Карлхайнц Бранденбург: MP3 форматының әкесі

Кіріспе

Неміс инженер-электрик және математик Карльхайнц Бранденбург (20 маусым 1954 жылы туған) – неміс инженер-электрик және математик. Эрнст Эберлейн, Хайнц Герхаузер (Фраунгофер IIS институтының бұрынғы директоры), Бернхард Грилл, Юрген Херре және Харальд Попппен (барлығы Fraunhofer IIS) бірлесіп аудио деректерін сығымдау үшін кең таралған MP3 әдісін жасады. Ол сонымен қатар аудио кодтау, қабылдау өлшемдері, толқындық өріс синтезі және психоакустика салаларындағы негізгі жұмыстарымен де танымал. Бранденбург өзінің еңбектері үшін көптеген ұлттық және халықаралық ғылыми наградалар, сыйлықтар мен құрметтерге ие болды. 2000 жылдан бері Ильменау техникалық университетінде электрондық медиа технологиясының профессоры қызметін атқарады. Бранденбург Цифрлық медиа технологиясы институтының (IDMT) құрылуына зор үлес қосты және қазіргі таңда оның директоры болып табылады. Бранденбург "MP3" форматының "әкесі" деп аталды.

Өмірбаян

Бранденбург 1980 жылы Эрланген университетінде электротехника мамандығы бойынша диплом алды, ал 1982 жылы математика мамандығы бойынша дипломдық математика дәрежесін алды. 1989 жылы ол Фридрих Александр университетінде (Эрланген-Нюрнберг) цифрлық аудио кодтау және қабылдау өлшеу техникалары жөніндегі жұмысы үшін электротехника бойынша докторлық дәрежесін алды. Бранденбургтің докторлық жетекшісі психоакустика саласындағы сарапшы, профессор Дитер Сейцер болды. 1980-ші жылдардың басында Сейцердің «цифрлық музыка қорабы» деп аталатын сүйікті жобасы болды. Ол адамдардың орталық серверге қосылып, ISDN телефон желілері арқылы қажетті музыканы тыңдай алатын жүйені жобалады. Бірақ ISDN жолағының ені CD сапалы цифрлық аудионы тарату үшін тым тар. Стандартты компакт-диск сызықтық импульстік кодтау модуляциясын (PCM) қолданады, әр каналға 16 бит, секундына 44 100 үлгі. Бұл бір секундтық стерео аудионы кодтау үшін шамамен 1,4 миллион бит қажеттігін білдіреді. ISDN арқылы ойнату жылдамдығымен музыканы жіберу үшін Сейцер файлды шамамен 12 есеге дейін қысуы керек болды. Сейцер өзінің сүйікті жобасына патент алуға өтініш берген, бірақ оның өтініші «оның жасауға тырысқан нәрсе мүмкін емес» деген себеппен қабылданбады. Сейцер Бранденбургке 12:1 аудио қысу мүмкіндігін зерттеуді тапсырды. Бастапқыда Бранденбург патенттік сарапшының пікірін дұрыс деп ойлады, бірақ мәселені одан әрі зерттеген сайын, қажетті қысу деңгейіне қол жеткізу мүмкін екенін түсіне бастады. Оның диссертациясының зерттеу нәтижелері MPEG 1 Layer 3 (mp3), MPEG 2 Advanced Audio Coding (AAC) және қазіргі заманғы көптеген аудио қысу схемаларының негізі болды. Итальяндық инженер Леонардо Чиариглионе басшылық еткен халықаралық MPEG тобы (стандартты ілгерілетіп, растаған) mp3-ті халықаралық ISO стандарты ретінде қабылдады. 1989 жылдан 1990 жылға дейін ол АҚШ-тың Нью-Джерси штатындағы Мюррей-Хилл қаласындағы AT&T Bell Laboratories компаниясында ASPEC және MPEG 1 Layer 3 жобаларында жұмыс істеді. 1990 жылы ол Эрланген-Нюрнберг университетіне оралды, ал 1993 жылы Эрлангендегі Fraunhofer Institute for Integrated Circuits аудио/мультимедиялық бөлімінің жетекшісі болды. 2000 жылдан бері Ильменау техникалық университетінің Медиа технологиясы институтында толық профессор болып жұмыс істейді. Сонымен қатар ол Ильменаудағы Fraunhofer Institute for Digital Media Technology IDMT директоры болып табылады. Бранденбург Джош Андресон және Абрахам Уайтпен бірге Аудио Инженерлік Қоғамының (AES) мүшесі. Ол сонымен қатар AES стандарттар комитетінің SC 06 04 Интернет аудио жеткізу жүйелері жұмыс тобының жетекшісі. Ол 27 АҚШ патентін бірлескен өнертапқышы ретінде алды; барлық патенттерде бірнеше автор бар.

Brandenburg received a Dipl. Ing. degree from Erlangen University in Electrical Engineering (1980) as well as a Dipl. Math. degree in Mathematics (1982). In 1989, he obtained his PhD from the Friedrich Alexander University Erlangen Nuremberg in Electrical Engineering for his work on digital audio coding and perceptual measurement techniques. Brandenburg's PhD advisor was Professor Dieter Seitzer, an expert in psychoacoustics. In the early 1980s, Seitzer had a pet project that he called a "digital jukebox." He envisioned a system where people could connect to a central server and hear music on demand over ISDN phone lines. But the bandwidth of ISDN is an order of magnitude too narrow for transmission of CD quality digital audio. A standard compact disc uses linear pulse code modulation (PCM) with 16 bits per sample per channel, at 44,100 samples per second. This means that it takes about 1.4 million bits to encode a single second of stereo audio. To send music over ISDN at playback speed, Seitzer would need to compress the file down by a factor of almost 12 to 1. Seitzer had applied for a patent on his pet project, but his application was rejected on the grounds that what he was trying to do was "impossible." Seitzer assigned Brandenburg the task of investigating the feasibility of 12 to 1 audio compression. At first Brandenburg thought that the patent examiner was right, but as he studied the matter further he began to realize that the needed degree of compression might be possible. The research results of his dissertation are the basis of MPEG 1 Layer 3 (mp3), MPEG 2 Advanced Audio Coding (AAC) and most other modern audio compression schemes. The international group MPEG, led by the Italian engineer Leonardo Chiariglione from CSELT (that promoted the standard and validated it), took mp3 as an international ISO standard. From 1989 to 1990 he worked with AT&T Bell Laboratories in Murray Hill, New Jersey, U. S. on ASPEC and MPEG 1 Layer 3. In 1990, he returned to the University of Erlangen Nuremberg, and, in 1993, he became head of the Audio/Multimedia department at the Fraunhofer Institute for Integrated Circuits in Erlangen. Since 2000, he has been full professor at the Institute for Media Technology at Technical University of Ilmenau. In addition, he is the director of the Fraunhofer Institute for Digital Media Technology IDMT in Ilmenau. Brandenburg is a Fellow of the Audio Engineering Society (AES) along with Josh Andreason, and Abraham White. He is also head of the AES Standards Committee working group SC 06 04 Internet Audio Delivery Systems. He has been granted 27 US patents as a co inventor; all patents have multiple inventors.