Рене Маклин: Американдық джаз саксофонисінің өмірі мен шығармашылығы

Кіріспе

Американдық джаз музыканты

Рене Маклин (1946 жылдың 16 желтоқсанында туған) – Нью-Йорк қаласынан шыққан хард-боп саксофонист және флейтист. Әкесі, альт-саксофоншы Джеки Маклиннен альт-саксофон мен сабақ алғанға дейін ол гитарада ойнауды бастаған.

Өмірбаян

Маклин 1970-ші жылдардың ортасында Вуди Шоу және Луис Хейзбен бірге квинтетте ойнады, ал 1978 жылы Хью Масекеламен гастрольдік сапарда болды. Кейін Нью-Йорк музыкалық колледжінде және Массачусетс штатының Амхерст университетінде музыканы оқыды. 1986 жылы Маклин Жапонияда тұрып, дәстүрлі жапон музыкасын, өнерін және мәдениетін зерттеу, орындау және оқыту мақсатында Жапония-АҚШ достық комиссиясы мен Ұлттық өнер қорынан «Шығармашыл суретші» стипендиясын алды. Ол көптеген жазбаларды жасады және АҚШ мен Оңтүстік Африкада музыканы оқыту саласында мол тәжірибе жинақтады. Нью-Йорк қаласында дүниеге келген Рене Маклин – көп аспапты орындайтын музыкант (альто, тенор, сопрано саксофондар, флейталар, ней, шакухачи), композитор, топ жетекшісі, педагог және продюсер. Ол тоғыз жасында әкесі, альто саксофонисті және педагог Джеки Маклиннің тәрбиесі мен жетекшілігімен музыкалық білімін бастады. Рене 1960-шы жылдардың ортасында Джеки Маклиннің тобымен сахнада дебют жасады және өз тобын құрып жетектеді. Рене Маклиннің топ жетекшісі және продюсер ретіндегі дебюті 1963 жылы, 16 жасында басталды. Рене Маклин өгей әкесімен, сондай-ақ «Джаз өнер қоғамымен», Джулиан Юл, Рит Тейлор, Джеки Маклин және Кенни Дорхам басшылығымен «HARYOU ACT» мәдени бағдарламасымен, Кларк Терридің жастар тобымен, «Jazz Mobile» және кейін Нью-Йорк музыкалық колледжінде (Нью-Йорк университеті) және Массачусетс университетінде оқуын жалғастырды. Ол сонымен қатар Сонни Ролинс, Фрэнк Фостер, Джордж Коулман, Кенни Дорхам, Джеки Байард, Барри Харрис және Хьюберт Лоуз сияқты жеке оқытушылармен сабақ алды. Рене Black Musical дәстүрінің музыканттарымен, соның ішінде Джеки Маклин, Dizzy Gillespie Big Band, Lionel Hampton All Stars, Tito Puente Orchestra, Horace Silver, Вуди Шоу, доктор Билл Тейлор, Баба Олатунжи, Хью Масекела, Мириам Макеба, Эбби Линкольн, Декстер Гордон, Джеймс Муди, Юсеф Латиф, Жако Пасториус, Джерри Гонзалесдің «Forte Apache Band» тобы, Хамза Эль Дин және белгілі ақын-активист Амири Баракамен (Лерой Джонс) бірлесіп, жетекші музыкант ретінде және дирижер ретінде өнер көрсетті. Маклин АҚШ-та және Кариб бассейнінде (Куба қоса алғанда), Оңтүстік Америкада, Еуропада, Ливанда, Жапонияда, Индонезияда, Оңтүстік Африкада, Лесотода, Ботсванада, Свазилендте, Намибияда, Мозамбикте, Зимбабведе, Мадагаскарда және Маврикийде көптеген университеттерде және мәдени бағдарламаларда өнер көрсетті. 1970 жылдан 1973 жылға дейін ол Нью-Йорк штатының N.A.C.C. Melrose Community Center тобының жетекшісі болды. 1984-1985 жылдары Рене Хартфорд университетінің Харт мектебінің афроамерикандық музыка кафедрасында «Резидент» болды. 1985 жылдан бері Маклин Оңтүстік Африкада тұрып, өнер көрсетіп, музыка дәстүрлерін оқытып, зерттеумен айналысады. Mmabana мәдени орталығының консультанты ретінде ол орталықтың музыка бағдарламасы мен оқу жоспарының негізін қалады, кейіннен 1987 жылдан 1990 жылға дейін музыка бағдарламасын басқарды. 1991-1992 жылдары ол New School Jazz бағдарламасының шақырылған мүшесі болды. 1994-1998 жылдары Кейптаун университетінде джаз зерттеулерінен лекция оқыды. Маклин Хартфорд университетінің Харт мектебіндегі Джеки Маклин институтының афроамерикандық музыка профессоры. Сонымен қатар, ол Коннектикут штатының Хартфорд қаласындағы «Суретшілер ұжымының» музыкалық «шебері» болып табылады. Ол бірнеше Ұлттық өнер қоры гранттары мен стипендиялық сыйлықтардың иегері болды, соның ішінде Жапония-АҚШ достық комиссиясының және Ұлттық өнер қорының беделді «Шығармашыл суретші» стипендиясын алды, бұл оған Жапонияда тұрып, дәстүрлі жапон музыка мәдениетін зерттеуге, орындауға және оқытуға мүмкіндік берді. Ол сонымен қатар Индонезияның Бали аймағында музыкалық дәстүрлерді зерттеуге және өнер көрсетуге уақыт жұмсады. Рене Маклин африкалық америкалықтардың бай дәстүрінен және әлемдік музыканың әртүрлі жанрларынан, әсіресе Шығыс және Африка дәстүрлерінен шабыт алады. Ол өзінің музыкасын «әлеуметтік-саяси және мәдени шекаралардан асып түсетін, әмбебап тіл» деп сипаттайды.

McLean played in the mid 1970s in a quintet with Woody Shaw and Louis Hayes and toured with Hugh Masekela in 1978. He later studied music at New York College of Music and the University of Massachusetts Amherst. McLean received the Creative Artist Fellowship by the Japan U. S. Friendship Commission and the National Endowment for the Arts in 1986 to reside in Japan to research traditional Japanese music, arts and culture, and to perform and teach. He has recorded extensively and also has thorough experience as a music educator in the United States and South Africa. Born in New York City, René McLean, multi reed instrumentalist (alto, tenor, soprano saxophones, flutes, ney, shakuhachi), composer, band leader, educator, and producer, began his musical training at the age of nine under the tutelage and guidance of his father, alto saxophonist and educator Jackie McLean. René made his debut with Jackie McLean's band in the mid 1960s and led his own bands. René McLean's debut as a band leader and producer began at the age of 16 in 1963. René McLean continued his studies with his stepfather as well as with the Jazz Arts Society, HARYOU ACT Cultural Program under Julian Yule, Rheet Taylor, Jackie McLean and Kenny Dorham; the Clark Terry Youth Band, Jazz Mobile and later at the New York College of Music (New York University) and the University of Massachusetts. In addition he studied privately with instructors including Sonny Rollins, Frank Foster, George Coleman, Kenny Dorham, Jackie Byard, Barry Harris and Hubert Laws. René has performed and recorded as a leader and featured sideman with musicians of the Black Musical tradition, including Jackie McLean, the Dizzy Gillespie Big Band, Lionel Hampton All Stars, Tito Puente Orchestra, Horace Silver, Woody Shaw, Dr. Bill Taylor, Baba Olatunji, Hugh Masekela, Miriam Makeba, Abbey Lincoln, Dexter Gordon, James Moody, Yusef Lateef, Jaco Pastorius, Jerry Gonzales' Forte Apache Band, Hamza El Din, and in collaboration with premier poet activist Amiri Baraka (Leroi Jones). McLean has performed, conducted workshops and lectured at numerous universities and cultural programs in the U. S. and Caribbean (including Cuba), as well as in South America, Europe, Lebanon, Japan, Indonesia, South Africa, Lesotho, Botswana, Swaziland, Namibia, Mozambique, Zimbabwe, Madagascar and Mauritius. From 1970 to 1973, he was bandmaster for the N. Y. State N. A. C. C. Melrose Community Center in the South Bronx. From 1984 85 René was Artist in Residence at the University of Hartford's the Hartt School, Department of African American Music. Since 1985 McLean has been living in South Africa, where he has been performing, teaching and researching musical traditions. As consultant to the Mmabana Cultural Center he developed the foundation for the Center's music program and curriculum, subsequently heading the music program from 1987 to 1990. From 1991 to 1992 he was a visiting member of the New School Jazz program. From 1994 to 1998 McLean was a Lecturer in Jazz Studies at the University of Cape Town. McLean is Professor of African American music on the faculty of the Jackie McLean Institute at the Hartt School, University of Hartford. He is also the Master Artist in Residence of Music at the Artists Collective in Hartford, Conn. He has been the recipient of several National Endowment for the Arts grants and fellowship awards, including the prestigious Creative Artist Fellowship by the Japan U. S. Friendship Commission and the National Endowment for the Arts to reside in Japan to research traditional Japanese music culture, and to perform and teach. He has also spent time researching musical traditions and performing in Bali, Indonesia. René McLean draws inspiration and insight from the rich diversity of the African American tradition and various world music genres, with particular emphasis on Eastern and African traditions. He defines his music as "transcending socio political and cultural boundaries it's a universal language."