Дэнни Лопес: Америкалық боксшының өмірі мен мансабы

Кіріспе

Американдық боксшы Дэнни Лопес (6 шілде 1952 жылы туған) – американдық бұрынғы кәсіби боксшы, 1976 жылдың қарашасынан 1980 жылдың ақпанына дейін WBC қауырсын салмағы бойынша әлем чемпионы атанды. Оның лақап аты – Кішкентай Қызыл. Өте күшті соққысымен танымал, 2003 жылы "The Ring" журналы Лопесті "100 ең үздік соққышы" тізімінде 26-шы орынға қойды. 2010 жылы Лопес Халықаралық бокс даңқы залына енгізілді.

Өмірбаян

Лопес өзін Американың түпкілікті, мексикалық және еуропалық американдық тегінен екенін айтты. Ол бір асырап алу отбасынан екіншісіне ауысып отырды, және Юта штатының Форт-Дюшейн қаласындағы Уинта және Орай үнді резервациясынан кейін, ол Оңтүстік Калифорнияда өз үйін тапты. Ол әкесінің Солтүстік Калифорниядан шыққан Миссиялық үндіс екенін, анасының әжесінің үштен төрт бөлігі уте тайпасынан екенін және анасының әкесінің жартылай ирландтық екенін мәлімдеді. Ол сонымен қатар жеңіл салмақтағы талапкер Эрни Лопездің ағасы. Ол Бонни Лопеске үйленген және үш ұлы бар: Бронсон, Джереми және Дилан.

Кәсіби мансабы

Лопес 1971 жылдың 27 мамырында кәсіби бокспен айналыса бастады, Лос-Анджелесте Стив Флахолены бір раундта нокаутқа жіберді. Ол алғашқы 21 жекпе-жегін нокаутпен жеңіп, ең ұзақ нокаутпен жеңіс тізіміне енді. Осы кезеңде оның барлық жекпе-жектерінен басқа біреуі Лос-Анджелесте өтті, бұл оның аймақтағы танымалдылығына ықпал етті. 21 жекпе-жектің ішінде Лос-Анджелестен тыс жерде өткен жалғыз жекпе-жек Гонолулуда болды, онда ол Үшивакамару Хараданы үш раундта нокаутпен жеңді. 1974 жылдың 17 қаңтарында Гензо Куросава Лопеспен толық раундқа дейін жетуге бірінші болып қол жеткізді, Лопес он раундтық шешіммен жеңіске жетті. Бір айдан кейін Мексиканың Мехикали қаласында өткен жекпе-жек оның шетелдегі алғашқы жекпе-жегі болды. Ол Мемо Родригесті тоғыз раундта нокаутпен жеңді. Лос-Анджелестегі жанкүйерлер Лопес пен дамып келе жатқан тағы бір Лос-Анджелес боксшысы Боби Чаконды рингте кездесуге асықты. Жекпе-жек 24 мамырда өтті, және Лопес тоғызыншы раундта нокаутқа ұшырады. Келесі жекпе-жегінде ол тағы да тоғызыншы раундта нокаутпен жеңілді, бұл жолы Шиг Фуруямаға. 1975 жылы Октавио Гомеске жеңілгеннен кейін Лопес сәтті өте бастады, екі раундта Чучо Кастильоны нокаутпен жеңіп, бастама берді. Тағы екі жеңіске жеткен соң, ол Рубен Оливареске қарсы шықты, оны жеті раундта нокаутпен жеңді, алғашқы раундта нокауттан кейін өзін жинап алды. 1976 жылы ол Шон О'Грейдиді төрт, Гомезді үш, ал Арт Хафиді жеті раундта нокаутпен жеңді. Соңында WBC рейтингінде бірінші орынға ие болған ол Ганаға барып, әлемнің қауырсын салмақтағы чемпионы Дэвид Котейге қарсы сынға түсті, көрермендер саны 100 000-нан асты. Лопес 6 қарашада 15 раунд бойы Котейді жеңіп, әлем чемпионы атанды. Ганадағы барлық байланыс жүйелері үзілгендіктен, Лопес жақсы жаңалықты отбасына жеткізе алмады; олар бір аптадан кейін әуежайда оны күтіп алғанда ғана оның әлем чемпионы болғанын білді. 1977 жылы Лопес үш жекпе-жекте жеңіске жетіп, Жозе Торреске қарсы жетінші раундта нокаутпен жеңіске жетті. Ол мен Котей 1978 жылдың 15 ақпанында реванш өткізді, осы кезде Леон Спинкс Мұхаммед Алиді ауыр салмақтағы әлем чемпионы титулынан айырды. Лопес Котейді реванштың алтыншы раундында нокаутқа жіберді, содан кейін ол Хосе ДеПаулаға қарсы алтыншы раундта нокаутпен жеңіп, титулын сақтап қалды, ал Хуан Малваресті (Али титулды Спинкстен қайта алған кездегі картада) екі раундта нокаутпен жеңді, алғашқы раундта нокауттан кейін өзін жинап алды. 21 қазанда ол Фел Клементемен жекпе-жек өткізді, оған қарсы Италияда төрт раундтық дисквалификациямен әлем чемпионы атағын сақтады. 1978 жылдың соңында әлемнің кіші қауырсын салмақтағы чемпионы Уилфредо Гомеске қарсы "супер жекпе-жек" туралы көп әңгіме болды, бірақ жекпе-жек ешқашан өтпеді. 1979 жылдың 10 наурызындағы Солт-Лейк-Ситидегі испандық Роберто Кастаньонға қарсы жекпе-жегі оның туған штатында әлем чемпионы атағын тұңғыш рет қорғағаны ғана емес, сонымен қатар ол өзінің туған штатында кәсіби боксшы ретінде алғаш рет жекпе-жек өткізді. Ол екі раундта нокаутпен жеңіске жетті. 1979 жылдың 17 маусымында Сан-Антониода Лопес Майк Айяланы 15-раундтағы нокаутпен жеңіп, жетінші рет WBC қауырсын салмақтағы титулын сақтады; қызықты жекпе-жек Ring Magazine журналымен 1979 жылғы жылдың жекпе-жегі деп танылды. Лопес сол жылы тағы бір рет Жозе Кабаны үш раундта нокауттап, чемпиондық атағын қорғады. Лопестің әлем чемпионы ретіндегі билігі 1980 жылдың 2 ақпанында Финикстегі Аризона ардагерлерінің мемориалдық аренасында аяқталды. Сол күні ол Сальвадор Санческе қарсы шықты, ал 13-раундта нокаутпен жеңілді. 21 маусымда Лас-Вегаста реванш өтті, бұл жолы Лопес 14-раундта нокаутқа ұшырады. Ол сол жекпе-жектен кейін зейнетке шыққанын мәлімдеді. 1985 жылы ол қайта оралу туралы ойласты, бірақ 40 жасқа толғанда 1992 жылға дейін кейінге шегерді. Ол сол жекпе-жекте ТКО арқылы жеңіліп қалды. Оның 42 жеңісі мен 6 жеңілісі болды, оның 39 жеңісі нокаутпен тіркелді. 2010 жылдың маусым айында Лопес және тағы 12 боксшы Халықаралық бокс даңқы залына енгізілді.

Lopez began boxing professionally on May 27, 1971, knocking out Steve Flajole in one round at Los Angeles. He won his first 21 fights in a row by knockout, in one of the longest knockout win streaks ever. During that streak, all but one of his fights were in Los Angeles, a fact which could be credited for his popularity in the area. The only one of those 21 fights to be held outside Los Angeles took place in Honolulu, where he beat Ushiwakamaru Harada by knockout in three. On January 17, 1974, Genzo Kurosawa became the first person to go the distance with Lopez, Lopez winning by a ten round decision. His next fight, a month later, in Mexicali, Mexico, was his first fight abroad. He beat Memo Rodriguez by a knockout in nine rounds. People in Los Angeles were eager to see Lopez and another up and coming Los Angeleno, Bobby Chacon, square off inside a ring. The fight took place on May 24, and Lopez was knocked out in the ninth round in a thrilling fight. In his next fight of note, he lost once again by a knockout in round nine, this time to Shig Furuyama. After losing to Octavio Gómez to begin 1975, Lopez went on a roll, beginning with a knockout of Chucho Castillo in two rounds. Two more wins, and he was faced with Rubén Olivares, whom he beat by a knockout in seven rounds, after recovering from a first round knockdown himself. In 1976, he beat Sean O'Grady by knockout in four, Gómez by knockout in three and Art Hafey by knockout in seven. Finally ranked number one by the WBC, he travelled to Ghana to challenge world Featherweight champion David Kotei in front of an estimated crowd of more than 100,000 Kotei partisans. Lopez became world champion by outpointing Kotei over 15 rounds on November 6. Due to all communication systems having been cut down in Ghana, Lopez could not get his message through to his family; they only learned he was World Champion when they picked him up at the airport one week later. Lopez won three fights in 1977, retaining the title once, against José Torres by a knockout in round seven. He and Kotei had a rematch on February 15 of 1978, as part of the undercard where Leon Spinks dethroned Muhammad Ali of the world Heavyweight title. Lopez knocked Kotei out in round six of their rematch, and then he retained the title against Jose DePaula by knockout in round six, and Juan Malvares (on the undercard where Ali regained the title from Spinks) by knockout in two, after recovering from a first round knockdown himself. On October 21, he had a fight with Fel Clemente, against whom he retained the world title with a four round disqualification in Italy. By the end of 1978, there was much talk of a "super fight" against world Jr. Featherweight champion Wilfredo Gómez, but the bout never materialized. His fight on March 10 of 1979 against Spain's Roberto Castañón in Salt Lake City, not only marked the first time he defended his world title in his home state, but the first time he fought in his home state as a professional period. He retained the crown with a two round knockout. On June 17, 1979, at San Antonio, Lopez defeated Mike Ayala with a thrilling 15th round knockout and retained his WBC Featherweight title for the seventh time; the exciting bout would be recognized by Ring Magazine as its Fight of the Year for 1979. Lopez went on to defend the title once more that year, knocking out Jose Caba in three rounds. Lopez's reign as world champion came to an end on February 2, 1980, at the Arizona Veterans Memorial Coliseum in Phoenix. He met Salvador Sánchez that day, and he lost by knockout in round 13 in a one sided affair. A rematch was fought on June 21, in Las Vegas, and that time around, Lopez was knocked out in the 14th round. He announced his retirement after that fight. In 1985, he talked about a comeback, but decided to delay until 1992, when he was 40 years old. He lost that bout via TKO. His record was 42 wins and 6 losses, with 39 wins by knockout. In June 2010, Lopez and 12 other boxing personalities were inducted in the International Boxing Hall of Fame.

Кәсіби бокс жазбасы

Жоқ, жоқ. (No) НәтижеТізімдегі нөміріОппонентТүріРаунды, уақытыКүніОрныЕскертулер48Жаңылды42–6Хорхе РодригесKO2 (10), 27 ақпан, 1992Жаңылды42–5Сальвадор СанчесTKO14 (15), 21 маусым, 1980Жаңылды42–4Сальвадор СанчесTKO13 (15), 2 ақпан, 1980Жеңіс42–3Хосе КабаTKO3 (15), 25 қыркүйек, 1979Жеңіс41–3Майк АялаKO15 (15), 17 маусым, 1979Жеңіс40–3Роберто КастаньонKO2 (15), 10 наурыз, 1979Жеңіс39–3Фелисиано КлементеDQ4 (15), 21 қазан, 1978Жеңіс38–3Хуан Доминго МальваресKO2 (15), 15 қыркүйек, 1978Жеңіс37–3Хосе де ПаулаTKO6 (15), 23 сәуір, 1978Жеңіс36–3Давид КотейTKO6 (15), 15 ақпан, 1978Жеңіс35–3Хосе ТорресRTD7 (15), 13 қыркүйек, 1977Жеңіс34–3Хорхе АльтамираноKO6 (10), 28 тамыз, 1977Жеңіс33–3Хосе ОливаресKO2 (10), 29 шілде, 1977Жеңіс32–3Давид КотейUD156 қараша, 1976Жеңіс31–3Арт ХафейTKO7 (12), 6 тамыз, 1976Жеңіс30–3Октавио ГомесKO3 (10), 28 сәуір, 1976Жеңіс29–3Шон О’ГрейдиRTD4 (10), 25 ақпан, 1976Жеңіс28–3Рубен ОливаресKO7 (10), 4 желтоқсан, 1975Жеңіс27–3Антонио НаваTKO6 (10), 13 қыркүйек, 1975Жеңіс26–3Рауль КрусKO6 (10), 26 шілде, 1975Жеңіс25–3Чучо КастильоTKO2 (10), 24 сәуір, 1975Жаңылды24–3Октавио ГомесUD1018 қаңтар, 1975Жаңылды24–2Шиг ФукуямаRTD8 (10), 19 қыркүйек, 1974Жеңіс24–1Масанао ТойошимаKO3 (10), 8 тамыз, 1974Жаңылды23–1Бобби ЧаконTKO9 (12), 24 мамыр, 1974Жеңіс23–0Мемо РодригесTKO10 (10), 3 ақпан, 1974Жеңіс22–0Гензо КуросаваUD1017 қаңтар, 1974Жеңіс21–0Гойо ВаргасKO1 (10), 27 қыркүйек, 1973Жеңіс20–0Ушивакамару ХарадаRTD2 (10), 31 шілде, 1973Жеңіс19–0Хуан ОрдонесKO4 (10), 21 маусым, 1973Жеңіс18–0Сесар ОрдонесRTD6 (10), 10 мамыр, 1973Жеңіс17–0Кенжи ЭндоTKO2 (10), 17 наурыз, 1973Жеңіс16–0Хорхе КарраскоKO1 (10), 8 ақпан, 1973Жеңіс15–0Хорхе РейесKO7 (10), 19 қазан, 1972Жеңіс14–0Ёшинобу ГотоRTD8 (10), 27 шілде, 1972Жеңіс13–0Бенни РодригесKO1 (10), 20 шілде, 1972Жеңіс12–0Хосе Луис ВальдовиносTKO4 (10), 11 мамыр, 1972Жеңіс11–0Артуро ПинедаKO4 (10), 9 наурыз, 1972Жеңіс10–0Рафаэль ЛопесKO2 (10), 18 ақпан, 1972Жеңіс9–0Хосе Мануэль ОрантесKO2 (10), 20 қаңтар, 1972Жеңіс8–0Маргарито РиосKO1 (6), 18 қараша, 1971Жеңіс7–0Фрэнки ГранадосKO2 (6), 14 қазан, 1971Жеңіс6–0Рафаэль ЛопесTKO5 (8), 16 қыркүйек, 1971Жеңіс5–0Модесто ОртисKO4 (6), 12 тамыз, 1971Жеңіс4–0Хосе Луис ЭстрадаKO3 (6), 29 шілде, 1971Жеңіс3–0Мауро ОливаресKO1 (6), 8 шілде, 1971Жеңіс2–0Филиберто КастроKO1 (6), 17 маусым, 1971Жеңіс1–0Стив ФлажольKO1 (6), 27 мамыр, 1971

No. (Number)ResultRecordOpponentTypeRound, timeDateLocationNotes48Loss42–6Jorge RodriguezKO2 (10), Feb 27, 199247Loss42–5Salvador SánchezTKO14 (15), Jun 21, 198046Loss42–4Salvador SánchezTKO13 (15), Feb 2, 198045Win42–3Jose CabaTKO3 (15), Sep 25, 197944Win41–3Mike AyalaKO15 (15), Jun 17, 197943Win40–3Roberto CastañónKO2 (15), Mar 10, 197942Win39–3Fel ClementeDQ4 (15), Oct 21, 197841Win38–3Juan Domingo MalvarezKO2 (15), Sep 15, 197840Win37–3Jose de PaulaTKO6 (15), Apr 23, 197839Win36–3David KoteiTKO6 (15), Feb 15, 197838Win35–3José TorresRTD7 (15), Sep 13, 197737Win34–3Jorge AltamiranoKO6 (10)Aug 28, 197736Win33–3Jose OlivaresKO2 (10)Jul 29, 197735Win32–3David KoteiUD15Nov 6, 197634Win31–3Art HafeyTKO7 (12), Aug 6, 197633Win30–3 Octavio GomezKO3 (10), Apr 28, 197632Win29–3Sean O'GradyRTD4 (10), Feb 25, 197631Win28–3Rubén OlivaresKO7 (10), Dec 4, 197530Win27–3Antonio NavaTKO6 (10), Sep 13, 197529Win26–3Raul CruzKO6 (10), Jul 26, 197528Win25–3Chucho CastilloTKO2 (10), Apr 24, 197527Loss24–3Octavio GomezUD10Jan 18, 197526Loss24–2Shig FukuyamaRTD8 (10), Sep 19, 197425Win24–1Masanao ToyoshimaKO3 (10), Aug 8, 197424Loss23–1Bobby ChaconTKO9 (12), May 24, 197423Win23–0Memo RodriguezTKO10 (10)Feb 3, 197422Win22–0Genzo KurosawaUD10Jan 17, 197421Win21–0Goyo VargasKO1 (10), Sep 27, 197320Win20–0Ushiwakamaru HaradaRTD2 (10), Jul 31, 197319Win19–0Juan OrdonezKO4 (10), Jun 21, 197318Win18–0Cesar OrdonezRTD6 (10), May 10, 197317Win17–0Kenji EndoTKO2 (10), Mar 17, 197316Win16–0Jorge CarrascoKO1 (10), Feb 8, 197315Win15–0Jorge ReyesKO7 (10), Oct 19, 197214Win14–0Yoshinobu GotoRTD8 (10), Jul 27, 197213Win13–0Benny RodriguezKO1 (10), Jul 20, 197212Win12–0Jose Luis ValdovinosTKO4 (10)May 11, 197211Win11–0Arturo PinedaKO4 (10), Mar 9, 197210Win10–0Rafael LopezKO2 (10)Feb 18, 19729Win9–0Jose Manuel OrantesKO2 (10)Jan 20, 19728Win8–0Margarito RiosKO1 (6)Nov 18, 19717Win7–0Frankie GranadosKO2 (6)Oct 14, 19716Win6–0Rafael LopezTKO5 (8)Sep 16, 19715Win5–0Modesto OrtizKO4 (6)Aug 12, 19714Win4–0Jose Luis EstradaKO3 (6), Jul 29, 19713Win3–0Mauro OlivaresKO1 (6)Jul 8, 19712Win2–0Filiberto CastroKO1 (6)Jun 17, 19711Win1–0Steve FlajoleKO1 (6)May 27, 1971

Бокстан кейінгі өмір

Соңғы жекпе-жегінен кейін Лопес көптеген құрмет көрсетулерге ие болды және автограф беру ісімен айналысты. Ол Юта штатына тұрақты түрде оралды, кейін Лос-Анджелеске көшіп, құрылысшы болып жұмыс істеді. Қазір ол Калифорния штатының Чино Хиллс қаласында тұрады.