Канадалық қоршаған ортаны қорғаушы Пол Уотсонның өмірі мен қызметі

Канадалық экологиялық белсенді, Гринпис тарихы, теңізді қорғау. Пол Уотсон – Sea Shepherd Conservation Society-нің негіз қалаушысы, «Whale Wars» шоуына қатысушы.

14 мин оқу

100%

Дереккөз: Paul Watson — Wikipedia

Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.

Мазмұны

Кіріспе

Канадалық экологиялық белсенді.

Торонтода туған ол 1969 жылы ядролық сынақтарға қарсы «Сиерра клубының» наразылығына қосылды. Уотсон, «Гринпис» ұйымының зорлықсыздыққа қатысты түсінігіне қайшы келетін тікелей әрекет стратегиясын жақтағандықтан, 1977 жылы басқармадан шығарылды. Дегенмен, «Гринпис» Уотсонның ықпалды ерте мүше болғанын, бірақ «Гринпис» ұйымын құрушылардың бірі емес екенін мәлімдеді. Сол жылы ол «Sea Shepherd Conservation Society» ұйымын құрды. Бұл ұйым «Кит соғысы» атты реалити-шоуда көрсетілді. Ол вегетариандыққа, халық санының азаюына және антропоцентрлік емес, биоцентрлік көзқарасқа қолдау көрсетеді. Уотсонның әрекеттері АҚШ, Канада, Норвегия, Коста-Рика және Жапония сияқты елдердің билік органдары тарапынан заңдық шараларға алып келді. Ол 2012 жылдың мамыр айында Германияда Коста-Риканың экстрадиция талабы бойынша ұсталды. 2012 жылдың 14 қыркүйегінде Жапония мен Коста-Риканың өтініші бойынша Интерполдың «қызыл хабарламасы» жарияланды. Германиядан қашып шыққаннан кейін, 15 ай теңізде болғаннан соң, ол кепілдікпен босатылып, 2013 жылдың қазан айының соңында Лос-Анджелеске оралды, кеденнен өтіп, «қамауға алынбады». Ол 2013 жылдың 6 қарашасында АҚШ апелляциялық сотында өзінің және «Sea Shepherd Conservation Society» ұйымының 2012 жылғы кит аулау кемелерінен қашықта болу туралы бұйрықты бұзбағанын мәлімдеді. АҚШ Интерполдың мүшесі болғанына қарамастан, Уотсон Жапонияға немесе Коста-Рикаға экстрадициялау үшін ұсталған жоқ. Қазір Вермонт штатында тұрып, кітап жазумен айналысады. 2014 жылдың 1 шілдесіне дейін Парижде тұрды, бірақ кейіннен АҚШ-қа оралды. 2019 жылдың наурызында Коста-Рика Уотсонға қарсы барлық айыптауларды түсіріп, Интерполдың «қызыл хабарламасын» жойды. «Sea Shepherd Conservation Society» және «Sea Shepherd Global» басқармасы оны қызметтен шеттетуіне байланысты, ол өзінің «Капитан Пол Уотсон» қорына жетекшілік етеді. Сондай-ақ, ол Австралиялық филиалының басшылық лауазымынан да кетті.

Ерте және жеке өмір

Sea Shepherd Conservation Society-нің мәліметінше, Пол Уотсон Торонтода, Энтони Джозеф Уотсон мен Аннамари Ларсеннің үлкен баласы ретінде дүниеге келді және Нью-Брансуиктің Сент-Эндрюс қаласында екі кіші қарындасы мен үш інісімен бірге өсті. Бала кезінде ол "жануарларды құрметтеуге және қорғауға" үйреткен "Мейірімділік клубының" мүшесі болды. 1967 жылы Монреальде өткен Expo 67 әлемдік көрмесінде экскурсовод болып жұмыс істегеннен кейін Уотсон Ванкуверге көшіп келді. Sea Shepherd Conservation Society мәліметінше, 1968 және 1970 жылдардың басында ол Канаданың жағалау күзет қызметіне қосылды, онда ол метеорологиялық кемелерде, іздеу-құтқару ұшқыш кемелерінде және буйларға қызмет етті. 1969 жылы ол Ванкувердегі Норвегия консулдығында сауда теңізшісі ретінде тіркеліп, 30 000 тонналық «Брис» жүк тасымалдау кемесіне палубалық болып жұмысқа орналасты. «Брис» Норвегияның Осло қаласында тіркелген және Үнді мұхиты мен Тынық мұхиты саудасына бағытталған. 1972 жылы ол Сан-Францискодан 35 000 тонналық шведтік «Jarl R. Trapp» жүк тасымалдау кемесімен шығып, Үнді мұхиты мен Тынық мұхиты саудасына қатысты. Ол Greenpeace Quebec, Earthforce!, Project Wolf және Sea Shepherd ұйымдарының негізін қалаушы директоры болды. Оның екінші әйелі, бұрынғы Playboy моделі Лиза Дистефано, Фрайде Харбордағы кит аулауға қарсы науқан кезінде Sea Shepherd операциялар директоры болды. Оның үшінші әйелі Эллисон Лэнс – жануарлар құқығын қорғаушы және Sea Shepherd ұйымының ерікті мүшесі. Уотсонның екі немересі бар. Уотсон 2015 жылдың 14 ақпанында Парижде төртінші әйелі Яна Русиновичке үйленді. Уотсон мен Русиновичтің екі ұлы бар. Уотсон Канаданың федералды сайлауында екі рет парламентке кандидат болды.

Алғашқы жылдар

1969 жылдың қазан айында Уотсон Амчитка аралындағы ядролық сынақтарға қарсы "Сиерра клубының" наразылығына қатысты. Сол наразылықтың нәтижесінде "Толқын тудырма" комитеті құрылды, ол кейіннен бүгінгі танымал "Гринпис" ұйымына айналды. 1970-ші жылдардың басында Уотсон "Ванкувер азаттық фронты" және "Ванкувер иппилері" ұйымдарымен де белсенді түрде жұмыс істеді. 1971 жылы Уотсон "Greenpeace Too!" кемесінің экипажында болып, ал 1972 жылы "Greenpeace Astral" қайығының капитаны болды. Уотсон "Гринпис" ұйымының негісқалаушыларының бірі болды, бірақ ұйым мұны жоққа шығарып, ол "әсерлі ерте мүше болғанын, бірақ кейде айтатындай, негізін қалаушы емес" екенін мәлімдейді. "Гринпис" Уотсонның Амчитка экспедициясына қосылғанын, оны өздерінің екінші экспедициясы деп санайтынын айтады, бірақ Пол Уотсон бұл "Гринпис" ұйымының алғашқы жиыны болғанын мәлімдейді.

Теңіз шопандарын қорғау қоғамы

Sea Shepherd-дің алғашқы кемесі, Sea Shepherd, 1978 жылдың желтоқсанында Жануарлар қоры мен Жануарларға қатыгездіктің алдын алу жөніндегі Корольдік қоғамның көмегімен сатып алынды, сондай-ақ Исландия портында екі кемені суға батыру оқиғасы болды. 2013 жылдың қаңтар айында Уотсон "Стив Ирвин" кемесінің капитаны лауазымынан бас тартты. Ұйымның және кит аулауды тоқтатуға бағытталған қызметі Animal Planet арнасында көрсетілетін "Кит соғыстары" реалити-шоуының негізгі тақырыбы болып табылады. 2010 жылы Уотсон Sea Shepherd ұйымынан 120 000 доллардан астам қаржы алды. Көбейіп бара жатқан заңдық мәселелерге байланысты Уотсон 2013 жылы Sea Shepherd Conservation Society ұйымының басшысы лауазымынан кетіп, жапондық кит аулау кемелеріне жақын болуға тыйым салатын сот шешіміне бағынды. Жапондық кит зерттеу институтына қатысты заңдық мәселелер шешілгеннен кейін Уотсон Sea Shepherd Conservation Society ұйымының президенті және Sea Shepherd флотының командирі лауазымына қайта оралды.

Басқа экологиялық қызмет

Уотсон 1976 жылдан 1980 жылға дейін "Жабайы табиғат қорғаушылары" ұйымының далалық тілшісі, ал 1978 жылдан 1981 жылға дейін "Жануарлар қоры" ұйымының далалық өкілі болды. 1996 жылы ол әкімдікке кандидат болды, бірақ төртінші орынды иеленді. 2003 жылдың сәуір айында Уотсон үш жылдық мерзімге "Сьерра клубының" директорлар кеңесіне сайланды. 2006 жылы ол қайта сайлануға түспеді. Өкілеттік мерзімі аяқталуға бір ай қалғанда, ұйымның "Неліктен мен аң аулаймын" атты эссе байқауын демеулеуіне қарсылық білдіріп, кеңестен кетіп қалды. 2008 жылдың қаңтар айында Пол Уотсон "The Guardian" газетінің "планетаны құтқара алатын 50 адам" тізіміне енді, бұл "Sea Shepherd Conservation Society" ұйымының жұмысының нәтижесінде болды.

Гринпистен бөліну

Пол Уотсон 1970 жылдардың ортасында бірнеше Greenpeace саяхаттарында экипаж мүшесі, офицер және шкипер ретінде қызмет етті (1972 жылы). Ол өзін Greenpeace және Greenpeace International ұйымдарының негіс қалаушысы санайды, бірақ Greenpeace бұл талапты жоққа шығарады. Дегенмен, «Әлемді қалай өзгертуге болады» атты деректі фильмде Уотсонның Greenpeace-тің алғашқы негіс қалаушыларының бірі болғаны көрсетілген. Уотсон Greenpeace-ті тарихын қайта жазуда айыптайды (өзі оған қарсы дауыс берген). Ұйым оның күшті, «көзге түсетін» тұлғасын және Greenpeace-тің «бейбітшілікке» қатысты түсінігіне жиі қарсылығын бөліп көрсетті, бұл жағдай ұйымда дау тудырды. Соңынан Уотсон ұйымнан кетіп қалды. Осыдан кейін ұйым оның сол кездегі әрекеттерін өздерінің қатарындағы «бунтар» деп сипаттады. Сол жылы ол Sea Shepherd Conservation Society атты жеке ұйымын құрды. 1978 жылы CBC радиосына берген сұхбатында Уотсон Greenpeace (сондай-ақ басқа ұйымдар) және олардың тюлень аулауға қарсы науқандағы рөлі мен мақсаттарына сын көзбен қарады. Уотсон бұл ұйымдарды канадалық тюлендерді аулауға қарсы науқан жүргізуде айыптады, себебі бұл ақша жинаудың оңай жолы және ұйымдар үшін табыс көзі. 1993 жылы Уотсон Ньюфаундленд жағалауында Куба және Испания балық аулау кемелеріне қарсы әрекеттерінен туындаған айыптар бойынша Канадада тұтқындалды. 1997 жылы Уотсон Норвегияның Лофотен қаласындағы сотта 120 күнге түрмеге жазалануға үкім шығарылды, оны 1992 жылдың 26 желтоқсанында шағын норвегиялық балық аулау және кит аулау кемесі Nybrænna-ны батыруға тырысқандығы үшін айыптады. Нидерланд билігі оны Норвегия билігіне беруден бас тартты, бірақ ол Нидерландта экстрадиция туралы шешім күтіп 80 күн қамауда отырды. Sea Shepherd белсенділері Род Коронадо мен Дэвид Хоуит 1986 жылы Исландияға барып, Рейкьявик портында екі кит аулау кемесін суға батырып, кит етін өңдеу зауытына зақым келтірді. Уотсон бұл операцияға Sea Shepherd қағидаларын сақтай отырып жауапкершілікті өз мойнына алды. Ол Исландияға барып: «Мен Sea Shepherd Conservation Society атынан жасалған барлық әрекеттерге жауаптымын. Мен бұйрық беремін», - деді. Ол айып тақпастан депортацияланды және Исландияда немесе болатын тұлға деп саналады. 2010 жылдың сәуір айында Жапонияның жағалау күзеті Уотсонды «жапондық кит аулау флотына қарсы саботаж әрекеттерін ұйымдастырды деген күдікпен» тұтқындауға ордер алды, ал Интерпол оны Жапонияның өтініші бойынша іздестіру тізіміне енгізді. Қызыл хабарламада Жапонияның айыптаулары: «Кемеге заңсыз кіру, мүліктің зақымдануы, бизнеске кедергі келтіру, дене жарақаты». 2012 жылдың наурызында Интерпол «барлық 190 мүше елдерге Уотсонды ұстауға қатысты «қызыл хабарлама» жарияламағанын нақтылады», бірақ 2012 жылдың қыркүйегінде бұл шешімнен бас тартты. Интерпол екі мәлімдемесінде де «қызыл хабарлама халықаралық тұтқындау ордері емес» екенін, бұл «жеке адамды анықтау немесе табу және елдің ұлттық заңдарына сәйкес уақытша тұтқындау және экстрадициялау мақсатындағы өтініш» екенін мәлімдеді. 2012 жылдың мамыр айында Уотсон Коста-Рика үкіметінің өтініші бойынша Германияның Франкфурт әуежайында ұсталды. Бұл айыптау 2002 жылы теңізде болған даудан туындады, онда Sea Shepherd екінші кеменің Гватемала суларында акулалардың қанаттарын заңсыз аулағанын мәлімдеді. Екінші кеме экипажы Sea Shepherd-ды оларды өлтіруге тырысқаны үшін айыптады. Уотсон Интерпол ескертуінде «кеме апатының қаупі» деп көрсетілген навигациялық ережелерді бұзғаны үшін айыпталды. Бұл қақтығыс «Акула суы» атты деректі фильм түсіру кезінде болды, ал фильм жасаушылар түсірген видеоны көрсеткеннен кейін айыптаулар алынып тасталды. 21 мамырда Уотсон 250 000 евро кепілдікпен босатылды, бірақ Франкфурттағы полицияға күнделікті хабарлауға міндетті болды. Маусым айында Коста-Рика Германиядан Уотсонды экстрадициялауды ресми түрде сұрады. 2012 жылдың 19 шілдесінде Жапония экстрадиция туралы бұйрық берді және Уотсон Германиядан кетті, нәтижесінде неміс соты оны дереу қайта тұтқындауға бұйырды. Коста-Рикадағы айыптау мерзімі 2013 жылдың маусым айында аяқталады деп күтілуде. 2012 жылдың 7 тамызында Интерпол Коста-Риканың «суға бату немесе әуе апатына әкеп соққы беру» деген айыптары бойынша Уотсонға Қызыл ескертуді жаңартты. Уотсон 2012-13 жылғы жапондық кит аулауына қарсы науқанға қосылу үшін жасырынған жерінен шығады деп хабарланды. Уотсон 2012 жылдың қараша айының соңында Оңтүстік Тынық мұхитында «Стив Ирвин» кемесінің экипажына қосылды. 2019 жылдың наурызында Коста-Рика Уотсонға қарсы барлық айыптауларды алып тастады және Интерполдың қызыл ескертуін жойды. 2003 жылы басқармаға сайланғаннан кейін Уотсон халықты тұрақтандыру саясатының бір бөлігі ретінде қатаң иммиграциялық бақылауды қолдайтын кандидаттардың сәтсіз тізімін қолдады. Бұл әрекет басқа кандидат, Оңтүстік Қарсылық Құқық орталығының директоры Моррис Дис тарапынан «радикалды иммигранттарға қарсы белсенділердің» «жаулап алу әрекеті» деп айыпталды. Уотсон бұл ұйымның иммиграциялық ұстанымындағы жалғыз өзгеріс 1996 жылғы «бейтараптық саясатынан» бұрынғы позицияны қалпына келтіру екенін мәлімдеді. Уотсон 2006 жылы Sierra Club басқармасынан кетті.

Paul Watson continued as a crew member, officer, and skipper (in 1972) aboard several Greenpeace voyages throughout the mid 1970s. He considers himself a founding member of Greenpeace and Greenpeace International, a claim Greenpeace disputes despite being pointed out in the documentary, How to Change the World which shows that Watson was indeed one of the original founding members of Greenpeace. Watson has since accused Greenpeace of rewriting their history. (Watson himself cast the single vote against it). The group felt his strong, "front and center" personality and frequently voiced opposition to Greenpeace's interpretation of "nonviolence" were too divisive. Watson subsequently left the group. The group has since labeled his actions at the time as those of a "mutineer" within their ranks. That same year, he founded his own group, the Sea Shepherd Conservation Society. During an interview in 1978 with CBC Radio, Watson spoke out against Greenpeace (as well as other organizations) and their role and motives for the anti sealing campaigns. Watson accused these organizations of campaigning against the Canadian seal hunt because it is an easy way to raise money and it is a profit maker for the organizations. Watson was arrested in 1993 in Canada on charges stemming from actions against Cuban and Spanish fishing boats off the coast of Newfoundland. In 1997, Watson was convicted in absentia and sentenced to serve 120 days in jail by a court in Lofoten, Norway, on charges of attempting to sink the small scale Norwegian fishing and whaling vessel Nybrænna on December 26, 1992. Dutch authorities refused to hand him over to Norwegian authorities although he did spend 80 days in detention in the Netherlands pending a ruling on extradition before being released. Sea Shepherd activists Rod Coronado and David Howitt went to Iceland in 1986 and scuttled two whaling ships in port at Reykjavík and also damaged a whale meat processing factory. Watson took responsibility for the operation, abiding by published Sea Shepherd principles. He went to Iceland saying, "I am responsible for all activities undertaken in the name of Sea Shepherd Conservation Society. I give the orders." He was deported without being charged and is considered a persona non grata by Iceland. In April 2010 the Japanese Coast Guard obtained an arrest warrant for Watson " on suspicion of ordering sabotage activities against Japan's whaling fleet", and Interpol has listed him as wanted at the request of Japan. The red notice has the charges issued by Japan as, "Breaking into the Vessel, Damage to Property, Forcible Obstruction of Business, Injury". In March 2012 Interpol issued a "written statement to all 190 member countries making it clear that it would not publish a Red Notice" for the detention of Watson, but reversed that position in September 2012. In both statements Interpol stated that a "Red Notice is not an international arrest warrant" that it is "a request for any country to identify or locate an individual with a view to their provisional arrest and extradition in accordance with the country's national laws". In May 2012 Watson was detained by German authorities at Frankfurt Airport because of a request from the government of Costa Rica. The charge stemmed from an altercation at sea in 2002 in which Sea Shepherd said that the other vessel was illegally shark finning in Guatemalan waters. Crew members of the other ship accused Sea Shepherd of trying to kill them. Watson was charged with violating navigational regulations with the Interpol alert stating the charge as peligro de naufragio ("danger of shipwreck"). The conflict took place during filming for the documentary Sharkwater and the charges were dropped by prosecutors after video of the incident made by the documentary film makers was shown. On May 21, Watson was released on bail of €250,000 but required to report to police in Frankfurt on a daily basis. In June, Costa Rica formally requested Watson's extradition from Germany. On July 19, 2012, Japan applied for an extradition order and Watson left Germany, resulting in a German court ordering his immediate re arrest. It is understood the statute of limitations on his Costa Rican charges was set to expire in June 2013. On August 7, 2012, Interpol renewed the Red Notice for Watson on the charges of "causing a danger of drowning or of an air disaster" laid by Costa Rica. It was reported that Watson would come out of hiding to join Sea Shepherd in the 2012–13 campaign against Japanese whaling. Watson rejoined the crew of the Steve Irwin in the South Pacific in late November 2012. In March 2019, Costa Rica dropped all charges against Watson and has removed the Interpol red notice. After his election to the board in 2003, Watson supported an unsuccessful slate of candidates supporting strict immigration controls as an element of a population stabilization policy. This effort was denounced by another candidate in the election, Morris Dees of the Southern Poverty Law Center, as a "hostile takeover" attempt by "radical anti immigrant activists." Watson responded by saying that the only change he was seeking in the organization's immigration stance was to restore the position it had held before its 1996 "neutrality policy." Watson left the Sierra Club board in 2006.

Пломбалауға қарсы іс-шаралар

2008 жылдың сәуірінде Уотсон Канаданың саудалық тұнба аулау кезінде Канаданың жағалау күзетінің кемесі мен балық аулау қайығының қатысуымен болған теңіз апатында үш канадалық тұнба аулаушының (төртіншісі әлі іздестірілуде) қаза тапқандығы өте қайғылы оқиға болғанымен, жүздеген мың тұнбаның қырғыны одан да зор трагедия деп мәлімдеді. Канаданың федералды балық шаруашылығы министрі Лойола Хирн Ватсонды қаза тапқан аулаушылардың естелігін арзансытуда айыптады. Ватсон Хирннің үкіметінің әлсіздігінен көз жазбауға тырысып жатқанын, өйткені аулаушылардың қайығы Канаданың жағалау күзеті кемесі сүйреп бара жатқанда құлап кеткенін, ал оның саяси амбициялары 21-ші ғасырда орны жоқ өнеркәсіпті қолдау мен субсидиялауды жалғастыруда екенін айтты. 1978 жылы Уотсон тұнба аулауға қарсы наразылық ұйымдарына қарсылық білдірді, CBC арнасындағы Барбара Фруммен сұхбаттасып, тұнбаларды құтқарудың арзан және оңай қаржы жинау жолы екенін, ал тұнбалардың басқа түрлерге қарағанда артық құқыққа ие емес екенін айтты. Ньюфаундленд пен Лабрадор провинциясының премьер-министрі Дэнни Уильямс: "Менің ойымша, көп адамдар бұл адамның террорист екенін түсінбейді", – деген пікірін білдірді.

Австралия визасы мәселелері

2009 жылдың қазан айында АҚШ паспортын ұстаған Уотсон Австралия визасын алу туралы өтінішінің қабылданбағаны туралы ақпарат құралдарына шағымданды. Ол Австралия үкіметінің 2010 жылғы Sea Shepherd науқанына нұқсан келтіру үшін оған елге кіруге тыйым салғанын айтты. Уотсон мен бірнеше кемедес серігі «Стив Ирвин» кемесінің Австралиядағы жарнамалық турына қатыса алмады, себебі АҚШ, Канада және Норвегия үкіметтерінен олардың бұрынғы зорлық-зомбылық әрекеттерінен ақталғанын көрсететін құжаттарды ұсынғанша күте тұруға мәжбүр болды, атап айтқанда, Sea Shepherd ұйымының Норвегияда кемені қасақана батырғаны туралы айыптауларынан. 2013 жылдың қаңтар айында Пол Уотсонға Гуннай ұлтының Краутунгланг халқы аборигендік паспортты (құрпастық паспорт ретінде жіктеліп, Австралия үкіметі мойындамайтын) табыс етті.

Қарулы атқылау

2008 жылдың 17 наурызында Уотсон Оңтүстік мұхитындағы «Мигалу» операциясы кезінде жапондық экипаж немесе жағалау күзетінің қызметкерлері оны атып тастағанын айтты. Оқиға Whale Wars телешоуының 1-ші маусымының соңғы эпизодында көрсетілген, ал алғашқы алты эпизод науқан барысындағы маңызды оқиғаға дейінгі дайындық ретінде бейнеленген. Жапондықтар жауап ретінде оқ-дәрілі гранаталар лақтырады, соның салдарынан бір экипаж мүшесі гранатаның өте жақын жерде жарылуынан жарақат алады, ал екіншісі жарылыстан қашуға тырысқанда жарақаттанады. Уотсон желетінің және бронежилетінің ішіне қолын салып, «Мені атқан» дейді. «Стив Ирвин» кемесінің көпірінде жилеттің ішінде металл сынығы табылады. Жапондық киттерді зерттеу институты Sea Shepherd ұйымының мәлімдемесімен келіспейді. Институт және жағалау күзеті мақсатты уақытша әлсірету үшін, оны бір назардағы уақытқа соқыр және саңырық қылу мақсатында жеті оқ-дәрілі граната қолданғанын мәлімдеді. Екі қайшылы мәлімдеменің ешқайсысы тәуелсіз түрде расталмады. Австралия Сыртқы істер министрлігі «кемедегі экипаж мүшелерінің жарақаттануына себеп болатын әрекеттерді» айыптады. Сол күні кеңседен екі баспасөз хабарлама таратылды. Бірінде Токиодағы Австралия елшілігіне жапондықтар киіз аулаушылардың «ескерту оқтары» атқандығы туралы хабарланғаны айтылды, ал жаңартылған нұсқада «ескерту шарлары» – сондай-ақ «жарықшаңдар» деп те аталатын – атқандығы туралы мәлімдеме жасалды.

Терроризмге қатысты айыптаулар

Уотсонды жапон үкіметі киіт аулаушыларға қарсы тікелей әрекет тактикасы үшін экологиялық террорист деп атады және 2009–2010 жылдардағы киіт аулау маусымындағы қақтығыстардан кейін бұл ұстанымын қайталады. 2010 жылы Fox News комментаторы Гленн Бек те Уотсонның көзқарастарын сынап, пікірін талқылады. Уотсон Sea Shepherd ұйымының ресми сайтында Бекке жауап беріп, ол мұны айтқанын, бірақ сөзі контекстен тыс алынғанын мәлімдеді, сондай-ақ Джеральд Сеймурдың "Бір адамның террорисі – екіншісінің бостандық күрескері" деген цитатасын келтірді.

2011 жылғы Тохоку жер сілкінісі мен цунамиден кейінгі пікірлер

Уотсон 2011 жылғы Тохоку жер сілкінісі мен цунамиден кейін жариялаған өлеңі үшін сынға ұшырады, онда апат Нептунның ашуынан туған деп айтылған. Уотсон сыншыларға Sea Shepherd веб-сайтында жариялаған түсіндірмесінде "цивилизация тарихындағы ең қорқынышты табиғи апаттардың бірінен зардап шеккен жапон халқына ең терең қайғы мен көңіл жағдасын білдіремін" деді.

Жаңа Зеландияны сынға алу

2013 жылы үш Sea Shepherd Conservation Society кемесі Жаңа Зеландияға келді, және Жаңа Зеландия билігі Уотсонның кемеде болуын тексеру үшін оларды қарап шықты. Ол сол кезде халықаралық сулардағы басқа кемеге ауысқандықтан, егер ол елге кірсе, Жаңа Зеландияның Интерполға хабарлауға міндетті екенін білмеді. Уотсон іздестіруді сынап, Жаңа Зеландияны Оңтүстік мұхитындағы кит аулау мәселесінде Жапонияны қолдауда айыптады.

Sea Shepherd-тен бөлінген

2022 жылдың 3 қыркүйегінде Уотсон Sea Shepherd ұйымынан кетіп, бұрынғы әріптесі және досы Омар Тодпен бірге жаңа ұйым – Капитан Пол Уотсон Қорын құрғанын жариялады. Уотсон: «Мен оған осылай ат қойдым, себебі менің атым кірген ұйымды бойын бұру және бақылауға алу кез келген адам үшін қиын болады», – деді. 2022 жылдың желтоқсанында қор өзінің алғашқы кемесі «Джон Пол Дехория II» есімді кемесін таныстырды.

Активизм мен лидерлікке реакциялар

Уотсон өзін "наразылық білдіруші" емес, "араласушы" деп санайтынын, себебі наразылық білдіруді тым бағынушылық деп есептейді. Ол көбінесе қолданыстағы заңдарды орындауға құлшынбайтын немесе оны орындауға шамасы келмейтін құқық қорғау органдарын ұсынып (немесе олардың орнына тұрып) әрекет етеді. Sea Shepherd ұйымының бұрынғы мүшесі және кеме капитаны Пит Бетюн Уотсонды "моральдық тұрғыдан банкрот" деп сипаттап, оның "халықтың көңілін жеңу және жақсы телешоу жасау" мақсатымен "Ади Гил" сияқты өз кемелерін әдейі батыруға бұйрық бергенін айтты. Уотсон бұны жоққа шығарып: "Оған оны батыруға ешкім бұйрық берген жоқ. Пит Бетюн "Ади Гилдің" капитаны болды; "Ади Гил" кемесіне қатысты барлық шешімдер оның қалауынша жасалды", - деді.

Марапаттар

Пол Уотсон 2012 жылдың 10 қазанында Жюль Верн сыйлығын алды. Ол капитан Жак Кустодан кейін экологтар мен оқиғалар іздеушілерге арналған Жюль Верн сыйлығымен марапатталған екінші адам болды. 2010 жылдың 28 маусымында Пол Филипп Кустоның теңіз анкерлері мұражайының достар қауымдастығының «Теңіз жануарларын қорғау» сыйлығын теңіз өмірін қорғау жолындағы еңбегі үшін алды. 2002 жылы Пол жануарларды босатуға қосқан үлкен үлесі үшін АҚШ-тың Жануарлар құқықтарының Даңқ залына енгізілді. 1999 жылы Пол Джордж Буштің «Күнделікті нұрлар» сыйлығын алды, ал 2000 жылы «Time» журналы оны 20-шы ғасырдың 20 ең үздік экологиялық қайраткері деп атады. 2019 жылдың 23 мамырында Пол Уотсон Коннектикут штатының губернаторы Нед Ламонттың ресми мақтау қағазын алды, онда «Коннектикут штаты капитан Пол Уотсонға құрмет пен танымымен өте қуанышты» делінген. 2007 жылы Уотсон Эквадор вице-президенті Ленин Морено табыс еткен Амазонка бейбітшілік сыйлығын алды.

БАҚ-тағы бейнелеулер

2008 жылы Рон Колби Пол Уотсонның өмірбаяны туралы деректі фильм түсірді. 2008 жылғы «Әлем шетінде» атты деректі фильмінде Уотсон мен 45 еріктінің Антарктика айналасындағы суларда жапондық кит аулау флотына кедергі келтіру әрекеттері баяндалды. 2010 жылы ұзақ жылдан бері дос және кинорежиссер Питер Браун «Экотеррористтің اعترافات» (Экотеррористің мойындауы) атты деректі фильмін шығарды. Бұл фильм соңғы 30 жылдағы оқиғаларға сатирикалық тұрғыдан қарады. 2011 жылы түсірілген «Эко Пират: Пол Уотсонның тарихы» атты деректі фильмінде Greenpeace-тің алғашқы мүшелері Рекс Вейлер мен Патрик Мурдың сұхбаттары мен кадрлары көрсетілді. Уотсон, «Кит соғыстары» және жапондық кит аулау индустриясы «South Park» анимациялық сериалының «Whale Whores» (Кит жезөкшелері) эпизодында сатирикалық бейнеленді. Ондағы ойдан шығарылған Ларри Кинг шоуында Уотсон «өзінің мақсатына қызмет еткенше барлығына өтірік айтуды қалыпты санаған, ұйымдастырылмаған, біліміз аз бұқаралық ақпарат құралының жезөкшесі» және «сенімсіз, өзін-өзі бағалап, нарколепсиямен ауыратын өтірікші» деп сипатталды. Уотсон «South Park» эпизодына жауап ретінде: «Менің түсінігімше, Жапония премьер-министрі көңілі қалды, ал кит аулаушылар мен дельфиндерді өлтірушілер олардың бейнеленгенін ашуланды», - деді. «Бұл мен үшін музыкадай. Егер күлкісіз кит өлтірушілер мен дельфин өлтірушілердің қаржыластырушылары шоуды ұнамаса, онда мен оны мақтаймын». Уотсон 2013 жылы көрсетілген «60 минут» бағдарламасының эпизодында (кит биологы Нэн Хаузермен бірге) Тынық мұхитының оңтүстігіндегі дөңес киттер популяциясының қайта жаңғыруына үлес қоскан ретінде бейнеленді. Лесли Чилкотттың режиссерлік жұмысы болған 2019 жылғы «Уотсон» деректі фильмінде Уотсонмен сұхбаттар бар. Фильм сондай-ақ 2019 жылдың 22 желтоқсанында Animal Planet телеарнасында көрсетілді.