Кіріспе
Канадалық эколог, журналист, жазушы және саясаткер (1941 – 2005)
Роберт Лорн Хантер (13 қазан 1941 – 2 мамыр 2005) – канадалық эколог, журналист, жазушы және саясаткер. Ол 1969 жылы «Толқын тудырма» комитетінің мүшесі, ал 1971 жылы Greenpeace ұйымын құрдас негізін қалаушысы және оның тұңғыш президенті болды. Ол ресейлік және австралиялық кит аулаушыларға қарсы теңіздегі алғашқы кит аулауға қарсы науқандарды жүргізді, бұл коммерциялық кит аулауға тыйым салуға ықпал етті. Ол ядролық сынақтарға, канадалық итшабақ аулауға және кейіннен «Термагеддон: 2030 жылға дейінгі кері санау» кітабы арқылы климаттың өзгеруіне қарсы күресті. Time журналы оны 20 ғасырдың «Эко-батырлары» тізіміне енгізді.
Robert Lorne Hunter (October 13, 1941 – May 2, 2005) was a Canadian environmentalist, journalist, author and politician. He was a member of the Don't Make a Wave Committee in 1969, and a co founder of Greenpeace in 1971 and its first president. He led the first on sea anti whaling campaigns in the world, against Russian and Australian whalers, which helped lead to the ban on commercial whaling. He campaigned against nuclear testing, the Canadian seal hunt and later, climate change with his book Thermageddon: Countdown to 2030. He was named by Time as one of the "Eco Heroes" of the 20th century.
Өмірбаян
Маннитоба штатының Сент-Бонифас қаласында туған Хантердің журналистикадағы мансабы 1960 жылдары Виннипег Трибьюн және Ванкувер Сан газеттерінде басталды, онда ол контрмәдениет пен экологиялық мәселелерге ден қойды. 1988 жылдан бастап ол Торонтоның Citytv телеарнасында және оның жаңалықтарға арналған CP24 телеарнасында комментатор және тілші болып жұмыс істеді. Ол Канаданың солтүстігі туралы көптеген деректі фильмдер түсірді, олар әлі күнге дейін CP24 телеарнасында сұраныс төмен уақытта жиі көрсетіледі. Ол сонымен қатар Торонтоның "Eye Weekly" газетінде ұзақ жылдар бойы "Enviro" рубрикасын жүргізді.
Экологиялық белсенділік
Роберт Хантер 1971 жылы "Толқын тудырма" комитетінің алғашқы экспедициясында, "Гринпис I" деген атпен қатысты. Бұл Аляскадағы Амчитка аралының астында АҚШ әскерінің "Cannikin" кодосымен жүргізгісі келген жер асты ядролық бомба сынағын тоқтату мақсатымен Амчиткаға саяхаттау үшін жалдаған "Филис Кормак" атты палтус аулау кемесі болды. 1975 жылы Роберт Хантер өмір бойы достасы және белсенді Пол Уотсон мен Патрик Мурмен бірге совет кит аулау флотына қарсы "Гринпис" экспедициясын жетекшілік етті. Экспедиция тағы да "Филис Кормак" кемесін жалдап, арпун мен кит арасында қорғаныш ретінде қаушақтау кемелерді (зодиактарды) қолдануды алғаш рет енгізді. Ол "Гринпис" және "Sea Shepherd Conservation Society" ұйымдарының көптеген науқандарына қатысып, бірнеше жыл бойы "Sea Shepherd Conservation Society" кеңесші кеңесінің мүшесі болды. Оның құрметіне қайтыс болғаннан кейін "Sea Shepherd" кемесіне оның есімі берілді.
Саясат
Хантер 2001 жылы Бичс-Ист-Йорк провинциясында өткен қосымша сайлауда Онтарио либералдық партиясынан кандидат ретінде саясатқа қадам басқанда көптеген адамды таң қалдырды. Хантердің экологиялық көзқарастары көптеген адамдарды оның саясаты Жаңа демократиялық партияға немесе Жасылдар партиясына жақын деп ойлауға әкелді, сондай-ақ ол өзінің бағаналарында либерал саясаткерлерді жиі сынаған. Сайлау кампаниясының соңғы күндері Хантердің 1988 жылы жазылған "Аспанда" атты саяхат күнделігінен алынған бөлімдер қарсыластарына факс арқылы жіберілген кезде шиеленісті болды. (Факстың кім жібергені анықталған жоқ.) Бұл үзінділерді Жаңа демократиялық партиядан келген қарсыласы Мэрилин Чёрли Хантердің жеке адалдығына шабуыл жасау үшін пайдаланды. Нәтижесінде Хантер Жаңа демократиялық партия өкілі Майкл Пруға шамамен 4000 дауыспен жеңіліп қалды. Дегенмен, осы нәтижелерге қарамастан, Хантер 2002 жылы либералдар мен Онтарио Жасыл партиясын сайлау альянсын құруға шақырды.
Автор
Хантер қоршаған орта туралы көптеген кітаптар жазды. 1991 жылы ол "Оккупированная Канада: жас ақ жігіт өзінің күтпеген өткенін ашады" атты кітабы үшін әдебиет бойынша генерал-губернатор сыйлығын жеңіп алды. Ол сонымен қатар Канададағы халықтардың құқықтарына қатысты мәселелер туралы жазды және өмірінің соңына дейін Greenpeace және басқа да экологиялық ұйымдармен байланыста болды.
Өлім
Хантерде 1998 жылы простата қатерлі ісігі анықталды. Дәрігер оған простата қатерлі ісігінің емделмейтін ауру екенін айтқаннан кейін, Хантер америкалық табиғат емшісі және хиропрактик дәрігер Курт Донсбах құрған Мексикадағы Санта-Моника ауруханасына барды. Хантер 2004 жылдың желтоқсанында емделуді бастады және жақсаруды байқады, бірақ 2005 жылдың 2 мамырында қайтыс болды. Оның күлі Канаданың солтүстігінде Арктикаға жақын жерде каноэмен саяхат кезінде, Галапагос аралдарындағы Тортуга шығанағында және 2005/2006 жылдары Оңтүстік мұхиттың Киттерді қорғау аймағында жапон кит аңшыларына қарсы Sea Shepherd науқаны барысында Антарктида мұздығының үстіне шашылды. Оның артында әйелі Боби және төрт баласы – Эмили, Уилл, Конан және Жюстин қалды. Хантер қайтыс болған кезде төрт немересі болған.
Мұра
2015 жылы Санденс кинофестивалінде Джерри Ротвеллдің "Дүниеге қалай өзгеріс енгізуге болады" атты деректі фильмі көрсетілді. Фильм Роберт Хантердің мұрасы және Greenpeace ұйымының пайда болу тарихы туралы. IndieWire журналының пікірінше: "Дүниеге қалай өзгеріс енгізуге болады" фильмінде режиссер Джерри Ротвелл, қандай да бір мақсат үшін күресу туралы әңгіме айту үшін ерекше түсірілген материалдарды қолданады – күрестің шарттарын және оған қатысушыларды көрсетеді. Маркхемдегі Боб Хантер еске алу паркі оның құрметіне аталды. Rouge Park жүйесінің бір бөлігі болып табылатын бұл парк, теміржол бойымен, Тоғызыншы желінің батысынан және Рисор жолының шығысынан, 407 тас жолының оңтүстігінен және Стилс даңғылының солтүстігінен шектеледі. Парк 2006 жылғы 21 тамызда оның отбасы мен премьер-министр Далтон МакГинти тарапынан ашылды.