Кіріспе
Хасим Шариф Рахман (7 қараша 1972 жылы туған) – 1994 жылдан 2014 жылға дейін кәсіпқой боксшы ретінде өнер көрсеткен американдық бұрынғы боксшы. Ол екі мәрте ауыр салмақтағы әлем чемпионы атанды, 2001 жылы WBC, IBF, IBO және сызықтық титулдарды жеңіп алды; ал 2005-2006 жылдары тағы да WBC титулын иеленді. BoxRec бойынша 2000 жылдан 2007 жылға дейін үздік 10 ауыр салмақтың қатарында болды және 2000 жылы әлемдік рейтингте 6-орынға жетті. Рахман 2001 жылы Леннокс Льюиске қарсы күтпеген нокаутпен жеңіске жетіп, ауыр салмақтағы біріктірілген чемпионатты жеңіп алып, әлемге танылды. Льюис бұл жеңілісті қайтарып алып, сол жылы Рахманды реванш жекпе-жекте нокаутқа ұшыратып, чемпиондық белбеуін қайтарып алды. Рахман 2005 жылы Монте Барретті жеңіп, екінші рет WBC титулын (алғашқыда уақытша нұсқасы) жеңді, содан кейін WBC оны жыл соңына дейін толыққанды чемпион мәртебесіне көтерді. Оның чемпиондық дәуірі 2006 жылы тағы бір нокаутпен аяқталды, бұл жолы 1999 жылғы алғашқы жекпе-жектің реваншында Олег Маскаевтан жеңілді.
Hasim Sharif Rahman (born November 7, 1972) is an American former professional boxer who competed from 1994 to 2014. He is a two time world heavyweight champion, having held the unified WBC, IBF, IBO and lineal titles in 2001; and the WBC title again from 2005 to 2006. He was ranked as a top 10 heavyweight by BoxRec from 2000 to 2007, and reached his highest ranking of world No.6 in 2000. Rahman first became known on the world stage in 2001 when he scored an upset knockout victory against Lennox Lewis to win the unified heavyweight championship. Lewis avenged the loss and regained his championship by knocking out Rahman in a rematch later that year. Rahman won the WBC title (initially the interim version) for a second time in 2005 by defeating Monte Barrett, after which the WBC elevated him to full champion status by the year's end. His reign as champion ended in 2006 via another knockout loss, this time to Oleg Maskaev in a rematch of their first fight in 1999.
1994-1997: болашақ
Рахман бокспен салыстырмалы түрде кеш жасында, 20 жасында айналыса бастады. 1994 жылғы 3 желтоқсанда 22 жасында кәсіби дебют жасағанға дейін ол 10 аматорлық жекпе-жекті өткізді. Рахман аматорлық тәжірибесінің жетіспеуін кәсіптік рингте белсенді болу арқылы өтеуге тырысты, кейде бұрынғы жекпе-жектен бес күн өткен соң қайтадан шықты. Рахман 1995 жылы тоғыз, ал 1996 жылы он бір кәсіби жекпе-жекке қатысты. Рахманның табиғи бокс шеберлігі анық байқалды, ол алғашқы 12 жекпе-жегінде 11 нокаутпен жеңіске жетті. 1996 жылғы наурыз айында ол тәжірибелі Росс Пуритті 10 раундтық жеңіспен жеңіп, жеті айдан кейін бұрынғы әлем чемпионы Тревор Бербикке қарсы да сондай жетістікке қол жеткізді. 1997 жылдың шілдесінде ол USBA ауыр салмақ белдеуін жеңіп алды, ал төрт айдан кейін IBF Intercontinental ауыр салмақ белдеуін қосты, USBA титулын үш рет және Intercontinental белдеуін екі рет қорғады.
1998-2000: ауыр салмақтағы чемпиондық атақ үшін күресу
1998 жылдың 19 желтоқсанында Рахман IBF міндетті үміткерін анықтау үшін Дэвид Туамен жұдырықтасты. Рахман өзінің күшті соққысын тиімді пайдаланып, Туаны дерлік әр раундта басып озды. Тоғызыншы раундтың соңында Туа қоңырау соққаннан кейін Рахманды қатты соққымен шалқалатты, ол әлі есін жимай жатқан еді. Келесі раундтың басында Туа оған бірнеше ауыр соққы берді, ал төреші Рахман қимылдап, шайқалып тұрғанда тоқтатып қойды. Туа ТКО арқылы жеңіске жетті. Бұл жекпе-жек дисквалификациямен аяқталуы керек еді деген пікірлер айтылды. Жеңілістің даулы болуына байланысты Рахманның рейтингісі төмендемеді, бірақ 1999 жылдың қарашасында ол жеңіске жақын болған жекпе-жектің сегізінші раундында Олег Маскаевтан нокаутқа ұшырады. Кездесу барысында Рахман бір сәтте арқаннан сығылып жерге түсті, басы еденге тиді. Рахман осы күтпеген жеңілістен кейін "Рингтің" топ-10 тізімінен шығып қалды. Кейін Рахман Маскаевтың мансабының басында бұрынғы чемпион Оливер Макколлдан бірінші раундта нокаутқа ұшырағанын көргенін және оны жеңу оңай болады деп ойлағанын айтты. Рахман осы себепті жаттығуды жеткілікті деңгейде жүргізбегенін және соққыға ұшырағанын мәлімдеді.
2001: бірінші әлем чемпионы және Льюис қарсыласы
Рахман үш жеңіспен қайта келді, оның ішінде 2000 жылғы мамыр айында Корри Сандерске қарсы өткен, екі рет нокдаунға түсіп, 7-ші раундта жеңіске жеткен қиын жекпе-жек болды, одан кейін ол рейтингте қайта көтерілді. Бұл жекпе-жектен кейін Сандерс қысқа мерзімге зейнетке шықты. Соңында, 2001 жылдың 22 сәуірінде Рахман Фрэнки Суинделлді жеңіп, WBC, IBO және IBF ауыр салмақ чемпионы Леннокс Льюиске қарсы жекпе-жеңіске қатысу мүмкіндігіне ие болды. Рахман Суинделлді 7-ші раундта RTD арқылы жеңді. Суинделл 7-ші раундтан кейін орындықта отырып, рингтегі дәрігерге көзіне жарақат алғанын айтты. Оңтүстік Африканың Бракпан қаласында өткен жекпе-жекте Льюис пен Рахман бес раунд бойы қатты соққылар алмастырды, содан кейін 20:1 есебімен жеңіліс күткен Рахман Льюисті 5-ші раундта нокаутқа түсіріп, көрермендерді таң қалдырды. Бұл Льюис карьерасындағы екінші жеңіліс болды. Оның алғашқысы 1994 жылдың 24 қыркүйегінде Оливер Макколлдың 2-ші раундта TKO арқылы жеңісімен аяқталды. Льюис Хасимге қарсы жекпе-жегінің шартында дереу реванш өткізу құқығына ие болды және оны пайдаланды. Рахман мен оның жаңа промоутері Дон Кинг Льюиске реванш берудің орнына Дэвид Изонға қарсы титулдарды қорғауды жоспарлады. Льюис Рахманды АҚШ федералды сотына келісімшартты орындауға мәжбүрлеу үшін сотқа берді. Төреші, Нил Макклуски Льюис тарапын қолдады және 2001 жылдың 17 қарашасында Лас-Вегаста екі боксшы қайта кездесті. Бұл жолы Льюис Рахманды төртінші раундта күшті нокаутқа түсірді. Реванш үшін Льюис 11 миллион, ал Рахман 10 миллион доллар табыс тапты. Жекпе-жек 460 000 төлемдік трансляция сатып алынып, 23 миллион долларлық кіріс әкелді.
2002-2004: қайта оралу
Рахманның қайта оралу жекпе-жегі көңіл көшірмей аяқталды, ол бұрынғы чемпион Эвандер Холифилдтің техникалық шешімімен жеңілді. Холифилдтің басымен соққандары Рахманның маңдайында үлкен ісік (ауыр гематома) тудырды. 2003 жылдың 29 наурызында Рахман Дэвид Туамен екінші рет кездесті. Жекпе-жек тең деп танылды, себебі бір төреші Рахманның жеңісін, екіншісі Туаның жеңісін жариялады, ал үшіншісі тең деп бағалады. Туа қоңырау соққаннан кейін бір сәттен кейін құлап түсті, бірақ бұл ресми нокаут деп есептелмеді. Рахман карьерасындағы ең ауыр салмақта шықты. Маусым айында Рахман WBC ұйымында бірінші үміткер болып тіркелді. 13 желтоқсанда Рахман WBA-ның бұрынғы әлем чемпионы Джон Руизбен WBA ауыр салмақ белдесінің уақытша титулы үшін жұдырықтасты (Рой Джонс-младший ауыр салмақта қалуды немесе жеңіл салмаққа қайтуды шешкендіктен). Рахманға үміткерлік танылды, бірақ ол (он екі раундтық) бірауыздан шешіммен жеңілді және тағы да нашар физикалық формада болды. Осы жеңісімен уақытша титул иегері атанған Руиз, 2004 жылдың 20 ақпанында Рой Джонс-младший титулдан бас тарқаннан кейін WBA ауыр салмақ чемпионы атанды, ол Руизбен емес, WBC және IBO жеңіл салмақ белдесі үшін Антонио Тарвермен күресуді жөн көрді. Бұл жеңілістен кейін Рахман төмен деңгейдегі жарыстарға қатысып, төрт кәсіби боксшыны жеңіп, физикалық формасын жақсартуға тырысты. Оның күш-жігері нәтежесінде 2004 жылдың 13 қарашасында Кали Миханмен жекпе-жекке қатысуға мүмкіндік алды. Бұл жекпе-жек IBF, WBA және WBC ұйымдарының іріктеу турнирі болды, жеңімпаз бірнеше әлем чемпионаттарында бірінші үміткер атанатын еді. Рахман Нью-Йорктегі Мэдисон Сквер Гарденде төртінші раундта нокаутпен жеңіске жетті.
2005: екінші әлем чемпионы және Виталий Кличко жекпе-жегі тоқтатылды
WBC Рахманды Виталий Кличконың келесі міндетті қарсыласы деп белгіледі; жекпе-жек 2005 жылдың 30 сәуіріне жоспарланды. Кличко жаттығу кезінде жамбасын жарақаттағандықтан, жекпе-жек 18 маусымға ауыстырылды. Бұл күн жақындаған сайын Кличконың командасы жамбастың толыққанды сауықпағанын мәлімдеді; WBC 23 шілде күнін жаңа жекпе-жек күні деп белгіледі. Екінші рет кейінге жылжытылғаннан кейін көп ұзамай, Виталийдің дәрігерлері оның арқасында жарақаттар бар екенін анықтады, олардың түзету операциясын қажет ететіні айтылды. WBC Рахманның титул үшін күресін тағы да 12 қарашаға шегерді. Бұл жекпе-жек үшін Рахманның жүлдесі шамамен 4,2 миллион АҚШ долларын құрауы тиіс еді. Осы үшінші рет қайта кестеленгеннен кейін Рахман WBC “Уақытша” ауыр салмақ чемпионы үшін күресіп, 2005 жылдың 13 тамызында Монте Барретті бірауыздан шешіммен жеңді. Осы кезде Кличко егер оның алғашқы жекпе-жегі Рахманмен болмаса, WBC титулынан айырылуы мүмкін еді. 7 қарашада Кличко жаттығу кезінде оң тізесіне ауыр жарақат алғаны хабарланды; WBC егер ол жақын арада жарияланатын күнден бастап 60-90 күн ішінде рингке шыға алмаса, оны чемпиондықтан шеттетуге дайын екенін мәлімдеді. Алайда, 9 қарашада Виталий Кличко карьерасын аяқтады. 2005 жылдың 10 қарашасында WBC ауыр салмақ чемпионы атағын Рахманға берді, осылайша Рахман екі мәрте ауыр салмақ чемпионы атанды. 2005 жылдың 9 желтоқсанында АҚШ банкроттық сотының судьясы Рахманның Дон Кингпен жасаған келісімшартын тоқтатты, ал ол орнына Top Rank Boxing компаниясымен келісімшарт жасады.
2006: Тони, Маскаевқа қарсы жекпе-жектер
2006 жылдың 18 наурызында Рахман Нью-Джерси штатының Атлантик-Сити қаласында Джеймс Тонимен 12 раундтық жекпе-жекте тең түсті және WBC ауыр салмақ белдеуін сақтап қалды. Төрешілердің бағалары: 114-114, 117-111 және 114-114. Төрешілер Том Качмарек пен Нобуаки Уратани 12-ші раундқа дейін Тонидің бір ұпайға басымдығын көрсетті. Рахман титулын тек соңғы раундты жеңіп алып сақтап қана қойды. Рахман 2006 жылы рейтингте ең жоғары көрсеткішке жетті. 2006 жылғы сәуір айындағы «The Ring» журналы оны IBF чемпионы Крис Бёрдтан кейін әлемдегі екінші ауыр салмақты боксшы деп бағалады. BoxRec сол жылы оны Николай Валуев, Ламон Брюстер және Крис Бёрдтан кейін #4 орынға қойды. 2006 жылдың 12 тамызында Рахман титулын қорғау кезінде 12-ші раундта ТКО арқылы өзінің қарсыласы Олег Маскаевқа WBC ауыр салмақ чемпионатын жоғалтты. Рахман судьялардың бағалары бойынша тартысты жекпе-жектің көп бөлігінде көш бастады, үш судья сәйкесінше Рахман үшін 106-103, Маскаев үшін 103-106 және Рахман үшін 105-104 есебін тіркеді. 12-ші раундқа дейін; Рахман жекпе-жек барысында 250 соққы берді (47% дәлдік), ал Маскаев 184 соққы берді (28% дәлдік). Алайда, Рахман 12-ші раундтың басында жерге құлады және кейін аяғына тұра алмады. Рахман өзін тік ұстау үшін арқанға тіреліп тұрды. Маскаев Рахман өзін қорғай алмай тұрғанда соққылардың сериясын жасады. Төреші Рахманды одан әрі жарақаттан қорғау үшін жекпе-жекті тоқтатты. Кейін ол соңғы раундта сақтық танытып, жаттықтырушысының тактикалық жоспарын орындау керек болғанын, Маскаевтың шаршағанын қате ойлап, оған асықпауы керек екенін айтты.
2007: екінші рет оралу
10 айлық үзілістен кейін Рахман мансабын 2007 жылғы 14 маусымда Нью-Йорк, Рочестердегі Main Street Armory-де Таурус Сайксті он раундтық бірауызды шешіммен жеңіп қайта бастады. Содан кейін Рахман үш айдың ішінде үш рет жекпе-жеқ өткізіп, 2007 жылғы 7 қыркүйекте Дики Райанды екінші раундта ТКО арқылы жеңді. Хасим 2007 жылғы 18 қазанда Серрон Фоксты нокаутқа жіберді. 2007 жылғы 15 қарашада Рахман НАБФ титулы үшін Цюри Лоуренспен 10-раундта ТКО арқылы жеңіске жетті. Бұл жекпе-жекте Лоуренс екі рет соққылардан қашуға тырысып, екі рет рингтен сыртқа, арқаннан құлап түсті – бір рет алтыншы раундта, екінші рет тоғызыншы раундта. Алтыншы раундта ол ринг астындағы еденге түсіп кетті, бірақ төрешінің 20 секундтік санауын асып өтті. Ол рингке қайта кіргенде көрермендерден тұрған аплодисменттерге ие болды.
2008: Рахман Тони ІІ, Владимир Кличкоға қарсы
2008 жылы 35 жастағы Рахман әлі де қаулы боксшы ретінде саналатын. Ол NABF континенттік титулын сақтап тұрды және IBF рейтингінде 4-орында, ал WBO рейтингінде 8-орында болды. BoxRec 2007 жылы оны әлемдегі ауыр салмақтағы ең жақсы боксшылардың 8-і деп таныды. Рахман 2008 жылдың 13 желтоқсанында 7-раундта В.Кличкоға техникалық нокаутпен (ТКО) жеңіліп, WBO, IBO және IBF титулдарынан айырылды. Кличко жекпе-жектің басымдығын қамтамасыз етіп, әр раундты жеңіп алды және сол қолмен жасаған соққыларын тиімді пайдаланды. Рахман украин боксшысының күшті соққыларына қарсы тұра алмады. 6-раундта нокдаунға түскен және басы ауырған Рахманға қарсы соққылар сериясына жауап бере алмағаннан кейін төреші 7-раундта жекпе-жекті тоқтатты. Жекпе-жек тоқтатылған кезде Кличко үш төрешінің де есептері бойынша алда болды: 60–53, 60–53 және 60–47; Кличко 178 соққы жасады (48% дәлдік), ал Рахман 30 соққы жасады (14% дәлдік), бұл шамамен алты есе айырмашылықты құрады.
2009-2011 жж.: жұмыстан босату және үшінші рет қайта оралу
2009 жылдың 26 ақпанында DreamFighters.com сайтына берген сұхбатында Рахман аралас жекпе-жектің түріне қызығушылық танытты. 2008 жылдың желтоқсанында Владимир Кличкодан 7-раундта жеңілгеннен кейін он бес ай өткен соң, Рахман 43 жастағы кәсіби боксшы Клинтон Болдриджге қарсы рингке шығып, TKO арқылы 1-раундта жеңіске жетті. Рахман 2010 жылдың 19 маусымында Ниагара шарлауығы конференц-орталығында (Нью-Йорк, АҚШ) Шэннон Миллермен (16–4, 9 KO) жекпе-жек өткізді. Рахман 260 фунт салмақта рингке көтеріліп, төрт раундтың әрқайсысында Миллерді нокдаунға жіберіп, 4-раундта TKO арқылы жеңіске жетті. Одан кейін ол келесі үш жекпе-жегін де (барлығы нокаутпен) Деймон Ридке, Маркус МакГиге және Гейлен Браунға қарсы жеңіп алды. Гейлен Браунды жеңгені Рахманның кәсіби карьерасындағы 50-ші жеңісі болды. Осы жеңісімен ол Владимир Кличкодан жеңілгеннен бері 5–0 есебін (барлық жеңістер нокаутпен) жеткізді.
2012: Поветкинге қарсы титулға ұрысы
Ол 2012 жылдың 29 қыркүйегінде WBA ауыр салмақ әлем чемпионы титулы үшін Александр Поветкинмен жұдырықтасуға WBA рейтингінде бірінші нөмірлі үміткер ретінде көтерілді. Поветкин Рахманды 2-раундта ТКО арқылы жеңді.
2014: Супер 8 турнирі
Рахман ауыр салмақтағы рингке қайта оралуға тағы бір әрекет жасап, Жаңа Зеландияның Окленд қаласында өткен супер-8 турниріне қатысты, бұл іріктеу жүйесіндегі жарыс болатын. Бірақ, турнирдің басты үміткері саналған қартайған Рахман 2014 жылдың 4 маусымындағы ширек финалда бұрын белгілі емес клуб мүшесі Энтони Нансеннен ұтылып қалды.
Жеке өмір
1972 жылы 7 қарашада дүниеге келген Рахман Мэриленд штатының Балтимор қаласында өсті. Ол - дінін ұстанушы мұсылман және Леннокс Льюиспен жұдырықтасқанда Рамазан айында ораза ұстаған болатын. Жастық шағында Рахман есірткі сатушылардың күзетшісі болып жұмыс істеген, бірнеше оқ атыстан аман қалғанымен белгілі болды. Ол бір автокөлік апатында өлімге жуық болған (соның салдарынан беті мен құлағында мәңгілік іздер қалды) және бірде бес оқ тигеннен кейін де аман қалды. 2001 жылы Рахман отбасымен қалалық әкімшілікте тойдан кейін автокөлік апатына ұшырады. Рахман ауыр жарақат алмады, медициналық көмекке жарамады, ал әйелі Кристал ауруханаға түсті. Рахманның Хасим Рахман кіші атты ұлы бар, ол да кәсіби боксшы.
Кәсіби бокс жазбасы
Жоқ. (Нөмір)НәтижеЖазылымҚарсыласТүріРаунд, уақытКүніОрныЕскертулер62Жеңіліс50–9–2 Энтони НансенUD34 маусым, 2014 61Жеңіліс50–8–2 Александр Поветкин TKO2 (12), 29 қыркүйек, 2012 60Жеңіс50–7–2 Гален БраунTKO6 (10), 11 маусым, 2011 59Жеңіс49–7–2 Маркус МакгиKO1 (8), 2 қазан, 2010 58Жеңіс48–7–2 Дэмон РидKO6 (10), 14 тамыз, 2010 57Жеңіс47–7–2 Шеннон МиллерTKO4 (10), 19 маусым, 2010 56Жеңіс46–7–2 Клинтон БолдриджTKO1 (6), 26 наурыз, 2010 55Жеңіліс45–7–2 Владимир КличкоTKO7 (12), 13 желтоқсан, 2008 54NC (Нәтиже жоқ)45–6–2 Джеймс ТониTKO3 (12), 16 шілде, 2008 53Жеңіс45–6–2 Зури ЛоуренсTKO10 (10), 15 қараша, 2007 52Жеңіс44–6–2 Серроне ФоксTKO1 (10), 18 қазан, 2007 51Жеңіс43–6–2 Дики РайанTKO2 (10), 7 қыркүйек, 2007 50Жеңіс42–6–2 Таурус СайксUD1014 маусым, 2007 49Жеңіліс41–6–2 Олег МаскаевTKO12 (12), 12 тамыз, 2006 48Тең41–5–2 Джеймс ТониMD (Көпшілік шешімі)1218 наурыз, 2006 47Жеңіс41–5–1 Монте БарреттUD1213 тамыз, 2005 46Жеңіс40–5–1 Кали МиханRTD4 (12), 13 қараша, 2004 45Жеңіс39–5–1 Терренс Льюис KO2 (10), 28 шілде, 2004 44Жеңіс38–5–1 Роб КаллоуэйKO2 (10), 17 маусым, 2004 43Жеңіс37–5–1 Марио КоулиTKO2 (8), 16 сәуір, 2004 42Жеңіс36–5–1 Ал КоулUD1011 наурыз, 2004 41Жеңіліс35–5–1 Джон РуисUD1213 желтоқсан, 2003 40Тең35–4–1 Дэвид ТуаSD (Бөлінген шешім)1229 наурыз, 2003 39Жеңіліс35–4 Эвандер ХолифилдTD (Техникалық шешім)8 (12), 1 маусым, 2002 38Жеңіліс35–3 Леннокс ЛьюисKO4 (12), 17 қараша, 2001 37Жеңіс35–2 Леннокс ЛьюисKO5 (12), 22 сәуір, 2001 36Жеңіс34–2 Фрэнки СвинделлRTD7 (10), 4 тамыз, 2000 35Жеңіс33–2 Корри СандерсTKO7 (12), 20 мамыр, 2000 34Жеңіс32–2 Марион УилсонUD101 наурыз, 2000 33Жеңіліс31–2 Олег МаскаевKO8 (10), 6 қараша, 1999 32Жеңіс31–1 Артур УэзерсKO1 (10), 15 сәуір, 1999 31Жеңіс30–1 Майкл РашTKO5 (10), 12 наурыз, 1999 30Жеңіліс29–1 Дэвид ТуаTKO10 (12), 19 желтоқсан, 1998 29Жеңіс29–0 Гаринг ЛейнRTD (Бұрыштан бас тарту)2 (10), 9 шілде, 1998 28Жеңіс28–0 Стив ПаннеллKO2 (12), 21 сәуір, 1998 27Жеңіс27–0 Мелвин ФостерTKO2 (10)14 наурыз, 1998 26Жеңіс26–0 Джессе ФергюсонUD1231 қаңтар, 1998 25Жеңіс25–0 Туи ТойаKO1 (10), 4 желтоқсан, 1997 24Жеңіс24–0 Обед СалливанMD121 қараша, 1997 23Жеңіс23–0 Джефф ВуденTKO9 (12), 15 шілде, 1997 22Жеңіс22–0 Маршалл ТиллманKO1 (8), 9 қаңтар, 1997 21Жеңіс21–0 Герман ДельгадоKO2 (8), 17 желтоқсан, 1996 20Жеңіс20–0 Маркос ГонсалесKO1 (10)3 желтоқсан, 1996 19Жеңіс19–0 Брайан СарджентTKO1 (8), 8 қараша, 1996 18Жеңіс18–0 Тревор БербикUD1015 қазан, 1996 17Жеңіс17–0 Марк ЯнгTKO3 (8)8 тамыз, 1996 16Жеңіс16–0 Мартин ФостерKO2 (10), 9 маусым, 1996 15Жеңіс15–0 Тим НайтTKO4 (8), 4 маусым, 1996 14Жеңіс14–0 Стив ЭдвардсTKO2 (6), 3 мамыр, 1996 13Жеңіс13–0 Росс ПуриттиUD (Бірауыздан шешім)1026 наурыз, 1996 12Жеңіс12–0 Майк МитчеллKO1 (8), 9 наурыз, 1996 11Жеңіс11–0 Брэдли РонTKO1 (6), 9 ақпан, 1996 10Жеңіс10–0 Майк РобинсонKO1 (6)13 желтоқсан, 1995 9Жеңіс9–0 Джеймс ДжонсонTKO3 (6)10 қазан, 1995 8Жеңіс8–0 Мэтт ГринTKO2 (6)12 қыркүйек, 1995 7Жеңіс7–0 Карл МакГрюTKO1 (6)26 тамыз, 1995 6Жеңіс6–0 Ларри ДэвисTKO2 (6)13 шілде, 1995 5Жеңіс5–0 Эрик ВалентайнKO1 (4)6 маусым, 1995 4Жеңіс4–0 Джефф УильямсMD (Көпшілік шешімі)428 наурыз, 1995 3Жеңіс3–0 Деннис КейнTKO2 (4), 11 қаңтар, 1995 2Жеңіс2–0 Роберт ДжексонTKO (Техникалық нокаут)1 (4)6 қаңтар, 1995 1Жеңіс1–0 Грегори ХеррингтонKO (Нокаут)1 (4), 3 желтоқсан, 1994