Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Норвегия жазушысы (1813–1895)
Norwegian writer (1813–1895)
Якобин Камилла Коллетт (туған аты Вергеланд; 23 қаңтар 1813 – 6 наурыз 1895) – норвегиялық жазушы, көбінесе алғашқы норвегиялық феминист деп есептеледі. Ол сонымен қатар норвегиялық ақын Хенрик Вергеландтың кіші қарындасы болды және норвегия әдебиетінде реализмнің пайда болуына үлес қосқан алғашқы жазушылардың бірі ретінде танылады. Оның кіші інісі – генерал-майор Жозеф Франц Оскар Вергеланд. 1884 жылы құрылған Норвегия әйелдер құқықтары жөніндегі қауымдастығының құрметті мүшесі атанды.
Jacobine Camilla Collett (née Wergeland; 23 January 1813 – 6 March 1895) was a Norwegian writer, often referred to as the first Norwegian feminist. She was also the younger sister of Norwegian poet Henrik Wergeland, and is recognized as being one of the first contributors to realism in Norwegian literature. Her younger brother was Major General Joseph Frantz Oscar Wergeland. She became an honorary member of the Norwegian Association for Women's Rights when the association was founded in 1884.
Өмір
Камилла Норвегияның Кристиансанд қаласында дүниеге келді. Камилла төрт жасқа толғанда, оның отбасы Ейдсволлға көшті, онда оның әкесі шлюз пасторы болып тағайындалды.
Camilla was born in Kristiansand, Norway, When Camilla was four, her family moved to Eidsvoll, where her father was made parish priest.
Жазу стилі және әсерлері
Коллетт Жан Жак Руссоның шығармаларын құрметтеген үйде өскен, бұл Коллеттке де, оның ағасы Николайға да зор әсер етті. «Amtmandens Døtre» романын жазудың бастапқы кезеңінде ол Джордж Сэндтен шабыттанды, бірақ Сэндтің идеялары тым радикалды екенін ойлады. Романда ол жас әйелдер мен қыздардың жақсы өмір сүруге және жетістікке жетуге көмектесетін білім мен тәрбиеден қалай айырылатынын талқылайды, бірақ әйелдердің күйеуге шықпай, дербес өмір мен жетістікке ұмтылуы керек деп таласпайды. Коллетт төрт қыз үшін махаббат пен құрметке негізделген неке – сәтті өмірдің ең бағалы мүмкіндігі екенін айтады. Кітапта мәжбүрлі неке және әлеуметтік конвенциялар мен танымалдық үшін жасалатын некелердің тұжырымдары «қатаң сынға» ұшырайды. Ол романтикалық махаббат идеясын және жеке эмансипация арқылы әйелдердің қарым-қатынас таңдауларындағы еркіндігін қолдайды. Коллетт неғұрлым үлкен болса, оның көзқарастары соғұрлым радикалды болып, poleмикалық сипат ала түсті. Ол қоғамдағы әйелдердің рөлін арттыру үшін әлеуметтік және саяси өзгерістерді қолдады, ал ол жариялаған мақалалары анонимді түрде жарияланды, бірақ кейін жинақталған еңбектер кітабында басылды. Әйелдің мұндай мазмұнды жазып, ойларын ашық түрде бөлісуіне стигма жабысты, бұл оның мансабына және эмоционалдық жағдайына әсер етті. Коллетт осы наразылығын өзінің шығармаларына арнады, онда ол осы кемсітушілік мәселесін жиі зерттейтін. «Amtmandens Døtre» романын жазғаннан кейін ол негізгі назарын әдебиет туралы сын-пікірлер мен эсселерге бөлді, олардың көптегені Коллеттті Норвегиядағы алғашқы феминистік әдеби сыншы ретінде бекітті. Осы эсселерінде және пікірлерінде ол әйелдер үшін жаңа бейне қажеттігін жариялады және әйелдердің өмірінде тартымсыз, өзін-өзі құрбан етуге дайын болу идеясын жоққа шығарды. Оның еңбектерін Генрих Ибсен сияқты замандастары қолданды.
Collett was raised in a house that admired the works of Jean Jacques Rousseau, which would be a major influence on both Collett and her brother, Nicolai. At the beginning of writing Amtmandens Døtre, she found inspiration from George Sand, though she felt Sand's ideas were too radical. In the novel, she discusses how young women and girls are deprived of training and education that will encourage them better life success, but she does not argue that women should pursue life and success independent of being married. Collett suggests that for the four daughters, marriage based on love and respect is the ultimate opportunity for a successful life. The book is considered to be "sharply critical" of the concepts of forced marriage and marriage that takes place for the sake of social conventions and popularity. She supports the idea of romantic love, and the freedom of women to make their own relationship choice(s), through personal emancipation. The older Collett got, the more radical her own views became, becoming increasingly polemic. She supported social and political change to further women's roles in society, and the articles that she published were published anonymously, but eventually published in a book of collected works. A stigma was attached to the idea of a woman writing the content and sharing the ideas she shared publicly, and this affected her career and her emotional state. Collett channeled this frustration into her writing, where she often examined that stigma. After the writing of Amtmandens Døtre, she focused largely on reviews and essays about literature, many of which solidified Collett as the first feminist literary critic in Norway. In these essays and opinion pieces, she declared the need for a new image for women and discarded the idea of women being reticent, and self sacrificing in their lives. Her work was cited by her contemporaries such as Henrik Ibsen.