Жозе Мигель Котто Васкес: Пуэрто-Рикалық боксшының өмірі мен мансабы

Кіріспе

Пуэрто-Риколық боксшы Хосе Мигель Котто Васкес (22 маусым 1977 жылы туған) – пуэрто-риколық кәсіби боксшы және төрт мәрте аймақтық деңгейдегі чемпион. Ол алты мәрте әлем чемпионы болған Мигель Коттоның інісі және жеңіл салмақтағы талапкер Әбнер Коттоның туысы.

Әуесқой мансап

1995 жылы әуесқой ретінде Аргентинаның Мар-дель-Плата қаласында өткен Панамерикалық ойындарда қатысып, күміс жүлде жеңіп алды. Бір жыл өткен соң, ол туған елінен 1996 жылғы жазғы Олимпиада ойындарында өнер көрсетіп, бірінші кезеңде жеңіліске ұшырады.

Кәсіби мансабы

Ол 2000 жылдың 20 тамызында қабілетті жас Фернандо Велардеске қарсы өткен жекпе-жекте WBC World Youth super bantamweight титулын бөлінген шешіммен жеңді (кейіннен ол мексикалық легенда Эрик Моралеспен Моралестің WBC Featherweight титулы үшін күресті). 2003 жылдың 25 шілдесінде Котто Аризона штатының Финикс қаласында жұдырықтасуға дайын болды. Бірақ оның қарсыласы лицензия алуда қиындыққа тап болды, себебі ол жақында нокаутқа ұшырап, басқа штатта 45 күндік дисквалификацияда отырды. Аризона бокс комиссиясы Коттоға уақытында қарсылас таба алмады, сондықтан жекпе-жек жойылды. 9 қыркүйекте ол туған жері Кагуаста әрекетке оралып, Джонни Уокерді бірінші раундта нокаутқа түсірді. 19 желтоқсанда Айбонитода Энтони Мартинеспен жұдырықтасып, сегізінші раундта нокаутпен жеңіске жетті. Котто 2004 жылдың басында Финикске көшті. Сол жылдың 14 сәуірінде ол бірінші раундтың 2 минут 37 секундысында мексикалық Луис Лизарраганы тоқтатып, аймақтық, Халықаралық бокс кеңесінің (IBC) континенттік супер қауырсын салмақтағы титулын жеңіп алды. Ол сондай-ақ Генэро Тразанкоспен өткен жекпе-жегінде бос WBO континенттік супер қауырсын салмақтағы титулын иеленді. 6 тамызда Сан-Хуанда WBA-ның бұрынғы бандерольдік салмақтағы чемпионы Ал Котейді 10 раундтық бірауыз шешіммен жеңді. 2005 жылдың 20 тамызында Котто Мануэль Мединамен жұдырықтасып, әлем чемпионы атағына таласуға мүмкіндік алатын еді. Бірақ ол салмақ шегіне жетпеді, сондықтан жекпе-жек өтпеді. 2005 жылдың 29 қаңтарында Котто Армандо Кордобаны бірінші раундта нокаутқа түсіріп, бос WBO NABO жеңіл салмақтағы титулын жеңіп алды. 2006 жылдың 20 қаңтарында Котто Калифорниядағы Мейфилдте Убальдо Эрнандесті жеті раундта нокаутқа ұшыратты. 8 сәуірде ол әлем чемпионы атағы үшін алғашқы мүмкіндігін пайдаланып, Хуан Диасқа 12 раундтық шешіммен есе жіберді, бұл WBA әлемнің жеңіл салмақтағы титулы үшін өткен қызықты жекпе-жек болды, онда екі жұдырықтасушы да раунд сайын жүзге жуық соққы жасады. 2007 жылдың мамыр айында ол Прават Сингванчамен (30 3 1, 18 КО) WBA жеңіл салмақтағы титулы үшін 12 раундтық тең түсті. Содан кейін Котто Канело Альвареспен жеңіл салмақта жұдырықтасты. Котто жақсы бастап, екінші раундта Альваресті нокаутқа шамалы жетістікке жеткізді, бірақ өзі ілмек жіберіп құлады. Төреші Кото бұрышта қалып, Альварестің көптеген оң соққыларын қабылдағаннан кейін тоғызыншы раундта жекпе-жекті тоқтатты. 2011 жылдың 9 сәуірінде ол IBF Light Welterweight чемпионы Паули Малигнаггиге 10 раундтық бірауыз шешіммен жеңіліп, Малигнаггиді бірнеше рет шайқады. Ол 2012 жылдың 11 ақпанында екі мәрте жеңіл салмақтағы чемпион Хосе Луис Кастильомен жұдырықтасуға жоспарланған, бірақ Кастильо артық салмаққа түскендіктен жекпе-жек жойылды. 2012 жылдың 21 сәуірінде Хосе Котто 10 раундта Эрик Крузды (13 8 13 нокаут) UD жеңіп, қарсыласын екі рет құлатты.

He won the WBC Youth World super bantamweight title on August 20, 2000, a split decision win against a capable young Fernando Velardez (who would later fight Mexican legend Erik Morales for Morales' WBC Featherweight title). On July 25, 2003, Cotto was supposed to fight in Phoenix, Arizona. However, his opponent had trouble getting a license to fight, as he had been knocked out recently and was serving a 45 day suspension from another state. The Arizona boxing commission was unable to find Cotto an opponent in time, and the fight got cancelled. On September 9, at his native Caguas, Cotto finally returned to action, with a first round knockout win over Johnny Walker. On December 19, he fought Anthony Martinez in Aibonito, winning by an eighth round knockout. Cotto moved to Phoenix early in 2004. On April 14 of that year, he stopped Mexican Luis Lizarraga at two minutes and thirty seven seconds of the first round to win the regional, International Boxing Council (IBC) Intercontinental super featherweight title. He has also won the vacant WBO intercontinental super featherweight title during his fight with Genaro Trazancos. On August 6, he beat former WBA Bantamweight champion Al Kotey by a ten round unanimous decision in San Juan. On August 20, 2005, Cotto would have boxed Manuel Medina, with a world title shot at stake. But he was unable to make the fight's weight limit and the fight was cancelled. On January 29, 2005, Cotto knocked out Armando Cordoba in the first round to win the vacant WBO NABO lightweight title. On January 20, 2006, Cotto knocked Ubaldo Hernandez out in seven rounds at Mayfield, California. On April 8, he received his first world title try, losing a twelve round decision to Juan Díaz as part of a Pay Per View undercard, for the WBA world Lightweight title in an exciting fight where both contestants threw nearly a hundred punches per round. In May 2007, he and Prawat Singwangcha (30 3 1, 18 KOs) battled to a twelve round draw in a bout for the vacant WBA lightweight title. Cotto then proceeded to fight Canelo Álvarez at welterweight. Cotto got off to a good start and almost knocked out Alvarez, in round 2, Cotto went down after missing a hook. The referee stopped the fight in round 9 after Cotto was trapped in the corner and was taking many flush right hands by Alvarez. On April 9, 2011, he lost a 10 round unanimous decision to former IBF Light Welterweight champion Paulie Malignaggi, managing to buckle Maligaggi a couple of times. He was scheduled to face former two time lightweight champion José Luis Castillo on February 11, 2012, though it was cancelled due to Castillo coming in overweight. On April 21, 2012, Jose Cotto beat Eric Cruz (13 8 13 KO's) by UD over 10 rounds, knocking the overmatched opponent down twice.