Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Реймонд – АҚШ-тың Нью-Гэмпшир штатындағы Рокингем округіне қарасты қала. 2020 жылғы халық санауы бойынша халқы 10 684 адамды құрайды. Паутукавей мемлекеттік паркінің бір бөлігі солтүстік жағында орналасқан. Қаланың басқа ауылы, 2020 жылғы санақ бойынша 3 738 адамның тұрақты мекені, Реймонд халқы санаған жер (CDP) деп белгіленеді және Нью-Гэмпширдің 27-бағдарламалық жолының жанындағы Лэмпри өзені бойында жатыр.
Raymond is a town in Rockingham County, New Hampshire, United States. The population was 10,684 at the 2020 census. Part of Pawtuckaway State Park is in the north. The main village in town, where 3,738 people resided at the 2020 census, is defined as the Raymond census designated place (CDP), and is located along the Lamprey River near New Hampshire Route 27.
Тарих
Қалаға алғаш рет Эксетерден келген отбасылар Честер приходы ретінде қоныстанды, ал ол "Фритаун" деп аталды, өйткені ол өзінің биік қарағайларын Корольдік флоттағы мачталарға қалдырудың әдеттегі міндетінен босатылды. Қала 1764 жылы колониялық губернатор Беннинг Вентворт басшылығымен құрылған. Қаланың атының тегін анықтауға қатысты кем дегенде екі теория бар. 1875 жылы жарық көрген Жозеф Фуллонтонның "Реймонд тарихы" еңбегінде айтылған алғашқы теория бойынша, бұл есім "жаңа және классикалық" ретінде таңдалған. Фуллонтонның сөзіне сүйенсек, Фритаунның бастапқы аты "кеме жасау бизнесімен байланысты" болған, себебі патша ең жақсы ағаштарды өзіне талап ететін. Аймақ тұрғындары басқаша ойлап, ағаштарды алып, "бұл жерде сәттілікке жеткендіктен, ешкім кедергі келтірмеді, осылайша оны Фритаун деп атады". Фуллонтон 1764 жылы "Фритаунды" "Реймондқа" өзгерту "жаңа және классикалық атауды таңдауды" білдіреді, бұл "бір жолмен ғана жүруге бейім емес, керісінше, ойлауға және дамуға қабілетті сананың бар екенін көрсетеді" және "Реймонд" сөзі "жарық, сәулелі немесе жарқыраған әлемді" білдіреді. Екінші теория бойынша, қала 1690 жылы Канадаға қарсы соғысқа сарбаздар ротасын жинаған Массачусетс штатының Беверли қаласынан шыққан капитан Уильям Реймент немесе Реймондтың құрметіне аталған. 1735 жылы Массачусетс штатының Бас соты капитан Реймонд пен оның ротасына қызметтері үшін "Беверли Канада" (қазіргі Уир) деп аталатын қалашықты сыйлаған, бірақ 1741 жылы Нью-Гэмпшир Массачусетстен бөлінгеннен кейін бұл талап жарамсыз деп танылған. 1767 жылы ардагерлердің мұрагерлеріне Мэн штатында жер берілді. Бастапқыда "Реймондаун плантациясы" деп аталған бұл аймақ қазір Мэн штатының Реймонд, Каско қалалары мен Неапольдің бір бөлігін құрайды. 1906 жылы Эндрю Карнеги Реймонд қаласында Карнеги кітапханасын салуға 2000 доллар көлемінде грант берді, ал 1908 жылы Дадли Таккер кітапханасы Common алаңына қарап орналасқан күйінде ашылды. Конкорд пен Портсмут темір жолының Конкордтан Портсмутқа созылған тармағы 1861 жылы Реймондқа жетті. 1862 жылы бағыт өзгертіліп, пойыздар Конкордқа емес, Манчестерге бағытталды. Дегенмен, жүк және жолаушылар пойыздары Конкордтан басталып, Манчестердегі Портсмут тармағына кірмес бұрын Нью-Гэмпшир тармағының негізгі желісімен оңтүстікке қарай жүре берді. Бұл тармақ кейін Бостон және Мэн темір жолының Портсмут тармағына айналды. Жолаушылар тасымалы 1954 жылы тоқтатылды, аралас пойыз қызметі 1960 жылға дейін жалғасты. Жергілікті жүк тасымалы 1972 жылға дейін тұрақты түрде жүргізілді, содан кейін қажет болған жағдайда, әдетте аптасына бір немесе екі рет жүзеге асырылды. Онвей көлінің жанында орналасқан үлкен құмды карьер 1971 жылы жабылып, сол жылы өрт шыққанға дейін Регис тері өңдеу зауыты сияқты темір жол клиенті болды. 1971 жылдан 1976 жылға дейін Реймондта тұрақты теміржол клиенттері болған жоқ, сол кезде Rehrig Pacific 102-жолдың жанында пластикалық бұйымдарды құю зауытын ашты. Соңғы пойыз Реймондқа 1980 жылдың 31 шілдесінде қызмет көрсетті, ал қала арқылы өтетін рельстер 1982 жылы алынып тасталды, ал 1983 және 1985 жылдар аралығында демонтаждалды. Қазіргі кезде бұл тармақ велосипед жолына айналды, ал қалпына келтірілген депо бүгінгі күні Реймонд тарихи қоғамының үйі ретінде сақталған. Реймондтағы Нью-Гэмпшир тарихи маркері #273 1930 жылы тізбекті байланысты қоршауды тоқудың алғашқы әдісін патенттеген және кейін Реймондта Барниард қоршау компаниясын (кейін Нью-Гэмпшир қоршау компаниясы деп аталды) құрған Франк Дж. Мафераны еске алады.
The town was first settled by families from Exeter as a parish of Chester, and known as "Freetown" because it was exempt from the usual obligation of reserving its tall pine trees for masts in the Royal Navy. The town was incorporated in 1764 by colonial governor Benning Wentworth. There are at least two theories regarding the source of the town's name. The earlier theory, stated by Joseph Fullonton in his History of Raymond, published 1875, is that the name was chosen as "a new and classical one". Fullonton relates that the original name of Freetown "arose from the ship timber business" where the king claimed the best trees. The locals had other ideas and took the trees and "being successful here, none molesting, they called it Freetown." Fullonton states that at incorporation in 1764, changing the name from "Freetown" to "Raymond" was "taking a new and classical one, shows that there are minds not disposed to tread all the time in one path, but capable of thinking and advancing," and that the word "Raymond" means "the lustrous, luminous or shining world." In a second theory, the town was named for Captain William Rayment, or Raymond, of Beverly, Massachusetts, who had raised a company of soldiers to fight in the war against Canada in 1690. The Massachusetts General Court in 1735 granted Captain Raymond and his company a township called "Beverly Canada" (now Weare) as payment for their services, but that claim was ruled invalid after New Hampshire separated from Massachusetts in 1741. So in 1767, heirs of the veterans were instead awarded land in Maine. Originally called "Raymondtown Plantation", it today composes the Maine towns of Raymond, Casco and part of Naples. In 1906, Andrew Carnegie awarded a grant of $2,000 toward the construction of a Carnegie library in Raymond, and in 1908 the Dudley Tucker Library opened overlooking the Common. The Concord and Portsmouth Railroad line from Concord to Portsmouth reached Raymond in 1861. In 1862 the alignment was altered, rerouting trains to Manchester rather than Concord. However, freight and passenger trains still originated in Concord and traveled south on the New Hampshire Division Main Line before entering the Portsmouth Branch at Manchester. The line later became the Portsmouth Branch of the Boston and Maine Railroad. Passenger service ended in 1954, with mixed train service continuing until 1960. Local freight service continued regularly until 1972 and as needed afterwards, usually once or twice a week. A large gravel pit located near Onway Lake was a busy railroad customer until closing in 1971, as was the Regis Tannery downtown until a fire the same year. There were no regular rail customers in Raymond from 1971 until 1976, when Rehrig Pacific opened a plastics injection plant near Route 102. The last train served Raymond on July 31, 1980, and the tracks through town were abandoned in 1982 and removed between 1983 and 1985. The line is now a rail trail, and the restored depot survives today as home to the Raymond Historical Society. New Hampshire Historical Marker #273 in Raymond recognizes Frank J. Mafera, a resident who patented the first method for weaving chain link fencing in 1930, and then founded the Barnyard Fence Company (later renamed the New Hampshire Fence Company) in Raymond.
География
АҚШ Халық санағы бюросының мәліметтері бойынша, қаланың жалпы ауданы – , оның ішінде жер – , ал су – , бұл қаланың 2,68% құрайды. 2010 жылғы халық санағы бойынша қалада 10 138 адам, 3 925 шаруашылық және 2 796 отбасы тұрады. 4 254 тұрғын үй бар, оның 329-ы немесе 7,7% бос. Қала тұрғындарының нәсілдік құрамы: 97,0% ақ нәсілді, 0,7% афроамерикалық, 0,2% американдық үндістер, 0,6% азиялық, 0,01% Гавайи немесе Тынық мұхиты аралдарының тұрғындары, 0,2% басқа нәсілді және 1,4% екі немесе одан көп нәсілді. Халықтың 1,1% испаниялық немесе латын американдықтарды құрайды. 3 925 шаруашылықтың 32,3%-ында 18 жасқа дейінгі балалар бар, 55,7%-ы бірге тұратын некедегі жұбайлар басқарады, 9,8%-ы күйеуі жоқ әйелдер басқарады, ал 28,8%-ы отбасы емес. Барлық шаруашылықтың 20,8%-ы жеке адамдардан тұрады, ал 6,5%-ы 65 жасқа толған және жалғыз тұратын адамдардан құралған. Шаруашылықтың орташа мөлшері 2,58 адам, ал отбасының орташа мөлшері 2,98 адамды құрайды.
According to the United States Census Bureau, the town has a total area of , of which are land and are water, comprising 2.68% of the town. As of the census of 2010, there were 10,138 people, 3,925 households, and 2,796 families residing in the town. There were 4,254 housing units, of which 329, or 7.7%, were vacant. The racial makeup of the town was 97.0% white, 0.7% African American, 0.2% Native American, 0.6% Asian, 0.01% Native Hawaiian or Pacific Islander, 0.2% some other race, and 1.4% from two or more races. 1.1% of the population were Hispanic or Latino of any race. Of the 3,925 households, 32.3% had children under the age of 18 living with them, 55.7% were headed by married couples living together, 9.8% had a female householder with no husband present, and 28.8% were non families. 20.8% of all households were made up of individuals, and 6.5% were someone living alone who was 65 years of age or older. The average household size was 2.58, and the average family size was 2.98.