Питер Стрингфеллоу: Төңкергіш түнгі клуб иесінің өмірі мен мансабы

Кіріспе

Британдық түнгі клуб иесі (1940–2018)
түнгі клуб иесі

Питер Джеймс Стрингфеллоу (17 қазан 1940 – 7 маусым 2018) – бірнеше түнгі клубтардың иесі болған ағылшын бизнесмені.

Ерте өмір

Стрингфелло 1940 жылғы 17 қазанда Оңтүстік Йоркширдегі Шеффилд қаласындағы қалалық бас ауруханада Ельзи Бауэрс пен Джеймс Уильям Стрингфелло отбасында дүниеге келді. Оның әкесі Джеймс Уильям Стрингфелло болат жұмысшысы болған және ол Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Корольдік шотландық грейлерде қызмет еткен. Ол төрт бауырдың үлкені болды: Джеффри, Пол және Терри. Отбасы 1948 жылға дейін Шеффилдтің Питсмур ауданындағы Андовер көшесінде тұрды, содан кейін Питсмур ауданындағы Маршалл көшесіне көшті. Питер Стрингфеллоу Пай Банк Англия шіркеуінің бастауыш мектебінде оқыды. Ол 11 жасар сыныптан кейінгі емтиханды өтпеді, сондықтан бір жыл бойы Бёрнгрив орта мектебінде оқыды. Кейін ол Шеффилд орталық техникалық колледжіне емтихан тапсырып, үш жылдан соң 15 жасында 4-дәрежелі техникалық дипломмен бітірді.

Мансап

Стрингфеллоу 13 жасында Шеффилдтегі Уикер артериялық көшесіндегі кинотеатрда жұмыс істеді. Мектепті бітіргеннен кейін алғашқы жұмысы Остин Ридте галстук сатушысының көмекшісі болып жұмыс істеу болды. Бірнеше уақытша жұмыстан кейін 16 жасында сауда флотына оқуға түсті. Оның сауда флотындағы қызметі екі жылға созылды. Шеффилдке қайтқаннан кейін ол қысқа мерзімге түрлі жұмыстарда жұмыс істеді. Добсон жиһаз компаниясында жұмыс істегенде ұрланған кілемдерді сатқаны үшін сотталып, 1962 жылдың маусымында Лидстегі Армли түрмесінде екі апта, ал Форд ашық түрмесінде алты апта жазасын өтеді. Сотталғаннан және түрмеде отырғаннан кейін ол тұрақты жұмыс таба алмады. Осының нәтижесінде ол клубтар ашу арқылы кәсіпкерлікпен айналыса бастады.

Түнгі клубтың менеджменті

1962 жылы Стрингфелло әр жұма күні кешке Шеффилдтегі Сент-Айдан шіркеуінің залын жалға алып, «Қара мысық» клубын ашты. Клубта Pursuers, Dave Berry and the Cruisers, Johnny Tempest and the Cadillacs және Лондоннан Screaming Lord Sutch, Savages, Count Lindsay және Gene Vincent сияқты бірнеше топтар өнер көрсетті. 1963 жылдың 2 сәуірінде «The Beatles» тобының концерті кезінде оның өмірі өзгерді. Концерт билеттеріне деген сұраныс соншалықты күшті болды, Стрингфелло үлкенірек зал – Шеффилдтегі Azena Ballroom-ды жалға алды. Сол түні ол «The Beatles» тобының бірінші альбомы «Please Please Me» үшін құттықтау телеграммасын жіберді. 1963 жылы Стрингфелло Шеффилдтегі Сент-Джон шіркеуінің залында «Көк ай» клубын ашты. Клубтың алғашқы өнерпаздары «That's What I Want» синглын шығарған «Marauders» тобы болды. Содан кейін «Kinks» сияқты топтар да келді. Клубта өнер көрсетіп, кейін танымал болған топтар: Freddie Starr and the Midnighters, The Searchers, Shane Fenton and the Fentones, Wayne Fontana, Long John Baldry and the Hoochie Coochie Men, Rod Stewart and the Soul Agents, Vance Arnold & The Avengers, Dean Marshall and the Deputies. 1964 жылы Стрингфелло өте табысты «Mojo» клубын ашты, кейіннен ол Шеффилдте «Король Mojo» клубы деп аталды. Үш жарым жыл бойы жұмыс істеген клубта The Who, Pink Floyd, The Brian Auger Trinity, The Graham Bond Organisation, John Mayall's Bluesbreakers, The Yardbirds, Zoot Money's Big Roll Band, The Hollies, The Merseybeats, Spencer Davis Group, The Pretty Things, Manfred Mann, The Small Faces, Georgie Fame and the Blue Flames және The Jimi Hendrix Experience сияқты көптеген топтар өнер көрсетті. Клубта ойнаған басқа американдық әртістердің арасында Ұлыбританияда өнер көрсеткен алғашқы Tamla/Motown әртістері, Ben E. King, Sonny Boy Williamson, Tina Turner, Inez and Charlie Foxx, John Lee Hooker және Little Stevie Wonder болды. 1968 жылы ол Шеффилд орталығындағы Stylo аяқ киім дүкенінің астында «Down Broadway» жобасын бастады. 1968 жылдың 4 қарашасында Jethro Tull «Down Broadway» клубында алғаш рет өнер көрсетті, ал Джон Пил жұлдызды диджей ретінде шақырылды. Прогрессивті рок тобы Yes та клубта өнер көрсетті. 1969 жылы Стрингфелло «Penthouse Sheffield» клубы үшін алғашқы алкоголь лицензиясын алды. Клуб тығыздық пен жергілікті полицияның наразылығына байланысты бір жыл ғана жұмыс істеді. Бұл оны оны сатуға және Лидске көшуге итермеледі. 1972 жылы Стрингфелло «Cinderella's» клубының жанындағы кеңістікті сатып алып, «Rockafella's» клубын ашты. Бұл оның супер-кабаресі мен супер-клубының бірінші және соңғысы болды. Клубта Mike & Bernie Winters комедиялық дуэті мен фокусник Пол Дэниелс өнер көрсетті. Екі клуб 1973 жылы біріктіріліп, «Cinderella Rockafella's» деп аталды, ал Стрингфелло кабарені тоқтатып, Chris Crossley және Peter Tyler сияқты диджейлерді толық уақытқа алды. Ол ағасы Пол Стрингфелломен бірге диджей болып жұмыс істеді. 1976 жылы Стрингфелло және оның сол кездегі серіктесі әрі ағасы Джеффри Стрингфелло «Cinderella Rockafella's» клубын «Mecca» компаниясына сатып, Манчестерге көшіп, «Millionaire Club» клубын ашты. «Millionaire Club» клубында тікелей музыка болған жоқ. Алайда, Stringfellows Peter Tyler және Brett Sinclair сияқты танымал диджейлерді жалдады. 1980 жылы ол «Millionaire Club» клубын «Granada Ltd» компаниясына сатып, бүкіл отбасымен бірге Лондонға көшіп барды. Сол жерде ол «Stringfellows Covent Garden» клубын ашты. Бұл клуб Лондонның түнгі өмірінде бірден табысқа ие болды, онда 15 жыл бойы танымал тұлғалар, халықаралық киножұлдыздар, тележұлдыздар, рокжұлдыздар, модельдер, папараццилер және ұлттық газет журналистері той жасады. 1983 жылы ол жабылып қалған ескі кабаре клубы «Talk of the Town» клубын иелігіне алды. Ол оны бастапқы «Hippodrome» деген атымен қайта ашты және ол «Әлемдегі ең керемет дискотека» атанды. «Hippodrome» оның басқаруымен клубта алғашқы гей кешін өткізді. Ол «Hippodrome Records» жазбалар компаниясын құрды және оның келісімшарт жасасқан әртістерінің бірі – «Sometimes Like Butterflies» синглын шығарған Дасти Спрингфилд болды. 1986 жылы ол Нью-Йорктегі танымал тұлғалар жиі келетін «Stringfellow's New York» клубын ашты және оны қызы Карен басқарды. 1989 жылы ол «Stringfellow's Miami» клубын ашты, содан кейін 1990 жылы «Stringfellow's Los Angeles» клубын ашты. 1989 жылғы АҚШ экономикалық дағдарысынан ол үлкен қаржылық шығындарға ұшырады. 1996 жылы Стрингфеллоның автобиографиясы «Клубтардың патшасы» («King of Clubs») Little, Brown баспасында жарық көрді. Ол «Baltimore Sun» газетінде сериялық түрде жарық көріп, бестселлер атанды. Ол Вестминстер қалалық кеңесінен толық жалаңаш лицензия алған алғашқы клуб иесі болды. 2009 жылы ол полиция және қылмыс туралы 2009 жылғы заңды сынға алып, жаяу биге қатысты лицензиялық өзгерістер «қажетсіз» деп, егер оның қазіргі лицензиясы жаңартылмаса, Еуропалық адам құқықтары сотына шағымданатынын айтты. 2012 жылы ол «Stringfellow's Covent Garden» және «Angels Soho» клубтары үшін қажетті жыныстық ойын-сауық орны (SEV) лицензиясын алды және «Angels» клубын жас әйелдерге жеке бөлмелер ұсынатын орын ретінде табысты насихаттады.

In 1962, Stringfellow rented St Aidan's Church Hall in Sheffield every Friday night, operating the Black Cat Club. Several bands played in the club, such as the Pursuers, Dave Berry and the Cruisers, Johnny Tempest and the Cadillacs and from London, Screaming Lord Sutch, the Savages, Count Lindsay and Gene Vincent. His fortunes changed when The Beatles played on 2 April 1963. The demand for concert tickets was so great that Stringfellow rented a larger venue, the Azena Ballroom in Sheffield. On that night he sent the Beatles a telegram congratulating them on their first album, Please Please Me. In 1963, Stringfellow began another club, the Blue Moon, at St. John's Church Hall in Sheffield. The opening act was the Marauders who had a single, "That's What I Want", in the British top 50. More bands followed such as the Kinks. Other bands that played at the club and who later became famous were Freddie Starr and the Midnighters, the Searchers, Shane Fenton and the Fentones, Wayne Fontana, Long John Baldry and the Hoochie Coochie Men, Rod Stewart and the Soul Agents, Vance Arnold & The Avengers, Dean Marshall and the Deputies. In 1964, Stringfellow opened the highly successful Mojo Club, later renamed the King Mojo Club in Sheffield. During its three and half years of business, many bands played at the club, including The Who, Pink Floyd, The Brian Auger Trinity, The Graham Bond Organisation, John Mayall's Bluesbreakers, The Yardbirds, Zoot Money's Big Roll Band, The Hollies, The Merseybeats, the Spencer Davis Group, The Pretty Things, Manfred Mann, The Small Faces, Georgie Fame and the Blue Flames, and The Jimi Hendrix Experience. Other American acts who played in the club included the first Tamla/Motown acts to play in the UK, Ben E. King, Sonny Boy Williamson, Tina Turner, Inez and Charlie Foxx, John Lee Hooker, and Little Stevie Wonder. In 1968, he went into another business venture with Down Broadway, just under the Stylo's shoe shop in the centre of Sheffield. On 4 November 1968, Jethro Tull was the first act to play at Down Broadway and John Peel was booked to play as the Star DJ. Progressive rock group Yes also played at the club. In 1969, Stringfellow acquired the first alcohol licence for another of his clubs called the Penthouse Sheffield. The club only lasted for a year due to trouble with overcrowding and objections from the local police. This prompted him to sell it and move to Leeds. In 1972, Stringfellow acquired a space next door to Cinderella's to create another club called Rockafella's. This was the first and last of his super cabaret and super clubs. Comedy duo Mike & Bernie Winters and magician Paul Daniels performed at the club. The two clubs were combined in 1973 and given the name Cinderella Rockafella's, and Stringfellow dropped the cabaret and put in full time DJs such as Chris Crossley and Peter Tyler. He and his brother, Paul Stringfellow, also served as DJs. In 1976, Stringfellow and his then business partner and brother, Geoffrey Stringfellow, sold the Cinderella Rockafella's to Mecca and moved to Manchester, where they opened the Millionaire Club. There were no live bands in the Millionaire Club. However, the Stringfellows hired named DJs including Peter Tyler and Brett Sinclair. In 1980, he sold the Millionaire Club to Granada Ltd and he then moved with his whole family to London. There he opened Stringfellows Covent Garden. It was an immediate success as a nightclub in London, where celebrities, international film stars, TV personalities, rock stars, models, paparazzi and national newspaper journalists partied for the next 15 years. In 1983, he took over the old cabaret club, Talk of the Town, which had closed. He reopened it with its original name Hippodrome and it became the "World's Greatest Disco". The Hippodrome introduced its first gay night at the venue under his management. He also started Hippodrome Records and one of his acts to sign was Dusty Springfield who released the single, "Sometimes Like Butterflies". In 1986, he opened Stringfellow's New York, which was frequented by New York celebrities and managed with his daughter Karen. In 1989, he opened Stringfellow's Miami, and then Stringfellow's Los Angeles in 1990. He sustained huge financial losses due to the American economic recession in 1989. In 1996, Stringfellow's autobiography, King of Clubs, was published by Little, Brown. It was serialised in the Baltimore Sun newspaper and became a best seller. He was the first club owner to gain a fully nude licence from Westminster City Council. In 2009, he criticised the Policing and Crime Act 2009, saying the licensing changes with regards to lap dancing were "unnecessary" and he would be appealing to the European Court of Human Rights if his current licences were not renewed. In 2012, he was granted the necessary sexual entertainment venue (SEV) Licence for Stringfellow's Covent Garden and Angels Soho, and was able to successfully market Angels as providing rooms for the entertainment "in privacy" of young women in lingerie.

Теледидар

Stringfellow алғаш рет 1964 жылы «Ready Steady Go!» бағдарламасында көрінді. Ол келесі онжылдықтарда радио және теледидардағы көптеген бағдарламаларға қатысты. Stringfellow «Noel's House Party» бағдарламасында Jimmy Savile-мен бірге суға малынды. Ол «Come Dine with Me» бағдарламасының жұлдызды шығарылымында қатысты, алғашқы эфир 2008 жылдың 17 қыркүйегінде болды. Stringfellow «Trigger Happy TV» бағдарламасының 1-ші маусымының 2-ші эпизодында пайда болды. Ол сондай-ақ «Top Gear» бағдарламасының 15-ші маусымының 1-ші эпизодында қатысты, ол 2010 жылдың 27 маусымында көрсетілді, онда ол аударылып қалған «Reliant Robin» көлігіне кірген Jeremy Clarkson-ға көмектесуі керек болды.

Жеке өмір

1960 жылы Норма Уильямсқа үйленді. Олардың Карен есімді қызы болды, ол көп жылдар бойы Стрингфеллоудың бизнесімен айналысып, қазір Флоридада бутик иесі. Стрингфелло мен Уильямс ажырасқаннан кейін, ол 1967 жылы Корал Райтқа үйленді. Олар ажырасқанға дейін бір ұлдары болды: Скотт, бұрынғы жарыс жүргізушісі. Ол 12 жыл бойы Фризби Фокспен қарым-қатынаста болды, ол 1996 жылы аяқталды, содан кейін 1998 жылға дейін екі жыл Хелен Бенуамен бірге болды. Стрингфелло 2009 жылы Белла Райтқа үйленді. 2013 жылы қыздары Росабелла, ал 2015 жылы ұлдары Анджело дүниеге келді. Стрингфеллоудың төрт немересі болды: Тейлор, Джейми, Томас және Изабелл. Стрингфелло Джеррардс-Кросс, Чедл-Хулме және Майоркада тұрды. Ол Ұлыбританияның Консервативтік партиясына қаржылай көмек көрсетті және 2012 жылы UKIP үміткерін қолдады. Бірақ 2018 жылы Brexit мәселесіне байланысты консервативтерден бас тартып, «бағасы тым жоғары» деді және консервативтер Еуропалық Одақтан шығуды жақтаса, Либерал-демократтарды қолдайтынын мәлімдеді. Стрингфелло 2008 жылы өкпе қатерлі ісігімен емделді, бірақ 2017 жылдың соңында оған созылмалы өкпе қатерлі ісігі диагнозы қойылғанға дейін денсаулығы жақсы болды. Ол 2018 жылдың 7 маусымында 77 жасында Лондонның Король Эдуард VII ауруханасында қайтыс болды.