Роман Герцог – Германияның 1994-1999 жж. президенті, құқық сардары, саясаткер. Германияның бірігуінен кейін сайланған тұңғыш президент. Биографиясы, марапаттары.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Роман Герцог (5 сәуір 1934 – 10 қаңтар 2017) – 1994 жылдан 1999 жылға дейін Германия Федеративтік Республикасының президенті болған неміс саясаткері, судья және құқық ғалымы. Христиан-демократиялық одақтың (ХДС) мүшесі, ол Германияның бірігуінен кейін сайланған тұңғыш президент болды. Ол бұрын Федералды Конституциялық соттың судьясы қызметін атқарған, ал 1987–1994 жылдары сот төрағасы болды. Сотқа тағайындалғанға дейін заң профессоры болып жұмыс істеді. 1997 жылы Шарльмен сыйлығымен марапатталды.
President of Germany from 1994 to 1999
Roman Herzog (; 5 April 1934 – 10 January 2017) was a German politician, judge and legal scholar, who served as the president of Germany from 1994 to 1999. A member of the Christian Democratic Union (CDU), he was the first president to be elected after the reunification of Germany. He previously served as a judge of the Federal Constitutional Court, and he was the President of the court 1987–1994. Before his appointment as a judge he was a professor of law. He received the 1997 Charlemagne Prize.
Ерте өмір және академиялық мансап
Роман Герцог 1934 жылы Германияның Бавариядағы Ландшут қаласында протестант отбасында дүниеге келген. Әкесі мұрағатшы болған. Мюнхенде заң білімін алып, мемлекеттік заңгерлік емтиханды тапсырған. Осы кезеңде ол Негізгі заңға түсініктеме жасауға қатысқан. 1969 жылы ол Шпейердегі Германия әкімшілік ғылымдар университетінде мемлекеттік құқық кафедрасын қабылдады және 1971–1972 жылдары университет президенті болды. Аймақтық ішкі істер министрі ретінде ол рұқсат етілмеген демонстрацияларға салық салу және полицияны резеңке оқтармен жабдықтау туралы ұсыныстарымен көзге түсті. Алайда, 1994 жылдың басында Кольдің коалициялық үкіметінің кіші мүшелері – еркін демократтардың басшылары, оппозициялық социал-демократтар ұсынған кандидат Йоханнес Рауды қолдады. Герцог 1994 жылдың 23 мамырында Федералды жиналыс (Bundesversammlung) тарапынан Германия Президенті болып сайланды. Шешуші үшінші дауыс беру кезеңінде ол еркін демократтардың қолдауын алды. Олардың шешімі коалицияның берік екенін көрсетеді. Сөйлеген сөзінде ол нацистік Германияның кесірінен поляк халқының шеккен ауыртпалығының зор екенін баса көрсетті, сонымен қатар екінші дүниежүзілік соғыста немістердің бастан өткерген азаптарына да тікелей сілтеме жасады. 1995 жылы Герцог Аушвиц концлагерінің азат етілуінің 50 жылдығына арналған мерекелік шараларға қатысқан шетелдік мәртебелі тұлғалардың бірі болды. Ол Польша үкіметі ұйымдастырған Краковтағы ресми ашылу салтанатына емес, лагерь аумағындағы еврейлердің қызметіне қатысуды жөн көрді. 1996 жылдың қаңтарында Герцог 1945 жылы Аушвиц концлагерінің азат етілу күні – 27 қаңтарды Гитлер режимінің құрбандарын еске алудың ресми күні деп жариялады. 1997 жылдың соңында Германия нацистердің кезіндегі рома және синти халқының қазасы мен азаптарын ресми түрде мойындау бойынша маңызды қадам жасады. Ол рома және синти халқын қудалауды еврейлерге қарсы жасалған террормен теңестірді. 1997 жылдың сәуірінде Герцог Берлиндегі Адлон қонақ үйінде сөйлеген сөзінде Германияның әлеуметтік және экономикалық өзгерістерді қауіпті түрде кешіктіріп отырғанын айтқанда бүкіл елде қырқыс дау тудырды. Сөйлеген сөзінде ол заң шығару процесіндегі кедергілер үшін басшыларды сынап, ұлттық "көңілсіздік", "паралич сезімі" және тіпті "ұғымы жоқ психикалық депрессия" сезімін айыптады. Оның сөзіне қарағанда, Азия мен Американың инновациялық экономикаларымен салыстырғанда Германия "артта қалу қаупіне" тап болған. 1998 жылдың қарашасында Герцогтың кеңсесі ресми түрде Берлинге көшірілді, ол Боннан жаңадан тағайындалған астанаға көшкен алғашқы федералдық мекеме болды. Ол 1999 жылдың 30 маусымына дейін қызметін сақтап, қайта сайлануға түспеді. Мемлекет басшысы ретінде бес жылдық мерзімі аяқталған соң, оның орнын Йоханнес Рау басты.
Roman Herzog was born in Landshut, Bavaria, Germany, in 1934 to a Protestant family. His father was an archivist. He studied law in Munich and passed his state law examination. It was during this period that he coedited a commentary of the Basic Law. In 1969, he accepted a chair of public law at the German University of Administrative Sciences in Speyer, serving as university president in 1971–72. As the regional interior minister, he attracted attention when he imposed a levy on nonapproved demonstrations and his proposal for the police to be equipped with rubber bullet guns. By early 1994, however, leaders of the Free Democrats, the junior members of Kohl's coalition government, expressed support for Johannes Rau, the candidate whom the opposition Social Democrats nominated. Herzog was elected President of Germany by the Federal Assembly (Bundesversammlung) on 23 May 1994. In the decisive third round of voting, he won the support of the Free Democrats. Their decision was taken as a sign that the coalition remained firm. In the speech, he strongly emphasized the enormity of anguish the Polish people suffered through Nazi Germany but he also made an indirect reference to the sufferings that the Germans experienced in World War II. In 1995, Herzog was one of the few foreign dignitaries taking part in the observances on the occasion of the 50th anniversary of the liberation of the Auschwitz concentration camp who chose to attend a Jewish service at the site of the camp rather than the official opening ceremony in Kraków sponsored by the Polish Government. In January 1996, Herzog declared 27 January, the anniversary of the 1945 liberation of the Auschwitz concentration camp, as Germany's official day of remembrance for the victims of Hitler's regime. in late 1997, in a major step for Germany officially recognizing the murder and suffering of the Roma and Sinti under the Nazis, he said that the persecution of the Roma and Sinti was the same as the terror against the Jews. In April 1997, Herzog caused a nationwide controversy when, in a speech given at the Hotel Adlon in Berlin, he portrayed Germany as dangerously delaying social and economic changes. In the speech, he rebuked leaders for legislative gridlock and decried a sense of national "dejection," a "feeling of paralysis" and even an "unbelievable mental depression." Compared with what he called the more innovative economies of Asia and America, he said that Germany was "threatened with falling behind." In November 1998, Herzog's office formally moved to Berlin, becoming the first federal agency to shift from Bonn to the redesignated capital city. He retained his position until 30 June 1999 and did not seek reelection. At the end of his five year term as head of state, he was succeeded by Johannes Rau.
Төрайымнан кейінгі кезең
1999 жылдың желтоқсанынан 2000 жылдың қазанына дейін Герцог Еуропалық конвенцияға төрағалық етті, ол Еуропалық Одақтың Негізгі құқықтарының Хартиясын әзірледі. 2000 жылдың қаңтар-наурыз айларында бұрынғы орталық банк президенті Ханс Титмайер және бұрынғы федералды судья Пол Кирхофпен бірге Герцог ХДС-ке қатысты қаржылық дағдарысты тергеу үшін тәуелсіз комиссияны басқарды. Германияда биотехнология саласындағы зерттеулердің этикасы, әсіресе генетикалық зерттеулер мен диагностика үшін эмбриондарды пайдалану мәселесі талқыланғанда, Герцог 2001 жылы эмбриондық сақина жасушаларын зерттеуге толық тыйым салу – олардың дене тіндеріне айналу қабілеті бар – шамадан тыс болар еді деп мәлімдеді: «Мен кистоздық фиброзбен ауыратын, өліммен күресіп, тыныс алуға талпынған балаға оны құтқаратын ғылымды тежеп тұрған этикалық негіздерді түсіндіруге дайын емеспін». 2003 жылы Канцлер Герхард Шредер ұсынған «2010 жылғы бағдарламаға» жауап ретінде сол кездегі оппозиция жетекшісі және ХДС төрағасы Ангела Меркель әлеуметтік әл-ауқатты реформалау бойынша балама ұсыныстарды әзірлеу міндетін Герцог басқарған комиссияға жүктеді. Партия кейін Герцог комиссиясының реформалық ұсыныстарын бекітті, оның ұсыныстарына денсаулық сақтау және күтім жөніндегі жарналарды адамдардың табысынан тәуелсіз ету және оның орнына ай сайынғы белгілі бір сома төлеу кірді. Герцог 2017 жылдың 10 қаңтарында 82 жасында дүние салды.
From December 1999 to October 2000, Herzog chaired the European Convention which drafted the Charter of Fundamental Rights of the European Union. In January–March 2000, with former central bank President Hans Tietmeyer and former federal judge Paul Kirchhof, Herzog led an independent commission to investigate a financing scandal affecting the CDU. Amid a German debate over the ethics of research in biotechnology and in particular the use of embryos for genetic inquiry and diagnosis, Herzog argued in 2001 that an absolute ban on research on embryonic stem cells – which have the ability to develop into the body's different tissues – would be excessive, stating: "I am not prepared to explain to a child sick with cystic fibrosis, facing death and fighting for breath, the ethical grounds that hinder the science which could save him". In response to Chancellor Gerhard Schröder's "Agenda 2010" presented in 2003, the then opposition leader and CDU chair Angela Merkel assigned the task of drafting alternative proposals for social welfare reform to a commission led by Herzog. The party later approved the Herzog Commission's package of reform proposals, whose recommendations included decoupling health and nursing care premiums from people's earnings and levying a lump monthly sum across the board instead. Herzog died in the early hours of 10 January 2017 at the age of 82.
Жеке өмір және өлім
Герцогтың әйелі Кристиан Герцог 2000 жылдың 19 маусымында қайтыс болды. 2001 жылы ол Александра Фрейфрау фон Берлихингенге үйленді. Ол Германия протестанттық шіркеуінің мүшесі болды.
Herzog's wife, Christiane Herzog, died on 19 June 2000. In 2001, he married Alexandra Freifrau von Berlichingen. He was a member of the Protestant Church in Germany.