Кіріспе

Оңтүстік АҚШ-тағы тарихи жол – Natchez Trace, сондай-ақ Old Natchez Trace деп те аталады, бұл АҚШ-тағы тарихи орман жолы. Ол Нешвилл қаласынан (Теннесси штаты) Миссисипи штатының Натчес қаласына дейін шамамен 708 км-ге (440 миль) созылып, Камберленд, Теннесси және Миссисипи өзендерін байланыстырады. Бұл жол ғасырлар бойы жергілікті американдықтар жасап, пайдаланған, ал кейіннен 18-шы ғасырдың соңы мен 19-шы ғасырдың басында еуропалық және американдық зерттеушілер, саудагерлер мен көшпенділер қолданды. Еуропалық американдықтар саяхатшыларға тамақ және тұруға орын беру үшін жол бойында "стан" деп аталатын қонақ үйлер ашты. Саяхат Миссисипи және басқа да өзендердегі бу кемелеріне ауысқанда, осы қонақ үйлердің көпшілігі жабылды. Бүгінде бұл жол 715 км-лік (444 миль) Natchez Trace Parkway және оған байланысты Natchez Trace Trail арқылы еске алынады, ол жолдың шамамен соңынан өтеді. Алғашқы жолдың кейбір бөліктері әлі де қолжетімді, ал кейбір бөліктері Ұлттық тарихи орындар тізіліміне енгізілген.

Шығу тегі

Геологиялық қырқа бойымен ежелгі жануарлар Трейстің құрғақ жерін алыс жайылымдарға, бүгінгі Теннесси штатының орталық бөлігіндегі тұздықтарға және Миссисипи өзеніне дейін еріп жүрді. Американың жергілікті халқы бизон, бұғы және басқа да ірі жануарлардың іздеу кезінде жасаған көптеген ерте жаяу жолдарды пайдаланды, олар тығыз өсімдіктердің арасынан жол аша білді. Мысалы, Трейстің жағдайында бизон солтүстікке қарай Нэшвилл аймағындағы тұздықтарды іздеп сапар шекті. Жерге қоныстанғаннан кейін жергілікті тұрғындар бұл жолды кеңейтіп, жақсартты, осылайша ол салыстырмалы түрде жақсы қалыптасқан жолға айналды. Миссисипидегі көптеген ежелгі жергілікті елді мекендер Натчес трассасының бойында орналасқан. Олардың арасында қазіргі Миссисипи штатының Тупело қаласының жанында орналасқан, Орталық Орманы дәуіріндегі 2000 жылдық Фарр үйінділері бар. Трейсті толығымен басып өткен алғашқы еуропалық саяхатшы 1742 жылы аты-жөні белгісіз француз болды, ол жол мен оның "қатал жағдайлары" туралы жазған. Ертедегі еуропалық саяхатшылар осы аймақтан өту үшін жергілікті тайпалардың, атап айтқанда, аймақты мекендеген чокто және чикасо тайпаларының көмегіне сүйенді. Бұл тайпалар және одан бұрынғы ежелгі халықтар, бірге Миссисипи мәдениеті деп белгілі, Трейсті ұзақ жылдар бойы сауда үшін пайдаланды. Чикасо тайпасының басшысы Пиоминго бұл жолды өмірі бойы жиі пайдаланғандықтан, ол оның өмір кезеңінде "Пиоминго жолы" деп аталды.

Даму

Тіпті 1803 жылы Луизиананы сатып алудан бұрын президент Томас Джефферсон алыс Миссисипи шекарасын АҚШ-тың басқа қоныстанған аймақтарына қосуды қалаған. Оңтүстік-Батыспен байланысты дамыту үшін ол Даниэль Бунның Wilderness Road (жолдың оңтүстік тармағы Нэшвиллде аяқталады) мен Миссисипи өзені арасында салынуға тиісті пошта жолының құрылысын басқарды. Еуропалық американдықтар аймаққа көбірек келгендіктен, АҚШ тыныштықты сақтау үшін Чикасо және Чоктау тайпаларымен келісімдерге қол қойды. 1801 жылы АҚШ армиясы Трейс бойымен жол ашты, оны жол ретінде дайындау үшін үлкен жұмыстар жүргізді. Алдымен бұл жұмысты Теннессиден жіберілген сарбаздар, кейін азаматтық мердігерлер атқарды. Американың бұл аймақтағы егемендігін көрсету үшін Джефферсон оны "Колумбия тас жолы" деп атады. Бірақ, оны пайдаланған адамдар жолдың шалғайлығы, қиын жағдайлары және жаңа жол бойында жиі кездесетін қарақшылар болғандықтан, оны "Ібілістің арқа сүйегі" деп атады. және Миссисипи штатындағы Порт Гибсон қалалары. Натчез Трейсі 1812 жылғы соғыс және одан кейінгі Крик соғысы кезінде қолданылды, өйткені генерал-майор Эндрю Джексонның басшылығындағы сарбаздар оңтүстікке қарай Қызыл таяқтарды бағындыру және елді британдықтардың шабуылынан қорғау үшін сапар шекті. 1817 жылы Мемфистің (Миссисипи өзеніне кіру мүмкіндігімен) және Джексонның әскери жолының (Нэшвиллден оңтүстікке қарай) дамуы Нью-Орлеанға тікелей және жылдам жолдар құрады. Сауда Тракиядан шығысқа немесе батысқа қарай осы бағыттардың біріне ауысты. Көп ұзамай Начесте методистерге баптист миссионерлері мен пресвитериандар сияқты басқа протестанттық ағымдар қосылды. Соңғылары шотланд-ирландтықтардың және шотландтардың шекаралық аймақтарға көшіп келуіне ілесіп келді. Пресвитериандар және олардың шекарадағы тармағы, Камберленд Пресвитериандары, осы аймақтағы үш деномнацияның ең белсендісі болды. Олар америкалықтар арасында дінге келгендер бар деп мәлімдеді. Пресвитериандар оңтүстіктен жұмыс істей бастады; Камберленд Пресвитериандары солтүстіктен жұмыс істеді, өйткені олар Теннессиге Кентуккиден көшіп келді. Басқа шекаралық аймақтар сияқты, Трейс бойында да бандитизм жиі орын алды. Оның көп бөлігі өзенге түсетін Наччес-Андер-Ди-Хилл аймағында шоғырланды, ол қаланың қалған бөлігімен салыстырғанда өзен үстінде орналасқан. "Кайнтукс" деп аталатын көптеген дау-дамайшылар Кентуккидің шекаралық адамдары болды, олар өзенмен жүк таситын қайықтармен жүретін.

Мериуэтер Льюис қайтыс болды

"Льюис және Кларк экспедициясымен" танымал болған Мериуэзер Льюис "Трейс" жолымен саяхаттап бара жатып қайтыс болды. Ол сол кезде Луизиана территориясының тағайындалған губернаторы қызметін атқарып жатқан еді. Льюис 1809 жылдың қазан айында Сен-Луис, Миссури қаласынан Вашингтон, округ Колумбияға жол тартқанда Гриндердің тұрағында (қазіргі Теннесси штатының Хохенвальд қаласының жанында) түнеу үшін тоқтады. Ол көптеген мәселелерге қатты күйзелген, мүмкін, опиум қолдануының әсерінен де болды. Көптеген адамдар оның сол жерде тапаншадан өз-өзіне қол жұмсағанын айтады. Бұл өз-өзіне қол жұмсау болған-болмағаны әлі де нақты емес. 1848 жылы Теннесси штатының комиссиясы осы орында ескерткіш орнатты. Льюис қайтыс болған күнінің екі жүз жылдығында (2009 жылы) оның өмірін құрметтеу үшін алғашқы ұлттық қоғамдық еске алу шарасы өткізілді; бұл Льюис және Кларк экспедициясының екі жүз жылдығының соңғы іс-шарасы болды.