Уильям Фроули: Американдық актер өмірі мен мансабы
William Frawley
Уильям Фроули (1887-1966) – американ актері, «Жұмақтың сүйіктісі» сериалындағы Фред Мерц рөлімен танымал. Вадевильде басталып, «Менің үш ұлым» фильмінде де ойнады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уильям Клемент Фроули (1887–1966) – американдық актер.
American actor (1887–1966)
Уильям Клемент Фроули (26 ақпан, 1887 – 3 наурыз, 1966) – американдық вадевиль артисі және актер, ең көп танылғаны «Менің сүйікті Люсиім» ситкомындағы үй иесі Фред Мерц рөлімен. Фроули сонымен қатар «Менің үш ұлым» ситкомының алғашқы бес маусымында «Баб» О’Кейси және «34-ші көшедегі керемет» фильмінде Хон. Генри Х. Харпердің (Джин Локхарт) саяси кеңесшісі рөлін ойнады. Фроули 1914 жылы әйелі Эдна Луиза Броэдтпен бірге вадевильде карьерасын бастады. Олардың «Фроули және Луиза» комедиялық дуэті 1927 жылы ажырасқанға дейін жалғасты. Ол Бродвейде бірнеше рет өнер көрсетті. 1916 жылы Paramount Studios компаниясымен келісімшарт жасап, келесі 35 жылда 100-ден астам фильмде түсті.
William Clement Frawley (February 26, 1887 – March 3, 1966) was an American Vaudevillian and actor best known for playing landlord Fred Mertz in the sitcom I Love Lucy. Frawley also played "Bub" O'Casey during the first five seasons of the sitcom My Three Sons and the political advisor to the Hon. Henry X. Harper (Gene Lockhart) in the film Miracle on 34th Street. Frawley began his career in Vaudeville in 1914 with his wife, Edna Louise Broedt. Their comedy act, "Frawley and Louise", continued until their divorce in 1927. He performed on Broadway multiple times. In 1916, he signed with Paramount Studios and appeared in more than 100 films over the next 35 years.
Ерте өмір
Фроули Айова штатының Берлингтон қаласында Майкл А. Фроули (1857–1907) мен Мэри Э. (Брейди) Фроули (1859–1921) отбасының төрт баласының екіншісі болып дүниеге келді. Ол католик мектептерінде оқыды және Сент-Пол католик шіркеуінің хорында ән шырқады. Өсіп келе жатып, Берлингтон опера үйіндегі жергілікті театрлық қойылымдарда шағын рөлдерді ойнады, сондай-ақ әуесқойлардың өнер көрсетулеріне қатысты, бірақ анасы, дінге берілген әйел болғандықтан, мұндай іс-әрекеттерге қарсы болды. Жұмысынан қанағаттанбаған ол кәсіби артист болу армандады. Ағасы Полмен (1889–1973) бірге водевильдік қойылым құрды, бірақ алты айдан кейін анасы Полға Айоваға қайтуын бұйырды. Осы уақытта Уильям "Вадувиль агенттігіндегі қызық оқиғалар" деген сценарий жазып, оны 500 доллардан астамға сатты. Сценарий жазудағы алғашқы табысынан кейін Фроули батысқа көшіп, Денверде кафеде әнші болып жұмысқа орналасты және пианист Франц Ратпен бірікті. Екеуі жақын арада "Адам, пианино және жаңғақ" атты қойылымымен Сан-Францискоға көшіп кетті. Вадевильдік мансабында Фроули "My Mammy", "My Melancholy Baby" және "Carolina in the Morning" әндерін таныстырып, олардың танымалдылығын арттырды. Көп жылдар өткен соң, 1958 жылы ол өзінің ескі сахналық әндерінен таңдама жасап, "Билл Фроули ескі әндерді орындайды" атты LP-ге жазды.
Frawley was born in Burlington, Iowa, the second son in a family of four children to Michael A. Frawley (1857–1907) and Mary E. (Brady) Frawley (1859–1921). He attended Catholic schools and sang in the choir at St. Paul's Catholic Church. As he got older, he played small roles in local theater productions at the Burlington Opera House, and performed in amateur shows, though his mother, a highly religious woman, discouraged such activities. Unfulfilled in his job, he dreamed of becoming a professional entertainer. He formed a vaudeville act with his brother Paul (1889–1973), but six months later, their mother told Paul to return to Iowa. Meanwhile, William wrote a script titled Fun in a Vaudeville Agency, and sold it for over $500. After his initial success as a scriptwriter, Frawley decided to move to the West, settling in Denver, where he was hired as a singer at a café and teamed with pianist Franz Rath. The duo soon moved to San Francisco with their act, "A Man, a Piano, and a Nut". During his vaudeville career, Frawley introduced and helped popularize the songs "My Mammy", "My Melancholy Baby", and "Carolina in the Morning". Many years later, in 1958, he recorded a selection of his old stage songs on an LP, Bill Frawley Sings the Old Ones.
Ерте мансап
Фроули Бродвей театрында өнер көрсете бастады. Оның алғашқы осындай шоуы 1925 жылы «Мерри, Мерри» атты музыкалық комедия болды. Фроули өзінің алғашқы драмалық рөлін 1932 жылы Бен Хехт пен Чарльз Макартурдың «Жыйырмасыншы ғасыр» туындысының алғашқы қойылымында баспасөз агенті Оуэн О’Мэлли рөлінде ойнады. 1933 жылға дейін ол әртүрлі сахналарда драмалық актер болып жұмыс істеді. 1916 жылы Фроули екі қысқа метражды үнсіз фильмде түсті. Кейін ол тағы үш фильмде ойнады, бірақ 1933 жылға дейін кинодағы мансабын дамытуға шешім қабылдамады, ол бірнеше қысқа комедиялық фильмдерде және «Айшық пен кәмпиттер» (Universal Studios, 1933) мюзиклінде ойнады. Фроули Лос-Анджелеске көшіп, Paramount Pictures компаниясымен жеті жылдық келісімшартқа қол қойды. Ол сипатты актер ретінде көп жұмыс істеп, комедияларда, драмаларда, мюзиклдерде, вестерндерде және махаббат туралы фильмдерде рөлдер ойнады. Ол «34-ші көшедегі ғажайып» (1947) фильмінде судья Харпердің (Джин Локхарт) саяси кеңесшісі рөлінде ойнады, ол өзінің клиентіне Санта-Клаус жоқ деп шешім қабылдаса, қандай саяси салдарлар болатынын егжей-тегжейлі түсіндірді. Әрбір эпизодтан бұрын Фроули актерлердің барлығымен сценарийді оқып, содан кейін тек өзінің сөздері жазылған парақтарды алып, қалған сценарийді тек өзінің рөлін жақсырақ түсіну үшін тастап кететін. «I Love Lucy» 1951 жылдың 15 қазанында CBS телеарнасында көрсетіліп, үлкен сәттілікке ие болды. Сериал алты жыл бойы жарты сағаттық эпизодтардан тұрады, кейін 1957 жылдан 1960 жылға дейін бір сағаттық арнайы бағдарламаларға айналды, олар «Люсиль Болл және Дези Арназ шоуы» (кейін «Люси-Дези комедия сағаты») деп аталды. Вивиан Вэнс Фроулидің экрандағы әйелі Этель Мерц рөлін ойнады. Екі актер де жақсы жұмыс істесе де, бір-бірін ұнатпады. Көптеген адамдар олардың өзара жеккөрушілігінің себебін Ванстың өзінен 22 жыл үлкен еркектің әйелі болуына наразылығы деп санайды. Фроули Ванстың шағымданып айтқанын естіп, ренжіді және оны ешқашан кешірмеді. «Ол Канзастан шыққан ең жақсы қыздардың бірі», - деді ол бірде, «бірақ оның сол жаққа қайта оралғанын қалайтын едім». Нью-Йорк Янкисі бейсбол командасының жанкүйері болған Фроули «I Love Lucy» келісімшартында Янкилер Дүниежүзілік серияда ойнаған кезде жұмыс істемейтінін жаздырған. Сол кезде Янкилер 1954 және 1959 жылдардан басқа барлық Дүниежүзілік серияларда ойнады. Осы себепті ол шоудың екі эпизодында түспеді. Шоудағы жұмысы үшін Фроули бес рет (1953–1957) комедиялық сериалдағы үздік қосалқы актер номинациясын алды. 1957 жылы «I Love Lucy» аяқталғаннан кейін Балл мен Арназ Фроули мен Вэнске Desilu Studios үшін өздерінің Фред пен Этельге арналған спин-офф сериалдарын жасау мүмкіндігін ұсынды. Фроули оған деген жеккөрушілігіне қарамастан, пайдалы мүмкіндік деп санап, ұсынысты қабылдады. Ванс Фроулимен қайтадан жұмыс істегісі келмегендіктен және Этель мен Фред Рикардосыз сәтті бола алмайтынын сезінгендіктен, бас тартты.
Frawley began performing in Broadway theater. His first such show was the musical comedy, Merry, Merry in 1925. Frawley had his first dramatic role in 1932, playing press agent Owen O'Malley in the original production of Ben Hecht and Charles MacArthur's Twentieth Century. He continued to be a dramatic actor at various venues until 1933. In 1916, Frawley appeared in two short subject silent films. He subsequently performed in three more, but did not decide to develop a cinematic career until 1933, when he appeared in some short comedy films and the feature musical Moonlight and Pretzels (Universal Studios, 1933). Frawley moved to Los Angeles, where he signed a seven year contract with Paramount Pictures. Finding much work as a character actor, Frawley had roles in comedies, dramas, musicals, Westerns, and romances. He appeared in Miracle on 34th Street (1947) as Judge Harper's (Gene Lockhart) political adviser, who warns his client in great detail of the dire political consequences if he rules that there is no Santa Claus. Before each episode, Frawley would read the script with the rest of the cast, then would take out the sheets with only his lines and discard the rest of the script to study only his part. I Love Lucy debuted October 15, 1951, on CBS, and was a huge success. The series was broadcast for six years as half hour episodes, later changing to hour long specials from 1957 to 1960 titled The Lucille Ball Desi Arnaz Show (later retitled The Lucy Desi Comedy Hour). Vivian Vance played Ethel Mertz, Frawley's on screen wife. Although the two actors worked well together, they greatly disliked each other. Most attribute their mutual hatred to Vance's vocal resentment of having to play wife to a man 22 years her senior. Frawley reportedly overheard Vance complaining; he took offense and never forgave her. "She's one of the finest girls to come out of Kansas", he once observed, "But I often wish she'd go back there." An avid New York Yankees baseball fan, Frawley had it written into his I Love Lucy contract that he did not have to work during the World Series if the Yankees were playing. The Yankees were in every World Series during that time except for 1954 and 1959. He did not appear in two episodes of the show as a result. For his work on the show, Frawley was Emmy nominated five consecutive times (1953–1957) for Outstanding Supporting Actor in a comedy series. In 1957, at the end of I Love Lucy, Ball and Arnaz gave Frawley and Vance the opportunity to have their own Fred and Ethel spin off series for Desilu Studios. Despite his animosity towards her, Frawley saw a lucrative opportunity and accepted. Vance declined, having no desire to work with Frawley again and also feeling that Ethel and Fred would be unsuccessful without the Ricardos.
Үш ұлым
Фроули кейіннен ABC (кейін CBS) комедиялық сериалы «My Three Sons» актерлік құрамына қосылды, онда ол әжесі мен үй шаруашылығын жүргізуші Майкл Фрэнсис (кейде, мысалы, "What's Cooking?" эпизодында, Уильям Фрэнсис) рөлін, содан кейін 1960 жылдан бастап «Баб» О’Кейси рөлін ойнады. Фред МакМюррейдің қатысуымен түсірілген сериал жесір әкесінің үш ұлын тәрбиелеуі туралы айтады. Фроули «My Three Sons» сериалында қолданылған реттіліксіз түсіру әдісіне үйренісе алмағанын айтады, себебі ол жылдар бойы «I Love Lucy» сериалын реттілікпен түсірген. Әр маусым Фред МакМюррейдің екі қарқынды түсіру блогында барлық көріністерін түсіруі үшін жоспарланған, ол түсіріс алаңында барлығы 65 жұмыс күнін өткізді; ал Фроули және басқа актерлер МакМюррейдің түсірілімде болмаған қалған уақытында жұмыс істеді.
Frawley next joined the cast of the ABC (later CBS) situation comedy My Three Sons, playing live in grandfather and housekeeper Michael Francis (sometimes, as in "What's Cooking? ", William Francis), then "Bub" O'Casey beginning in 1960. Featuring Fred MacMurray, the series was about a widower raising his three sons. Frawley reportedly never felt comfortable with the out of sequence filming method used for My Three Sons after doing I Love Lucy in sequence for years. Each season was arranged so that main actor Fred MacMurray could film all of his scenes during two separate intensive blocks of filming for a total of 65 working days on the set; Frawley and the other actors worked around the absent MacMurray for the remainder of the year's production schedule.
Жеке өмір
1914 жылы Фроули вадевиль актрисасы Эдна Луиза Блодтке үйленді. Олар «Фроули мен Луиза» атты қойылымды жасап, оны елдің барлық аймақтарында орындады. Олардың өнері «жеңіл комедия, ән салу, билеу және әңгімелеу» деп сипатталды. Жұбайлар 1921 жылы ажырасып, кейін 1927 жылы ресми түрде ажырасты. Олардың балалары болмады. Оның інісі Пол Фроули (1889–1973) да Бродвейде актер болған, бірақ кинода сирек түскен. Фроулидің мінезі тікпай және қиын болғаны үшін танымал, бұл оның ішімдікке құмарлығынан туындаған болуы мүмкін. 1928 жылы ол «Бол менің балам» бродвейлік шоуынан актер Клифтон Уэббтің мұрнына соққы бергені үшін шығарылды. Ол бұл әнді бұрын 1958 жылы «Люси Деси комедия сағатында» «Люси Сан-Вэллиге барады» атты эпизодта Фред Мерц рөлінде теледидарда орындаған. Фроулидің камера алдындағы соңғы рөлі 1965 жылғы 25 қазанда Люсиль Боллдың екінші телекомедиясы «Люси шоудағы» «Люси мен графшаның жылқы қонағы» атты эпизодында болды. Фроули ат жаттықтырушы рөлін ойнайды, ал Люси: «Білесіз бе, ол маған бұрын танысқан бір адамды еске салады» дейді. (Ол кезде «Люси шоудан» эпизодтық түсірілімдер үшін ғана қайтып келген Вивиан Вэнс бұл эпизодта қатыспады.) Фроули Голливуд бульварымен серуендеп бара жатып жүрек талмасынан қайтыс болды, 1966 жылғы 3 наурызда, 79 жасқа толып, одан бес күн өткен соң. Оның қайтысы туралы естіген Дези Арназ барлық арнайы басылымдарда «Buenas noches, amigo» деген сөздермен толық беттік жарнама жариялады. Арназ, Фред МакМеррей және «Менің үш ұлым» атты телесериалдың продюсері Дон Федерсон оның жерлеу рәсіміне қатысты. Люсиль Болл: «Мен ең жақын достарымның біреуін жоғалттым, ал шоу-бизнес – барлық уақыттағы ең ұлы кейіпкерлердің біреуін жоғалтты. Біз оны білгендер мен жақсы көргендер оны қатты сағынатын боламыз» деді.
In 1914, Frawley married fellow vaudevillian Edna Louise Bloedt. They developed an act, "Frawley and Louise", which they performed all across the country. Their act was described as "light comedy, with singing, dancing, and patter." The couple separated in 1921 (later divorcing in 1927). They had no children. His brother Paul Frawley (1889–1973) also was an actor on Broadway with relatively few appearances in motion pictures. Frawley had a reputation for being cantankerous and difficult, likely exacerbated by a drinking problem. In 1928, he was fired from the Broadway show That's My Baby for punching actor Clifton Webb in the nose. He had performed that song previously on television, as Fred Mertz, in the 1958 episode "Lucy Goes to Sun Valley" on the Lucy Desi Comedy Hour. Frawley's final on camera performance was on October 25, 1965, with a brief cameo appearance in Lucille Ball's second television sitcom, The Lucy Show, in the episode "Lucy and the Countess Have a Horse Guest". Frawley plays a horse trainer and Lucy comments: "You know, he reminds me of someone I used to know." (Vivian Vance, who by then had left The Lucy Show except for an occasional guest appearance, does not appear in the episode.) Frawley suffered a fatal heart attack while walking on Hollywood Boulevard and died on March 3, 1966, five days after his 79th birthday. Upon learning of his death, Desi Arnaz immediately took out a full page ad in all the trade papers, with the words: "Buenas noches, amigo." Arnaz, Fred MacMurray, and My Three Sons executive producer Don Fedderson were pallbearers at his funeral. Lucille Ball said: "I've lost one of my dearest friends and show business has lost one of the greatest character actors of all time. Those of us who knew him and loved him will miss him."
Мұра
Уильям Фроули Лос-Анджелестің Миссия Хиллс ауданындағы Сан-Фернандо Миссиясы зиратында жерленген. Ол кино саласындағы жетістіктері үшін 1960 жылдың 8 ақпанында 6322 Голливуд бульвары мекенжайындағы Голливудтың Даңқ аллеясында жұлдызбен марапатталды. Ол сонымен қатар Нью-Йорк штатының Джеймстаун қаласындағы Люсиль Балл және Дези Арназ орталығында еске алынған, онда "I Love Lucy" телесериалының бір эпизодынан алынған "Хиппити Хоппити" (бақа) костюмі де сақтаулы. Фроули мен Вивиан Вэнс екеуі де 2012 жылдың наурыз айында Телевизия академиясының Даңқ залына енгізілді. Дези Арназ Фроулиді "I Love Lucy" телесериалында Фред Мерц рөліне қалай шақырғаны туралы әңгіме "I Love Lucy: Ситкомға жол тартқанда болған қызық оқиға" атты сахналық комедияда айтылады. Грегг Оппенхаймердің (I Love Lucy телесериалының авторы, продюсері және бас жазушысы Джесс Оппенхаймердің ұлы) қойған пьесасы бүкіл елге тарату үшін тікелей эфирде жазылып, онлайн режимде таратылды. Сара Дрю Люсиль Балл рөлін, ал Оскар Нуньес Дези Арназ рөлін сомдады. BBC Radio 4 2020 жылдың тамызында Ұлыбританияда пьесаның сериалдық нұсқасын "Lucy Loves Desi: Ситкомға жол тартқанда болған қызық оқиға" деген атпен эфирге шығарды, онда Стейси Кич Фроулиді, Энн Хеч Люсиль Баллді, ал Уилмер Вальдеррама Дези Арназды бейнеледі. Фроулиді Джон Уилер "Lucy & Desi: Before the Laughter" телефильмінде ойнады. Отыз жыл өткен соң, ол 2021 жылы түсірілген "Being the Ricardos" фильмінде J. K. Симмонс сомдады, ол осы рөлі үшін "Оскар" сыйлығына ұсынылды.
William Frawley is buried in the San Fernando Mission Cemetery in Mission Hills, Los Angeles. For his achievements in the field of motion pictures, he was awarded a star on the Hollywood Walk of Fame, at 6322 Hollywood Blvd, on February 8, 1960. He is memorialized, as well, in the Lucille Ball Desi Arnaz Center in Jamestown, New York, which also contains his "Hippity Hoppity" (frog) costume from an episode of I Love Lucy. Both Frawley and Vivian Vance were inducted into the Television Academy Hall of Fame in March 2012. The story of how Desi Arnaz hired Frawley to play Fred Mertz in I Love Lucy is told in I Love Lucy: A Funny Thing Happened on the Way to the Sitcom, a stage comedy that had its world premiere in Los Angeles on July, 12, 2018. The play, from Gregg Oppenheimer (son of I Love Lucy creator producer head writer Jess Oppenheimer), was recorded in front of a live audience for nationwide public radio broadcast and online distribution, and starred Sarah Drew as Lucille Ball and Oscar Nunez as Desi Arnaz. BBC Radio 4 broadcast a serialized version of the play in the UK in August 2020, as Lucy Loves Desi: A Funny Thing Happened on the Way to the Sitcom, in which Stacy Keach portrayed Frawley, Anne Heche played Lucille Ball, and Wilmer Valderrama played Desi Arnaz. Frawley was portrayed by John Wheeler in the television movie Lucy & Desi: Before the Laughter. Thirty years later he was portrayed in the 2021 film Being the Ricardos by J. K. Simmons, who received an Academy Award nomination for his role.