Жулианна Мур: Американдық актрисаның өмірбаяны мен мансабы

Кіріспе

Американдық актриса (туған 1960)

Джули Энн Смит (туған 3 желтоқсан 1960), кәсіби аты Джулианна Мур, американдық актриса. 1990 жылдардың басынан бері кинода белсенді жұмыс істеп келеді, ол әсіресе тәуелсіз фильмдерде эмоционалды түрғысынан қиын жағдайға тап болған әйелдердің образын сомдауымен, сондай-ақ блокбастерлердегі рөлдерімен танымал. Ол көптеген марапаттарға ие, соның ішінде «Оскар», BAFTA сыйлығы, екі «Алтын глобус» және екі «Эмми» сыйлығы бар. Бостон университетінде театр мамандығын оқығаннан кейін Мур теледидарда актерлік жолын бастады. 1985 жылдан 1988 жылға дейін «As the World Turns» телесериалында тұрақты ойнады, осы рөлі үшін Күндізгі «Эмми» сыйлығын жеңіп алды. 1990 жылы кинода дебют жасады және 1990 жылдардың басында эпизодтық рөлдерді ойнауын жалғастырды. Мур Роберт Альтманның «Short Cuts» (1993) фильміндегі рөлімен танымал болды, содан кейін Тодд Хейнстің «Safe» (1995) фильміндегі рөлі үшін сыншылардың жоғары бағасын алды. «Тоғыз ай» (1995) және «Жоғалған әлем: Юралық парк» (1997) блокбастерлеріндегі басты рөлдер оны Голливудтың жетекші актрисасы ретінде бекітті. Мур «Boogie Nights» (1997), «The End of the Affair» (1999), «Far from Heaven» (2002) және «The Hours» (2002) фильмдеріндегі рөлдері үшін «Оскарға» ұсынылды; олардың біріншісінде ол 1970-ші жылдардағы порнографиялық актрисаны, ал қалған үшеуінде 20-шы ғасырдың ортасындағы бақытсыз үй шаруасының рөлін ойнады. Оның мансабы «The Big Lebowski» (1998), «Magnolia» (1999), «Hannibal» (2001), «Children of Men» (2006), «A Single Man» (2009), «The Kids Are All Right» (2010), «Crazy, Stupid, Love» (2011) және «Maps to the Stars» (2014) фильмдеріндегі рөлдерімен жалғасты. Ол HBO телефильміндегі Сара Пэйлин рөлін сомдағаны үшін Primetime Emmy сыйлығын, ал «Still Alice» (2014) фильміндегі Альцгеймер ауруымен ауырған әйел рөлін сомдағаны үшін «Оскар» сыйлығын жеңіп алды. Оның ең табысты фильмдерінің қатарында «Аштық ойындары» фильмдер сериясының соңғы екі фильмі (2014–2015) және «Kingsman: The Golden Circle» (2017) шпиондық фильмі бар. Мур содан бері тәуелсіз фильмдерде және стриминг жобаларында ойнады, соның ішінде Хейнстің «May December» (2023) драмасы және тарихи драмалық мини-сериал «Mary & George» (2024). Актерлік қызметінен басқа, Мур Freckleface Strawberry атты кейіпкер туралы балалар кітаптарының сериясын жазды. 2015 жылы Time журналы оны әлемдегі ең ықпалды 100 адамның бірі деп атады, ал 2020 жылы The New York Times оны 21-шы ғасырдың ең ұлы актерлерінің бірі деп таныды. Ол режиссер Барт Фрёндлихке үйленген, олардың екі баласы бар.

Julie Anne Smith (born December 3, 1960), known professionally as Julianne Moore, is an American actress. Prolific in film since the early 1990s, she is particularly known for her portrayals of emotionally troubled women in independent films, as well as for her roles in blockbusters. She is the recipient of numerous accolades, including an Academy Award, a BAFTA Award, two Golden Globe Awards, and two Emmy Awards. After studying theatre at Boston University, Moore began acting in television. From 1985 to 1988, she was a regular in the soap opera As the World Turns, earning a Daytime Emmy Award. She made her film debut in 1990, and continued to play supporting roles throughout the early 1990s. Moore made her breakthrough with Robert Altman's Short Cuts (1993), followed by a critically acclaimed performance in Todd Haynes' Safe (1995). Starring roles in the blockbusters Nine Months (1995) and The Lost World: Jurassic Park (1997) established her as a Hollywood leading lady. Moore received Oscar nominations for her roles in the period films Boogie Nights (1997), The End of the Affair (1999), Far from Heaven (2002) and The Hours (2002); in the first of these, she played a 1970s pornographic actress, while in the other three, she starred as a mid 20th century unhappy housewife. Her career progressed with roles in The Big Lebowski (1998), Magnolia (1999), Hannibal (2001), Children of Men (2006), A Single Man (2009), The Kids Are All Right (2010), Crazy, Stupid, Love (2011), and Maps to the Stars (2014). She won a Primetime Emmy Award for her portrayal of Sarah Palin in the HBO film Game Change (2012), and the Academy Award for Best Actress for her portrayal of an Alzheimer's patient in Still Alice (2014). Among her highest grossing releases are the final two films in The Hunger Games film series (2014–2015) and the spy film Kingsman: The Golden Circle (2017). Moore has since starred in independent films and streaming projects, including Haynes' drama May December (2023) and the historical drama miniseries Mary & George (2024). In addition to her acting work, Moore has written a series of children's books about a character named Freckleface Strawberry. In 2015, Time named her one of the 100 most influential people in the world, and in 2020, The New York Times named her one of the greatest actors of the 21st century. She is married to director Bart Freundlich, with whom she has two children.

Ерте өмір және білім

Мур 1960 жылғы 3 желтоқсанда Солтүстік Каролина штатындағы Форт-Брэгг әскери орналасуында Джули Энн Смит болып дүниеге келді. Оның әкесі, Питер Мур Смит, Вьетнам соғысы кезінде АҚШ армиясындағы парашютист болды, полковник шеніне жетіп, әскери судья болды. Оның анасы, Энн (туған аты Love, 1940–2009) – шотландиялық, Гринок қаласынан шыққан психолог және әлеуметтік жұмыскер, 1951 жылы отбасымен бірге АҚШ-қа көшіп келді. Мурдың кіші қарындасы – Валери Смит, ал інісі – жазушы Питер Мур Смит. Шотланд анасының туған жеріне құрмет көрсету үшін Мур 2011 жылы британдық азаматтық алды. Әкесінің қызметіне байланысты Мур бала кезінде АҚШ-та жиі көшіп-қонып жүрді. Осының нәтижесінде ол отбасымен жақын болды, бірақ ешқашан бір жерге жайғасқандай сезімге ие болмады. Ұдайы көшіп жүру оны қауіпсіздікке сенбеуші ететін, достар табу қиындық тудыратын. Мур 16 жасқа келгенде отбасы Вирджиния штатындағы Фоллс-Черчтен, Мур оқыған Ж.Е.Б. Стюарт орта мектебінен Батыс Германияның Франкфурт қаласына көшіп келді, онда ол Франкфурт американдық орта мектебінде білім алды. Мур «Тартуф» және «Медея» сияқты бірнеше пьесаларда ойнады, ал ағылшын тілі пәнінің мұғалімінің ынтасымен театрлық мансапты таңдады. Әке-шешесі оның шешімін қолдады, бірақ оған университетте білім алып, жоғары білім дәрежесімен қосымша сенімділік алуын өтінді. Актерлік есімін «Актерлердің лигасына» тіркегеннен кейін, келесі жылы ол «Әлем айналып тұрғанда» сериалының актерлік құрамына қосылып, өзіне үлкен мүмкіндік ашты. Фрэнни мен Сабрина Хьюздің екі қарындас рөлін ойнаған ол бұл жұмысты маңызды тәжірибе деп санады және былай деді: «Мен өзіме сенімділік танытып, жауапкершілікке үйрендім». «Әлем айналып тұрғанда» сериалынан кеткеннен кейін ол 1987 жылы CBS телеарнасының «Маңхаттанды жаулап алайын» мини-сериалында түсті. Актриса келесі үш жыл ішінде теледидарға ара-тұра оралып, «Ақша, билік, кісі өлтіру» (1989), «Соңғысы» (1991) және «Қасіретті сыйлық» (1991) телефильмдерінде ойнады. 1990 жылы Мур сахналық режиссер Андре Грегоримен Чеховтың «Ваня аға» пьесасының шеберханалық қойылымында жұмыс істей бастады. Мур бұл тәжірибені «Менің өмірімдегі ең маңызды актерлік тәжірибемнің бірі» деп сипаттады. Сондай-ақ 1990 жылы Мур «Темсарынан әңгімелер: Фильм» фильмінде мумияның құрбаны рөлінде кинода дебют жасады, ол кейіннен «қорқынышты» деп бағалады. 1992 жылы оның келесі рөлі оны кең көрерменге таныстырды. «Балабақшаны шайқап тұрған қол» триллерінде ол басты кейіпкердің досы рөлін ойнады, фильм АҚШ кассасында бірінші орынға шықты және Мур өзінің ойынымен бірнеше сыншының назарын аударды. Сол жылы ол «Бетти Лудың сөмкесіндегі тапанша» қылмыстық комедиясында басты кейіпкердің ең жақын әпкесі рөлінде ойнады. 1993 жыл бойы ол қосалқы рөлдерді ойнауды жалғастырды, алғаш рет «Дәлелденген дене» эротикалық триллерінде Мадоннаның сүйіктісі рөлінде көрінді. Фильм сыншылар тарапынан қатты сынға ұшырады және көп мазақталды, содан кейін Мур өзінің қатысқанына өкінді, оны «үлкен қателік» деп атады. Ол 1993 жылы Джонни Деппен бірге романтикалық комедияда үлкен жетістікке жетті. «Бенни және Джун» фильмінде Мур Айдан Квинннің Бенни кейіпкеріне ғашық болған мейірімді официантты сомдады. Ол сонымен қатар жылдың ең танымал фильмдерінің бірі – Харрисон Фордтың бас рөлде ойнаған «Қашқын» триллерінде дәрігер рөлінде шағын эпизодта пайда болды.

Moore was born Julie Anne Smith on December 3, 1960, at the Fort Bragg army installation in North Carolina. Her father, Peter Moore Smith, a paratrooper in the United States Army during the Vietnam War, attained the rank of colonel and became a military judge. Her mother, Anne (née Love 1940–2009), was a British psychologist and social worker from Greenock, Scotland, who had migrated with her family to the United States in 1951. Moore has a younger sister, Valerie Smith, and a younger brother, the novelist Peter Moore Smith. Having a Scottish mother, Moore claimed British citizenship in 2011 in honor of her. Because of her father's occupation, Moore frequently moved around the United States as a child. She was close with her family as a result, but says she never had the feeling of coming from one particular place. The constant relocating made her an insecure child, and she struggled to establish friendships. When Moore was 16, the family moved from Falls Church, Virginia, where Moore was attending J. E. B. Stuart High School, to Frankfurt, West Germany, where she attended Frankfurt American High School. Moore appeared in several plays, including Tartuffe and Medea, and with the encouragement of her English teacher, she chose to pursue a theatrical career. Her parents supported her decision, but asked that she train at university to provide the added security of a college degree. After registering her stage name with Actors' Equity, Her break came the following year, when she joined the cast of As the World Turns. Playing the dual roles of half sisters Frannie and Sabrina Hughes, she found this intensive work to be an important learning experience, and she said of it fondly: "I gained confidence and learned to take responsibility." Before leaving As the World Turns, she had a role in the 1987 CBS miniseries I'll Take Manhattan. The actress returned intermittently to television over the next three years, appearing in the TV movies Money, Power, Murder (1989), The Last to Go (1991), and Cast a Deadly Spell (1991). In 1990, Moore began working with stage director Andre Gregory on a workshop theatre production of Chekhov's Uncle Vanya. Described by Moore as "one of the most fundamentally important acting experiences I ever had", Also in 1990, Moore made her cinematic debut as a mummy's victim in Tales from the Darkside: The Movie, a low budget horror that she later described as "terrible". Her next film role, in 1992, introduced her to a wide audience. The thriller The Hand That Rocks the Cradlein which she played the main character's ill fated friendwas number one at the US box office, and Moore caught the attention of several critics for her performance. She followed it the same year with the crime comedy The Gun in Betty Lou's Handbag, appearing as the protagonist's kooky sister. She continued to play supporting roles throughout 1993, first featuring in the erotic thriller Body of Evidence as Madonna's love rival. The film was panned by reviewers and heavily mocked, and Moore subsequently regretted her involvement—terming it "a big mistake". She had greater success in a 1993 romantic comedy with Johnny Depp. In Benny & Joon, Moore played a gentle waitress who falls for Aidan Quinn's character, Benny. She also appeared briefly as a doctor in one of the year's biggest hits, the Harrison Ford starring thriller The Fugitive.

Танымал болуына дейін (1993 1997)

Кинорежиссер Роберт Альтман Мурды «Ваня аға» қойылымында көріп, оны өзінің келесі жобасына – Рэймонд Карвердің әңгімелеріне негізделген «Шорт-Катс» (1993) ансамбльдік драмасына шақырды. Мур онымен жұмыс істегеніне қуанды, өйткені оның «3 әйел» (1977) фильмі оған колледж кезінде киноға деген жоғары баға беруге мүмкіндік берген. Мариан Уайман рөлін ойнау қиын болды, себебі ол «мүлдем танылмаған» еді және өте белгілі актерлермен бірге жұмыс істеді, бірақ бұл Мур үшін шығармашылықтың бастапқы қадамы болды. Сыншы Тодд Маккарти оның ойынын «көңілді қозғайтын» деп атады және белінен төмен жалаңаш күйде орындалған монологы «әлбетте, фильмнің ең көп талқыланған көрінісі болады» деп мәлімдеді. «Шорт-Катс» сыншылар тарапынан жоғары бағаланды және Венеция кинофестивалінде, сондай-ақ «Алтын глобус» сыйлығында «Үздік актерлік құрам» номинациясын жеңіп алды. Мур «Independent Spirit Awards» сыйлығында «Үздік қосалқы рөлдегі әйел» номинациясына ие болды, ал монолог сахнасы оған белгілі бір деңгейде танымалдық әкелді. «Шорт-Катс» Мурдың беделін арттырған үш фильмнің бірі болды, және ол Бостон киносыншыларының қоғамынан «Үздік актриса» сыйлығын жеңіп алды. Содан кейін Мурге алғашқы басты рөлі берілді, ол Тодд Хейнстің төмен бюджетті «Safe» (1995) фильмінде көптеген химиялық сезімталдықтарды дамытқан бақытсыз қала маңындағы үй шаруасының әйелін сомдады. Рөлге дайындалу үшін ол көп салмақ жоғалтуға мәжбүр болды, бұл оны ауыр сырқатқа шалдықты, содан кейін ол енді фильм үшін дене бітімін өзгертуге ант берді. «Empire» журналы «Safe» фильмінің «Мурды оның буынының ең талантты актрисасы ретінде орнықтырғанын» жазды. Кино тарихшысы Дэвид Томсон бұл туындыны «1990-шы жылдардың ең әсерлі, ерекше және табысты фильмдерінің бірі» деп сипаттадады. Осы үш рөл туралы ой бөлісе отырып, Мур: «Олардың бәрі бірден шықты, менде кенеттен жаңа бедел пайда болды. Бұл керемет болды» деді. Оның келесі шығарылымы да Голливуд өндірісі болды, Мур Сильвестр Сталлоне мен Антонио Бандераспен бірге «Assassins» (1995) триллерінде ойнады. Сыншылардың теріс пікірлеріне қарамастан, фильм бүкіл әлем бойынша 83,5 миллион доллар табалдырынан асты. Мурдың 1996 жылғы жалғыз жұмысы – «Пикассоның аман қалғандары» фильміндегі Дора Маар рөлі болды, онда ол Энтони Хопкинспен бірге ойнады. Бұл тарихи драма жағымсыз сынға ұшырады. Оның мансабындағы маңызды кезең Стивен Спилберг Мурды «Жоғалған әлем: Юрский паркі» – оның 1993 жылғы блокбастері «Юрский парк» фильмінің жалғасы – палеонтолог доктор Сара Хардинг рөліне шақырған кезде болды. «Жоғалған әлем» (1997) сол уақытқа дейін тарихтағы ең табысты он фильмнің қатарына енді.

Filmmaker Robert Altman saw Moore in the Uncle Vanya production, and was sufficiently impressed to cast her in his next project: the ensemble drama Short Cuts (1993), based on short stories by Raymond Carver. Moore was pleased to work with him, as his film 3 Women (1977) gave her a strong appreciation for cinema when she saw it in college. Playing artist Marian Wyman was an experience she found difficult, as she was a "total unknown" surrounded by established actors, but this proved to be Moore's breakthrough role. The critic Todd McCarthy called her performance "arresting" and remarked that her monologue, delivered naked from the waist down, would "no doubt be the most discussed scene" of the film. Short Cuts was critically acclaimed, and received awards for Best Ensemble Cast at the Venice Film Festival and the Golden Globe Awards. Moore received an individual nomination for Best Supporting Female at the Independent Spirit Awards, and the monologue scene earned her a degree of notoriety. Short Cuts was one of a trio of successive film appearances that raised Moore's profile. and she won the Boston Society of Film Critics award for Best Actress. Following this, Moore was given her first leading role, playing an unhappy suburban housewife who develops multiple chemical sensitivity in Todd Haynes' low budget film Safe (1995). She had to lose a substantial amount of weight for the role, which made her ill, and she subsequently swore off changing her body for a film again. In their review, Empire writes that Safe "first established [Moore's] credentials as perhaps the finest actress of her generation". The film historian David Thomson later described it as "one of the most arresting, original and accomplished films of the 1990s", Reflecting on these three roles, Moore remarked, "They all came out at once, and I suddenly had this profile. It was amazing." Her next release was also a Hollywood production, as Moore appeared alongside Sylvester Stallone and Antonio Banderas in the thriller Assassins (1995). Despite negativity from critics, the film earned $83.5 million worldwide. Moore's sole appearance of 1996 came in the Merchant Ivory film Surviving Picasso, where she played the artist Dora Maar opposite Anthony Hopkins. The period drama met with poor reviews. A key point in her career came when Steven Spielberg cast Moore as paleontologist Dr. Sarah Harding in The Lost World: Jurassic Park – the sequel to his 1993 blockbuster Jurassic Park. The Lost World (1997) finished as one of the ten highest grossing films in history to that point,

Дүниежүзілік танылу (1997-2002)

1990 жылдардың соңы мен 2000 жылдардың басында Мур индустриядағы маңызды танылуға ие болды. Оның алғашқы «Оскар» номинациясы – сыншылардың жоғары бағасын алған «Бұги түндері» (1997) фильмі үшін болды. Режиссер Пол Томас Андерсон фильм түсіріліміне дейін аса танымал болған жоқ, бірақ Мур оның «керемет» сценарийіне әсерленгеннен кейін фильмге келісті. Time Out журналы оның ойынын «тамаша» деп атады, ал The New York Times газетінің журналисі Джанет Маслин оны «ұлы» деп бағалады. «Үздік қосалқы әйел рөлі» номинациясымен қатар, Мур «Алтын глобус» және «Экрандағы актерлер гильдиясы» сыйлықтарына ұсынылды, сондай-ақ бірнеше сыншылар оны жеңімпаз деп таныды. «Бұги түндері» фильміндегі жетістігінен кейін Мур Коен ағайындылардың қара комедиясы «Үлкен Лебовски» (1998) фильмінде түсті. Фильм шыққан кезде үлкен сәттілікке ие болмады, бірақ кейіннен культты классикаға айналды. Ол Мод Лебовски рөлін ойнады – феминист суретші және атақты кейіпкердің қызы, ол «Дуд» (Джефф Бриджес, фильмнің жұлдызы)пен араласады. 1998 жылдың соңында Мур Гас Ван Санттың «Психо» фильмімен сәтсіздікке ұшырады, бұл Альфред Хичкоктың сол аттас классикалық фильмінің қайта түсірілімі болды. The Guardian газеті бұл рөлді оның «мағынасыз» жұмыстарының бірі деп сипаттады. Роберт Альтманмен «Куки Фортуна» (1999) қара комедиясында қайта жұмыс істегеннен кейін Мур Оскар Уайльдтың пьесасын Оливер Паркердің бейімдеуінде «Идеал күйеу» рөліне түсті. Он тоғызыншы ғасырдың соңында Лондонда өтетін бұл фильмдегі Лора Шеверли рөлі үшін Мур «Музыкалық немесе комедиядағы үздік әйел рөлі» номинациясы үшін «Алтын глобусқа» ұсынылды. Ол сондай-ақ сол жылы «Әңгіменің соңы» (1999) фильміндегі жұмысы үшін драмалық категорияда ұсынылды. Грэхам Гриннің романы бойынша Мур 1940 жылдардағы Ұлыбританияда ойнақ әйел рөлін Ралф Файнске қарсы ойнады. Сыншы Майкл Срагоу оның жұмысын жоғары бағалап, оның өнерін «фильмді міндетті түрде көруге мәжбүр ететін маңызды элемент» деп жазды. Мур бұл рөл үшін екінші рет «Оскар» номинациясын алды – «Үздік әйел рөлі» үшін алғашқы номинациясы, сонымен қатар Британдық кино академиясы (BAFTA) және Экрандағы актерлер гильдиясы (SAG) сыйлықтарына ұсынылды. Екі «Алтын глобус» номинациясынан кейін Мур «Әлем картасында» Сигорни Уиверді қолдап, қайғыға ұшыраған ана рөлін ойнады. Бұл «бір күн ішінде көптеген кейіпкерлердің өмірін баяндайтын алып мозаика» болды. Пол Томас Андерсон «Бұги түндерінен» кейін Мур үшін арнайы рөл жазды. Оның басты мақсаты – «оны жарылуға мәжбүр ету» болды, сондықтан ол оны морфинге тәуелді әйел рөлінде ойнатты. «Ледисмен» комедиясындағы эпизодтық рөлден басқа, Мурдың 2000 жылы түскен жалғыз жұмысы – Сэмюэл Беккеттің «Мен емес» пьесасының қысқаметражды бейімделуі болды. 2001 жылдың басында ол «Оскар» сыйлығын алған «Қойлардың үндемеуі» фильмінің жалғасы «Ханнибал» фильмінде ФБР агенті Кларис Старлинг рөлін ойнады. Джоди Фостер рөлді қайтадан орындаудан бас тартты, ал режиссер Ридли Скотт ақырында Мурды Анджелина Джоли, Кейт Бланшетт, Джиллиан Андерсон және Хелен Ханттан артық таңдады. «Ханнибал» премьерасынан күні 58 миллион доллар тауып, жылдың ең табысты фильмдерінің он бірінші орынына ие болды. Мур 2001 жылы тағы үш фильмде түсті: Дэвид Дючоннимен бірге ғылыми-фантастикалық комедия «Эволюция», күйеуінің драмалық фильмі «World Traveler» және Кевин Спейси, Джуди Денч және Кейт Бланшеттпен бірге «The Shipping News». Үш фильм де жағымсыз пікірлер алды. 2002 жыл Мурдың мансабындағы биік нүкте болды, өйткені ол бір жылда екі «Оскар» номинациясын алған тоғызыншы актер болды. Ол 1950 жылдардағы үй шаруасының өмірі күйеуінің гомосексуалды екенін білгеннен кейін күйреген «Far from Heaven» мелодрамасы үшін «Үздік әйел рөлі» номинациясын алды. Бұл рөлді арнайы Тодд Хейнс жазды, бұл жұп «Safe» фильмінен бері алғаш рет бірге жұмыс істеді, ал Мур оны «өте жеке жоба, осындай құрметті ие болу» деп сипаттады. Variety журналының Дэвид Руни оның «әдемі ойнаған» рөлін, «әлеуметтік қысымға мойынсұнып, батыл бет-әлпет танытқан» әйел рөлін мақтады. Лос-Анджелес Таймс газетінің Манола Даргис «Мур рөлімен жасаған нәрселер біз ұлы актерлік өнер деп атағанның шегінен асып, оны санаттау қиын» деп жазды. Бұл рөл Мурға Венеция кинофестивалі мен Ұлттық кинорецензиялар кеңесін қоса алғанда, 19 ұйымнан «Үздік әйел актер» сыйлығын жеңіп алды. Мур сол жылы «Сағат» фильмі үшін екінші рет «Оскар» номинациясын алды, онда ол Николь Кидман және Мерил Стриппен бірге ойнады. Ол қайтадан 1950 жылдардағы қиындыққа тап болған үй шаруасындағы әйел рөлін ойнады, бұл Кеннет Туранның «Ол «Far from Heaven» рөлін қайталап ойнап жатыр» деп жазуына себеп болды. Мур бұл рөлдердің бір уақытта келгені «жай ғана сәйкес келу» екенін айтты, ал кейіпкерлердің мінездері әртүрлі болды. Rolling Stone журналының Питер Траверс оның ойынын «жаралы» деп атады, ал The Guardian газетінің Питер Брэдшоу «тамаша бақыланған, адамгершілікке толы ойын» деп мақтады. «Сағат» тоғыз «Оскар» номинациясын алды, соның ішінде «Үздік фильм» номинациясын. Мур сондай-ақ «BAFTA» және «SAG» сыйлықтарына «Үздік қосалқы әйел рөлі» номинациясын алды, сонымен қатар Берлин кинофестивалінде Кидман және Стриппен бірге «Күміс аю» сыйлығымен марапатталды.

The late 1990s and early 2000s saw Moore achieve significant industry recognition. Her first Academy Award nomination came for the critically acclaimed Boogie Nights (1997), which centers on a group of individuals working in the 1970s pornography industry. Director Paul Thomas Anderson was not a well known figure before its production, with only one feature credit to his name, but Moore agreed to the film after being impressed with his "exhilarating" script. Time Out called the performance "superb", while Janet Maslin of The New York Times found it "wonderful". Alongside her Oscar nomination for Best Supporting Actress, Moore was nominated at the Golden Globe and Screen Actors Guild awards, and several critics groups named her a winner. Moore followed her success in Boogie Nights with a role in the Coen brothers' dark comedy The Big Lebowski (1998). The film was not a hit at the time of its release, but has since become a cult classic. Her role was Maude Lebowski, a feminist artist and daughter of the eponymous character who becomes involved with "The Dude" (Jeff Bridges, the film's star). At the end of 1998, Moore had a flop with Gus Van Sant's Psycho, a remake of the classic Alfred Hitchcock film of the same name. and is described by The Guardian as one of her "pointless" outings. After re uniting with Robert Altman for the dark comedy Cookie's Fortune (1999), Moore starred in An Ideal Husband – Oliver Parker's adaptation of the Oscar Wilde play. Set in London at the end of the nineteenth century, her performance of Mrs. Laura Cheverly earned a Golden Globe nomination for Best Actress in a Musical or Comedy. She was also nominated in the Drama category that year for her work in The End of the Affair (1999). Based on the novel by Graham Greene, Moore played opposite Ralph Fiennes as an adulterous wife in 1940s Britain. The critic Michael Sragow was full of praise for her work, writing that her performance was "the critical element that makes [the film] necessary viewing". Moore received her second Academy Award nomination for the role – her first for Best Actress – as well as nominations at the British Academy Film Awards (BAFTA) and Screen Actors Guild (SAG) awards. In between her two Golden Globe nominated performances, Moore was seen in A Map of the World, supporting Sigourney Weaver, as a bereaved mother. a "giant mosaic" chronicling the lives of multiple characters over one day in Los Angeles. Paul Thomas Anderson, in his follow up to Boogie Nights, wrote a role specifically for Moore. His primary objective was to "see her explode", and he cast her as a morphine addicted wife. Apart from a cameo role in the comedy The Ladies Man, Moore's only other appearance in 2000 was in a short film adaptation of Samuel Beckett's play Not I. In early 2001, she appeared as FBI agent Clarice Starling in Hannibal, a sequel to the Oscar winning film The Silence of the Lambs. Jodie Foster had declined to reprise the role, and director Ridley Scott eventually cast Moore, over Angelina Jolie, Cate Blanchett, Gillian Anderson, and Helen Hunt. Hannibal earned $58 million in its opening weekend and finished as the tenth highest grossing film of the year. Moore starred in three more 2001 releases: with David Duchovny in the science fiction comedy Evolution, in her husband's dramatic film World Traveler, and with Kevin Spacey, Judi Dench, and Cate Blanchett in The Shipping News. All three films were poorly received. The year 2002 marked a high point in Moore's career, as she became the ninth performer to be nominated for two Academy Awards in the same year. She received a Best Actress nomination for the melodrama Far from Heaven, in which she played a 1950s housewife whose world is shaken when her husband reveals he is gay. The role was written specifically for her by Todd Haynes, the first time the pair had worked together since Safe, and Moore described it as "a very, very personal project such an incredible honor to do". David Rooney of Variety praised her "beautifully gauged performance" of a desperate woman "buckling under social pressures and putting on a brave face". Manohla Dargis of the Los Angeles Times wrote, "what Moore does with her role is so beyond the parameters of what we call great acting that it nearly defies categorization". The role won Moore the Best Actress award from 19 different organizations, including the Venice Film Festival and the National Board of Review. Moore's second Oscar nomination that year came for The Hours, which she co starred in with Nicole Kidman and Meryl Streep. She again played a troubled 1950s housewife, prompting Kenneth Turan to write that she was "essentially reprising her Far from Heaven role". Moore said it was an "unfortunate coincidence" that the similar roles came at the same time, and that the characters had differing personalities. Peter Travers of Rolling Stone called the performance "wrenching", while Peter Bradshaw of The Guardian praised a "superbly controlled, humane performance". The Hours was nominated for nine Academy Awards, including Best Picture. Moore also received BAFTA and SAG Award nominations for Best Supporting Actress, and was jointly awarded the Silver Bear for Best Actress with Kidman and Streep at the Berlin International Film Festival.

Белгілі актриса (2003-2009)

Мур 2003 жылы экранда ешқандай роль ойнаған жоқ, бірақ 2004 жылы үш фильммен оралды. Оның алғашқы екі жұмысы сәтті болмады: Мэтью Бродериктің қатысуымен түсірілген «Мари мен Брюс» қараңғы комедиясы кинотеатрларда көрсетілмеді; одан кейін сот залында өтетін романтикалық комедияда Пирс Броснанмен бірге ойнады, бірақ фильм сыншылар тарапынан жазғырылды. «Естен кеткендер» психологиялық триллері Мурға коммерциялық табыс әкелді, онда ол өлген ұлының ешқашан болмағанын естіген ана рөлін ойнады. Фильм сыншылардың көңілін қондырмаса да, АҚШ кассасында бірінші орынға шықты. 2005 жылы Мур күйеуімен үшінші рет «Trust the Man» комедиясында жұмыс істеді. Оның 2006 жылғы алғашқы туындысы – Сэмюэл Л. Джексонның қатысуымен түсірілген «Freedomland» болды. Фильмге сыншылардың пікірі өте теріс болды, бірақ Альфонсо Куаронның «Адам балалары» (2006) жоғары бағаланды. Мур антиутопиялық драмада белсенді топтың жетекшісі рөлінде ойнады. Rotten Tomatoes сайтында бұл фильм оның мансабындағы ең жақсы фильмдердің бірі деп саналады, ал Питер Траверс оны онжылдықтың екінші үздік фильмі деп атады. Мур Бродвейде Дэвид Хейрдің «The Vertical Hour» пьесасының әлемдік премьерасында дебют жасады. Сэм Мендес режиссерлік еткен және Билл Найи қатысқан қойылым 2006 жылдың қараша айында ашылды. Мур 2003 жылғы Иракқа шабуылға қатысты көзқарастары сынға ұшыраған бұрынғы соғыс тілшісі Надя рөлін ойнады. The New York Times газетінің Бен Брантли қойылымға құштарлық танытпады және Мурды дұрыс таңдалмаған актер деп сипаттады: оның пікірінше, ол рөліне қажетті «қатаң, бекем» қасиеттерді көрсете алмады. Variety журналының Дэвид Руни оның «сахналық шеберлігінің жетіспеушілігін» сынға алып, ол «өзін ұялтады» деді. Мур «Next» (2007) фильмінде ФБР агенті рөлін екінші рет ойнады, онда Николас Кейдж және Джессика Биль де түсті. Филип К. Диктің әңгімесіне негізделген фильмге сыншылардың пікірі өте теріс болды. Манола Даргис: «Мур мырзаның осында болуы оны қуантпайды, және бұл таңқаларлық емес». Кейіннен актриса оны өзінің ең нашар фильмі деп атады. Питер Брэдшоу оны «суық, керемет және тамаша актерлік шеберлікпен» суреттелген фильм деп атады. «I'm Not There» (2007) фильмінде Мур үшінші рет Тодд Хейнспен жұмыс істеді. Фильм Боб Диланның өмірін зерттейді, ал Мур Джоан Баезбен байланысты кейіпкерді ойнады. 2008 жылы ол Марк Руффаломен бірге Фернандо Меиреллдің «Сықырлық» дистопиялық триллерінде ойнады. Фильм көпшілікке кеңінен танылмады, ал сыншылар оны жақсы бағаламады. Мур 2009 жылдың соңына дейін экранда көрінбеді, үш жаңа фильм шықты. Ол «The Private Lives of Pippa Lee» фильмінде қосалқы рөлде ойнады, содан кейін Лиам Нисон мен Аманда Сейфридпен бірге «Хлоя» эротикалық триллерінде түсті. 1960 жылдардағы Лос-Анджелесте өтетін фильмде Колин Ферт өзінің өмірін аяқтағысы келетін гомосексуал профессор рөлінде ойнады. Мур оның жақын досы, «бірнеше ағылшын экспаты және жартылай алкогольге тәуелді ажырасқан әйел» рөлін ойнады. «Жалғыз адам» 2009 жылы Америка кино институтының ең үздік 10 фильмінің бірі болып таңдалды, ал Мур фильмдегі рөлі үшін бесінші рет «Алтын глобус» номинациясына ие болды. Кейін ол 2013 жылдың қаңтар айында сериалдың соңғы эпизодында пайда болды. Ол сондай-ақ «As the World Turns» сериалына Фрэнни Хьюз рөлінде қайтып оралды, шоудың соңына жақын 2010 жылы өзінің кейіпкерінің отбасымен бірге түскен қысқаша камео эпизодында ойнады. Психологиялық триллерге сыншылар жағымсыз пікір білдірді және 2013 жылға дейін АҚШ-та көрсетілмеді (кейін «6 Souls» деп аталды). Мур Аннет Бенингпен бірге тәуелсіз фильмде түсті «Балалар бәрі дұрыс» (2010), бұл лесбияндық жұптың ұлдары сперма донорын табу туралы комедиялық драма. Жюль Алгуд рөлі жазушы-режиссер Лиза Холоденко үшін жазылған, ол Мурдың дұрыс жаста екенін, драма мен комедияда да шебер екенін және фильмнің жыныстық мазмұнына сенімді екенін сезінді. Актриса фильмдегі некелік өмірдің «әмбебап» бейнесіне тартылып, 2005 жылы жобаға қатысты. Сыншы Бетси Шарки Мурдың Джулс рөлін орындауын мақтады, оны «іске аспаған қажеттіліктер мен орта жастағы белгісіздіктермен толған» деді. «Актриса камера алдында жалаңаш болып түсіп, кейде сөзбе-сөз, кейде эмоционалды түрде ойнайды, және Мур әр нотаны керемет орындайды» деп жазды. «Балалар жақсы» Мурға алтыншы «Алтын глобус» номинациясын және ең үздік әйел актер номинациясына екінші BAFTA номинациясын әкелді. Келесі жобасында Мур тағы бір комедия іздеді. Ол «Аяу, ақымақ, махаббат» фильмінде Стив Кареллдің ажырасқан әйелі рөлін ойнады, бұл фильм жақсы пікірлер алды және бүкіл әлем бойынша 142,8 миллион доллар табалдырынан асты. Мур 2012 жылдың наурыз айына дейін экранда көрінбеді, оның өте мақталып, танылған рөлі болды. Ол HBO телефильмі «Game Change»-де түсті, бұл Сара Пэйлиннің 2008 жылғы вице-президенттікке кандидаттығы туралы драма. Белгілі бір тұлғаны бейнелеу оған қиындық тудырды, сондықтан ол жан-жақты зерттеу жүргізіп, екі ай бойы диалект тренерімен жұмыс істеді. Фильмге сыншылардың пікірі әртүрлі болғанымен, Мурдың актерлік шеберлігіне жоғары баға берілді. Мур мансабында алғаш рет «Алтын глобус», «Primetime Emmy» және «SAG Award» сыйлықтарын алды. 2012 жылы Мур екі фильмде түсті. «Being Flynn» драмасында ол Роберт Де Нироға көмектескен рөлде ойнады, бірақ фильм шектеулі көрсетімге ие болды. «What Maisie Knew» фильміне үлкен сәттілік келді, бұл ата-анасының ажырысуының ортасында қалған жас қыздың тарихы. Генри Джеймстің романына негізделген және 21 ғасырға бейімделген драмаға сыншылардың пікірі бірауызды түрде жағымды болды. Мейсидің рок-жұлдыз анасы Сузанна рөлі Мурды камера алдында ән салуға мәжбүр етті, ол ұялғанымен бұл қиындыққа қарсы тұрды. Ол Сузаннаны жаман ана деп атады, бірақ рөл оны алаңдатпады, өйткені ол кейіпкерді толыққанды бөліп қарады: «Мен бұл мен емес екенін білемін». «What Maisie Knew» фильміндегі Мурдың сәтті рөлінен кейін Time журналының Мэри Полс оның табысқа үлкен үлес қосқанын жазды. Оның келесі рөлі «The English Teacher» (2013) комедиясындағы басты рөл болды, бірақ фильм жақсы қабылданалмады және кассада көп табыс әкелмеді. 2013 жылдың қазан айында ол Стивен Кингтің қорқыныш романына негізделген «Carrie» фильмінде ақылдан безген анасы Маргарет Уайт рөлін ойнады. Брайан Де Пальманың 1976 жылғы фильмнен кейін 37 жыл өткен соң, Мур бұл рөлді өзіне тән етуді қалады. Кингтің шығармаларына сүйенгенімен, 1976 жылғы фильмге емес, Сан-Франциско Chronicle газетінің Мик Лассале Маргареттың өмірінде «есімде қалмайтын, тек сезілген» ауыр зардаптарды көрсете алғанын жазды.

Moore did not make any screen appearances in 2003, but returned in 2004, with three films. There was no success in her first two ventures of the year: Marie and Bruce, a dark comedy co starring Matthew Broderick, did not get a cinematic release; Laws of Attraction followed, where she played opposite Pierce Brosnan in a courtroom based romantic comedy, but the film was panned by critics. Commercial success returned to Moore with The Forgotten, a psychological thriller in which she played a mother who is told her dead son never existed. Although the film was unpopular with critics, it opened as the US box office number one. In 2005, Moore worked with her husband for the third time in the comedy Trust the Man, Her first release of 2006 was Freedomland, a mystery co starring Samuel L. Jackson. The response was overwhelmingly negative, but her follow up, Alfonso Cuarón's Children of Men (2006), was highly acclaimed. Moore had a supporting role in the dystopian drama, playing the leader of an activist group. It is listed on Rotten Tomatoes as one of the best reviewed films of her career, and was named by Peter Travers as the second best film of the decade. Moore made her Broadway debut in the world premiere of David Hare's play The Vertical Hour. The production, directed by Sam Mendes and co starring Bill Nighy, opened in November 2006. Moore played the role of Nadia, a former war correspondent who finds her views on the 2003 invasion of Iraq challenged. Ben Brantley of The New York Times was unenthusiastic about the production, and described Moore as miscast: in his opinion, she failed to bring the "tough, assertive" quality that her role required. David Rooney of Variety criticized her "lack of stage technique", adding that she appeared "stiffly self conscious". Moore played an FBI agent for the second time in Next (2007), a science fiction action film co starring Nicolas Cage and Jessica Biel. Based on a short story by Philip K. Dick, the response from critics was highly negative. Manohla Dargis wrote, "Ms. Moore seems terribly unhappy to be here, and it's no wonder." The actress has since described it as her worst film. Peter Bradshaw, however, called it a "coldly brilliant and tremendously acted movie". I'm Not There (2007) saw Moore work with Todd Haynes for the third time. The film explored the life of Bob Dylan, with Moore playing a character based on Joan Baez. In 2008, she starred with Mark Ruffalo in Blindness, a dystopian thriller from the director Fernando Meirelles. The film was not widely seen, and critics were generally unenthusiastic. Moore was not seen on screen again until late 2009, with three new releases. She had a supporting role in The Private Lives of Pippa Lee, and then starred in the erotic thriller Chloe with Liam Neeson and Amanda Seyfried. Set in 1960s Los Angeles, the film starred Colin Firth as a homosexual professor who wishes to end his life. Moore played his best friend, "a fellow English expat and semi alcoholic divorcee", a character that Tom Ford, the film's writer director, created with her in mind. A Single Man was selected as one of the top 10 films of 2009 by the American Film Institute, and Moore received a fifth Golden Globe nomination for her performance in the film. She later appeared in the series finale in January 2013. She also returned to As the World Turns as Frannie Hughes, making a brief cameo appearance in a scene with her character's family near the end of the show's run in 2010. The psychological thriller received negative reviews and did not have a U. S. release until 2013 (retitled 6 Souls). Moore next starred with Annette Bening in the independent film The Kids Are All Right (2010), a comedy drama about a lesbian couple whose teenage children locate their sperm donor. The role of Jules Allgood was written for her by writer director Lisa Cholodenko, who felt that Moore was the right age, adept at both drama and comedy, and confident with the film's sexual content. The actress was drawn to the film's "universal" depiction of married life, and committed to the project in 2005. The critic Betsy Sharkey praised Moore's performance of Jules, who she called an "existential bundle of unrealized need and midlife uncertainty", writing, "There are countless moments when the actress strips bare before the camera – sometimes literally, sometimes emotionally and Moore plays every note perfectly." The Kids Are All Right earned Moore a sixth Golden Globe Award nomination and a second BAFTA nomination for Best Actress. For her next project, Moore actively looked for another comedy. She had a supporting role in Crazy, Stupid, Love, playing the estranged wife of Steve Carell, which was favorably reviewed and earned $142.8 million worldwide. Moore was not seen on screens again until March 2012, with a performance that received considerable praise and recognition. She starred in the HBO television film Game Change, a dramatization of Sarah Palin's 2008 campaign to become Vice President. Portraying a well known figure was something she found challenging; in preparation, she conducted extensive research and worked with a dialect coach for two months. Although the response to the film was mixed, critics were highly appreciative of Moore's performance. For the first time in her career, she received a Golden Globe, a Primetime Emmy, and a SAG Award. Moore made two film appearances in 2012. The drama Being Flynn, in which she supported Robert De Niro, had a limited release. Greater success came for What Maisie Knew, the story of a young girl caught in the middle of her parents' divorce. Adapted from Henry James's novel and updated to the 21st century, the drama earned near universal critical praise. The role of Susanna, Maisie's rock star mother, required Moore to sing on camera, which was a challenge she embraced despite finding it embarrassing. She called Susanna a terrible parent, but said the role did not make her uncomfortable, as she fully compartmentalized the character: "I know that that's not me". Following her well received performance in What Maisie Knew, and Mary Pols of Time magazine wrote that Moore was a key factor in its success. Her next appearance was a starring role in the comedy The English Teacher (2013), but this outing was poorly received and earned little at the box office. In October 2013, she played the demented mother Margaret White in Carrie, an adaptation of Stephen King's horror novel. Coming 37 years after Brian De Palma's well known take on the book, Moore stated that she wanted to make the role her own. By drawing on King's writing rather than the 1976 film, Mick LaSalle of the San Francisco Chronicle wrote that she managed to "[suggest] a history – one never told, just hinted at – of serious damage in [Margaret's] past".

Тәндік және коммерциялық табыстар (2014 2017)

53 жасында Мур 2014 жылы айтарлықтай сынға ұшырап, коммерциялық сәттілікке қол жеткізді. Жыл басындағы тұңғыш жобасы Лиам Нисонмен бірге түсірілген «Non Stop» әрекет-триллері болды, оқиғасы әуежайда өрбиді. Фильмге сын пікірлер қарама-қарсы болды, бірақ ол бүкіл әлем бойынша 223 миллион долларлық табыс әкелді. Содан кейін ол Дэвид Кроненбергтің «Жұлдыздарға жол картасы» фильміндегі рөлі үшін Канн кинофестивалінде «Үздік әйел актриса» сыйлығын жеңіп алды. Онда ол психотерапия алатын қартайған актриса Хавана Сегран рөлін сомдады. «The Guardian» газеті оның кейіпкерін «гротеск, әсем және қатал» деп сипаттады. Мур өзінің рөлін «ол кездескен Голливудтың құрбандарының жиынтығы» негізінде жасап, индустриядағы алғашқы тәжірибесіне сүйенді. «Variety» журналынан Питер Дебрюдж фильмді сынға алды, бірақ Мурдың ойынын «таңғажайып» және «қорқынышсыз» деп бағалады. Мурдың Канндағы сәттілігі оны Джульетта Биноштан кейін тарихтағы екінші актриса етті, ол «Үш үлкен» кинофестивальдерінде («Берлин», «Канн» және «Венеция») «Үздік әйел актриса» сыйлығын жеңіп алған. Ол сондай-ақ рөлі үшін «Алтын глобус» номинациясын алды. Мур «Аштық ойындары» фильмдер сериясының үшінші бөлімінде Капитолийге қарсы көтерілістің көшбасшысы, президент Алма Койн рөлін ойнады. Бұл фильм оның ең табысты жобасы болды. Ол төрт ай бойы фильмге дайындалу үшін Альцгеймер ауруы туралы деректі фильмдер көріп, Альцгеймер қауымдастығының пациенттерімен әңгімелесті. Сыншы Дэвид Томсон Мурдың «есте сақтау қабілетінің және сенімділігінің біртіндеп жоғалуын керемет бейнелегенін» жазды, ал Кеннет Туран оның «өзгерістің сөзсіз элементтерін ерекше жақсы орындағанын, бет-әлпетінің өзгеруі арқылы ойыңыздың бос қалғанда қандай сезімде болатынын көрсеткенін» айтты. Көптеген сыншылар бұл оның ең жақсы рөлі деп санайды және Мур «Алтын глобус», «SAG», «BAFTA» және «Оскар» сыйлықтарын «Үздік әйел актриса» номинациясы бойынша жеңіп алды. Мур 2015 жылды Джефф Бриджестің қатысуымен түсірілген «Жетінші ұл» фильміндегі зұлым патшайым рөлімен бастады. Ол сондай-ақ Эллиот Пейджбен бірге түсірілген «Freeheld» фильмінде, детектив пен оның бір жынысты серігі туралы шынайы оқиғаға негізделген драмада, сондай-ақ Грета Гервиг пен Итан Хоукпен түсірілген «Мэггидің жоспары» романтикалық комедиясында ойнады. Екі фильм де 2015 жылғы Торонто халықаралық кинофестивалінде көрсетілді. «Мэггидің жоспарында» Мур претензиялы даниялық профессор рөлін ойнады, ал «Vanity Fair» журналынан Ричард Лоусон бұл комедиялық рөлді фильмнің «басты ләззаты» деп атады. Содан кейін ол «Аштық ойындары: Мокингжай 2» фильмінде Алма Койн рөлін қайта ойнады, бұл серияның соңғы фильмі болды. Экраннан бір жылдық үзілістен кейін Мур 2017 жылы үш фильмде ойнады. Ол Брайан Селзниктің тарихи балалар романының киноадаптациясы «Wonderstruck» фильмінде қос рөлде ойнады, бұл жоба оны Тодд Хейнспен қайта жұмыс істеуге мүмкіндік берді. Ол 1920 жылдардағы үнсіз кино жұлдызы мен 1970 жылдардағы саңырау кітапханашы рөлін сомдады. Дайындық барысында ол ым тілін үйреніп, Лилиан Гиш фильмдерін қарады. Ричард Лоусон оның экранда аз болғанына қарамастан «көрерменге ұнайтынын» айтты. Мур сол жылы «Suburbicon» фильмінде екінші рет қос рөлде ойнады, бұл Коэн ағайындылары жазған және Джордж Клуни режиссерлік еткен сатирикалық триллер. Ол Мэтт Деймонмен бірге 1950 жылдардағы Америкада Роза және Маргарет есімді егіз қыздар рөлінде ойнады, олар жергілікті қылмысқа қатысады. Мурдың жыл соңындағы соңғы жобасы 2015 жылғы «Кингсмен: Секреттік қызмет» фильмінің жалғасы болды, «Алтын шеңбер» деген атпен шыққан фильмде Колин Ферт, Тарон Эгертон, Ченнинг Татум және Хэлл Берри де ойнады. Ол есірткі картелін басқаратын зұлым кәсіпкер Поппи Адамс рөлін ойнады. Кейіпкерінің әрекеттеріне қарамастан, Мур Поппиді «ерекше, бірақ түсінікті» етіп көрсету үшін рөлді ойнады. Фильм бүкіл әлем бойынша 410 миллион доллардан астам табыс тапты.

At age 53, Moore enjoyed a considerable degree of critical and commercial success in 2014. Her first release of the year came alongside Liam Neeson in the action thriller Non Stop, set aboard an airplane. The response to the film was mixed, but it earned $223 million worldwide. She followed this by winning the Best Actress award at the Cannes Film Festival for her performance as Havana Segrand, an aging actress receiving psychotherapy in David Cronenberg's black comedy Maps to the Stars. Described by The Guardian as a "grotesque, gaudy, and ruthless" character, Moore based her role on "an amalgam of Hollywood casualties she ha[d] encountered", and drew upon her early experiences in the industry. Peter Debruge of Variety was critical of the film, but found Moore to be "incredible" and "fearless" in it. Moore's success at Cannes made her the second actress in history, after Juliette Binoche, to win Best Actress awards at the "Big Three" film festivals (Berlin, Cannes, and Venice). She also received a Golden Globe nomination for her performance. Moore played the supporting role of President Alma Coin, the leader of a rebellion against The Capitol, in the third installment of the lucrative The Hunger Games film series, Mockingjay – Part 1. The film ranks as her highest grossing to date. She spent four months training for the film, by watching documentaries on the disease and interacting with patients at the Alzheimer's Association. Critic David Thomson wrote that Moore was "extraordinary at revealing the gradual loss of memory and confidence", while according to Kenneth Turan, she was "especially good at the wordless elements of this transformation, allowing us to see through the changing contours of her face what it is like when your mind empties out". Several critics felt it was her finest performance to date, and Moore was awarded with the Golden Globe, SAG, BAFTA, and Academy Award for Best Actress. Moore began 2015 by appearing as an evil queen in Seventh Son, a poorly received fantasy adventure film co starring Jeff Bridges. She also appeared opposite Elliot Page in Freeheld, a drama based on a true story about a detective and her same sex partner, and in the romantic comedy Maggie's Plan, with Greta Gerwig and Ethan Hawke. Both films were presented at the 2015 Toronto International Film Festival. In Maggie's Plan, Moore played a pretentious Danish professor, a comedic role which critic Richard Lawson of Vanity Fair deemed as the film's "chief pleasure". Later that year, she reprised her role as Alma Coin in The Hunger Games: Mockingjay – Part 2, the final film of the series. After a one year absence from the screen, Moore had three film releases in 2017. She appeared in a dual role in Wonderstruck, a film adaptation of Brian Selznick's historical children's novel of the same name, which reteamed her with Todd Haynes. Her parts were of a silent movie star in the 1920s and a deaf librarian in the 1970s; in preparation, she studied sign language and watched the films of Lillian Gish. Richard Lawson considered her to be "eminently watchable" despite her limited screen time. Moore portrayed a dual role for the second time that year in Suburbicon, a satirical thriller written by the Coen brothers and directed by George Clooney. She was cast opposite Matt Damon as twin sisters in 1950s America, named Rose and Margaret, who become embroiled in a local crime. Moore's final release of the year was the sequel to the 2015 spy film Kingsman: The Secret Service, subtitled The Golden Circle, co starring Colin Firth, Taron Egerton, Channing Tatum, and Halle Berry. She played the part of the villainous entrepreneur Poppy Adams, who runs a drug cartel. Despite her character's actions, Moore played the part to make Poppy seem "strange, but reasonable". The film earned over $410 million worldwide.

Тәуелсіз фильмдер мен ағынды жобалар (2018 жылдан қазіргі уақытқа дейін)

Мурдың 2018 жылы премьерасы болған екі фильмі болды. Ол Себастьян Лелионың ағылшын тіліндегі «Глория Белл» фильміне қызығушылық танытты, себебі бұл фильмнің ерекшелігі – орта жастағы әйелдің өмір мағынасын іздеуін сипаттауы. «The Hollywood Reporter» басылымының Стивен Далтон оның «толыққанды табиғи және тыныш таң қалдыратын жұлдыздық өнер көрсеткенін» айтты. Сол жылы түсірген екінші фильмі – Энн Патчеттің жапон елшілігінің кешірілген кешендік жағдайы туралы сол аттас романының желісі бойынша түсірілген «Бел Канто» триллері. Опера әншісі рөлінде өнер көрсету үшін ол Рене Флеминг ән салған сахналарда кәсіби әншілердің дене тілін үйренді. Келесі жылы ол күйеуімен бірге Сузанн Биердің сол аттас даниялық фильмінің қайта түсірілімі «Тойдан кейін» фильмінде тағы да бірге ойнады. Ол Мишель Уильямспен бірге түпнұсқада еркектер ойнаған рөлдерде болды. Сол жылы ол Лука Гуадагнино режиссерлік еткен «Қылыстырып тұрған қыз» қысқаметражды фильмінде ойнады. 2020 жылы Мур феминист белсенді Глория Штайнемді «Глориялар» биофильмінде бейнеледі. Келесі жылы ол Джо Райттың «Жетіспейтін әйел» триллерінде Эми Адамспен бірге, сол аттас роман негізінде, және Стивен Чбоскидің «Дайр Эван Хансен» музыкалық фильмінде, сол аттас сахналық мюзикл негізінде, қосалқы рөлдерді ойнады. Екі фильм де жағымсыз пікірлер алды. Мур Apple TV+ телеарнасының «Лизидің оқиғасы» атты шағын сериалда Стивен Кингтің сол аттас триллер романынан алынған рөлде ойнады. Мини-сериал Мурдың еңбегіне қарамастан, жақсы қабылдамады. Ол Джесси Айзенбергтің комедиялық драмалық фильмі «Дүниеді құтқаруды аяқтағанда» (2022) фильмінде қысылған ананың басты рөлін сомдады. «The Hollywood Reporter» журналының Джон ДеФор оны жағымсыз кейіпкерді емпатиямен бейнелегені үшін мақтады. Мур 2022 жылы 79-шы Венеция халықаралық кинофестивалінің қазылар алқасының төрағасы болды. Мур кейін Apple TV+ үшін «Шарпер» (2023) триллерінде ойнады, ол орташа сынға ие болды. Ол тағы бір рет Тодд Хейнспен бірге «Май желтоқсан» драмасын түсірді, онда Натали Портман да қатысты, және ол өзінен жас жігітке үйленген әйел рөлін ойнады. Мур трансгрессивті кейіпкерді ойнауға қуанды, оны «сенімсіз күрделі және тартымды» деп тапты. Оның кейіпкерін «Savage Grace» фильміндегі кейіпкерімен салыстырып, «Screen Daily» басылымының журналисі Джонатан Ромни оның «нейротикалық осалдық пен күшті қатыгездік» сияқты екі қасиетті біріктіргенін мақтады. Ол үшін тағы бір «Алтын глобус» номинациясын алды. 2024 жылы шыққан тарихи сатиралық мини-сериал «Мэри мен Джордж» Мурды Мэри Вильерс рөлінде, ал Николас Галицин Джордж Вильерс рөлінде сомдады. «The Independent» басылымының Ник Хилтон Мурды «Мэридің драмалық сәттерінде оның әзіл-қалжың сәттеріне қарағанда тиімдірек» деп тапты. Apple TV+ үшін үшінші жобасында Мур келесіде «Эхо долинасы» триллерінде ойнайды. Ол сондай-ақ Педро Альмодовардың ағылшын тіліндегі алғашқы фильмін белгілейтін «The Room Next Door» фильмінде Тильда Суинтонмен бірге ойнайды.

Moore had two films that premiered in 2018. She was drawn to Sebastián Lelio's Gloria Bell, an English language remake of Lelio's own Chilean film Gloria, for its rare depiction of a middle age woman's quest for meaning in life. Stephen Dalton of The Hollywood Reporter believed she had delivered "an utterly natural and quietly spellbinding star performance". Her second film that year was Bel Canto, a thriller based on Ann Patchett's novel of the same name about the Japanese embassy hostage crisis. For her performance as an opera singer, she learned to mimic the body language of professionals for scenes in which Renée Fleming performed the vocals. The following year, she teamed with her husband once again in After the Wedding, a remake of Susanne Bier's Danish film of the same name. It featured her and Michelle Williams in roles played by men in the original film. That same year, she starred in The Staggering Girl, a short film directed by Luca Guadagnino. In 2020, Moore portrayed the feminist activist Gloria Steinem in the biopic The Glorias, sharing the part with actresses Alicia Vikander and Lulu Wilson. In following year, she had supporting roles opposite Amy Adams in Joe Wright's thriller The Woman in the Window, based on the novel of the same name, and in Stephen Chbosky's musical film Dear Evan Hansen, based on the stage musical of the same name. Both films were poorly received. Moore played the title role in Lisey's Story, an Apple TV+ miniseries adapted from Stephen King's thriller novel of the same name. The miniseries was not well received, despite praise for Moore's work. She took on the leading role of an uptight mother in When You Finish Saving the World (2022), a comedy drama film by Jesse Eisenberg. The Hollywood Reporters John DeFore commended her for empathetically portraying an unlikable character. Moore served as jury president of the 79th Venice International Film Festival in 2022. Moore next starred in the thriller film Sharper (2023) for Apple TV+, which had modest reviews. Once again, she collaborated with Todd Haynes in May December, a drama co starring Natalie Portman, in which she played a woman married to a much younger man. Moore was pleased to play a transgressive character, finding her "unbelievably complicated and compelling". Comparing her character to the one she played in Savage Grace, Jonathan Romney of Screen Daily commended her for combining both "neurotic fragility and over bearing brittleness" in her performance. She received another Golden Globe nomination for it. The 2024 historical satire miniseries Mary & George starred Moore as Mary Villiers opposite Nicholas Galitzine's George Villiers. The Independent Nick Hilton found Moore "more effective in Mary's dramatic moments than her farcical ones". In her third project for Apple TV+, Moore will next lead the thriller film Echo Valley. She will also star alongside Tilda Swinton in The Room Next Door, which will mark Pedro Almodóvar's first English language film.

Басқа кәсіпорындар

Актерлік өнермен қатар, Мур балалар кітаптарының авторы ретінде де танылды. Оның алғашқы кітабы, Freckleface Strawberry, 2007 жылдың қазан айында жарық көрді және New York Times бестселлері тізіміне енді. Time Out журналы оны «жеңіл, әдемі және жартылай автобиографиялық» деп сипаттады, кітапта шашырандыларынан арылуды қалайтын, бірақ соңында оларды қабылдайтын қыздың тарихы айтылады. Мур кітабын ұлының сыртқы түріне наразы болып, өз келбетіне көңілі толмаған кезде жазуға шешім қабылдады. Ол өзінің балалық шағын еске түсірді, сол кезде басқа балалар оны шашырандылығы үшін мазақтап, «Freckleface Strawberry» деп атаған. 2016 жылға қарай кітап жетеуге толыққан серияға айналды: 2009 жылы «Freckleface Strawberry and the Dodgeball Bully» және 2011 жылы «Freckleface Strawberry: Best Friends Forever» жарық көрді. Екеуі де балалардың өздерінің қиындықтарымен күресе білу керектігін көрсетеді. «Freckleface Strawberry: Backpacks!», «Freckleface Strawberry: Lunch, or What's That?» және «Freckleface Strawberry: Loose Tooth!» Random House баспасының «Step Into Reading» бағдарламасы аясында шығарылды. Одан кейін 2016 жылдың жазында «Freckleface Strawberry and the Really Big Voice» кітабы жарық көрді. Freckleface Strawberry Роза Кайола мен Гэри Куппердің музыкалық қойылымына негіз болды, ол 2010 жылдың қазан айында Нью-Йорктегі New World Stages сахнасында тұңғыш рет көрсетілді. Мур қойылымға белсенді қатысты, әсіресе кітаптың жас көрермендерін ескере отырып, оның мазмұнын сақтауды талап етті. Қазіргі таңдағыда қойылым бірнеше сахналарда лицензияланып, көрсетілуде, ол оны «өте қуанышты және мақтандыратын» деседі. Алайда, кітап Publishers Weekly және Kirkus Reviews сыншыларынан теріс пікір алды; оның жақсы ниетпен жазылғанын мойындағанмен, Мурдың өлең мен ұйқас қолдануы сынға түсті.

Саяси көзқарастар

Мур саяси либералдық көзқарас ұстанады. Ол абортты қолдайтын белсенді және "Жоспарлы ата-аналық" ұйымының жақтастары кеңесіне мүше. 2008 жылдан бері Save the Children ұйымының Арт-Елшісі болып табылады. Ол Everytown for Gun Safety ұйымымен жұмыс істейді. Мур Дональд Трамптың иммиграциялық саясатына қарсы шықты. 2020 жылы Мур президенттікке Джо Байденді қолдады. Мур Флорида штатының Паркленд қаласындағы Марджори Стоунмен Дуглас орта мектебінің оқушыларына қолдау көрсетіп, "Өміріміз үшін науқан" ұйымдастырған олардың қозғалысын жақтады. Ол сондай-ақ олардың музыкалық бейнебаянын шығаруға көмектесті. Мур атеист; Inside the Actors Studio бағдарламасында Құдай оған жұмақта кездескенде не дейтінін сұрағанда, ол Құдайдың жауабын "Жарайды, сен қателесің, мен бармын" деп берді.