаңа IBM жеке компьютері үшін ерекше танымал болды. 1986 жылы университет Кермит жобасын құрды, ол дамуды өз мойнына алды және коммерциялық қолдану үшін төлем қабылдауды бастады; жоба қаржылық тұрғыдан өздігінен қамтамасыз етілді. Кермит – барлығына қолдануға және бөлісуге арналған. Оны алғаннан кейін, достарыңыз бен әріптестеріңізге еркін таратыңыз. Ол авторлық құқықпен қорғалған және жалпыға қолжетімді емес, бірақ оны пайда табу үшін сатпауларыңызды және тек бейбіт және гуманистік мақсаттарда қолдануларыңызды сұраймыз. 1988 жылға қарай Кермит 300-ден астам компьютер мен операциялық жүйеде қолжетімді болды. Протокол әртүрлі компьютерлік жүйелер арасында файлдарды беру үшін деректерді жеткізудің де-факто стандартына айналды, ал 1990-шы жылдардың басында ол көп тілді таңбалар кодтамаларын түрлендіре алды. Кермит бағдарламалық құралы көптеген елдерде қолданылды, қарапайым студенттік тапсырмалардан бастап Халықаралық ғарыш станциясындағы үйлесімділік мәселелерін шешуге дейін. Ол кең ауқымды ЭЕМ-дерге, мини-компьютерлерге және микрокомпьютерлерге, тіпті қолға ұсталатын және электрондық қалталық калькуляторларға орнатылды. Көптеген нұсқалары бастапқы TOPS 20 Кермит негізінде пайдаланушы интерфейсіне ие болды. Кейбір Кермит нұсқалары кейінірек желілік және тізбектік қосылымдарды қолдады. Қазіргі қолдау көрсетілетін нұсқаларға C Kermit (Unix және OpenVMS үшін) және Kermit 95 (Microsoft Windows 95 және одан кейінгі нұсқалары мен OS/2 үшін) жатады, бірақ басқа нұсқалар да қолжетімді. 2011 жылдың 1 шілдесінен бастап Колумбия университеті жобаны ұйымдастыруды тоқтатты және оны ашық бастапқы код ретінде шығарды. 2011 жылдың маусым айында Кермит жобасы C Kermit v9.0 бета-нұсқасын Revised 3 Clause BSD лицензиясы бойынша шығарды. Колумбия университеті әзірлеген және/немесе таратқан нұсқалардан басқа, Кермит протоколы ProComm және ProComm Plus сияқты үшінші тараптың байланыс бағдарламалық құралдарында да жүзеге асырылды. Үшінші тарап өндірушілер толық дуплекс режимі, жылжымалы терезелер және ұзын пакеттер сияқты мүмкіндіктерді ұсынатын жоғары жылдамдықты Кермит нұсқаларын білдіру үшін "СуперКермит" терминін қолданды; алайда, Колумбия университетінің бастапқы Кермит тобы бұл терминді қабылдамады, олар мұны Кермит протоколының негізгі мүмкіндіктері деп есептеді.

In the late 1970s, users of Columbia University's mainframe computers had only 35 kilobytes of storage per person. Kermit was developed at the university so students could move files between them and floppy disks at various microcomputers around campus, such as IBM or DEC DECSYSTEM 20 mainframes and Intertec Superbrains running CP/M. IBM mainframes used an EBCDIC character set and CP/M and DEC machines used ASCII, so conversion between the two character sets was one of the early functions built into Kermit. The first file transfer with Kermit occurred in April 1981. The protocol was originally designed in 1981 by Frank da Cruz and Bill Catchings. Columbia University coordinated development of versions of Kermit for many different computers at the university and elsewhere, and distributed the software for free; Kermit for the new IBM Personal Computer became especially popular. In 1986 the university founded the Kermit Project, which took over development and started charging fees for commercial use; the project was financially self sufficient. Kermit is for everyone to use and share. Once you get it, feel free to pass it along to your friends and colleagues. Although it is copyrighted and not in the public domain, we only ask that you not attempt to sell it for profit, and that you use it only for peaceful and humane purposes. By 1988 Kermit was available on more than 300 computers and operating systems. The protocol became a de facto data communications standard for transferring files between dissimilar computer systems, and by the early 1990s it could convert multilingual character encodings. Kermit software has been used in many countries, for tasks ranging from simple student assignments to solving compatibility problems aboard the International Space Station. It was ported to a wide variety of mainframe, minicomputer and microcomputer systems down to handhelds and electronic pocket calculators. Most versions had a user interface based on the original TOPS 20 Kermit. Later versions of some Kermit implementations also support network as well as serial connections. Implementations that are presently supported include C Kermit (for Unix and OpenVMS) and Kermit 95 (for versions of Microsoft Windows from Windows 95 onwards and OS/2), but other versions remain available as well. As of 1 July 2011, Columbia University ceased to host this project and released it as open source. In June 2011, the Kermit Project released a beta version of C Kermit v9.0 under the Revised 3 Clause BSD License. As well as the implementations developed and/or distributed by Columbia University, the Kermit protocol was implemented in a number of third party communications software packages, among others ProComm and ProComm Plus. The term "SuperKermit" was coined by third party vendors to refer to higher speed Kermit implementations offering features such as full duplex operation, sliding windows, and long packets; however, that term was deprecated by the original Kermit team at Columbia University, who saw these as simply features of the core Kermit protocol.

Атау және авторлық құқық

Кермит "Маппеттер" фильміндегі Кермит қоғыршағының атымен аталып, "Хенсон Ассошиэйтс" компаниясының рұқсатымен алынған. Apple Macintosh нұсқасындағы бағдарлама белгісі Кермит қоғыршағының суреті болды. Дегенмен, тауарлық белгіге қатысты мәселелерді болдырмау үшін, KL10 Error Free Reciprocal Microprocessor Interchange деген кері акроним жасалды, ол TTY желілері арқылы алмасуды қамтамасыз етеді. Кермит – ашық протокол, кез келген адам оған негізделген бағдарлама жасай алады, бірақ Кермит бағдарламалық қамтамасы мен бастапқы кодының бір бөлігі Колумбия университетіне авторлық құқықпен тиесілі. Лицензияның соңғы бетінде мынадай жазылған: 9.0 нұсқасынан бастап (алғашқы бета-тестілеуден бастап), C Kermit ашық лицензияға ие, ол Revised 3 Clause BSD License. Кез келген адам оны кез келген мақсатта, қайта тарату және қайта сату құқығымен еркін пайдалана алады. Ол Unix және Hewlett Packard (бұрынғы DEC) VMS (OpenVMS) жүйелерінің тегін және коммерциялық нұсқалары сияқты, жұмыс істейтін немесе жұмыс істей алатын кез келген операциялық жүйемен бірге келе алады. Техникалық қолдау Колумбия университетінен 2011 жылдың 30 маусымына дейін ғана қолжетімді болады.