Джеймс Кимбл Вардаман: Миссисипский политик және нәсілшілдік саясаты
James K. Vardaman
Джеймс Кимбл Вардаман (1861-1930) – Миссисипи губернаторы және сенаторы. Популизм, нәсілшілдік, реформалар жақтаушысы. Тарихы мен саясаты туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық саясаткер (1861–1930) оның ұлы
American politician (1861–1930)
his son
Джеймс Кимбл Вардаман (26 шілде 1861 – 25 маусым 1930) – АҚШ-тың Миссисипи штатынан шыққан американдық саясаткер. Демократ, ол 1904 жылдан 1908 жылға дейін Миссисипи губернаторы болып қызмет етті, содан кейін 1913 жылдан 1919 жылға дейін АҚШ Сенатында Миссисипиді өкілдік етті. "Ұлы ақ басшы" деп танылған Вардаман популизмді және ақ үстемдікті қолдағаны үшін сайлаушылардың қолдауын алды, ол: "Егер қажет болса, штаттағы әрбір қара нәсілді линчтейді; ақ үстемдікті сақтау үшін бұл іс жасалады" деді. Солшыл популистермен одақтасып, банктерге, теміржолдарға және тарифтерге қарсы шығып, прогрессивті реформаларды жақтады, бұл кедей ақтарға, шаруаларға және фабрика жұмысшыларына ұнады. Вардаманның Миссисипи губернаторы ретіндегі қызметі корпорацияларды реттеу, балалар еңбегін реттейтін заңдарды қабылдау, трамвайларды бөліп-жару, афроамерикандықтарға білім беру мүмкіндіктерін жою және линчтеуді қорғаумен ерекшеленді. Губернаторлық мерзімін аяқтағаннан кейін ол 1912 жылғы АҚШ Сенатына сайлаудың бастапқы кезеңінде плантаторлар элитасының өкілі, демократ Лерой Персиді жеңіп, кейіннен жалпы сайлауда қарсылығызсыз сайланды.
James Kimble Vardaman (July 26, 1861 – June 25, 1930) was an American politician from the U. S. state of Mississippi. A Democrat, he served as the Governor of Mississippi from 1904 to 1908 and then represented Mississippi in the United States Senate from 1913 to 1919. Known as "The Great White Chief", Vardaman had gained electoral support for his advocacy of populism and white supremacy, saying: "If it is necessary every Negro in the state will be lynched; it will be done to maintain white supremacy." Aligning with left wing populists and favoring progressive reforms in railing against banks, railroads, and tariffs, he appealed to the poorer whites, yeomen farmers, and factory workers. Vardaman's tenure as Governor of Mississippi was marked by his advocacy of regulating corporations, enacting child labor laws, segregating streetcars, ending educational opportunities for African Americans, and defending lynching. After completing his term as governor, he defeated Democratic incumbent LeRoy Percy, a member of the planter elite, in the primary for the 1912 U. S. Senate election, and was then elected unopposed in the general election.
Ерте өмір және білім
Вардаман 1861 жылы шілдеде Техас штатының Джексон округінде дүниеге келді, ол кезде аймақ Америка Конфедерациясының бақылауында болған. Ол бұл жайтты жиі еске алатын. Ол Миссисипи штатына көшіп, заң оқып, адвокаттық емтиханды тапсырды. Эрнандо Мони оның туысы және саяси жақтасы болды. Ол Миссисипи штатының Гринвуд қаласына қоныстанды және "Гринвуд Комонвелті" газетінің редакторы болды.
Vardaman was born in July 1861 in Jackson County, Texas, while it was under the control of the Confederate States of America, a fact he often remembered. He moved to Mississippi, where he studied law and passed the bar. Hernando Money was a cousin and political ally. He settled in Greenwood, Mississippi, becoming editor of The Greenwood Commonwealth.
Миссисипидің губернаторы
Вардаман 1895 және 1899 жылдары губернаторлыққа демократтардың ішкі сайлауында екі рет қатысты, бірақ сәттілікке жете алмады. Штаттың өзінде бір партия ғана болды, ал демократтардың ішкі сайлауында жеңіске жету кез келген лауазым бойынша жалпы сайлауда жеңіске тең болды. 1903 жылы Вардаман ішкі сайлауда және жалпы сайлауда губернатор болып сайланды, төрт жылдық мерзімге (1904–1908) қызмет етті. Сайлау кезінде ол: «Вардаманға берілген дауыс – ақ үстемдікке берілген дауыс, Рузвельт пен оның ізбасарлары қаралардың арасында оятқан мақтаншақтық рухын басуға берілген дауыс, үйдің қауіпсіздігіне және біздің әйелдеріміз бен балаларымызды қорғауға берілген дауыс» деді. 1906 жылдың желтоқсан айының соңында ол Миссисипи Ұлттық гвардиясымен бірге Кемпер округінің ауылдық аймағындағы Скубаға бақылау орнату үшін барды. Ақ адамдар онда және Вахалакта қараларға қарсы бүлік көтерді және кек алудан қорқыды; барлығы екі ақ адам және 13 қара адам қаза тапты. Бұл оқиғаны Associated Press және New York Times сияқты басқа да газеттер жариялады. Губернаторлық қызметі кезінде ол линчелеудің алдын алу үшін Ұлттық гвардияны он бір рет шақырды. 1910 жылға қарай, негізінен кедей ақ фермерлер мен өнеркәсіп жұмысшыларынан құралған оның саяси коалициясы өздерін «қызыл мойындылар» деп мақтан етуді бастады. Олар саяси митингтер мен пикниктерге қызыл жағалық киіп бара бастады. Вардаман қараларға қарсы мемлекеттік деңгейде қолдау көрсетілетін расизм саясатын жақтады және ақ үстемдікті сақтау үшін линчелеуді қолдайтынын айтты. Ол «Ұлы ақ басшы» деп танылды.
Vardaman ran twice in Democratic primaries for governor, in 1895 and 1899, but was unsuccessful. The state was virtually one party, and winning the Democratic primary was tantamount to victory in the general election for any office. In 1903 Vardaman won the primary and the general elections for governor, serving one four year term (1904–1908). In the election, he said that "a vote for Vardaman is a vote for white supremacy, a vote for the quelling of the arrogant spirit that has been aroused in the blacks by Roosevelt and his henchmen, a vote for the safety of the home and the protection of our women and children." In late December 1906, he went to Scooba, in rural Kemper County, with the Mississippi National Guard, to ensure that control was established. Whites had rioted against blacks there and in Wahalak and feared retaliation; in total, two white men were killed and 13 blacks. The events were covered by the Associated Press and the New York Times, among other newspapers. During his term as governor, he called out the National Guard eleven times to prevent lynchings. By 1910, his political coalition of chiefly poor white farmers and industrial workers began to identify proudly as "rednecks." They began to wear red neckerchiefs to political rallies and picnics. Vardaman advocated a policy of state sponsored racism against blacks and said that he supported lynching to maintain white supremacy. He was known as the "Great White Chief."
АҚШ Сенаты
Вардаман 1912 жылы АҚШ Сенатына штаттың сенаторларын халықтың алғашқы сайлауында, плантатор элитасының өкілі, қазіргі Лерой Персиді демократтардың ішкі сайлауында жеңіп сайланды. 1918 жылы қайта сайлануға түскенде жеңіліске ұшырады. Вардаман 1922 жылы АҚШ Сенатына демократтардың ішкі сайлауында қатысты, бірақ АҚШ өкілі Хьюберт Стивенспен болған екінші тур сайлауда 9 000 дауыс айырмасымен жеңілді.
Vardaman was elected to the U. S. Senate in 1912 in the first popular election of the state's senators by defeating the incumbent LeRoy Percy, a member of the planter elite, in the Democratic primary. He was defeated in his primary re election bid in 1918. Vardaman ran in the Democratic primary for the U. S. Senate in 1922 but was defeated in the primary runoff by U. S. Representative Hubert Stephens by 9,000 votes.
Риторика
Вардаман өзінің қоздыратын сөздері мен цитаталарымен танымал болды және бірде Теодор Рузвельтті "ұсақ, жаман, ракун дәмі бар араласып кеткен адам" деп атады. Қара балалардың білімі туралы ол: "Негр балаларын оқытудың жалғыз салдары – жақсы еңбекшіні жоқ қылып, өршіл аспаз жасау". "Негрлер үшін кітап білімі ешқандай пайдалы нәтиже бермейді, керісінше, оның айлакерлігін күшейтеді, орындалмауы мүмкін үміттер тудырады, еңбектен қашуға итермелейді, жалқаулықты көтермелейді және соңынан қылмысқа алып келеді". Тюскеги университетінің президенті Букер Т. Вашингтон Рузвельтпен бірге тамақтанғаннан кейін Вардаман Ақ үйдің "негр иісімен соншалықты толып кеткенін, тышқандар ахырда сарайға қашқан" деді. Вашингтонның саясаттағы рөлі туралы Вардаман былай деді: "Негрдің дауыс беруіне қарсымын, оның жарияланған моральдық және зиялық қабілеттері қандай болса да маңызды емес. Мен Букер Вашингтонға, оның ағылшын-саксондық күштерін нығайтқаннан кейін де, дауыс беруге қарсымын, сондай-ақ кокос басты, шоколад түсті, әр таңда аяқ киімдерімді тазалайтын Энди Дотсонға дауыс беруге қарсымын. Екеуі де азаматтық міндеттерді атқаруға лайық емес".
Vardaman was known for his provocative speeches and quotes and once called Theodore Roosevelt a "little, mean, coon flavored miscegenationist." About the education of black children, he remarked, "The only effect of Negro education is to spoil a good field hand and make an insolent cook." "The knowledge of books does not seem to produce any good substantial result with the Negro, but serves to sharpen his cunning, breeds hopes that cannot be fulfilled, creates an inclination to avoid labor, promotes indolence, and in turn leads to crime." After the president of Tuskegee University, Booker T. Washington, had dined with Roosevelt, Vardaman said that the White House was "so saturated with the odor of the nigger that the rats have taken refuge in the stable." Regarding Washington's role in politics, Vardaman said: "I am opposed to the nigger's voting, it matters not what his advertised moral and mental qualifications may be. I am just as much opposed to Booker Washington, with all his Anglo Saxon reenforcement, voting, as I am to voting by the coconut headed, chocolate colored typical little coon, Andy Dotson, who blacks my shoes every morning. Neither one is fit to perform the supreme functions of citizenship."
Жеке өмірі, өлімі және мұрасы
Вардаман Анна Бурлесон Робинсонға үйленді. Олардың ұлы, Джеймс К. Вардаман кіші, кейіннен 1946 жылдан 1958 жылға дейін Федералдық резерв жүйесінің басқарушысы болып тағайындалды. Вардаман 1930 жылдың 25 маусымында 68 жасында Алабама штатының Бирмингем қаласындағы Бирмингем ауруханасында қайтыс болды. Миссисипи штатындағы Вардаман қаласы оның құрметіне аталған. Миссисипи университетінде 1929 жылы салынғаннан бері оның атымен аталатын Вардаман залы бар. 2017 жылдың шілдесінде Миссисипи университеті Вардаманның есімін ғимараттан алып тастау туралы хабарлады, бірақ 2023 жылдың қыркүйегіне дейін бұл әлі іске аспады.
Vardaman married Anna Burleson Robinson. Their son, James K. Vardaman, Jr., later was appointed as a governor of the Federal Reserve System, serving from 1946 to 1958. Vardaman died on June 25, 1930, at the age of 68, at Birmingham Hospital in Birmingham, Alabama. The town of Vardaman, Mississippi is named after him. There is also a Vardaman Hall at the University of Mississippi, which has borne his name since it was built in 1929. In July 2017, the University of Mississippi announced that Vardaman's name would be removed from the building, but it still has not been removed as of September 2023.
Танымал мәдениетте
Уильям Фолкнердің "Мен өліп жатқанда" романында Бандрендер отбасының бір мүшесі губернатордың құрметіне аталған, бұл Бандрендердің кедей, ауылдық ақ нәсілді отбасы болғандықтарымен түсіндіріледі, ал губернатор Вардаман олардың негізгі қолдаушыларының бірі еді. Фолкнердің тағы бір романы "Тозаңдағы тулар" романында губернатор Вардаман екі рет есімдері тіліне келді; оны еске алған екі кейіпкер де оның моральдық принциптері мен саясатына құрметтерін білдірді.
In William Faulkner's novel As I Lay Dying, a character in the Bundren family is named after the governor, presumably because the Bundrens are a family of poor, rural whites, one of Governor Vardaman's key constituencies. And in Faulkner's another novel Flags in the Dust, Gov. Vardaman was mentioned twice; both characters who mention him express admiration for his moral views and politics.