«Bugaloos» – 1970-72 ж. NBC арнасында көрсетілген американдық балалар телесериалы. Сид пен Марти Крофттар жасаған, музыкалық топ пен Бенита Бизардың қастандықтары туралы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық балалар телесериалы
American children's television series
"The Bugaloos" – ағайынды Сид және Марти Крофттар өндірген, 1970 жылдан 1972 жылға дейін NBC каналында сенбі күндері таңертең көрсетілген американдық балалар телесериалы. Шоудың қайталама көрсетілімдері 1978 жылдан 1985 жылға дейін "Krofft Superstars" жинағының бөлігі ретінде, тағы алты Krofft сериалымен бірге күн сайын синдикацияланды. Сериалда төрт британдық жасөспірімнен құралған, жәндіктер тақырыбындағы костюмдер киген музыкалық топ бейнеленеді, олар талантсыз Бенита Бизардың зұлымдықтарына үнемі тап болады, осы рөлді комедия актрисасы Марта Рей сомдайды.
The Bugaloos is an American children's television series, produced by brothers Sid and Marty Krofft, that aired on NBC on Saturday mornings from 1970 to 1972. Reruns of the show aired in daily syndication from 1978 to 1985 as part of the "Krofft Superstars" package with six other Krofft series. The show features a musical group composed of four British teenagers in insect themed outfits, constantly beset by the evil machinations of the talent challenged Benita Bizarre, played by comedian Martha Raye.
Негізгі идея
Шоу "Тыныштық орманы" атты фантастикалық әлемде өтеді. Басты кейіпкерлер – "Бугалуз" деген поп-тобын құрған жасөспірім музыканттар. Олардың төртеуі де адам, бірақ оларда мұрттар мен нағыз қанаттары бар. Кейде жапырақ үстінде жел серфінгімен ұшса, көбінесе өз күштерімен ұшады. Жерде Бугалуздерді көбінесе "Бугалу Буги" деп аталатын түрлі-түсті құм көлігінде саяхаттап жүргенін көруге болады. Бұл көлікті шоу үшін арнайы автокөлік жасаушы Джордж Баррис жасаған. Шоуда "Blood, Sweat & Soap" деген басқа да топтар туралы айтылады. Бейбітшілікті және хиппи мәдениетін ұнататын Бугалуздерді қанаттары бар, бірақ ұша алмайтын Бенита Бизарр қуалайды. Ол Бугалуздердің ұшу қабілетіне, жақсы музыка жасай алуына қатты қызығады.
The show takes place in the fantasy setting of Tranquility Forest. The central characters are teenage musicians who've formed a pop band named the Bugaloos. The foursome are human, mostly, although they have antennae and actual wings. While occasionally seen air surfing on leaves, they more usually fly unaided. On the ground, the Bugaloos are sometimes seen traveling around in their "Bugaloo Buggy", a colorful dune buggy custom made for the show by car builder George Barris. Other bands mentioned in the show include Blood, Sweat & Soap. Peace loving and hippie like, the Bugaloos are pursued by the feathered yet flightless Benita Bizarre, who envies the Bugaloos' ability to fly as much as their ability to create good music.
Бугалулар
I. Q. (Джон МакИндо сомдаған) – гитарада ойнап, жетекші вокалмен ән салатын шегіртке. Гармония (Уэйн Ларьеа сомдаған) – клавиатурада ойнап, қосалқы вокалмен ән шырқатын ара. Батылдық (Джон Филпот сомдаған) – барабанда ойнап, қосалқы вокалмен ән шырқатын көбелекше. Joy (Кэролайн Эллис сомдаған) – перкуссияда ойнап, сонымен қатар жетекші және қосалқы вокалдарды орындайтын көбелек.
I. Q. (portrayed by John McIndoe) – A grasshopper who plays the guitar and sings lead vocals. Harmony (portrayed by Wayne Laryea) – A bumblebee who plays the keyboard and sings backup vocals. Courage (portrayed by John Philpott) – A ladybug who plays the drums and sings backup vocals. Joy (portrayed by Caroline Ellis) – A butterfly who plays percussion and also sings lead and backup vocals.
Қарақшылар
Бенита Бизар (Марта Рей сомдаған) – қызғанышпен толы, дағдысы жоқ, көрінісі ұнамайтын, ескі әйел, ол осы серияның басты қарсыласы және қауырсынмен әшекейленген киім киеді. Бенита алып музыкалық жұмыршықта тұрады және оны өзінің қатты, жағымсыз, ызылдаған "музыкасын" тарату үшін пайдаланады. Өте нашар әнші Бенита, "Бугалулар" тобының әуенді әрі көңілді дыбысының танымалдылығына ашуланып, оларға қарсы технологиясын қолданып, оларды жою немесе құлдыққа салу үшін әртүрлі, сәтсіз жоспарлар құрады. Ол жиі Stereo Zapper деп аталатын қуатты ультрадыбыстық қаруды қолданады, ол құрбанын бірнеше секунд ішінде есінен айырады. 2-ші эпизодта ол Джой Бугалудың даусын ұрлайды. 6-шы эпизодта ол I. Q.-ның қанаттарын кесіп тастауға шама келді, өзі ұшуға тырысты. Құдайға шүкір, оның жоспарлары ешқашан қанағаттандырмайды. Рей сол жылы "Г. Р. Пуфнстуф" фильмінде де Босс-Сиқыршы рөлінде ойнады, бұл оның Бенита рөліне ие болуына себеп болды. Funky Rat (Шэрон Бэйрд орындады, Уокер Эдмистон дауыстайды) – Бенитаның немісше акценті бар шофері және бас көмекшісі. Funky Rat костюмі, негізінен, "Пуфнстуф" фильміндегі Босс-Сиқыршының шофері Генрих Сыртқысының рөліне ұқсас. Вуфер және Твитер (Джой Кэмпбелл мен Ван Сноуден орындады, Уокер Эдмистон мен Джоан Гербер дауыстайды) – Бенитаның екі баяу, жалтақ қолбасшылары болып табылатын екі антропоморфты стерео динамиктер.
Benita Bizarre (portrayed by Martha Raye) – A jealous, untalented, unattractive, old crone who is the main antagonist of the series who sports a feathered outfit. Benita lives in a gigantic jukebox and uses it to broadcast her own brand of blaring, obnoxious, unpleasant "music". A dreadful singer, Benita is furious at the popularity of the Bugaloos' more melodic, upbeat sound. Pitting her technology against their nature, she plots elaborate, unsuccessful schemes to either destroy or enslave them, frequently making use of a powerful ultrasonic weapon called the Stereo Zapper which renders its victim unconscious in seconds. In Episode 2, she steals Joy Bugaloo's voice. In Episode 6, she almost succeeds in amputating I. Q. 's wings with the aim of achieving flight herself. Happily, her schemes never cause permanent harm. Raye also appeared the same year in the H. R. Pufnstuf movie as the Boss Witch, which led to her getting the role of Benita. Funky Rat (performed by Sharon Baird, voiced by Walker Edmiston) – Benita's German accented chauffeur and chief flunky. The Funky Rat costume was also used for essentially the same role as Boss Witch's chauffeur Heinrich Rat in Pufnstuf. Woofer and Tweeter (performed by Joy Campbell and Van Snowden, voiced by Walker Edmiston and Joan Gerber) – Two anthropomorphic stereo speakers who are Benita's two bumbling, sycophantic henchmen.
Қосалқы кейіпкерлер
Sparky (Билли Барти орындады, Уокер Эдмистон дауыстады) – Бугалулар қабылдаған шырақ. Nutty Bird (Уокер Эдмистон дауысы) – Бугалуларға және олардан хабарларды мерзімді түрде жеткізетін жергілікті хабаршы. Peter Platter (Уокер Эдмистон дауысы) – Жақын маңдағы Рок-Ситидегі KOOK радиостанциясының ди-джейі. Mike (Джоан Гербер дауыстайды) – Питер Платтердің өткір тілді, сөйлейтін микрофоны. Magico The Magician (Эд Уинн имитациясында Уокер Эдмистон дауысы) – Қоңырау сиқыршы және ең шебер гипнотизер. Gina Lolawattage (Мэй Уэст имитациясында Джоан Гербер дауысы) – #1 жанкүйері Спаркиге ғашық болған шырақ әншісі және актриса. Bluebell Flower (Джоан Гербер дауыстайды) – Бугалуларды алдағы қауіп туралы, мысалы, Бенитаның соңғы жоспарлары туралы ескертетін, олардың "дабыл қағуы" ретінде қызмет ететін алып сөйлейтін гүл. The Grapevine (Джоан Гербер мен Уокер Эдмистон дауысы) – Бугалуларға соңғы жаман жаңалықты жеткізуге Bluebell-ге көмектесетін жүзімдіктегі сөйлейтін жүзімдер тобы (бұл Motown әні "I Heard it Through the Grapevine" бейнелеуі).
Sparky (performed by Billy Barty, voiced by Walker Edmiston) – A firefly whom the Bugaloos took in. Nutty Bird (voiced by Walker Edmiston) – A local messenger who periodically delivers messages to and from the Bugaloos. Peter Platter (voiced by Walker Edmiston) – A DJ for radio station KOOK in nearby Rock City. Mike (voiced by Joan Gerber) – Peter Platters's smart alecky talking microphone. Magico The Magician (voiced by Walker Edmiston impersonating Ed Wynn) – A frog magician and hypnotist extraordinaire. Gina Lolawattage (voiced by Joan Gerber impersonating Mae West) – A firefly singer and actress who becomes smitten with her #1 fan Sparky. Bluebell Flower (voiced by Joan Gerber) – A giant talking flower who alerts the Bugaloos of impending danger, such as Benita's latest schemes, serving as their "alarm bell". The Grapevine (voiced by Joan Gerber and Walker Edmiston) – A bunch of talking grapes on a vine who aid Bluebell in giving the Bugaloos the latest bad news (a visual take on the hit Motown song "I Heard it Through the Grapevine").
Өндіріс және ауаны тарату
The Monkees-тің британдық нұсқасы ретінде танылған The Bugaloos 1970 жылдың көктемінде шоудың төрт басты рөліне 5000-нан астам жас актер мен актрисаны сынақтан өткізді, олардың әрқайсысы би, ән салу және актерлік шеберлігін көрсетуі тиіс болды. Сынаққа келгендердің арасында Элтон Джонның болашақ менеджері Джон Рид және сол жылы арт-рок тобы Genesis-ке қосылған Фил Коллинз болды. Рид пен Коллинз "I. Q." рөліне үміткер болған үш финалисттің екеуі еді, бұл рөл шотланд музыканты Джон МакИндоға берілді. "Егер сол жігіттердің біреуі менің орнымда оны алғанда, рок-н-ролл тарихы басқаша болуы мүмкін еді", - деп әзілдеді МакИндо кейінірек. "Оларды кездестіргенде: "Балалар, сіздер сол рөлді алмағаныңызға шүкір" деймін". Шоу Лос-Анджелесте, Калифорнияда түсірілді. Сериалдың он жеті эпизоды түсірілді. H. R. Pufnstuf (1969) сериалы сияқты, The Bugaloos та NBC телеарнасында бір маусым ғана (1970–1971) көрсетілді, ал келесі жылы (1971–1972) қайта көрсетілді. Бірінші маусымның түсірілімінен кейін Кроффттар екінші маусымды түсіруге тырысты және Columbia Pictures компаниясымен фильм туралы келісімге келді. Алайда, актерлермен байланыс нашар болғандықтан, олар желтоқсанда Кроффттардың қарсылығына қарамастан, Ұлыбританияға оралды. Осының салдарынан, екінші маусымға мүмкіндік тумай қалды, сонымен қатар Columbia Pictures компаниясы банкротқа ұшырағандықтан фильм туралы жоспарлар да тоқтатылды. Шоуда британдық актерлер ойнағанымен, ол Ұлыбританияда кеңінен көрсетілмеді. Мысалы, Yorkshire Television және Tyne Tees Television телеарналары сериалды 1971 жылдың соңынан 1972 жылдың басына дейін сенбі күндері түскі астан кейін көрсетті. The Bugaloos сол кездегідей, ересектерге арналған күлкі трегімен жабдықталды, бірақ Кроффттар бастапқыда оған қарсы болды. Сид Крофт: "Біз оған қарсы едік, бірақ Си Роуз – ситкомдарда болғандықтан – шоу жиналғанда балалар қашан күлу керектігін білмейтінін сезінді". Марти Крофт: "Шындығында, өкінішті, бірақ оларға қызықты болғанда айту керек. Күлкі трегі (Си) дұрыс айтты. Бұл қажет болды, өйткені біз әрқашан шынайы күлкіні, шынайы көрерменді іздедік. Комедияда, егер күлкі трегіңіз болмаса, сіз қиын жағдайға түсесіз, өйткені күлкі трегін естімесеңіз, ол қызықты емес. Көрермендер (үйде) осы бағдарламаны осылай қабылдады". 2006 жылы DVD-дегі түсіндіру жолында сериал жұлдыздары Кэролайн Эллис және Джон Филпот күлкі трегін талқылады. "Мен американдық консервіленген күлкіні ұнатпайтынмын, өйткені кейде ол тым көп болады", - деді Эллис. Алайда ол, ол "жағдайды жасауға" көмектесетінін қосты. Филпот британдық әріптестерінен айырмашылығы, сол кездегі АҚШ көрермендері күлкіні естіуге үйренгенін айтты: "Менің ойымша, сіз консервіленген күлкімен бірге күлуге шақырылсаңыз, шынымен көбірек күлесіз".
Touted as the British version of The Monkees, The Bugaloos attracted more than 5,000 young actors and actresses to audition in spring 1970 for the show's four lead roles, each having to demonstrate aptitude in dance, singing and acting. Among those auditioning were Elton John's future manager John Reid and Phil Collins, who joined the art rock band Genesis later that year. Reid and Collins were two of the three finalists for the role of "I. Q." given to Scottish musician John McIndoe. "If one of those guys had gotten it instead of me, rock 'n' roll history might have changed," McIndoe later joked. "Whenever I see them, I say, 'Hey guys, you were lucky you didn't get the part'." The show was taped in Los Angeles, California. Seventeen episodes of the series were produced. Like its predecessor, H. R. Pufnstuf (1969), The Bugaloos ran for only one season (1970–1971) on NBC, with reruns airing the following year (1971–1972). Following production of the first season, the Kroffts tried shooting for a second season and also had a movie deal in the works with Columbia Pictures. However, miscommunication with the actors resulted in their returning to the UK that December against the Kroffts' wishes. As a result, a potential second season was ultimately scrapped, along with plans for a movie which was shelved due to the bankruptcy of Columbia Pictures. Although the show featured British actors, it was not widely screened in the U. K for example Yorkshire Television and Tyne Tees Television transmitted the series at lunchtime on Saturdays from late 1971 to early 1972. The Bugaloos was fitted with an adult laugh track, as was common practice at the time — the inclusion of which the Kroffts were initially against. Sid Krofft commented "We were sort of against that, but Si Rose — being in sitcoms — he felt that when the show was put together that the children would not know when to laugh." Marty Krofft added "the bottom line — it's sad — you gotta tell them when it's funny. And the laugh track, (Si) was right. It was necessary, as much as we were always looking to have a real laugh track, a real audience. In comedies, if you don't have them (laugh track), you're in big trouble, because if you don't hear a laugh track, it's not funny. And that's the way the audience (at home) was programmed to view these shows." When discussing the show's production techniques for the DVD commentary track in 2006, series stars Caroline Ellis and John Philpott addressed the laugh track. "I was never one for the American canned laughter, because sometimes it's too much," said Ellis. She added, however, that it does help in creating "the atmosphere for the reaction." Philpott added that, unlike their UK counterparts, US viewing audiences at the time had become accustomed to hearing laughter, saying, "I think you find yourself genuinely laughing more if you are prompted to laugh along with the canned laughter."
Музыка
Шоудың музыкалық директоры Хэл Йёрглер болды, ол шоудың көптеген әндерін жазды және 1970 жылы шыққан "Bugaloos" альбомын өндірді. Атау әнінің сөзін Норман Гимбел жазды, ал музыкасын Чарльз Фокс жазды. Гимбел мен Фокс сонымен қатар "Killing Me Softly with His Song" әнінің авторлары еді. 2017 жылғы Comic Con-да Nickelodeon арнасы үшін түсірілген пилоттық бөлімнің трейлерін, жаңа сериядан Лиза Симмстің Беннита Бизарр рөліндегі кадрларымен бірге жариялады. Алайда, 2018 жылдың мамыр айында радиодағы Марти Крофтпен болған сұхбатта Марти пилоттық бөлім Nickelodeon арнасынан қабылданбағанын және жойылғанын мәлімдеді. Олар пилоттық бөлімді қайта түсіріп жатыр екенін және Рэнди Джексонның музыкалық мәселелермен айналысатынын айтты.
The show's music director was Hal Yoergler, who also wrote many of the show's songs and produced the Bugaloos album released in 1970. The title song's lyrics were written by Norman Gimbel, and its music was composed by Charles Fox. Gimbel and Fox were also the songwriters of "Killing Me Softly with His Song" At 2017's Comic Con, they released a teaser trailer of the pilot produced for Nickelodeon with clips of the new series with Lise Simms as Benita Bizarre. However, during a May 2018 radio interview with creator Marty Krofft, Marty revealed that the pilot was not picked up by Nickelodeon and was scrapped. He said they were reshooting the pilot and that Randy Jackson will be involved with the music.
Танымал мәдениетте
Бугалу - 2000 жылғы «Стивтің даосы» фильміндегі екі басты кейіпкер Сид (Гриер Гудман) мен Декс (Донал Лог) бір-бірімен жақындасып, балалық шақтағы Джози мен Пуссикэтс мектепке баратын қораптарында екеуінің де Бугалу стикерлері болғанын білгенде ортақ естелік ретінде табады. The Bugaloos тобының «Senses of Our World» әні Chemical Brothers тобының «The Darkness That You Fear» шығармасында үлгі ретінде қолданылған.
The Bugaloos are the binding childhood memory that the two main protagonists in the 2000 film The Tao of Steve discover as they begin to bond, as Syd (Greer Goodman) and Dex (Donal Logue) find out that they both had Bugaloos stickers on their respective childhood Josie and the Pussycats lunchboxes. The Bugaloos' song "Senses of Our World" was sampled by the Chemical Brothers in their track "The Darkness That You Fear".