Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық саясаткер (1816–1894)
American politician (1816–1894)
Джеймс Люск Алкорн (4 қараша 1816 – 19 желтоқсан 1894) – Миссисипи штатындағы қайта құру дәуірінде губернатор және АҚШ сенаторы болған. Орташа республикашыл және вигтік көзқарасты "скалаваг" ретінде, ол радикалды республикашыл Адельберт Эймске қарсы қатыгез бәсекеге түсті, ол 1873 жылғы губернатор сайлауында оны жеңді. Алкорн Миссисипи штатының тұңғыш сайланған республикашыл губернаторы еді. Алкорн Миссисипи милициясының конфедерациялық бригада генералы қызметін қысқа ғана уақытқа атқарды. Соғыстан кейін республикалық партияға қосылған бұрынғы конфедераттардың арасында Алкорннан жоғары шенді болған жалғыз адам – Джеймс Лонгстрит болды.
James Lusk Alcorn (November 4, 1816December 19, 1894) was a governor, and U. S. senator during the Reconstruction era in Mississippi. A Moderate Republican and Whiggish "scalawag", he engaged in a bitter rivalry with Radical Republican Adelbert Ames, who defeated him in the 1873 gubernatorial race. Alcorn was the first elected Republican governor of Mississippi. Alcorn briefly served as a Confederate brigadier general of the Mississippi Militia. Among former Confederates who joined the postbellum Republican Party, only James Longstreet had been of higher rank than Alcorn.
Ерте өмір және мансап
Олкорн Иллинойс территориясындағы Голконданың жанында дүниеге келді. Оның заңгерлік тәжірибесі дамып, Миссисипи дельтасындағы мүлігі арта келе, ол бай адамға айналды. 1850 жылы ол Коахома округіндегі Mound Place плантациясында үш қабатты үй салды, онда отбасымен бірге тұрды. 1860 жылы ол шамамен жүз адамды құл етіп ұстады және 250 000 долларлық жерге ие болды. Олкорн 1840 және 1850 жылдары Миссисипи штатының Өкілдер палатасында және Сенатында қызмет етті, ол сол кездегі штаттың вигтер партиясының жетекшілерінің бірі болды. Ол бөгет жүйесін құрды және бөгет басқармасының президенті болып сайланды. 1856 жылы ол Конгресске үміткер болды, бірақ жеңіліске ұшырады. 1857 жылы Олкорн вигтер тарапынан губернаторлыққа ұсынылды, бірақ бас тартты. Олкорн Квитманның жоспарларын жолына қою үшін Миссисипи Юнионистеріне қосылды. Басқа көптеген виг плантаторлары сияқты, Олкорн да сепаратизмге қарсы болды, сепаратистерді ұлттық билік тепе-теңдігінің шындығын ойлануға шақырды. Ол жеңілген Оңтүстік Америка Құрама Штаттарының қорқынышты суретін болжады: "солтүстік әскері оның мақта далаларын басып кіргенде, құл азаттыққа шығып, мақтанды Оңтүстік адамы олардың алдында тозаңға айналады". Алайда, 1861 жылдың қаңтарында Миссисипи штатының съезінде ол сепаратистерге қосылып, Сецессия жарлығын дайындау үшін Он бес адамнан тұратын комиссияға сайланды.
Alcorn was born near Golconda, Illinois Territory As his law practice flourished and his property holdings in the Mississippi Delta increased, he became a wealthy man. In 1850, he built a three story house at his Mound Place Plantation in Coahoma County, where he resided with his family. By 1860, he enslaved nearly one hundred people and held lands valued at a quarter of a million dollars. Alcorn served in the Mississippi House of Representatives and Mississippi Senate during the 1840s and 1850s being one of the leaders of the then Whigs in the state. He founded the levee system and was chosen president of the levee board. He ran for Congress in 1856 but was defeated. In 1857, Alcorn was nominated for governor by the Whigs but declined. Alcorn joined the Mississippi Unionists to thwart Quitman's plans. Like many other Whig planters, Alcorn opposed secession, pleading with the secessionists to reflect on the realities of the national balance of power. He foretold a horrific picture of a beaten Southern United States, "when the northern soldier would tread her cotton fields, when the slave should be made free and the proud Southerner stricken to the dust in his presence." However, in January 1861, at the Mississippi state convention, he joined the secessionists and was elected to the Committee of Fifteen to prepare the Ordinance of Secession.
Америка Азаматтық соғысы
Бөлек болу жарияланғанда, Алкорн, 1818 жылы болашақта АҚШ-қа адал, еркін Иллинойс штатында туғанына қарамастан, Америка Конфедерациялық Штаттарына қосылды және Миссисипи штатының бөліну конвенциясы оны милиция бригадир генералы етіп тағайындады. Бірақ, оның бригадасы Конфедерация армиясына қосылғанда, Джефферсон Дэвис саяси келіспеушіліктерге байланысты оны қызметке бекітуден бас тартты. Соғыс кезінде Алкорн әскер жинап, оларды жабдықтауға қоршағандықтан көп ақша жұмсады. Сонымен қатар, 1863 жылы генерал Леонард Росс әскерлері оның плантациясына шабуыл жасады, бұл Виксбург науқанының бөлігі болған Язуу өтегі экспедициясы кезінде болды. Дегенмен, ол соғыс кезінде солтүстікпен мақта саудаласып, байлығының бір бөлігін сақтап қалды. 1863 жылдың қараша айында Алкорн әйеліне былай деп жазды: «Мен мақтамды жасырып, сатумен тығырықтан шығу жолын іздеп жүрмін. Барлығында жүз он бір дорба саттым, қазір он мың доллар қағаз (жасыл долларлар) және мың доллар алтын бар». Соғыстан кейін ол Оңтүстіктегі ең бай елу адамның қатарында болды деп есептелді. Алкорн екі ұлын жоғалтты. Оның үлкен ұлы, Джеймс Ласк Алкорн кіші, 1879 жылы соғыстан қайтып келгеннен кейін жартылай саңырау және ішімдікке салынып, өз-өзіне қол жұмсады. Отбасылық зираттағы ескерткіште Джеймстің өлімі «ақылсыз көтеріліс соғысына» байланысты деп жазылған (әкесінің сөзі болса керек). Он жеті жасар Генри «Хал» Алкорн соғыс кезінде әкесінің қарсылығына қарамастан, әскерге қашу үшін үйден қашып кетті, ауырып қалды, артта қалды және тұтқынға алынды. Ол Чейс лагерінде ұсталып, капитуляциядан кейін Вирджиния штатының Ричмонд қаласына жетті. Миссисипиге жолда тифтен қайтыс болды.
When secession was declared, Alcorn, although born in what became in 1818 the free, pro U. S. state of Illinois, joined the Confederate States of America and was appointed by the Mississippi secession convention as a militia brigadier general. However, when his brigade entered the Confederate States Army, Jefferson Davis refused to commission him on account of political differences. During the war, Alcorn spent a fortune raising and supplying troops. Additionally, in 1863 his plantation was raided by General Leonard Ross' troops during the Yazoo Pass Expedition, part of the Vicksburg Campaign. However, he managed to preserve part of his wealth during the war by trading cotton with the North. In November 1863, Alcorn wrote to his wife: "I have been very busy hiding & selling my cotton. I have sold in all one hundred & eleven bales, I have now here ten thousand dollars in paper (Green backs) and one thousand dollars in gold." After the war, he was estimated to be among the fifty wealthiest men in the South. Alcorn lost two sons. His older son, James Lusk Alcorn Jr., committed suicide in 1879 after returning home from the war partially deaf and a drunkard. An inscription on the monument at the family cemetery attributes James' death to the "insane war of rebellion" (apparently his father's words). Seventeen year old Henry "Hal" Alcorn ran away during the war to join the military against his father's wishes, became ill, and was left behind and captured. He was held in Camp Chase and made his way to Richmond, Virginia after the surrender. He died of typhoid fever en route to Mississippi.
Соғыстан кейінгі мансап
Олкорн 1865 жылы АҚШ Сенатына сайланды. Бірақ, ол Конфедерацияға қатысқандары үшін АҚШ-қа қарсы көтеріліс немесе бүлік жасады деген айыппен қызметтен шеттетілгендер сияқты, Конгресте отыруға тыйым салынды. Олкорн 1871 жылға дейін губернатор болып қызмет етті. Олкорн губернаторлық қызметінен кетіп, 1871 жылдан 1877 жылға дейін АҚШ сенаторы болды, содан кейін оның орнына Л. К. К. Ламар келді. Ол федералдық мақта салығын қарақшылық деп атап, Миссисипи штатындағы екі нәсілдік мектептерді бөлек ұстауды қолдады. Бұрын құлдарды ұстағанмен, ол құлдықты "ұлттың денесіне біткен қатерлі ісік" деп сипаттап, оның жойылғанына өзінің және көптеген оңтүстік халқының қуанғанын білдірді.
Alcorn was elected to the U. S. Senate in 1865. However, he was prohibited from being seated in Congress, like all those disqualified from office for insurrection or rebellion against the United States for their participation in the Confederacy. Alcorn served as governor until 1871. Alcorn resigned from the governorship to become a U. S. senator, with service from 1871 to 1877, when he was succeeded by L. Q. C. Lamar. he denounced the federal cotton tax as robbery, and defended separate schools for both races in Mississippi. Although a former enslaver, he characterized slavery as "a cancer upon the body of the nation" and expressed the gratification he and many other Southerners felt over its destruction.
Жаңа Оңтүстік саясаты
Олкорнның солтүстікте туған әріптесі, сенатор Адельберт Эймстен алшақтауы 1871 жылы күшейді, себебі афроамерикандықтар бұрынғы губернатордың ақ терроризм мәселесіне жете бермейтіндігіне көз жеткізді. Олкорн Ку-клукс-кланды басу үшін федералдық шараларға қарсы тұрды, оның орнына штат билігінің осы міндетті атқаруға жеткілікті екенін айтты. 1873 жылға қарай, дау-жанжал қатты антагонизмге ұласты. Екеуі де губернаторлыққа кандидат болды. Эймсті радикалдар мен көптеген афроамерикандықтар қолдады, ал Олкорн вигтік көзқарастағы ақсүйектердің көпшілігінен дауыс алды. Эймс 69 870 дауыспен 50 490 дауысқа қарсы жеңіске жетті. Олкорн штаттағы белсенді саяси қызметтен бас тартты және жаңа губернаторды қабілетсіз және халыққа жатқыр деп айыптады. 1874 жылы екінші афроамерикандық сенатор Бланш Брюс сайланғанда, Олкорн жаңа әріптесін Сенатқа таныстырудың қалыпты тәртібінен бас тартты. Брюстің орнына Нью-Йорк сенаторы Роско Конклинг, конгресс аталған "Сталварт" қанатының басшысы қарсы алды. 1875 жылы Қайта құру демократтардың зорлық-зомбылық науқанына қарсы күресіп жатқанда, Олкорн пайда болып, Friar's Point-те қара республикашылдарға қарсы ақ күшті басқарды. Осының салдарынан кем дегенде бес қара нәсілді адам қаза тапты. Қайта құру кезеңінде Олкорн Оңтүстікті жаңартуды қолдады. Ақ нәсілділікке сенсе де, ол афроамерикандықтардың азаматтық және саяси құқықтарын жақтады. Әйеліне (Амелия Олкорн, туған тегі Гловер, Оңтүстік Алабамадағы Роузмоунт плантациясының иесі) жазған хатында, оңтүстік ақ адамдары афроамерикандықтарды достас етуі керек, әйтпесе болашақ жол "қанмен қызыл және жаспен ылғал" болады деді. Олкорн Миссисипидің бөгет жүйесін құрды және Азамат соғысынан кейін құрылыстарды қайта жаңғыртуға зор үлес қосты. Саясаттан кеткеннен кейін бөгеттер мәселесімен айналысты. Ол 1890 жылғы Миссисипи конституциялық конвенциясына делегат болды, Олкорн өзіне ескерткіш орнатты, және оның өлімінен кейін ол қабіріне қойылды.
Alcorn's estrangement from Senator Adelbert Ames, his northern born colleague, deepened in 1871, as African Americans became convinced that the former governor was not taking the problem of white terrorism seriously enough. Alcorn resisted federal action to suppress the Ku Klux Klan, instead contending that state authorities were sufficient to handle the task. By 1873, the quarrel had deepened into an intense animosity. Both men ran for governor. Ames was supported by the Radicals and most African Americans, while Alcorn won the votes of most of the scalawags, moderately Whiggish whites. Ames won by a vote of 69,870 to 50,490. Alcorn withdrew from active politics in the state and accused the new governor of being incapable and an enemy of the people. When a second African American Senator, Blanche Bruce, was elected in 1874, Alcorn refused to follow the customary procedure of introducing his new colleague to the Senate. Bruce was instead welcomed by New York senator Roscoe Conkling, the leader of the congressional "Stalwart" wing. In 1875, when Reconstruction was fighting for its life against a campaign of violence from the Democrats, Alcorn emerged and led a white force against black Republicans at Friar's Point. The aftermath led to at least five black people being killed. During the Reconstruction period, Alcorn was an advocate of modernizing the South. Although a believer in white supremacy, he supported civil and political rights for African Americans. In a letter to his wife (Amelia Alcorn, née Glover, of Rosemount Plantation in southern Alabama), he states that white Southerners must make African Americans their friend or the path ahead will be "red with blood and damp with tears." Alcorn founded the Mississippi levee system and was instrumental in rebuilding the structures after the Civil War. After he retired from politics, he was active in levee affairs. He was a delegate to the Mississippian constitutional convention of 1890, Alcorn commissioned a statue of himself, and after his death, it was placed on his grave.
Құрметтер
Алкорн округі, Миссисипи штаты оның құрметіне аталған, сондай-ақ тарихи афроамерикандық Алкорн мемлекеттік университеті – алғашқы афроамерикандық жер гранты университеті.
Alcorn County, Mississippi is named in his honor, as is the historically black Alcorn State University, the first black land grant university.