Кеме талқандарында кездесетін «тоздық мұздықтары» – темірді жейтін бактериялардың әсерінен пайда болатын уникалды құбылыс. Титаник, Бісмарк және Индианаполис кемелерінен анықталды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кеме апаттарында тотығудың жиі кездесуі
Rust formation often on shipwrecks
Рустикл – мұз түйіршігі немесе сталактит сияқты көрінетін, темірді жақсы көретін бактериялар темір мен болатты шауып, тотықтырғанда терең судың ішінде пайда болатын тотығу түзілісі. Олар "RMS Titanic" және неміс "Bismarck" соғыс кемесі сияқты кеме апаттарының су астындағы суреттерінен таныс болуы мүмкін. Сонымен қатар, "USS Indianapolis" кемесінің артқы бөлігіндегі 8 дюймдік #3 мұнарасында да олар табылды. Рустиклдер темірді тұтынатын микробиттік организмдердің әрекетінен пайда болады. "Рустикл" сөзі "тотығу" және "мұз түйіршігі" сөздерінің қосындысынан жасалған, ал оны алғаш 1986 жылы "Titanic" апатында байқаған Роберт Баллард ойлап тапқан. "Titanic" рустиклдерін алғаш 1996 жылы Канададағы Регина университетіндегі Рой Куллимор зерттеді. 2010 жылы Генриетта Манн "Titanic" рустиклінің ішінде өмір сүретін, бұрын белгісіз бактерия түрін – "Halomonas titanicae" деп атады. Рустиклдер кез келген суастындағы болат заттарда пайда болуы мүмкін және оларды басқа су асты құрылыстарында, мысалы, теңдестіру тізбектерінде де кездестіруге болады.
A rusticle is a formation of rust similar to an icicle or stalactite in appearance that occurs deep underwater when iron loving bacteria attack and oxidize wrought iron and steel. They may be familiar from underwater photographs of shipwrecks, such as the RMS Titanic and the German battleship Bismarck. They have also been found in the #3 turret, 8 inch gun turret on the stern remains in place of the USS Indianapolis. Rusticles are created by microbial organisms that consume iron. The word rusticle is a portmanteau of the words rust and icicle and was coined by Robert Ballard, who first observed them on the wreck of the Titanic in 1986. Rusticles on the Titanic were first investigated in 1996 by Roy Cullimore, based at the University of Regina in Canada. A previously unknown species of bacteria living inside the Titanics rusticles called Halomonas titanicae was discovered in 2010 by Henrietta Mann. Rusticles can form on any submerged steel object and have been seen on other subsea structures such as mooring chains
Құрамы
Растицалардың құрамында 35%-ға дейін темір қосылыстары бар, оның ішінде темір оксидтері, темір карбонаттары және темір гидроксидтері кіреді. Растицалар бір-біріне тік бұрышпен орналасқан темір оксидтерінен түзілген түтік тәрізді құрылымдар түрінде кездеседі. Растицалардың өсу жылдамдығы шамамен бір жылды құрайды және олар көбінесе су астындағы батып кеткен кемелердің корпустарында табылады. Құрылымның қалған бөлігі – симбиоздық немесе мутуалистік микробтардың күрделі қоғамдастығы, оның ішінде Halomonas titanicae бактериялары және тот басқан металды тамақ ретінде пайдаланатын саңырауқұлақтар бар. Бұл микробтар металлдың микробиологиялық тозуына (коррозиясына) себеп болады және рустицаны құрайтын минералды қосылыстарды қалдық өнім ретінде жинақтап шығарады. Растицалардың құрамында көбінесе темір, кальций, хлорид, магний, кремний, натрий және сульфат кездеседі, бірақ олардан басқа химиялық құрамы да болуы мүмкін, алайда олардың мөлшері едәуір аз.
The rusticle consists of up to 35% iron compounds including iron oxides, iron carbonates, and iron hydroxides. Rusticles are found in a tube shapes of iron oxides which are vertical to one another. Rusticles are found to grow at approximately a year and are most often found in areas of sunken hulls underwater. The remainder of the structure is a complex community of symbiotic or mutualistic microbes including bacteria Halomonas titanicae and fungi that use the rusting metal as a source of food, causing microbial corrosion and collectively producing the mineral compounds that form the rusticle as waste products. Rusticles have been found to most often be composed of iron, calcium, chloride, magnesium, silica, sodium, and sulfate while there are other chemical compositions of rusticles but in much smaller quantities.
Құрылымы
Құрылымы тұрғысынан, рустицилдерде судың ағып өтуіне арналған каналдар болады және олар ағаш жылдық сақиналарына ұқсас сақина тәрізді құрылымда қалыптасатын секілді. Олар өте жұқа, тіпті ең кішкентай сенуге ұсақ ұнтаққа айналып кетеді.
Structurally, rusticles contain channels which allow water to flow through, and they seem to build up in a ring structure similar to the growth rings of a tree. They are very delicate and can easily disintegrate into fine powder on even the slightest touch.
Түстер
Рустиклдің сыртқы беті темір(III) тотығынан тегіс қызыл түсті көрінеді, ал өзегі гетит кристалдарының болуынан жарқын қызғылт түсті болады. Рустиклдің әр түрлі морфологиясы бар, олардың кейбіреулері конустық, цилиндрлі және теңіз түбіндегі рустиклдер сияқты болады.
The outer surface of a rusticle is smooth red in appearance from the iron(III) oxide, while the core is bright orange due to the presence of crystals of goethite. There are several morphologies of the rusticle, some of which are conical, cylindrical, and rusticle on the seafloor.