Америкалық актриса Анжелика Хьюстон: өмір және мансабы

Кіріспе

Американдық актриса (туған 1951)

Анжелика Хьюстон (туған 8 шілде, 1951) – американдық актриса, режиссер және модель. Ол өзінің эксцентрикті және ерекше тұлғаларды сомдауымен танымал. Ол көптеген марапаттарға ие болды, оның ішінде «Оскар» сыйлығы мен «Алтын глобус» сыйлығы, сондай-ақ үш «Британ академиясы» кино сыйлығына және алты «Primetime Emmy» сыйлығына ұсынылған. 2010 жылы ол Голливудтың Даңқ аллеясында жұлдызға ие болды. Режиссер Джон Хьюстонның қызы және актер Уолтер Хьюстонның немересі, ол әкесінің «Махаббат пен өліммен серуен» (1969) фильміндегі рөлімен кинода дебют жасады. Хьюстон Лондоннан Нью-Йоркке көшіп келді, онда ол 1970-жылдары модель болып жұмыс істеді. 1980-жылдардың басында актерлік өнерге белсенді түрде кірісуге шешім қабылдады, содан кейін әкесі режиссерлік еткен «Приззидің құрметі» (1985) фильміндегі мафиозидің сүйіктісі рөлімен танылды. Осы рөлі үшін ол отбасының үшінші буыны болып «Оскар» сыйлығын жеңіп алды – «Ең үздік қосалқы актриса» номинациясында Джон және Уолтер Хьюстонмен бірге осы құрметке ие болды. Ол «Қылмыстар мен жазалар» (1989) фильміндегі сүйіктісі, «Дұшпандар, махаббат тарихы» (1989) фильміндегі ұзақ уақыттан бері жоғалған әйелі, «Грифтерлер» (1990) фильміндегі алаяқ, «Солқын» (1990) фильміндегі Ұлы Сиқыршы, «Аддамс отбасы» фильмдеріндегі Мортисия Аддамс (1991–93) және «Манхэттендегі кісі өлтіру құпиясы» (1993) фильміндегі оқиғалы жазушы рөлімен сыншылардың және көрермендердің жоғары бағасын алды. Хьюстон «Каролинадан шыққан бала» (1996) және «Агнес Браун» (1999) фильмдерін түсірді; режиссер Уэс Андерсонмен «Корольдік Тененбаумдар» (2001), «Стив Зиссумен су астындағы өмір» (2004) және «Дарджилинг Лимитед» (2007) фильмдерінде жұмыс істеді; сондай-ақ көптеген анимациялық фильмдерге, әсіресе «Тинкер Белл» франшизасына (2008–2015) дауыс берді. Оның басқа фильмдеріне (1995), «Ever After» (1998), «Choke» (2008), «50/50» (2011) және «John Wick: Chapter 3 – Parabellum» (2019) кіреді. Ол сондай-ақ «Отбасылық суреттер» (1993), «Бүффало қыздары» (1995) және (2001) мини-сериалдарында, сондай-ақ «Хуфф» (2006), «Орталық» (2008–2009) және «Transparent» (2015–2016) сериалдарында ойнады. Ол «Железойлы періштелер» (2004) телефильміндегі Кэрри Чэпман Кэтт рөлі үшін «Алтын глобус» сыйлығын, ал «Смаш» (2012–2013) фильміндегі Айлин Рэнд рөлі үшін «Gracie» сыйлығын жеңіп алды. Ол «Соңғы уақытта айтылған әңгіме» (2013) және «Мені бақыла» (2014) атты естеліктерді жазды.

Anjelica Huston ('/h//juː//s//t//ən//audio=En us Houston. ogg/ HEWstən; born July 8, 1951) is an American actress, director and model known for often portraying eccentric and distinctive characters. She has received multiple accolades, including an Academy Award and a Golden Globe Award, as well as nominations for three British Academy Film Awards and six Primetime Emmy Awards. In 2010, she was awarded a star on the Hollywood Walk of Fame. The daughter of director John Huston and granddaughter of actor Walter Huston, she reluctantly made her big screen debut in her father's A Walk with Love and Death (1969). Huston moved from London to New York City, where she worked as a model throughout the 1970s. She decided to actively pursue acting in the early 1980s, and subsequently, had her breakthrough with her performance as a mobster moll in Prizzi's Honor (1985), also directed by her father, for which she became the third generation of her family to receive an Academy Award, when she won Best Supporting Actress, joining both John and Walter Huston in this recognition. She achieved further critical and popular recognition for playing a mistress in Crimes and Misdemeanors (1989), a long vanished wife in Enemies, A Love Story (1989), a con artist in The Grifters (1990), the Grand High Witch in The Witches (1990), Morticia Addams in the Addams Family films (1991–93), and an adventurous writer in Manhattan Murder Mystery (1993). Huston directed the films Bastard Out of Carolina (1996) and Agnes Browne (1999); collaborated with director Wes Anderson in The Royal Tenenbaums (2001), The Life Aquatic with Steve Zissou (2004), and The Darjeeling Limited (2007); and lent her voice to several animated films, mainly the Tinker Bell franchise (2008–2015). Her other films include (1995), Ever After (1998), Choke (2008), 50/50 (2011) and John Wick: Chapter 3 – Parabellum (2019). She has also acted in the miniseries Family Pictures (1993), Buffalo Girls (1995), and (2001), as well as the series Huff (2006), Medium (2008–2009), and Transparent (2015–2016). She won a Golden Globe for playing Carrie Chapman Catt in the cable film Iron Jawed Angels (2004), and a Gracie Award for her portrayal of Eileen Rand in Smash (2012–2013). She has written the memoirs A Story Lately Told (2013) and Watch Me (2014).

Ерте өмір

Хьюстон 1951 жылғы 8 шілдеде сағат 18:29-да Лос-Анджелестегі Ливан ауруханасының Седарс бөлімшесінде режиссер және актер Джон Хьюстон мен прима-балерина және модель Энрика Соманың қызы болып дүниеге келді. Хьюстонның сөзінше, "Менің туылған жайлы жаңалық жеделхат арқылы Уганданың батысындағы Бутиаба қаласындағы пошта бөліміне бірден жеткізілді, [екі] күннен кейін телеграмманы алып жүрген жалаң аяқпен жүгірген адам Мурчисон шарлауына жетті", – деді ол. Оның әкесі сол жерде "Африка королевасы" (1951) фильмін түсіріп жатқан еді. Хьюстон 2 жасқа толғанда, оның отбасы Ирландияға көшіп келді, ол балалық шағының көп бөлігін сонда өткізді және ол оны әлі күнге дейін үйі деп санайды. Оның ата-анасы Хьюстонның айтуынша, "Корттаун үйі" деп аталатын, Килдар округіндегі биік тас викториандық сарайды үш жылға жалдады. 1954 жылы Джон Хьюстон Галвей округінде 110 акрлық Сент-Клеранс мүлігін сатып алды. Кейін Англияға көшкеннен кейін ол Голланд Парк мектебінде оқыды. Хьюстонның отбасы ата-анасының көп некелері мен заңнан тыс қатынастарының салдарынан күрделі. Оның Тони есімді үлкен ағасы және Пабло есімді асырап алынған үлкен ағасы бар. Оның анасынан туған кіші қарындасы Алегра бар, ол оны "Аяқтар" деп атаған, сондай-ақ әкесінен туған кіші ағасы, актер Дэнни Хьюстон да бар. Ол актер Джек Хьюстонның тәтесі. Бір кезде ол өзін "жалғыз бала" деп сипаттаған, түсіндіре отырып: "Менің ағам Тонимен бала кезімде де, ересек болғанда да жақын болған емеспін, бірақ мен оған тығыз байланысты болдым. Біз өте жалғыз болғандықтан бірге болуға мәжбүр болдық. Біз Ирландияның ауылдық жерінде тұрдық және көптеген балаларды көрмедік. Бізге жеке сабақтар берілді. Әкеміз көбінесе [фильм түсіру үшін] жоқ болатын". Әкесі мен қызы түсірілім алаңында жиі келіспейтін, жас Анжеликаның сөздерін жаттауы мен назар қоюы қиын болса, әкесі оны режиссерлікке қатысты ызаланып, шыдамсыздық танытар еді. Сыншылар оның ойынын сынады. 1968 жылдың қазан айында Хьюстон мен оның анасын Арно Де Росне фотоға түсірді. Біраз уақыттан кейін анасы автокөлік апатында қайтыс болды, ал жас Хьюстон "естеліктерден қашып" Нью-Йорк қаласына көшіп кетті, өйткені "не істеу керектігін білмеймін, әкемнің маған деген ниеті қандай екеніне сенімді емеспін – ол мені монастырға жібере ме, әлде актриса ретінде таныстыра ма. Ол бұған дейін де тырысқан еді, және біз бірге түсірген алғашқы фильмнің түсірілімінде қиындықтарға тап болдық". Модельдер Жан Шримптон мен Твиггиден шабыттанған Хьюстон модель болуға шешім қабылдады және оның ата-анасының досы, фотограф Ричард Аведон арқылы ол Диана Врилендпен танысты, ол Хьюстонға оның алғашқы американдық Vogue фотосессиясын ұсынды, ол Ирландияда өтті. Ол Ford Models компаниясымен келісімшарт жасады және 1970 жылдардың басында Еуропада "бірнеше жыл" жұмыс істеді.

Huston was born at 6:29 P. M. on July 8, 1951, at the Cedars of Lebanon Hospital, in Los Angeles, to director and actor John Huston and prima ballerina and model Enrica Soma. According to Huston, "the news of my arrival was cabled promptly to the post office in the township of Butiaba, in Western Uganda [and two] days later, a barefoot runner bearing a telegram finally arrived at Murchison Falls", where her father was filming The African Queen (1951). When Huston was 2 years old, her family relocated to Ireland, where she spent much of her childhood and which she still considers home. Her parents rented what Huston called the "Courtown House" — a tall stone Victorian manor in County Kildare — for three years, before John Huston bought St. Clerans, a 110 acre estate in County Galway, in 1954. and later attended Holland Park School after relocating to England. Huston has a complex family because of her parents' multiple marriages and extramarital affairs. She has an older brother, Tony, and an adopted older brother, Pablo. She has a younger maternal half sister named Allegra, whom she called "Legs", and a younger paternal half brother, actor Danny Huston. She is the aunt of actor Jack Huston. She once described herself as a "lonely child", explaining: "My brother Tony and I were never very close, neither as children nor as adults, but I was tightly bound to him. We were forced to be together because we were really quite alone. We were in the middle of the Irish countryside and we didn't see many other kids. We were tutored. Our father was mostly away [for filming]". Father and daughter had a fractious relationship on set, with the young Anjelica having difficulty learning her lines and focusing, while her father grew more impatient and angry at directing her. Critics derided her performance. Huston and her mother were photographed by Arnaud De Rosnay —whom she met at age 16 in Switzerland— in October 1968 for Vogue. Shortly afterwards, her mother died in a car accident, and the young Huston relocated to New York City as she "sort of fled London because of the memories; I didn't really know what to do with myself, and I wasn't quite sure what my father's intentions were for me —whether he was going to put me in a convent or launch me as an actress. Well, he'd already tried to do that, and we'd had a hard time on the making of that first film we did together". Inspired by models Jean Shrimpton and Twiggy, Huston decided to pursue modelling, and through photographer Richard Avedon, a friend of her parents, she met Diana Vreeland who proposed to Huston her first American Vogue photoshoot, which took place in Ireland. She was signed to Ford Models and in the early 1970s, worked in Europe "for a couple of years".

Фильмге көшу және жетістік (1976-1988)

Ричардсонмен ажырасқаннан кейін Хьюстон актер Джек Николсонмен танысып, актерлік өнерге көңіл бөлу үшін Калифорнияға көшіп барды. Дегенмен, оның өнері жоғары бағаланды. The New York Times оның рөлін "тамаша кейіпкер, өзін-өзі кемсіткен әзілдеріне қарағанда әлдеқайда қараңғы және күрделі (Мен отбасылық даудың себебімін. Мен атымды сақтауым керек). Ол - қызықты тұлға, егер режиссердің қызы Мисс Хьюстон осы рөлі үшін "Оскар" номинациясын алмаса, мен таңғалар едім" деп сипаттады. Шындығында, ол "Ең үздік екінші пландағы әйел рөлі" үшін "Оскар" сыйлығын жеңіп алды, осылайша оның отбасының үшінші буыны "Оскар" иегері атанды. Хьюстон Майкл Джексонмен бірге 17 минуттық, 30 миллион АҚШ долларына түсірілген 3D фильмде – Джордж Лукастың сценарийімен және Фрэнсис Форд Копполаның режиссерлігімен түсірілген "Капитан EO" фильмінде ойнады. Бұл фильм 1986 жылдан бастап Диснейленд пен Эпкотта, содан кейін Токио Диснейлендінде және Евро Диснейлендте көрсетілді. Коппола одан кейін оны Вьетнам соғысының АҚШ-тың ішкі жағдайына тигізген әсерін зерттейтін "Тас бақшалары" (1987) фильмінде әскер взводының сержантының сүйіктісі рөлінде ойнатты. Фильм сыншысы Роджер Эберт оның Джеймс Каанмен экрандағы үйлесімділігін жоғары бағалап, "Каан мен Хьюстон арасындағы махаббат – соңғы жылдардағы ең керемет ересектер махаббат оқиғаларының бірі" деп атап өтті. Хьюстон әкесінің соңғы фильмінде, 1987 жылғы "The Dead" фильмінде ғалымның әйелі рөлінде ойнады. Оның айтуынша, әкесі денсаулығы нашарлаған күйіне қарамастан, кино жасаудағы шеберлігін жоғалтпаған: "Ол қатты ауру болды, бірақ ол көзін жұмып та түсіре алатын. Біз қашан түсіретінімізді камера іске қосылғанға дейін білетін. Уақытты осыншалықты дәл сезінетін, болатынды нақты айта алатын".

Сынгерлер мен танымал адамдар (1989-1995)

Хьюстон Вуди Алленнің "Қылмыстар мен заңсыздықтар" (1989) фильміндегі ұшақ қызметкері рөлі үшін, сыйлы отбасылық адаммен романдасқаны үшін BAFTA сыйлығының "Ең үздік екінші пландағы әйел актер" номинациясын алды. 1989 жылы шыққан "Дұшпандар, махаббат тарихы" фильмінде ол Холокосттан аман қалған адамның ұзақ жылдардан кейін табылған әйелі рөлінде ойнады. Роджер Эберт фильм туралы жазған пікірінде: "Хьюстонның қатысқан сахналары, әсіресе, ерекше жылылық сыйлайды, себебі ол бір адамның екіншісінің кемшіліктерін қабылдауын көрсетеді", - деді. Ол осы рөлі үшін "Оскар" сыйлығының "Ең үздік екінші пландағы әйел актер" номинациясына ие болды. Роалд Дальдің 1983 жылғы осы аттас кітабынан бейімделген "Солқындар" (1990) фильмінде Хьюстон әлемдегі барлық сиқыршылардың қуатты басшысы, Ұлы Бас Сиқыршы рөлінде ойнады. Ол және костюм дизайнері Марит Аллен рөлге басқа киім әкелді, бірақ режиссер Николас Рог оны "сексуалды емес" деп тапты. Хьюстон еске алды: "Балалар фильміндегі осындай қорқынышты кейіпкердің де тартымды болуы мүмкін екенін бұл жолы түсіндім. Бұрын мұндай ойға келген емес еді. Бірақ Ник әбден дұрыс айтты. Оның көзқарасы зұлым, қараңғы және керемет күлкілі болды. Егер сиқыршы оқиғаның ортасында болса, ол көзді ұстау үшін тартымды болуы керек еді". Кейіпкердің монстр тәрізді бейнесі Джим Хенсонның Жаратылыс шеберханасында жасалды және "оны қолдануға алты сағаттан астам уақыт кетті, ал күннің соңында алып тастауға да шамамен осы уақыт қажет болды". Содан кейін Хьюстон нео-нуар триллері "Грифтерлер" (1990) фильмінде тәжірибелі алаяқ рөлін сомдады. Режиссер Стивен Фриарс 1989 жылы "Қылмыстар мен заңсыздықтар" фильмін түсіріп жатқанда оған Лилли рөлін ойнау туралы ұсыныс жасады, бірақ ол сценарийді оқығаннан кейін күмәнданды. Оқиға мен кейіпкер оны қатты қызықтырса да, сценарийдің ашықтығы оны алаңдатты. Бірнеше айдан кейін Фриарс Хьюстонға қайта хабарласып, оның әлі де қызығушылығы барын білді. Мортисия кейіпкерінің көздері екі жағынан сәл жоғары қарай бұрылуы керек болды, бұл әсер Хьюстонның басына артқы жағынан мата тілшелерімен эластикалық таспаны жабыстыру арқылы қол жеткізілді, ол көздерінің бұрыштарын жоғары көтерді. Бұл "Адамс отбасының құндылықтары" (1993) фильмінің түсіріліміне себеп болды. Екі фильм үшін де Хьюстон "Алтын глобус" сыйлығының "Комедия немесе музыкалық фильмдегі ең үздік әйел актер" номинациясын алды. Сатиралық "The Player" (1992) фильміндегі шағын рөлден кейін Хьюстон Вуди Алленмен "Манхэттендегі кісі өлтіру құпиясы" фильмінде қайта жұмыс істеді, онда ол көршісінің әйелінің өлімін тергейтін ерлі-зайыптылардың досы рөлін ойнады, сондай-ақ ABC мини-сериалындағы аутизмі бар баласын тәрбиелеуге тырысатын ана рөлін сомдады. "Отбасылық суреттер". Ол "Манхэттендегі кісі өлтіру құпиясы" үшін BAFTA сыйлығының "Ең үздік екінші пландағы әйел актер" номинациясын және "Отбасылық суреттер" үшін 51-ші "Алтын глобус" сыйлығында "Минисериал немесе телефильмдегі ең үздік әйел актер" номинациясын алды. 1995 жылы Хьюстон комедияда Америкада қалуға тырысатын кубалық босқынды және Шон Пенннің режиссерлік дебютінде (Джек Николсон ойнады) азап шеккен адамның бұрынғы әйелін сомдады. Оның соңғы рөлі мақталды және ол Голливуд шетелдік баспасөзінен және Экрандағы актерлер гильдиясынан "Ең үздік екінші пландағы әйел актер" номинациясын алды. 1990 жылғы осы аттас роман негізінде түсірілген CBS мини-сериалы "Buffalo Girls" —онда ол Мелани Гриффит пен Реба МакЭнтайрмен бірге шекарашыл әйел Каламити Джейн рөлін ойнады— Хьюстонға "Минисериал немесе фильмдегі ең үздік басты әйел актер" номинациясы бойынша "Эмми" сыйлығына ұсыныс жасады.

Huston earned a BAFTA nomination for Best Supporting Actress for her portrayal of a flight attendant having an affair with a respected family guy in Woody Allen's dramedy Crimes and Misdemeanors (1989). The drama Enemies, A Love Story, also released in 1989, featured her as the long vanished wife of a Holocaust survivor. In a positive review for the film, Roger Ebert asserted: "Parts, especially the scenes with Huston, are heartwarming in a strange way, because they show one human being accepting the weaknesses of another". For her role, she received an Academy Award nomination for Best Supporting Actress. In The Witches (1990), based on the 1983 book of the same name by Roald Dahl, Huston starred as the Grand High Witch, the all powerful leader of the world's witches. She and the costume designer Marit Allen originally brought a different dress for the role, but the director Nicolas Roeg rejected it as "not sexy". Huston recalled: "That was the first time I'd imagined that this horrible creature in a children's movie should have sex appeal. It simply had not occurred to me. But of course, Nic was absolutely right. His vision was diabolical and dark and brilliantly funny. If a witch was to be at the center of this plot, she needed to be sexy to hold the eye." The character's monstrous version was prepared by Jim Henson's Creature Shop and "took over six hours to apply and almost as much time to remove at the end of the day." Huston next portrayed a veteran con artist in the neo noir thriller The Grifters (also 1990). Director Stephen Frears first contacted her about playing Lilly in 1989 while she was filming Crimes and Misdemeanors, but after reading the script, she was unsure. Although she was "transfixed" by the story and the character, the script alarmed her with its explicitness. A few months later, Frears contacted Huston again to see if she was still interested. It was decided that the character of Morticia should have eyes which slanted upwards at the sides, an effect which was achieved by attaching an elastic strap to the back of Huston's head via fabric tabs glued at her temples, which pulled the corners of her eyes upwards. and prompted a sequel, Addams Family Values (1993). For both installments, Huston garnered Golden Globe Award nominations for Best Actress – Motion Picture Comedy or Musical. Following a small role in the satire The Player (1992), Huston reunited with Woody Allen on Manhattan Murder Mystery, in which she played the friend of a married couple investigating the death of their neighbor's wife, and also portrayed a mother struggling to parent her autistic child, in the ABC miniseries Family Pictures. She received a BAFTA nomination for Best Supporting Actress for Manhattan Murder Mystery, and a nomination for Best Actress – Miniseries or Television Film at the 51st Golden Globe Awards for Family Pictures. In 1995, Huston portrayed a Cuban refuge attempting to stay in America in the comedy and the former wife of a tormented man (played by Jack Nicholson) in Sean Penn's sophomore directorial effort, the drama Her performance in the latter was praised, and she received nominations for Best Supporting Actress from the Hollywood Foreign Press and the Screen Actors Guild. Based on the 1990 novel of the same name, the CBS miniseries Buffalo Girls —in which she starred as frontierswoman Calamity Jane, opposite Melanie Griffith and Reba McEntire— earned Huston an Emmy Award nomination for Outstanding Lead Actress in a Miniseries or Movie.

Режиссерлік қызмет (1996-2000)

Әкесінің ізімен жүру туралы ойланып, Хьюстон «дискретті сезімталдықтарды» білдіріп, Голливудта режиссерлікке қолайлы материал іздеуге кірісті. Хьюстонның сөзінше, студиялардың жалпы жауабы «әдеттегідей жылдам және оңды болды». «Олар маған ұсынғандардың бәрі әкеммен байланысты болды. Мен «Приццидің ар-намысына» жалғастырушы болғым келмеді. Прицци оның туындысы. Мен сәттілікке жетсем де, жетпесем де, өзімдікі болатын нәрсені жасағым келді». Ол оны Дороти Эллисонның романы негізінде түсірілген «Бастард аут оф Каролина» драмасында тапты. Бұл драма 1996 жылғы Канн кинофестивалінде «Un Certain Regard» бөлімінде көрсетілді және Showtime телеарнасында телефильм ретінде дебют жасады. Ол мини-сериал немесе арнайы фильмдегі ең үздік режиссура үшін Primetime Emmy Award сыйлығына ұсынылды. 1998 жылғы «Ever After: A Cinderella Story» фильмінде Дрю Бэрримор мен Мелани Линскимен бірге Хьюстон бай жесір Огюст де Барбарактың жаңа әйелі, баронесса Родмила де Гент рөлінде ойнады. Фильм сыншылар тарапынан жоғары бағаланып, бүкіл әлем бойынша 98 миллион АҚШ доллары жинады. Entertainment Weekly журналынан Лиза Шварцбаум оның қатыгез келіншектің рөлін мақтап: «Хьюстон ерекше бас киімдерін таңдап, екі өзін-өзі іске асырмаған қызымен бірге жүріп, көзін тарылтып, қас қағайды. Олардың арасында жоғары мінезді, әлеуметтік өрлеуге ұмтылған, жағымсыз Маргарита және ақылы кем, денесі ауыр, бірақ жасырын түрде жақсы Жаклин бар». «Ештеңе өлгенше аяқталмайды», - деді анасы қыздарына кешкі ас үстелінде, «тіпті содан кейін де Құдай келісімге келеді деп ойлаймын». 1998 жылы Хьюстон Рей Лиоттамен бірге нео-нуар «Финикс» фильмінде құмар ойыншыға ғашық болған әйелді, сондай-ақ Винсент Галлоның тәуелсіз драмалық «Буффало '66» фильмінде қиын жағдайдағы адамның анасын ойнады. Бұл фильмде Галло ұлын сомдады және оны Кристина Риччимен қайтадан біріктірді. Режиссер актерлік құраммен жұмыс істеуде қиындықтарға тап болды және түсірілім алаңында Хьюстонмен келіспеді. Ол фильмнің Канн кинофестивалінде қабылданбауына себепкер болды деп мәлімдеді. Оның келесі режиссерлік жұмысы, ирланд драмалық «Агнес Браун» (1999) – онда ол сонымен қатар басты кейіпкерді сомдады – аралас пікірлерге ие болды. The New York Times газетінің сыншысы Стивен Холден оны «жұмысшы сыныбының қасиеттісінің портретіне ерікті түрде тоқылған үй шаруасының көріністерінен басқа ештеңе таппады» деді. Дегенмен, фильм 1999 жылы Сан-Себастьян халықаралық кинофестивалінде жастар жюриінің сыйлығын жеңіп алды және сол жылы Гент халықаралық кинофестивалінде Гран-при номинациясын алды. Хьюстон Джеймс Айворидің Генри Джеймстің 1904 жылғы сол аттас романы негізінде түсірілген «Алтын тостаған» (2000) тарихи драмасында Джеймс Фокс, Ник Нолт, Кейт Беккинсейл және Ума Турманмен бірге бай ағылшын әйелінің рөлінде ойнады.

After contemplating the idea of following in her father's footsteps, Huston started to put out "discreet feelers" and pursue material in Hollywood she felt attracted to direct. The studios' overall response was "swift and positive, with the usual blinders", according to Huston. "What they offered me had invariably something to do with my father. I didn't want to do a sequel to Prizzi's Honor. Prizzi belongs to him. I wanted to do something that, succeed or fail, would be my own." She found it in the drama Bastard Out of Carolina, based on a novel by Dorothy Allison, about an impoverished girl who endures physical and sexual abuse. It was screened in the Un Certain Regard section at the 1996 Cannes Film Festival, and debuted as a television film on Showtime. She was nominated for the Primetime Emmy Award for Outstanding Directing for a Miniseries or a Special. In Ever After: A Cinderella Story (1998), a modern, post feminist interpretation of the Cinderella story alongside Drew Barrymore and Melanie Lynskey, Huston appeared as Baroness Rodmilla De Ghent, the new wife of Auguste de Barbarac, a wealthy widower. The film was acclaimed by critics and made a respectable US$98 million globally. Lisa Schwarzbaum from Entertainment Weekly praised her performance as a cruel stepmother: "Huston does a lot of eye narrowing and eyebrow raising while toddling around in an extraordinary selection of extreme headgear, accompanied by her two less than self actualized daughters—the snooty, social climbing, nasty Marguerite, and the dim, lumpy, secretly nice Jacqueline. "Nothing is final until you're dead", Mama instructs her girls at the dinner table, "and even then I'm sure God negotiates." In 1998, Huston played a woman romantically involved with a compulsive gambler in the neo noir Phoenix, with Ray Liotta, as well as the mother of a troubled man in Vincent Gallo's independent dramedy Buffalo '66, which starred Gallo as her son and reunited her with Christina Ricci. The director had difficulties working with his cast and crew, and reportedly did not get along with Huston on set. He claimed she caused the film to be turned down by the Cannes Film Festival. Her next directorial effort, the Irish dramedy Agnes Browne (1999) —in which she also starred as the title character— was released to mixed reviews. The New York Times reviewer Stephen Holden found it "nothing more than a series of homey skits loosely woven into a portrait of a working class saint." Nevertheless, the film won the Youth Jury Award at the 1999 San Sebastián International Film Festival and received a Grand Prix nomination at the Ghent International Film Festival the same year. Huston appeared as an affluent English woman, alongside James Fox, Nick Nolte, Kate Beckinsale, and Uma Thurman, in James Ivory's period drama The Golden Bowl (2000), based on the 1904 novel of the same name by Henry James.

Уэс Андерсонның фильмдері (2001-2007)

The Royal Tenenbaums (2001) фильмінде, режиссер Вес Андерсонмен алғашқы ынтымақтастығында, Хьюстон бұрынғы дарынды балалардың отбасының жұмсақ сөйлейтін анасының рөлін ойнады, Джин Хакман, Гвинет Пэлтроу, Бен Стиллер және Люк Уилсонмен бірге. Өндіріс барысында Андерсон Хьюстонға анасының суреттерін көрсетті, ол Этелин сияқты археолог болған. Хьюстон: "Уэс анасының ұшқыш көйлектің суреттерін немесе археологиялық қазбалардағы суреттерін жіберіп тұратын, ол маған нақты бір медальонды киюді қалады. Соңында мен одан: 'Уэс, мен сенің анаңның рөлін ойнаймын ба?' - деп сұрадым. Андерсон бұл дұрыс емес екенін айтты. Андерсон мен Хьюстонның Хакманмен қарым-қатынасы шиеленіскен, ол түсірілім алаңында әрдайым жақсы мінез танытпаған. Хакман мен Хьюстон бірінші рет бірге түскен күні Хьюстон оған шапалақ соқты, кейіннен шапалақ шын екенін айтты және 'Мен оған жақсы соқтым. Мен оның бетіндегі қолымның іздерін көрдім және ол мені өлтіретін болды деп ойладым' деді. 2001 жылы Хьюстон Марион Циммер Брэдлидің 1983 жылғы сол аттас романы негізінде түсірілген TNT мини-сериалындағы 'Авалонның тұмандылығы' фильмінде Вивиан, Көлдің ханымы рөлін ойнады. Бұл фильмді премьера кезінде 30 миллионнан астам 'қайталанбаған көрермендер' көрді, бұл оны негізгі кабельдегі жаздың ең жоғары бағаланған түпнұсқа фильміне айналдырды және Хьюстонға Primetime Emmy Award және Screen Actors Guild Award номинацияларын әкелді. 2002 жылы ол Майкл Коннеллидің 1998 жылғы сол аттас романы негізінде түсірілген 'Қан жұмысы' триллерінде садистік кісі өлтірушіге (Джефф Дэниелс) аңдыған бұрынғы ФБР агенті (Клинт Иствуд) дәрігерінің және Джордж Хикенлупердің 'Элизиан даласынан келген адам' қара комедиясында Энди Гарсия мен Мик Джаггермен бірге эксклюзивті эскорт қызметін ұсынатын адамның ұзақ жылдар бойы клиенті рөлінде ойнады. Екі фильмнің де сыншылар мен коммерциялық жауабы жылы болмаса да, Variety журналының Тодд Маккартисі оның 'Элизиан даласындағы' кейіпкерін актриса 'қуанышпен ойнады' деп атады, ал Роджер Эберт фильмді 'жылдың ең жақсы фильмдерінің бірі' деп мақтады. 2003 жылы Эдди Мерфимен бірге түсірілген 'Daddy Day Care' фильмінде Хьюстон қымбат және академиялық бағытталған балалар бағының аяусыз басшысы рөлінде ойнады. Slant журналы фильмге жазған сынды пікірде Хьюстонның 'күнделікті балабақша иесінің рөлін ұятсыз сеніммен ойнағанын, бұл фильмнің театрға келген көрермендердің балаларын ұйықтату үшін ғана жасалған сияқты екенін' айтты. Фильмнің мәнділігі жұмыс істеуі керек, бірақ 'Солқындар' фильмін күтпеңіз. Дегенмен, фильм коммерциялық сәттілікке жетіп, бүкіл әлем бойынша 160 миллион АҚШ долларынан астам табыс тапты. 2004 жылы Хьюстон HBO фильміндегі әйелдер құқығы үшін күрескен көшбасшы Кэрри Чапман Кэтт рөлін ойнады, 'Iron Jawed Angels' фильмінде Хилари Суонк, Франсис О'Коннор және Джулия Ормондпен бірге ойнады. Рөлі үшін ол 'Шектелген сериядағы немесе фильмдегі үздік қосалқы актриса' номинациясын алды, сондай-ақ 'Алтын глобус' және 'Сателлит' сыйлықтарын 'Ең үздік қосалқы актриса' номинациясында жеңіп алды. Вес Андерсонмен бірге түсірген екінші фильмі 'The Life Aquatic with Steve Zissou' (2004) фильмінде Хьюстон эксцентрикалық океанографтың ажырасқан әйелі рөлін ойнады. Роджер Эберт актрисаның 'жеке қызығушылық танытқанын байқады, бұл көпшілік алдында қызығушылық танытудан гөрі қызықтырақ', бірақ ол 'фильмді ұсына алмаймын, бірақ сізді оны көруден ешқашан айырмаймын' деді. Орындаушылар құрамының мүшесі ретінде ол Бостон кино сыншылары қоғамынан және Critics' Choice Movie Awards сыйлығынан 'үздік ансамбль' номинациясын алды. Хьюстон өзінің үшінші режиссерлік жұмысы Hallmark Channel драмасы 'Riding the Bus with My Sister' (2005) фильмін Канаданың Онтарио штатындағы Гамильтон қаласында түсірді. Ол 2002 жылы Рейчел Саймонның естеліктеріне негізделген, және Рози О'Доннелл мен Энди Макдауэлл ойнады. Кітаптан айырмашылығы, фильм сыншылардың жағымсыз пікірлерін алды, олар фильмнің Даун синдромын 'қате' бейнелегенін сынады. Алайда ол: 'Менің ойымша, фильм өте тікелей көзқараспен жасалған' деді. 2006 жылы Хьюстон 'Art School Confidential' драмалық фильмінде өнер мұғалімі, CBS триллері 'Covert One: The Hades Factor' фильмінде АҚШ президенті, 'Material Girls' комедиясында бәсекелес бизнес иесі, 'Seraphim Falls' батыс фильмінде жоғалып бара жатқан алаяқ және 'These Foolish Things' романтикалық драмасында жомарт демеуші рөлінде ойнады. 'Seraphim Falls' фильмін қоспағанда, жоғарыда аталған фильмдердің ешқайсысы сыншылар мен көрермендер арасында жақсы қабылдамады. Бұл оның үшінші Вес Андерсон фильмі 'The Darjeeling Limited' (2007) фильмімен өзгерді, онда Хьюстон үш бауырдың анасы рөлін ойнады, ол монах болып, Гималайдағы христиан монастыріна көшіп кетеді. Rolling Stone журналының Питер Траверс оны фильмде 'жарылғыш' деп атады, ол Андерсонның 'толыққанды фильм жасаушы ретіндегі дағдысының ең толыққанды гүлденуі' деп бағалады.

In The Royal Tenenbaums (2001), her first collaboration with director Wes Anderson, Huston took on the role the soft spoken matriarch of an estranged family of former child prodigies, alongside Gene Hackman, Gwyneth Paltrow, Ben Stiller and Luke Wilson. During production, Anderson gave Huston photographs of his mother who, like Etheline, was an archaeologist. Huston said, "Wes would send pictures of his mother in aviator jackets or on archaeological digs, and he very specifically wanted me to wear a certain locket. Finally, I asked him, 'Wes, am I playing your mother?'" Anderson replied this was not the case. Anderson and Huston had a tense relationship with Hackman, who was not always amiable on set. On the first day Hackman and Huston appeared in a scene together, Huston had to slap him, and later said the slap was real and "I hit him a really good one. I saw the imprint of my hand on his cheek and I thought, he's going to kill me." In 2001, Huston starred as Viviane, Lady of the Lake, in the TNT miniseries The Mists of Avalon, based on the 1983 novel of the same title by Marion Zimmer Bradley. The production was watched by more than 30 million "unduplicated viewers" during its premiere, making it the highest rated original movie of the summer on basic cable, and earned Huston nominations for a Primetime Emmy Award and a Screen Actors Guild Award. In 2002, she portrayed the doctor of an ex FBI agent (Clint Eastwood) chasing a sadistic killer (Jeff Daniels) in the thriller Blood Work, loosely based on the 1998 novel of the same name by Michael Connelly, as well as the longtime client of a man who runs an exclusive escort service in George Hickenlooper's black comedy The Man from Elysian Fields, with Andy Garcia and Mick Jagger. Despite both films' lukewarm critical and commercial responses, Todd McCarthy of Variety felt that her character in Elysian Fields was "played with invigorating relish" by the actress, while Roger Ebert hailed the film as "one of the best films" of the year. Daddy Day Care (2003), co starring Eddie Murphy, featured Huston as the ruthless head of an expensive and over academic preschool. Slant, in a critical review of the film, noted that Huston "brings embarrassing conviction to the role of stuffy day care proprietress Daddy Day Care seems to exist solely to sedate a theater going public's offspring. And while the film's sense of sobriety should do the job, don't expect The Witches". Nevertheless, the release was a commercial success, grossing over US$160 million worldwide. In 2004, Huston took on the role of women's suffrage leader Carrie Chapman Catt in the HBO film Iron Jawed Angels, with Hilary Swank, Frances O'Connor and Julia Ormond. For her role, she received a Primetime Emmy Award nomination for Outstanding Supporting Actress in a Limited Series or Movie, and won the Golden Globe and the Satellite Award for Best Supporting Actress – Series, Miniseries or Television Film. In The Life Aquatic with Steve Zissou (2004), her second film with Wes Anderson, Huston portrayed the estranged wife of an eccentric oceanographer. Roger Ebert observed that the actress "seems privately amused, which is so much more intriguing than seeming publicly amused", but noted that he "can't recommend [the film], but I would not for one second discourage you from seeing it". As a member of the cast, she garnered nominations for Best Ensemble from the Boston Society of Film Critics and the Critics' Choice Movie Awards. Huston filmed her third directorial effort, the Hallmark Channel drama Riding the Bus with My Sister (2005), in Hamilton, Ontario, Canada. It was adapted from the 2002 memoir by Rachel Simon, and starred Rosie O'Donnell and Andie MacDowell. Unlike the book, the film received negative reviews from critics, who generally criticised the film's "egregious" portrayal of Down's Syndrome. However, she said: "I think the movie comes from a pretty direct point of view". In 2006, Huston was featured as an art teacher in the dramedy Art School Confidential, the president of the United States in the made for CBS thriller Covert One: The Hades Factor, a competing business owner in the comedy Material Girls, a vanishing con artist in the revisionist Western Seraphim Falls, and an ebullient patroness in the romantic drama These Foolish Things. Excluding Seraphim Falls, none of the aforementioned films performed well with critics nor audiences. This changed with her third Wes Anderson film, The Darjeeling Limited (2007), in which Huston starred as the mother of three brothers who becomes a nun and moves to a Christian convent in the Himalayas. Peter Travers, for Rolling Stone found her to be a "dynamite" in the film, which he deemed "the fullest blossoming yet of Anderson's talents as a total filmmaker".

Дауыс беру және теледидардағы рөлдері (2008-2016)

Choke (2008) Кларк Грегг режиссерлік жасаған қара комедия, 2001 жылы Чак Палахнюктың сол аттас романы бойынша түсірілген. Хьюстон Колониалдық Америкада жыныстық тәбетіне құмар ауруханада жатқан анасы рөлінде ойнады. Фильмге сыншылардың пікірлері әртүрлі болды, бірақ Empire сыншысы Филип Уайлинг былай деп жазды: "Хьюстон ауру ана Ида рөлінде тартымды, ол әлсіреп бара жатқан науқас немесе флэшбэктердегі жанды және бұзық кейіпте керемет. Ол – ұлының үміті мен алалақанына тіреген нәрсе". Ал Роджер Эберт оның рөлі 1990 жылғы The Grifters фильміндегі қылмыстық кейіпкеріне ұқсас деп есептеді. 2008 жылы Хьюстон Tinker Bell мультфильмінде Кларион патшайымын дауыстады, ол DVD форматында шығып, коммерциялық жағынан сәтті болды. Ол 2009 мен 2015 жылдар аралығында жарық көрген төрт жалғастыру, телеарнадағы бір арнайы бағдарлама және қысқаметражды фильмде осы рөлді қайта ойнады. Хьюстон 2011 жылы үш толық метражды фильмде маңызды рөлдерді атқарды. Біріншісі – Ник Мурдың режиссерлік еткен Horrid Henry: The Movie балалар музыкалық комедиясындағы қатаң, садистік мұғалім Мисс Бэттл Акс рөлі, ол шотландтық акцентпен сөйлейді. Ол бұл кейіпкерін "тартымсыз қалдыра алмайтын" деп тапты және The Guardian газетіне: "Бұл мен үшін өте британдық материал, мен әрқашан осындай ерекше кейіпкерлерге қызығушылық танытқанмын" деді. Фильм сыншылар тарапынан теріс бағаланды, бірақ Ұлыбританияда коммерциялық табысқа жетті. Оның 2011 жылғы екінші рөлі – Джонатан Левиннің режиссерлік еткен 50/50 драмасындағы қатерлі ісікке шалдыққан адамның анасы, онда Джозеф Гордон-Левитт пен Сет Роген де ойнады. Фильм шыққан кезде сыншылар мен көрермендердің жоғары бағасын алды. Дэвид Шмадер, Stranger басылымында жазып, актерлік құрамды "керемет" деп атады және Хьюстонның "Адамның анасы ретіндегі күрделі ойынымен қайтадан танымал болатынын" айтты. 2011 жылғы оның соңғы толық метражды фильмі The Big Year болды, онда ол "океандық экспедицияларды ұйымдастыратын" әуесқой құс сақтаушы рөлінде ойнады. Хьюстон 2012–2013 жылдар аралығында NBC телеарнасында Smash телехикаясында Бродвей продюсері Эйлин Рэнд рөлінде ойнады. 2008 жылы күйеуінің қайтыс болғаннан кейін Хьюстон Smash сериалын – өміріндегі тұрақты телешоуға қатысуын – "маңызды уақытта" деп бағалады және өміріндегі бос орынды толтырды деп мәлімдеді. Сериал екі маусым бойы көрсетілді және сыншылардың мақтауына ие болды. Кейін Хьюстон Amazon Video-дағы Transparent сериалының екінші және үшінші маусымдарында UCLA-дағы саяси ғылымдар профессоры Морамен байланыс орнататын цисгендер әйел Вик рөлінде пайда болды. 2016 жылғы The Cleanse қорқынышты комедиясында Хьюстон Джонни Галецки, Анна Фриль және Оливер Платпен бірге құпия өзін-өзі жетілдіру бағдарламасының директоры рөлін ойнады.

Choke (2008), a black comedy directed by Clark Gregg and based on the 2001 novel of the same name by Chuck Palahniuk, featured Huston as the hospitalized mother of a sex addict in Colonial America. Reviews for the film were mixed, but Empire critic Philip Wilding wrote: "Huston is magnetic as [the] ailing mother Ida, both as a fading invalid or vibrant and deranged in flashback. She is the hook on which her son hangs his hopes and anxieties". Meanwhile, Roger Ebert felt that her role "resembled the criminal character" she played in The Grifters (1990). In 2008, Huston also voiced Queen Clarion in Tinker Bell, which was released on DVD to outstanding commercial results. She reprised the role in four sequels, a television special and a short film, all released between 2009 and 2015. Huston took on significant roles in three 2011 live action films. The first was that of Miss Battle Axe, a strict, sadistic schoolteacher who talks with a Scottish accent, in the 3D children's musical adventure comedy Horrid Henry: The Movie, directed by Nick Moore. She found her character to be "irresistible", explaining to The Guardian: "It's very British material to me, and I've always been strangely attracted to these extreme characters". The film was panned by critics but was a commercial success in the UK. Her second performance of 2011 was that of a mother of a man with a malignant cancerous tumor in the drama 50/50, directed by Jonathan Levine and co starring Joseph Gordon Levitt and Seth Rogen. The film was a critical and commercial darling upon its release. David Schmader, writing in the Stranger, praised the "stellar" cast and felt that Huston "roars back to prominence with a twisty performance as Adam's barely contained mess of a mom". The unsuccessful The Big Year, Huston's last live action film of 2011, featured her as an "avid birder", who "captains ocean going expeditions". Huston starred in the NBC television series Smash (2012–2013), as Broadway producer Eileen Rand. After her husband's death in 2008, Huston credited Smash —her first regular venture into series television— with coming at a "vital time" and finally filling a void in her life. The series aired for two seasons and was the subject of critical acclaim. Huston subsequently appeared in the second and third seasons of the Amazon Video series Transparent, as Vic, a cisgender woman who forms a connection with Maura, a retired college professor of political science at UCLA. In the horror comedy The Cleanse (2016), Huston played the director of a secretive self help program, alongside Johnny Galecki, Anna Friel and Oliver Platt.

Соңғы еңбектері (2017 жылдан қазіргі уақытқа дейін)

2017 жылы Хьюстон "Тирст стрит" қара комедиясын оқып берді және Билл Пуллменмен бірге "Тробл" комедиясында әкесінің мүлігі үшін таласқан бауырластар рөлін ойнады. The Hollywood Reporter журналының Джон ДеФор бұл фильмді, атқарушы продюсері Хьюстон болған, жоғары бағалады, "актерлер мұнда көп еңбек етті, кейде "Тробл" фестиваль көрермендерін қуантатын шағын қалалық фильмге айналады" деп жазды. Хьюстон "Жон Уик: 3-тарау – Парабеллум" (2019) фильмінде көп зергерлік бұйымдармен безендірілген орыс балетінің мұғалімі, режиссер рөлін, сондай-ақ Vulture басылымы "шағын, бірақ есте қаларлық рөл" деп сипаттаған рөлді ойнады.

Жеке өмір

Хьюстон актер Грегори Пектің жақын досы болды, оның әкесі 1956 жылы "Моби Дик" фильмін түсірген. Олар алғаш рет фильм түсірілімі кезінде танысты, ол кезде Хьюстон төрт жаста болса, Пек капитан Ахаб кейіпінде болған. Он жылдар өткен соң, әкесі қайтыс болғаннан кейін Хьюстон Пекпен қайта кездесіп, оның өмірінің соңына дейін достығын сақтады. 1977 жылдың наурыз айында Хьюстон Роман Поланскинің жыныстық зорлық-зомбылыққа қатысты ісіне куә болды. Ол Полански мен оның 13 жасар құрбанымен жігіті Джек Николсонның үйінде кездейсоқ кездесті. Поланскиға тағылған айыптаулар бойынша үйді тінткен кезде Хьюстон кокаин иеленгені үшін ұсталды, бірақ оған ешқандай айып тағылмады, себебі оның сөмкесін тінтіп, тәркілеу заңсыз деп танылды. Ол ешқандай зорлық-зомбылыққа куә болмаса да, Хьюстон Поланскидің соты төңірегіндегі жаңжалға қатысты болды, оны айыпталушы тарапынан куә ретінде шақыру мүмкіндігі болды, бірақ ол ақыры шақырылмады.

Қарым-қатынастар

1969 жылы 17 жасында Хьюстон 41 жастағы фотограф Боб Ричардсонмен кездесе бастады; олар сол жылдан бастап 1973 жылдың наурызына дейін бірге тұрды. Бір ай өткен соң ол Джек Николсонмен оның 36 жасқа толу тойында танысты, және олардың арасындағы қарым-қатынас 1990 жылға дейін, ол Ребекка Бруссардтан баласы болғаны жайлы ақпарат тарағанша, үздіксіз жалғасты. 1992 жылдың 23 мамырында Хьюстон шамамен екі жылдық таныстықтан кейін мүсінші Роберт Грэмге тұрмысқа шықты. Жұбайлар 2008 жылдың 27 желтоқсанында қайтыс болғанға дейін, Грэм жобалаған үш қабатты үйde, Калифорния штатындағы Венис қаласындағы 69 Windward Avenue мекенжайында тұрды. Оның балалары жоқ, және ол Lifetime телеарнасының "Интимді портрет" бағдарламасында бірнеше рет бала көтеруге тырысқанын айтты. Әдебиеттерінде Хьюстон Джеймс Фокс, Дэвид Бейли және Монако князі Альбертпен болған романдарын растады.

Белсенділік

2007 жылдың қараша айында Хьюстон АҚШ-тың Бирма жөніндегі кампаниясы мен Адам құқықтарын қорғау орталығы ұйымдастырған хаттар науқанына жетекшілік етті. Көңілдесу саласының жоғары беделіне ие 25-тен астам тұлға қол қойған хат БҰҰ Бас хатшысы Пан Ги Мунға жолданып, оны Нобель сыйлығының лауреаты, Бирманың Аун Сан Су Чжиді босату үшін "жеке араласуға" шақырды. Хьюстон қазіргі таңда Save the Chimps кеңесінің мүшесі, бұл – тарихындағы ең ірі шимпанзелерді сақтау және құтқару орталығы. Хьюстон «Save the Chimps тарихы» атты оқу-ағарту видеосын түсіндірді, онда зертханалар, ойын-сауық индустриясы және НАСА-ның «Ғарышқа маймылдар мен гориллер» бағдарламасы шимпанзелерге жасалған қатыгездікті көрсетті, нәтижесінде приматтар көбінесе соқтығысудан және жарылыстан қаза тапты. 1995 жылы Хьюстон Ирландия республикалық партиясы Синн Фэйнге 500 доллар көмектесті. Ол Синн Фэйн шараларына қатысып, 2011 жылы Ирландия президенттігіне үміткер Мартин МакГиннесті қолдады. 2012 жылдың желтоқсан айында Хьюстон PETA үшін қоғамдық үндеу жазды, онда голливудтық әріптестерін телеарналар, фильмдер мен жарнамаларда үлкен маймылдарды пайдаланудан бас тартуға шақырды. Жануарларды қорғау ұйымы оны 2012 жылдың адамы деп жариялады. 2018 жылы ол өзінің терісінен тігілген киімдерін үйсіздерге және жануарларды бағып-күту орталықтарына сыйлады. Ол 2020 жылы PETA өкілдерінің көмегімен қараусыз қалған жануарларға көмектесу туралы «Брейкинг дe Чейн» деректі фильмінің атқарушы продюсері болды.

Теледидар

Жыл Атауы Рөл Ескертулер 1982–1983 Лаверн және Ширли Джеральдин Мисс Париж 2 эпизод 1986 Saturday Night Live Ко-жүргізуші Эпизод: "Анжелика Хьюстон және Билли Мартин / Джордж Клинтон және Парламент Фанкаделик" 1988 Жалғыздық Күлі Клара Аллен 4 эпизод 1992 Қоян құлағы: Рип Ван Винкл Әңгімеші 1993 Отбасылық суреттер Лейни Эберлин Телефильм және «Топ ойнады» 1995 Буффало қыздары Каламити Джейн Телевизиялық мини-сериал 2001 Вивиан, көл ханым 2002 Джоан Кроуфорд: Соңғы киножұлдыз Баяндаушы Документалды фильм 2004 Темір жақ періштелер Кэрри Чэпман Телефильм 2005 Ініммен автобуста жүру Телефильм; режиссер 2006 Хафф Доктор Лена Маркова 4 эпизод 2008–2009 Орта Синтия Кинер 8 эпизод 2011–2023 Американдық әке! Басқарушы Эллен Риггс (дауыс) 4 эпизод 2012–2013 Smash Айлин Рэнд 32 эпизод 2014, 2020 BoJack Horseman Анджела Диас (дауыс) 2 эпизод 2015–2016 Transparent Викки 7 эпизод 2016 All Hail King Julien Жюльен (дауыс) 5 эпизод 2016–2018 Trollhunters: Tales of Arcadia Королева Усурна (дауыс) 15 эпизод 2017 Ормандағы бақылаушы Миссис Эйлвуд Телефильм Anjelica Huston on James Joyce Өзі Документалды фильм 2018 Энджи Трибека Анна Суммур Эпизод: "Just the Fat, Ma'am" 2023 Жұлдызды соғыстар: Көріністер Сити анасы (дауыс) Эпизод: "Screecher's Reach" 2024 Жұлдызды соғыстар: Жаман топ Иса Дурэнд ханым (дауыс) Эпизод: "Белгісіз жолдар"

Санаткерлік зерттеулер, шолулар және өмірбаян

Жақында айтылған әңгіменің шолуы.