Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Lyric Records – 1917-1921 жылдар аралығында АҚШ-та құрылған дыбыс жазу лейблі. Lyric Records компаниясының бастапқыда Lyraphone Company of America, Нью-Йорк қаласы деп тіркелгенімен, штаб-пәтері шындығында Ньюарк, Нью-Джерсиде орналасқан. Кейінірек шығарылған пластинкаларда нақты орналасқан жері көрсетілген. Лейблдің дизайнында фонограф пластинкасының үстінде отырған ақ мысықтың суреті бейнеленген, оның астында "Never Scratches" ("Қасқырланбайды") деген жазу бар (бұл сурет, мүмкін, Victor Talking Machine Company-ның "His Master's Voice" логотипіндегі Ниппер итінен шабыттанған). Бірақ Lyric Records пластинкалары да сол дәуірдегі басқа 78 айналымдық пластинкалар сияқты сызат түсуге бейім. Алғашқы Lyric пластинкалары тік кесілген, оларды пайдалану үшін болат инелер қажет болды, бұл британдық "Marathon" пластинкаларында қолданылатын технологияға ұқсас еді. Компания жарнамасы бойынша, мұндай пластинкалардың 10 дюймдік жағында 4,5 минут, ал 12 дюймдік жағында 7 минут дыбыс жазуға болады. 1917 жылдың қыркүйегіне қарай 1000-нан астам ән жинағы қолжетімді болды, олардың ішінде танымал вокалдық, билік, опералық және оркестрлік туындылар бар еді. Компанияның бас дирижері Ж. Луис фон дер Мехден болды. Оның күнделіктері (қазір Коннектикут университетінде сақталады) оның жеке өзі шақырған 40 музыканттан тұратын оркестрмен жазбалар жасау сессияларын егжей-тегжейлі сипаттайды, бұл американдық жазба топтарының көпшілігінен әлдеқайда ірі ансамбль болды. Lyric тік кесілген пластинкаларының дыбысы сол кездегі американдық "hill and dale" пластинкаларынан жоғары сапалы. 1919 жылдан бастап Lyric пластинкалары екі жақты, 10 дюймдік болып шығарыла бастады, олардың дыбыс сапасы сол дәуірдегі орташа деңгейден сәл жоғары болды. 1921 жылдың күзінде компания банкротқа ұшырап, келесі жылы жұмысын тоқтатты. Lyric үшін жазғандардың арасында сопрано Реджина Викарино, скрипкашы Вера Барстоу, тенор "Марио Родольфи" (опера жұлдызы Марио Чамлидің сахналық псевдонимдерінің бірі), водевиль комедиясының шебері және ерте дыбыс жазу жұлдызы Билли Мюррей, сондай-ақ Гарри Йеркестің тобы, оның құрамында ерте джаз тромбонисі Том Браун болды. Атақты поляк пианисті және композиторы Зигмунд Стоевский Lyric лейблі үшін Антон Рубинштейннің Ми-бемоль мажордағы Вальс-капризін және Фредерик Шопеннің Ля-бемоль мажордағы Вальсін (op. 42) жаздырған.
Lyric Records was a record label based in the United States from about 1917 to 1921. The parent company of Lyric Records was initially listed on the label as the Lyraphone Company of America, New York City, although actually headquartered in Newark, New Jersey. Later labels reflected the actual location. The label artwork featured a drawing of a white cat (perhaps inspired by the dog Nipper of the Victor Talking Machine Company's His Master's Voice logo) seated on a phonograph record, with the legend "Never Scratches". Lyric Records actually seem to be exactly as prone to scratching as any other shellac 78rpm record of the era. The first Lyric records were vertical cut with an unusually narrow groove that required using steel needles, related to that used by British "Marathon" discs, which according to company publicity yielded a playing time of four and a half minutes per 10 inch side and seven minutes per 12 inch side. Over 1000 titles were available by September 1917, including popular vocal, dance, operatic, and orchestral selections. J. Louis von der Mehden was the company's chief conductor, and his diaries (now at the University of Connecticut) detail recording sessions with a 40 player orchestra which he personally recruited, a much larger ensemble than most American recording groups. The recorded sound of Lyric vertical cut discs is superior to most other contemporary American "hill and dale" records. From 1919 Lyric records were double sided lateral cut 10 inch discs which have slightly above average sound quality for the era. The company went into receivership in the fall of 1921 and ceased operations sometime the following year. Among those recording for Lyric were soprano Regina Vicarino, violinist Vera Barstow, tenor "Mario Rodolfi" (the first stage name of opera star Mario Chamlee), vaudeville comedian and prolific early sound recording star Billy Murray and Harry Yerkes' band featuring early jazz trombonist Tom Brown. The celebrated Polish pianist and composer Sigismund Stojowski made his only records for Lyric, of Anton Rubinstein's Valse caprice in E flat and Frédéric Chopin's Waltz in A flat major op. 42.