Кіріспе

Луизианадағы тарихи зираттар Нью-Орлеандағы үш зират

Сент-Луи зираты (, lang es) – Луизиана штатының Нью-Орлеан қаласындағы үш католик зиратының атауы. Көбінесе қабірлер 18-19 ғасырларда салынған жер үстіндегі мазарлар түрінде кездеседі. No 1 және No 2 зираттар Ұлттық тарихи орындар тізіміне және Луизиана афроамерикандық мұра жолына енгізілген.

Сент - Луис No 1

Сент-Луис қорымы No. 1 – Нью-Орлеандағы ең көне және ең танымал зираттардың бірі. Ол 1789 жылы ашылды, бұрынғы қалалық Санкт-Петер қорымының (қазір жоқ) орнына, 1788 жылы болған өрттен кейін қала жаңадан жоспарланғанда, негізгі жерлеу орны ретінде тағайындалды. Зират Миссисипи өзенінен 8 блок қашықтықта, Бассейн көшесінің солтүстік жағында, Француз кварталының ішкі шекарасынан бір блок ішкі жағында орналасқан. Ол Айбервилл тұрғын үй кешенімен шектеседі. Құрылғаннан бері үздіксіз пайдаланылып келеді. "Біздің зираттарымызды сақтайық" атты коммерциялық емес ұйым мен жеке кәсіпорындар экскурсияларды ақы төлемелі түрде ұсынады. Сент-Луис No. 1 зиратында жерленген танымал Нью-Орлеандықтардың қатарында қант өнеркәсібінің бай пионері және Нью-Орлеанның тұңғыш мэрі Этьен де Боре; 1896 жылғы Плесси мен Фергюсон ісі бойынша азаматтық құқықтар жөніндегі маңызды сот шешіміндегі талапкер Гомер Плесси бар. 1989 жылы Нью-Орлеанның тұңғыш афроамерикалық мэрі Эрнест Н. "Датч" Мориал осы зиратқа жерленді. Кейін Мориал отбасы Сент-Луис қорымы No. 3-те жаңа отбасылық қабір салғаннан кейін, Мориалдың денесі 2014 жылдың соңында қайта жерленді. Танымал креолдық жазушы және педагог Александр Димитрий де осы зиратта жерленген, оның ішінде оның отбасы мүшелері – Андреа Димитрий және оның әйелі Марианна Селеста Драгон да сонда. Марианна Селеста Драгонның суретін Хосе Салазар салған. Әйгілі вуду жыншысы Мари Лавоның Глапион отбасының склепінде жерленгеніне сеніледі. Бұл жердегі басқа да танымал тұлғалар: француз креолы аристократы және саясаткер Бернард де Мариньи, Фобур Мариньи және Луизиана штатындағы Мандевилл қалаларын құрған адам; Жан Лафиттің қарақшыларының бірі болған сәулетші және геодезист Бартелеми Лафон; және шахматтың алғашқы әлем чемпиондарының бірі Пол Морфи. Әйгілі қатыгездігімен танылған құл иесі Дельфин ЛаЛоридің де осы жерде тыныс алғанына сеніледі. Архитектор және инженер Бенджамин Латроб 1820 жылы сары қызылшадан қайтыс болғаннан кейін, Нью-Орлеан су жүйесі үшін инженерлік жұмыстар атқарғанда Сент-Луис No. 1 зиратына жерленді. 2010 жылы актер Николас Кейдж болашақтағы соңғы тынығу орны ретінде пирамида пішіндес қабір сатып алды. Зираттың ауданы бір блоктан ғана тұрады, бірақ онда мыңдаған адам жерленген. Солтүстік-батыс бөлігінде католик емес бөлім орналасқан (әдетте склептері жоқ). 2015 жылдың 1 наурызынан бастап, бұл зиратты иеленуші және басқарушы Рим католик архиепископиясы, вандализмнің күшеюіне байланысты, оны жалпы жұртшылыққа жапты. Алайда, епархия енді экскурсиялық фирмалардан кіру үшін ақы алды (жылына 4500 доллар немесе қысқа мерзімге арзан баға). Қабірлері бар отбасылар келуге рұқсат алуға өтініш бере алады.

No 3 Сент - Луис

Сент-Луис №3 француз кварталынан шамамен 3 шақырым қашықтықта, Миссисипиден 30 блоктай жерде, Байо Сент-Джонның жанындағы Эспеланад даңғылы бойында орналасқан. (Координаттары: .) Ол 1854 жылы ашылды. Крипттер, орта есеппен, басқа Сент-Луис зираттарына қарағанда әрі күрделі, оның ішінде 19 ғасырға тән көптеген әдемі мәрмәр қабірлер бар. Мұнда регтайм композиторы Пол Саребрезол, фотограф Э.Ж. Беллок және суретші Ралстон Кроуфорд сияқты адамдар жерленген. Сонымен қатар, Sweet Emma Barrett [1897–1983], өзіндік білімімен джаз пианиношысы және әншісі де осы зиратқа қойылған. Нью-Орлеан қаласының экс-мэрі Эрнест Н. "Датч" Мориал Мориал отбасының жаңа қабіріне Сент-Луис зираты №3-ке қайта жерленді. Сент-Луис №3-те грек православие бөлімі де бар. 2005 жылы "Катрина" дауілінен кейін зират қатты суға батты, бірақ қабірлер көп зардап көрмеді. Құлаған қалдықтардан гипстің зақымдануы байқалды.