Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Англияда City Technology College (CTC) – 11-18 жас аралығындағы оқушыларға арналған, ғылым, технология және математика салаларындағы біліктілігімен ерекшеленетін қалалық мектеп. Оқу үшін ақы төленбейді және олар жергілікті биліктің бақылауынан тәуелсіз, Білім беру министрлігінің тікелей қадағалауында болады. Капиталдық шығындардың бес бөлігінің бірін жеке кәсіпкерлер жабады, сондай-ақ олар ғимараттардың иесі немесе жалға алушысы болып табылады. Капиталдық шығындардың қалған бөлігі мен барлық операциялық шығындарды Министрлік төлейді.
In England, a City Technology College (CTC) is an urban all ability specialist school for students aged 11 to 18 specialising in science, technology and mathematics. They charge no fees and are independent of local authority control, being overseen directly by the Department for Education. One fifth of the capital costs are met by private business sponsors, who also own or lease the buildings. The rest of the capital costs, and all running costs, are met by the Department.
Сипаттама
CTC-лер жарғысы мен басқарушы кеңесі бар шектеулі серіктестіктер ретінде жұмыс істейді. Оқу-әдістемелік орталықтар білім беру жөніндегі мемлекеттік хатшы мен мектепті құруға және басқаруға жауапты тұлға арасында жасалған келісім-шарт бойынша басқарылады. Бұл келісімге мектептің білім беру қызметіне қатысты ережелер (мысалы, оқу бағдарламасы және қабылдау саясаты) енгізіледі. Бұл шарттар екі тарап арасында келісіледі және мектеп мемлекеттік хатшыдан мемлекеттік қаржыландыру алғысы келсе, орындалуы тиіс. Бұл қаржыландыру күрделі шығындардың көп бөлігін және барлық операциялық шығындарды қамтиды, алайда күрделі шығындардың бес бөлігінің бірі жеке бизнес демеушілерімен, ғимараттардың иелерімен немесе жалға алушыларымен өтеледі. CTC-лер ұлттық оқу бағдарламасын оқытады, бірақ технология, ғылым және математика сияқты технологияға негізделген пәндерге маманданған. Басқа мектептер сияқты, олар Білім беру стандарттары жөніндегі басқарма тарапынан үнемі тексеріледі. Сондай-ақ, CTC-лер бизнес және өнеркәсіппен тығыз байланыс орнатады (көбінесе олардың демеушілері арқылы), және олардың басқарушылары көбінесе колледжді қолдаған немесе қолдап жатқан жергілікті немесе ұлттық кәсіпорындардың директорлары болып табылады. Бағдарлама ұзақ мерзімді перспективада сәтті болды, барлық CTC-лер жоғары академиялық нәтижелерге ие мықты мекемелер деп есептеледі. Бұл жоспарлар мектеп министрі Боб Даннның идеясы болды, ол білім беру және ғылым жөніндегі мемлекеттік хатшы Кит Джозефті британдық мамандандырылған мектептерді енгізуге итермеледі, мақсаты білім беру жүйесінде мамандануды және ата-аналардың таңдауын арттыру болды. Егер осы мектептер енгізілсе, олар «технология плюс мектептері» деп аталатын болар еді, бұл технологияға арналған мамандандырылған мектептер, жеке сектор демеушілерінен қосымша қаржыландыру алатын еді. Бизнес көшбасшылары Тэтчерге жастардың жұмыссыздығының себебі мектептер оқушыларына қажетті дағдыларды үйретпейтіндігін түсіндірді. Олар Тейлормен бірге Боб Даннның ұсынған технология плюс мектептеріне ұқсас жүз орта мектеп құруды ұсынды. Бұл қалалық, ішкі қалалық технологиялық және техникалық білім беру бойынша мамандандырылған мектептер болар еді, олар орталық үкіметтен тікелей гранттар арқылы қаржыландырылар еді және жергілікті биліктің бақылауынан тәуелсіз, жеке сектор демеушілерінің инвестицияларымен ішінара басқарылар еді. Тейлор бұл мектептер жұмыс күшіне қажетті бизнес біліктілігіне деген сұранысты қанағаттандыра алады деп ойлады және сол кездегі мұғалімдердің жетіспеушілігімен күресу үшін осы мектептерде мұғалімдерді даярлаудың жаңа жүйесін ұсынды. 1986 жылдың 21 мамырында білім беру және ғылым жөніндегі жаңа мемлекеттік хатшы Кеннет Бейкер тағайындалды. Техникалық білім беруді және жалпы технологияны қолдаған Бейкер ақпараттық технология мектептері тұжырымдамасына қызығушылық танытты. Білім беру министрі лауазымында Бейкер білім беру жүйесінде цифрлық оқыту мен есептеуді жақсартуды және осы мақсатқа жету үшін есептеу және ақпараттық технология мектептерін енгізуді қалады. Сонымен қатар, жалпы технология мектептері оқушыларға жұмысқа орналасу үшін қажетті дағдыларды беруі керек еді, бұл бірнеше ай бұрын Сирил Тейлор мен оның бизнес көшбасшылары ұсынған ұсыныстарды қолдады. Қаңтардағы кездесуде ұсынылған, қалалық технология колледждері немесе жай ғана CTC-лер саясаты Бейкер тағайындалғаннан кейін бес айдың ішінде әзірленді. Бұл Боб Данн ұсынған технология плюс мектептері сияқты басқа техникалық мектептер туралы талқылауларға әсер етті, олар бір уақытта жүрді. CTC-лер сияқты, Даннның технология плюс мектептері де технологияға арналған қала ішіндегі мамандандырылған мектептер болар еді, олар жергілікті биліктен тәуелсіз болып, өнеркәсіп демеушілеріне қатысатын еді. Бейкер мен Данн басқа алты маңызды тұлғаның көмегімен CTC саясатын әзірлеуде бірлесіп жұмыс істеді. Олар Крис Паттен, Сирил Тейлор, Джордж Уолден, Вирджиния Боттомли, Алистер Берт және Тони Керпел болды, олардың барлығы Бейкердің және оның білім беру және ғылым департаментіндегі алдыңғысы Кит Джозефтің министрлері немесе кеңесшілері болды.
CTCs operate as limited companies with articles of association and a board of governors. A CTC is governed through an operating agreement made between the Secretary of State for Education and whoever is responsible for establishing and running the school. This agreement includes the regulations for the school's educational provision (e. g. its curriculum and admissions policy). These are negotiated between the two parties and must be enforced by the school should it wish to receive government funding from the Secretary of State. This funding covers most capital costs and all running costs, although one fifth of capital costs are instead met by private business sponsors, who also own or lease the buildings. CTCs teach the National Curriculum, but specialise in mainly technology based subjects such as technology, science and mathematics. Like maintained schools, they are regularly inspected by the Office for Standards in Education. CTCs also forge close links with businesses and industry (mainly through their sponsors), and often their governors are directors of local or national businesses that are supporting or have supported the colleges. The programme has been successful in the long term with all the CTCs being considered strong establishments with consistently high academic results. These plans were the brainchild of Schools Minister Bob Dunn, who had been pushing the Secretary of State for Education and Science Keith Joseph to introduce British magnet schools, with the ultimate aim of encouraging specialisation and increased parental choice in the education system. These schools, if introduced, would be known as technology plus schools, specialist schools for technology with extra funding from private sector sponsors. The twenty business leaders explained to Thatcher that the cause of youth unemployment was schools teaching the wrong skills to their pupils. They recommended, with Taylor, the creation of a hundred secondary schools similar to Bob Dunn's proposed technology plus schools to deal with this issue. They would be urban inner city specialist schools for technological and technical education, funded by the central government via direct grant legislation and independent of local authority control, instead being partially controlled by private sector sponsors investing into them. Taylor thought that these schools could meet the growing demands for business qualifications in the workforce and also proposed a new provision for teacher training in these schools to combat the ongoing teacher shortage at the time. A new Secretary of State for Education and Science, Kenneth Baker, was appointed on 21 May 1986. An advocate of technical education and technology in general, Baker was drawn towards the concept of schools for information technology, Now in his position as Education Secretary, Baker wished to further improve digital learning and computing in the education system, and wanted to introduce schools for computing and information technology as a way to do so. In addition, schools for general technology were expected to give pupils the correct skills for employment, which supported the recommendations made some months prior by Cyril Taylor and his business leaders. The policy for the schools proposed in January's meeting, dubbed City Technology Colleges or simply CTCs, was developed in the five months following Baker's appointment. This was influenced from talks surrounding other proposed technical schools, namely the technology plus schools proposed by Bob Dunn, which occurred at the same time. Like CTCs, Dunn's technology plus schools would be inner city specialist schools for technology with independence from their local authorities with some involvement from industry sponsors. Baker and Dunn worked together to develop the CTC policy, with the help of six other main individuals. They were Chris Patten, Cyril Taylor, George Walden, Virginia Bottomley, Alistair Burt and Tony Kerpel, all of whom served as ministers or advisers to Baker and his predecessor at the Department for Education and Science, Keith Joseph.