Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Музыкалық ансамбльдер класы
Class of musical ensembles
Түтік тобы – бұл түтікшілер мен барабаншылардан тұратын музыкалық ансамбль. Әскери түтік топтарында қолданылатын «түтік пен барабан» термині де жиі кездеседі. Түтік тобының ең көп таралған түрі – Ұлы таулық сыбызғыны ойнайтын түтікшілер бөлімі, тұмсық барабаншылар бөлімі (көбінесе «жанама барабаншылар» деп аталады), бірнеше тенор барабаншылар және әдетте бір, кейде екі бас барабаншыдан тұрады. Тенор барабаншылар мен бас барабаншы жиынтығында «бас бөлімі» (немесе Солтүстік Америкада «орта бөлім») деп аталады, ал барабаншылар бөлігінің барлығы барабан корпусы деп аталады. Топ түтік жетекшісінің басшылығымен жүреді; парад кезінде топты барабан жетекшісі шүберекпен басқарады. Түтік тобының стандартты құрамына 6-25 түтікші, 3-10 тұмсық барабаншы, 1-6 тенор барабаншы және 1 бас барабаншы кіреді. Кейде бұл құрамға қосымша аспаптар (мысалы, қосымша соққы аспаптары немесе клавишалы аспаптар) қосылып, кеңейтіледі, бірақ мұндай өзгерістер көбінесе концерттерде жасалады. Түтік топтарының тарихы 19 ғасырда Ұлыбритания армиясының шотланд полктерінде басталды. Содан кейін бұл дәстүр Канада, Австралия, Жаңа Зеландия, АҚШ сияқты бұрынғы британдық колонияларға, сондай-ақ Ұлттар Достастығы құрамына тарады. Бұған қоса, көптеген елдер бұл дәстүрді қабылдады, әсіресе кельт тамырлары бар аймақтарда: Ирландия (шамамен 1900 жыл), Солтүстік-Батыс Францияның Бретань аймағы (1940 жылдар) және Солтүстік Испанияның Галисия, Астурия және Кантабрия аймақтары.
A pipe band is a musical ensemble consisting of pipers and drummers. The term pipes and drums, used by military pipe bands is also common. The most common form of pipe band consists of a section of pipers playing the Great Highland bagpipe, a section of snare drummers (often referred to as 'side drummers'), several tenor drummers and usually one, though occasionally two, bass drummers. The tenor drummers and bass drummer are referred to collectively as the 'bass section' (or in North America as the 'midsection'), and the entire drum section is collectively known as the drum corps. The band follows the direction of the pipe major; when on parade the band may be led by a drum major, who directs the band with a mace. Standard instrumentation for a pipe band involves 6 to 25 pipers, 3 to 10 side drummers, 1 to 6 tenor drummers and 1 bass drummer. Occasionally this instrumentation is augmented to include additional instruments (such as additional percussion instruments or keyboard instruments), but this is typically done only in concert settings. Pipe bands started in Scottish Regiments of the British Army, in the nineteenth century. The tradition then spread to former British colonies such as Canada, Australia, New Zealand, the United States, as well as constituents of the Commonwealth of Nations. In addition, a number of other countries have adopted the tradition, notably in areas with Celtic roots: Ireland (circa 1900), Brittany in Northwestern France (1940s), and the regions of Galicia, Asturias and Cantabria in Northern Spain.
Тарих
Құбырлар тобының тамыры әскери ортаға қатысты, бірақ оның бастауы белгісіз, себебі сол кездегі полктердің тарихи жазбалары құбырларға тікелей назар аудармаған, тек кейбір деректерді қамтиды. Корольдік Шотландия құбырлар оркестрі қауымдастығы әскери құбырлар тобының пайда болуын 1800 жылдардың басына дейін іздейді, сол кезде әскерлерге ұзақ сапарларда қарқынды ұстау және моральдық жағдайды көтеру міндеті жүктелген. Құбырлардың бүкіл әлемге таралуы тікелей британдық колониялық кеңеюмен байланысты. Британ армиясының және шотланд эмигранттарының қызметіндегі құбыршылар мен барабаншылар дәстүрлі музыканы және онымен байланысты мәдениетті әкелді. Құбыршылардың ең ерте заманнан-ақ полктерде қызмет еткені белгілі; «Корольдік шотландтар» полкінде құбыршылар туралы жазбалар 17 ғасырдың басына дейін жетеді. Осы кезеңде, әскерлер құбыршыларды жеке қызметке алды, бірақ көптеген әскерлер де қызмет барысында құбыр тартуды үйренді. Бұл жағдай 1840 жылдарға дейін сақталды, содан кейін королева Викторияның таулық мәдениетке деген құштарлығы Соғыс министрлігінің шешіміне әсер етті, нәтижесінде таулы полктердің әрбір батальонына бес құбыршы және құбырлар оркестрінің жетекшісі бекітілді. Британ армиясы осы күнге дейін осыған ғана қаржы бөледі. Батальонның құбырлар оркестріндегі қосымша құбыршылар батальон офицерлерінің қаражаты есебінен жабдықталды және жабдықталады. Осы кезде құбыршылар барабаншылармен бірге ойнай бастады, бұл 15 ғасырдан бері Швейцарияда бар болған флейта мен барабан оркестрлерінің үлгісі болды. Барабанның өзі әскери құрылымдардың пайда болуымен бірдей көне, ал оның бастапқы мақсаты – ұрыс алаңында тактикалық қимылдарды беру және марш кезінде ырғақты ұстау болды. Бірінші дүниежүзілік соғыс басталған кезде құбырлар тобы Шотландияның ішінде де, сыртында да танымал бейнесіне айналды. Ұлы соғыста көптеген әскери құбыршылар қаза тапты немесе жарақат алды, ал шектеулерде ойнауға тыйым салынғанша ойнауды жалғастырды. Бірақ бұл тыйым әрқашан сақталмады; 1916 жылы ерлік көрсеткені үшін канадалық құбыршы Джеймс Ричардсон Виктория орденімен марапатталды. Құбырлар кейде шайқасқа да ойнап кірді, атап айтқанда Эль-Аламейн, Диппе, Нормандия жағалаулары және Рейн өзенінен өту кезінде. Калгари Хайлендерлері Нормандиядағы 67-ші төбеде алғаш рет шайқасқа кірді, сол кезде рота құбыршылары ойнады; бұл полктің осылай әрекет еткен жалғыз жағдайы болды. Әскери құбыршылар екі Перс шығанағы соғысында да қызмет етті.
The pipe band's origins are in the military, but are obscure as contemporary historical regimental records had no direct interest in piping, giving only hints at details. The Royal Scottish Pipe Band Association maintains that the origin of military pipe bands are traced back to the early 1800s as soldiers tasked with keeping pace and morale on long marches with their respective regiments. The global spread of piping can also be directly attributed with British colonial expansion. Pipers and drummers in the employ of the British Army and Scottish emigrants brought with them traditional music and the culture surrounding the practice. It is known that pipers served in regiments from the earliest times; the Royal Scots have records referring to pipers dating back to the early seventeenth century. During this time, soldiers specially employed as pipers were employed by the officers of the regiments as private pipers, although countless others were certainly trained in piping while serving. This situation continued until the 1840s, when Queen Victoria's enthusiasm for all things Highland was instrumental in the War Office's decision that each battalion of the Highland regiments be allowed five pipers and a pipe major, which continues to be all that the British Army provides funds for to this day. Any additional pipers in the battalion pipe band were and are equipped today by funds from the officers' mess fund of the battalion. By this time, pipers were already playing together with drummers, probably modelling themselves on the fife and drum bands which had existed in Switzerland since the 15th century. Drumming itself is as ancient as the concept of formed military units, and their original purpose on the battlefield was to signal tactical movements and keep cadence on the march. By the time World War I broke out, the pipe band represented a popular image of Scotland, both internally and externally. Military pipers were killed and injured in significant numbers in the Great War, before the practice of playing in the trenches was banned. The ban was often not observed; Canadian piper James Richardson was awarded the Victoria Cross for playing in action in 1916. Pipes have occasionally played into battle, notably at El Alamein, Dieppe, the Normandy beaches, and the crossing of the Rhine. The Calgary Highlanders went into action for the first time at Hill 67 in Normandy with company pipers playing; it was the only time the Regiment did so. Military pipers have also served in both Gulf Wars.
Әскери құбырлар мен барабандар
Құбырлар әуендері әскери дәстүрдің көптен бері қалыптасқан бөлігі, әсіресе Ұлыбританияда және оның бұрынғы колонияларында. Көптеген бірдей стандартты әуендер әскери және азаматтық құбырлар оркестрлерінің репертуарында кездеседі, сондай-ақ музыкалық стиль, тарихи және музыкалық ықпалдар, киім-кешек және мінез-құлық жағынан көптеген ұқсастықтар бар. Британ армиясының оркестрлеріндегі әскери музыканттар, әдетте толық уақытты музыканттар ретінде, соғыс даласында медициналық көмекшілердің екінші рөлін атқаруға міндетті. Алайда, көбінесе шотландтық немесе ирландтық жаяу әскер полкіндегі құбырлар мен барабандардағы сарбаздар толық даярланған жаяу әскерлер болып табылады, олар автомат немесе миномет взводының, шабуыл жасаушы пионерлердің немесе мылтық взводының құрамына кіреді. (Бұл ағылшын немесе Уэльс жаяу әскер полкіндегі барабандар корпусына ұқсас, бірақ олардың сыбызғы мен барабан дәстүрі таулы аймақтың құбырларынан мүлдем бөлек). Сондықтан, музыканттардан басқа, құбырлар мен барабаншылар да білікті жауынгерлер болуы керек. Корольдік армия музыкасына жататын музыканттардан айырмашылығы, құбырлар мен барабаншылар қызмет ететін полкке қарасты және ең алдымен жауынгерлер. Әсіресе, құбыршылар соғыстағы жауынгерлерге күш-қуат сыйлаудың ғасырлар бойы сақталған дәстүрін ұстанып келеді, бұл дәстүр Шотландияның кландық жүйесінде кем дегенде 16 ғасырға дейін тамыр тартады. Әлемнің басқа бөліктерінде әскери құбырлар оркестрлері көбінесе резервтік полктердің құрамына кіреді және өз қатарына азаматтық мүшелерді де тартады. Британ армиясы өз құбырлар мен барабандарын оқыту орталығын, Армияның құбыр музыкасы және таулы барабандар оқу мектебін, Шотландияның Эдинбург қаласында орналастырған. Британ армиясының полкінің құбырлары мен барабандарының құбыршысы немесе барабан майоры болу үшін үміткерлер мектепте бірқатар курстарды сәтті аяқтауы керек.
Pipe bands have long been part of military tradition, most notably in the United Kingdom and its former colonies. Many of the same standard tunes are found in both the military and civilian pipe band repertoires, and many similarities exist in terms of musical style, historical and musical influences, and dress and deportment. Military bandsmen as full time musicians in British Army bands are normally required to take on a secondary role in the battlefield as medics. However, in most cases, soldiers in the pipes and drums in a Scottish or Irish infantry regiment are fully trained infantrymen who constitute a machine gun or mortar platoon, or are Assault Pioneers or as a rifle platoon. (This is similar to corps of drums in an English or Welsh infantry regiment although their tradition of fifes and drums is quite separate from that of the Highland bagpipes). As a result, in addition to being musicians, members of the pipes and drums must also be qualified fighting soldiers. Unlike musicians, who belong to the Royal Corps of Army Music, the pipers and drummers belong to the regiment in which they serve and are combat soldiers first and foremost. Pipers in particular uphold a centuries old tradition of inspiring soldiers in the field and this can be traced back into Scotland's clan system to the 16th century at least. In other parts of the world, military pipe bands are generally part of reserve regiments, and also draw civilian members into their ranks. The British Army runs its own pipes and drums training facility, the Army School of Bagpipe Music and Highland Drumming, in Edinburgh, Scotland. To be qualified as a pipe major or drum major in the pipes and drums of a regiment of the British Army, candidates must successfully pass a series of courses at the school.
Музыка
Құбыр оркестрлері ойнайтын музыка көбінесе шотланд, ирланд және бретон дәстүрлерінен алынған музыкадан тұрады, ол дәстүрлі халық әндері мен билері немесе құбырларға бейімделген танымал музыка түрінде кездеседі. Типикалық құбыр оркестрлерінің формаларына марштар, баяу әуендер, джигтер мен рилдер, сондай-ақ стратспейлер жатады. Соңғы жылдары жаңа формаларға, әсіресе сюита жанрына ерекше назар аударылуда. Құбыр оркестрі үшін жазылған сюитаның көрнекті мысалы – Дон Томпсонның 1987 жылғы «Скайға саяхат» шығармасы. Дәстүрлі құбыр оркестрінде әр аспап тобының музыкадағы өз рөлі болады. Әдетте, құбыршылар мелодиялық және гармониялық материалды орындайды, ал жанындағы барабаншылар ырғақты өзара әрекеттесетін қосымша бөлімді ұсынады. Тенор барабаншылары ырғақтық импульстарды қамтамасыз етеді, ал бас барабаншы ырғақты нығайтып, берік және тұрақты соққы береді.
The music played by pipe bands generally consists of music from the Scottish tradition, the Irish tradition and the Breton tradition, either in the form of traditional folk tunes and dances or popular music that has been adapted for pipes. Examples of typical pipe bands forms include marches, slow airs, jigs and reels, and strathspeys. In recent years there has been a great deal of emphasis placed on new forms, especially the suite. A good example of a suite for pipe band is Don Thompson's composition Journey to Skye (1987). In conventional pipe band music, each section of instruments has a different role in the music. Generally speaking, the pipers deliver the melodic and harmonic material, while the side drummers provide a rhythmically interactive accompaniment part. The tenor drummers provide rhythmic pulses and the bass drummer anchors the rhythms, providing a strong and steady beat.
Құбыр секциясы
Сазгерлер музыканың барлық әуендік материалына жауапты. Жалпы айтқанда, барлық сазгерлер өздерінің әншілерінде бірдей әуенді орындайды, ал олардың дрондары гармониялық қолдау көрсетеді және дыбысты толықтырады. Саздық бөлімде гармония жазылған кезде, ол әдетте екі бөліктен тұрады және көбінесе 2:1 қатынаста ұсынылады (ойнаушылардың үштен екісі әуенде, ал үштен бірі гармониялық бөлікте орындайды). Әншінің шектеулі диапазонынан туындап, гармониялық мүмкіндіктер де шектеулі, бірақ құбырлы оркестрде жақсы жазылған гармония өте тиімді болуы мүмкін. Құбырлы оркестр гармониясы кейде «секундтар» деп аталады, бірақ бұл тек екінші бөлікке қатысты, ал екінші интервалға емес. Шындығында, құбырлы оркестр гармониялық бөлімдерінде секундтық интервалдар тек өтпелі түрде ғана сирек кездеседі. Оның орнына, таза интервалдар, мысалы, таза төртінші және таза бесінші, тіпті көбірек, параллель үшінші және алтыншы интервалдар баса назар аударады. Заманауи аранжировкаларда гармония мен әуеннің бірігуі «қарсы әуен» деп аталады. Қарсы әуен гармониялық бөлікке ұқсас, бірақ оның өзіндік әуендік желісі бар. Қарсы әуен мүлдем басқа тақырыптық көзқарасқа ие болуы мүмкін және әуендік біркелкіліктің ағыны мен атмосферасын күрт өзгерте алады. Бұл техника құбырлы оркестрде салыстырмалы түрде жаңа, және көп жағдайда толық біркелкілікте орындау үшін шеберлік пен уақытты қажет етеді.
The bagpipers are responsible for providing all melodic material in the music. Generally speaking, all of the pipers play a unison melody on their chanters, with their drones providing the harmonic support and filling out the sound. When harmony is written within the pipe section, it is usually a two part harmony, and is usually scored in a 2:1 ratio (with two thirds of the players on the melody and one third of the players on the harmony part). Because of the limited range of the chanter, the harmonic possibilities are somewhat limited, but well written harmony in a pipe band setting can be extremely effective. Pipe band harmony is sometimes referred to as 'seconds', although this simply refers to a second part and not to the interval of a second. In fact, intervals of a second are rarely found in pipe band harmony parts, except in passing. Instead, it is the consonant intervals which are stressed, such as perfect fourths and fifths, and even more commonly, parallel thirds and sixths. In contemporary arrangements, a merge between harmony and melody known as 'counter melody' has been aired. A counter melody is similar to a harmony part, but is distinguished because it has a melodic line of its own. Counter melody can take a completely different thematic approach and can dramatically change the flow and atmosphere of the melodic unison. This technique is relatively new in the pipe band circuit, and in most cases require skill and timing to achieve in full unison.
Барабандар корпусы
Құбырлы оркестрдің барабандар корпусы – биік тау барабандарын ойнайтын барабаншылар бөлімінен және бас бөлімінен тұрады. Құбырлы оркестрлердің алғашқы жылдарында арқанмен керілген барабандар көп қолданылды, бірақ қапшықтың дыбыс биіктігі жоғарылаған сайын барабандар корпусынан ашық әрі жарқын дыбыс талап етілді. Қазіргі құбырлы оркестр барабаншылары өте тығыз, тоқыма кевлар қабықтары бар барабандарда ойнайды, олар максималды кернеуге арналған, нәтижесінде өте айқын және күшті дыбыс шығарады. Бүгінгі барабанның конструкциясының арқасында ойнату өте жеңіл болғандықтан, музыканттар өте күрделі және техникалық жағынан қиын үлгілерді орындай алады. Құбырлы оркестрдің барабандар корпусының міндеті – құбырды берік ырғақ негізімен және импульс сезімімен қолдау, сонымен қатар өзіне тән және қызықты контрапункттік мелодия құру. Барабандар корпусы орындайтын мелодия (немесе «барабан нотасы») көбінесе бастапқы үлгілерге негізделген, және жиі соло, унисон және контрапункттік бөлімдерден тұрады. Көптеген ноталардағы танымал үлгі – жетекші барабаншы фразаны ойнаса, бөлім оған жауап беруі. Бұл техника «секундтар» (кейде «чиптер» немесе «форте») деп аталады. Барабандар корпусы оркестрдің динамикасына да жауапты. Қапшықтың дыбысы тұрақты болғандықтан, барабандар корпусы ойнаудың қарқынын және кез келген уақытта ойнайтын музыканттар санын өзгерту арқылы ансамбльге динамикалық эффект қосады. Құбырлы оркестрлердегі стандартты тәжірибе – құбыр бөлімінің мелодиялардың дәстүрлі немесе стандартты аранжировкаларын, соның ішінде граценоталарды орындауы, ал барабан ноталарын көбінесе оркестрдің жетекші барабаншысы жасайды.
The drum corps of a pipe band consists of a section of drummers playing highland snare drums and the bass section. In the early days of pipe bands, rope tension snare drums were common, but as bagpipe tuning pitches became higher, a brighter tone was demanded from the drum corps. Pipe band drummers now play on drums with very tight, knitted kevlar heads, designed for maximum tension to create a very crisp and strident sound. Since today's drum is so facile as a result of its design, players are often able to execute extremely complicated and technically demanding rudimentary patterns. The pipe band drum corps is responsible for both supporting the piping with a solid rhythmic foundation and sense of pulse, often creating an interesting contrapuntal line unto itself. The line played by the drum corps (referred to as the 'drum score') is usually based on rudimentary patterns and can often be quite involved, with solo, unison and contrapuntal passages throughout. A popular pattern in many scores is for the lead drummer to play a phrase, and the section to play in response. This technique is known as seconds (sometimes referred to as chips, or forte). The drum corps is also responsible for the dynamics of the band. Given that the bagpipes are at a constant volume, it is the drum corps which adds dynamic effect to the ensemble by varying the weight of playing and the number of players playing at any given time. While standard practice in pipe bands is for the pipe section to perform the traditional or standard arrangements of the melodies, including gracenotes, drum scores are very often composed by the lead drummer of the band.
Бас бөлім
Бас секциясы (кейде орта секциясы деп те аталады) тенор домбырашыларынан және бас домбырашыдан тұрады. Олардың міндеті – бүкіл ансамбльге ырғақты қолдау көрсету. Осы тұрғыдан бас секциясы барабандар корпусына уақытты бақылау жауапкершілігін жүктеуге және барабан партияларына көбірек еркіндік беруге мүмкіндік береді. Әдетте, бас барабан тұрақты импульс береді, төменгі соққыда және такттың күшті соққыларында ойнайды, ал тенорлар осы импульсті қолдайды, көбінесе қосымша соққыларды, акценттерді және динамикалық әсерді қосады. Қазіргі заманғы тенор барабандары – құбырлар тобының салыстырмалы түрде жаңа элементі. Бұрынғы құбырлар тобында тенор домбырашылары жиі болғанмен, олар көбінесе "свинг тенорлар" болған, яғни музыканттар өздерінің таяқтарын әсем визуалды эффект үшін қозғаған, бірақ олар көбінесе ойнамайтын. Олар көбінесе безендірілген тенорлар ретінде танымал. Бүгінгі тенор домбырашылары дыбыстық барабандарда ойнайды және қандай дыбыстарды және қашан қолдану керектігін мұқият ойластырады. Дыбыстар құбырларға мелодиялық немесе гармониялық сүйемелдеуді қамтамасыз етуге көмектеседі, барабан корпусы мен құбыр корпусы арасында динамикалық ағын жасайды. Кейбір жағдайларда бес немесе алты тенор домбырашысы қолданылған, түрлі музыкалық жағдайларда қолдануға болатын жеке дыбыстардың кең спектрін ұсынады. Свинг, сондай-ақ безендіру де аталады, біршама өнер формасына айналды, барабаншылар бір уақытта немесе тізбектей ойнап, қозғалады. Тенор барабандары әлі де көбінесе жұмсақ иық белдігінде немесе тізгіште ойнатылады, бірақ иық белдігіндегі тенорлар да кейбір құбырлар тобында қолданылады.
The bass section (also referred to as a midsection) consists of a section of tenor drummers and a bass drummer. Their role is to provide rhythmic support to the entire ensemble. In this respect, the bass section allows the drum corps to delegate their timekeeping responsibilities and allows more freedom in the drum scores. Generally, the bass drum provides a steady pulse, playing on the downbeat and on the strong beats of the bar, and the tenors support that pulse, often adding supporting beats, accents and dynamic interest. Tenor drums in their modern form are a relatively new addition to the pipe band. While pipe bands of the past would often include tenor drummers, they would usually be "swinging tenors", players who would swing their sticks for elaborate visual effect but who would rarely play. They are more known as flourishing tenors. Today's tenor drummers play pitched drums, and careful thought is given as to which pitches to use and at which times. The pitches help provide melodic or harmonic accompaniment to the bagpipes; creating a more dynamic flow between the drum corps and the pipe corps. In some cases, five or six tenor drummers have been used, providing a palette of individual pitches for use in a variety of musical situations. The swinging also known as flourishing has developed somewhat into an art form, with drummers playing and swinging in unison or sequential flows. Tenor drums are also still commonly played on a soft harness, or sling, instead of the typical marching harness used by the snare drums, but shoulder harness tenors are now used by several pipe bands.
Топтық нөмірлері
Бәсекелес топтар ең төменгі қатысушылар санына қатысты талаптарды сақтауға тиіс. Әдетте, бір топта кемінде 6 сыбызғышы, 2 барабаншы және 1 бас барабаншы болуы керек, бірақ бұл сан әртүрлі деңгейлерге байланысты шамалы өзгеруі мүмкін (деңгейлер туралы толық ақпарат төменде).
Competing bands must adhere to minimum numbers requirements. Typically, a band must consist of a minimum of 6 pipers, 2 snare drummers, and 1 bass drummer with numbers varying slightly for different grades (see more on grades below).
Униформа
Құбыр тобының формасы топтан топқа өзгеше болады. Дегенмен, әдеттегі форма гленгарри (бас киім), көйлек, галстук, жилет, жакет, килт, гетры және гилли брогтерінен тұрады. Көптеген құбыр тобы өздерінің шыққан жерін немесе тарихын көрсететін тартан суырып салады. Жақеттер мен жилеттер көбінесе қара түсті болады, ал көйлектер ыңғайлы болу үшін көбінесе қысқа жеңді болады. Әр топтың өзіндік галстугі болады, ол килт тартанымен үйлесімді болуы мүмкін, немесе кейде тек бір түсті болады. Жарыстарда форманың жақсы болуы маңызды; кейбір жарыстарда киім талаптары болады, мысалы, тек белгілі бір жакеттер, галстук міндетті түрде жағадан байланады және т.б. Құбыр тобы шараның ресмилігіне қарай киетін формасын өзгертеді. Өте ресми шараларда жакет кию қажет, ал ресмилігі төмен шараларда жакет киілмейді, тек жилет киіледі. Жартылай ресми шараларда жакет киілмейді, бірақ жилет астына ұзын жеңді көйлек киіледі. Бұл киімнің ресмилігін арттырады, бірақ ыңғайлылығын азайтады. Кейде жилет киілмейді, онда көйлек жеңі ұзын болуы керек. Пайп-мажордың формасы әдетте топтың басқа мүшелерінен ерекшеленеді. Олар кейде қауырсынмен безенілген дәстүрлі жоғары таулық киім киеді.
Pipe band uniforms vary from band to band. However, the typical uniform consists of a glengarry (cap), shirt, tie, waistcoat (vest), jacket, kilt, hose and ghillie brogues. Many pipe bands wear a tartan that may reflect the area the band originated from or the history of the band. Jackets and waistcoats are usually black, and shirts are often short sleeved for comfort. Each band also has its own tie, which can match the kilt tartan, or is sometimes merely a block colour. In competition, appearing smart in uniform is essential; some competitions have dress codes, for instance certain types of jackets only, ties must be knotted at the collar and so on. Pipe bands often vary the uniform worn, depending on the formality of the occasion. Very formal occasions require jackets to be worn, whereas less formal occasions do not, and only the waistcoat is worn. On semi formal occasions, the jacket is not worn, but a long sleeved shirt is worn under the waistcoat. This increases the formality of the outfit, but decreases the comfort. On occasion, no waistcoat is worn, in which case the shirt sleeve must be of long length. Pipe Major uniforms are usually different, to distinguish them from the other members of the band. More traditional highland dress may be worn, sometimes with a feather bonnet.
Жарыс
Жарысқа қатысу – әлемдегі көптеген трубалық топтардың басты назары. Жыл сайын, көбінесе көктемнен күзге дейінгі кезеңде, әлемдік трубалық топтар әртүрлі ареналарда, көбінесе Таулы аймақтар фестивальдерінде бір-бірімен жарысады. Көптеген топтар үшін бұл әдетте тамыздың екінші демалыс күндері өткізілетін Дүниежүзілік трубалық топтар чемпионатында мәресіне жетеді. Көптеген жарысқа қатысатын трубалық топтардың маусымында оннан астам мұндай жарыс болуы мүмкін. Еуропа (әсіресе Ұлыбритания мен Ирландия), Солтүстік Америка, Австралия және Жаңа Зеландияда белсенді жарысқа қатысатын трубалық топтар қауымдастықтары бар, бірақ бүкіл әлемнен жарысқа қатысатын топтар да бар. 1930 жылдан бері, Шотландиялық трубалық топтар қауымдастығы (қазіргі Корольдік шотландтық трубалық топтар қауымдастығы немесе RSPBA) құрылғаннан бастап, тамыз айында Глазгода жыл сайын «The Worlds» деп аталатын Дүниежүзілік трубалық топтар чемпионаты өткізіліп келеді. Жарысқа қатысатын топтар үшін әлем чемпионы атағы аса құнды, ал бұл шара жылдық дайындық, репетиция және жаттығулардың шыңы ретінде қарастырылады. Дәстүр бойынша, Дүниежүзілік чемпионаттың барлығы тамыз айында Глазго Гринде бір күні өткізіліп келді. Алайда, соңғы жылдары жарыс жұма және сенбі күндеріне бөлінді, жұма күні 1-сыныптың финалына іріктеу кезеңі өтті. Әдетте, екі күн бойы бірнеше жүз топ қатысады, олар әлемнің түкпір-түкпірінен келеді. Топтар ерте келсе, көптеген сыныптарда таңертеңгілікте өтетін іріктеу кезеңіне қатысуы керек. Іріктеу кезеңінің соңында үздік топтар кешке екінші турнирде ойнайды, оның нәтижесінде жалпы жеңімпаз анықталады. Жеңімпаз болу үшін 1-сынып топтары екі шарада өнер көрсетуі керек: March, Strathspey & Reel (немесе «сет»/MSR) – үш алдын ала дайындалған пьесадан тұратын шара, және Медли – топ таңдап, арандаған музыкалық үзінділерден тұратын шара. Медли байқауының ережелері өте еркін, тек ең аз және ең көп уақыт шегі (5:30 мен 7 минут аралығында) және орындалуы тиіс әртүрлі өлшемдер, сондай-ақ пьесаның басында орындалатын екі 3-темптік ролл (немесе «шабуыл») талап етіледі. «The Worlds» шарасында өнер көрсетуден басқа, халықаралық жарысқа қатысатын көптеген топтар Шотландияның жаз айларында өтетін шаралар маусымына қатысады. Мұндай шаралар көбінесе Таулы ойындарда өткізіледі, бірақ Шотландия, Ирландия және Солтүстік Ирландиядағы трубалық топтар жарыстары өздігінен жеке шара ретінде өткізілуі мүмкін. Бұл шаралардың сыныпталуы мен ұйымдастырылуы Дүниежүзілік чемпионатқа сәйкес келеді және оларды әдетте басқарушы трубалық топтар қауымдастығы басқарады. Дүниежүзілік трубалық топтар чемпионатынан басқа, RSPBA жыл бойы тағы төрт ірі чемпионат өткізеді: Шотландия, Ұлыбритания, Ұлыбритания және Еуропа чемпионаттары. Атауына қарамастан, бұл шаралар өздері аталған аймақтан келген қатысушылармен ғана шектелмейді және осы аймақтардан тыс топтардың қатысуы жиі кездеседі.
Competition is a primary focus for many pipe bands throughout the world. Every year, mainly in the period from spring to autumn, pipe bands around the world compete against each other at various venues, often at Highland festivals. For many, this usually culminates in the World Pipe Band Championships, held on the 2nd weekend of August. A typical season for many competing pipe bands might include ten or more of these competitions. Europe (especially the UK and Ireland), North America, Australia, and New Zealand have active competitive pipe band communities, but there are competing bands from throughout the world. Since 1930, when the Scottish band association (today known as the Royal Scottish Pipe Band Association or RSPBA) was formed, there has been a World Pipe Band Championship competition, known as 'The Worlds' held annually in Glasgow during August. For competitive bands, the title of World Champion is highly coveted, and this event is seen as the culmination of a year's worth of preparation, rehearsal and practice. Traditionally, the entirety of the World Championships had taken place on one day in August, on Glasgow Green. However, in more recent years, the competition has been spread over Friday and Saturday, with Friday hosting a qualifying event for the Grade 1 final. Typically, several hundred bands attend across the two days, traveling from all over the world. Bands arrive early and, in most grades, are required to perform in a qualifying round which takes place in the morning. The top bands at the end of the qualifying round play in a second event in the afternoon to determine an aggregate winner. To win, Grade One bands must perform in two events, a March, Strathspey & Reel event (known as a "set" or "MSR") which consists of three pre arranged tunes, and a Medley event, which consists of a short selection of music chosen and arranged by the band. The rules for the medley contest are very open, requiring only a minimum and maximum time frame (between 5:30 and 7 minutes) and a minimum of different time signatures that must be played as well as two 3 pace rolls played at the beginning of the tune (also known as an attack). In addition to performing at 'The Worlds', most internationally competitive bands participate in a season of events that are generally held during Scotland's summer months. While events of this type are usually held at Highland Games, band competitions in Scotland, Ireland and Northern Ireland are often large enough to be held as events unto themselves. The grading and organization of these events is generally consistent with the World Championships and the events are typically administered by the governing Pipe Band Association. In addition to the World Pipe Band Championships, the RSPBA also typically hosts four other major championships throughout the year. These are the Scottish, British, UK, and European Pipe Band Championships. Despite their naming, these events are not limited to entrants from the region after which they are named and it is common for bands from outside these regions to enter.
Бәсекеге қабілетті емес құбырлар
Көптеген түтікшілер тобы парадтарда және басқа да қоғамдық шараларда негізгі қызмет ретінде өнер көрсетеді. Мұндай топтар кейде "көшелік топтар" немесе "парадтық топтар" деп аталады. Кейбір әскери оркестрлер де осы санатқа жатады, олар жарыстар мен/немесе концерттердің орнына немесе оларды толықтырып, полк ішіндегі шараларға музыка сүйемелдейді. Соңғы жылдары концерттік өнеркөрсетулерге қызығушылық артып келеді. Мұндай концерттердің таза музыкалық атмосферасы дәстүрлі емес репертуарды зерттеуге мүмкіндік береді және түтікше тарту мен барабан шалу өнерін заманауи форматта көпшілікке таныстырудың тағы бір жолы болып табылады.
Many pipe bands perform in parades and other public events as a primary activity. These bands are sometimes referred to as "street bands" or "parade bands". Some military bands fall into this category as well, playing for regimental functions in lieu of, or supplemented by, competitions and/or concerts. In recent times, concert performances have become increasingly popular. The purely musical nature of these venues enable the exploration of non traditional repertoire, and serves as another means by which piping and drumming can present itself to the public in a modern fashion.
Багдад
Құбырлар тобы жанрын кеңейткен, көбінесе танылмаған түрі – Бретонь мәдени құбылысы болып табылатын багдад. Багдадтар 1930-шы жылдары Бретонь халықтық дәстүрінің кеңінен бұзылуына қарсы тұру үшін құрылған. Қазіргі заманғы багдад бину браз (Бретонь сыбызғысы), бомбарда бөлімі, барабан тобы және топқа қосылғанды тілейтін кез келген қосымша музыкалық аспаптардан тұрады. Көбінесе кларнеттер, мыс аспаптар (әдетте трубалар немесе саксофондар), гитаралар және биниостың басқа түрлері қосылады.
A lesser known type of pipe band that has already expanded the pipe band genre is the bagad, a Breton cultural phenomenon. Bagads began in the thirties to counter the widespread decay of the living Breton folk tradition. A modern day bagad consists of a biniou braz (Breton bagpipes), a bombarde section, a drum corps, and any additional musical instruments the band wishes to add. Common additions are clarinets, brass instruments (often trumpets or saxophones), guitars, and other forms of binious.