Америкалық мұнай өнеркәсібінің пионері У.С. Фариш II

Кіріспе

Американдық кәсіпкер Уильям Стампс Фариш II (23 ақпан 1881 – 29 қараша 1942) Шығыс Техас мұнай өндірісін дамытудағы пионер, Standard Oil компаниясының президенті және Американдық Мұнай Институтының негіздеуші мүшесі және президенті болды. Ол ықпалды Фариш әулетінің мүшесі еді.

Ерте өмір

Фариш Миссисипи штатының Майерсвилл қаласында Уильям Стампс Фариш I (1843–1899) және Кэтрин Мод Пауэрдің (1860–1931) ұлы ретінде дүниеге келді, сондай-ақ ол Джефферсон Дэвистің шөбере інісі болды. Ол Миссисипи штатының Холли-Спрингс қаласындағы епископтік дайындық мектебі – Сент-Томас Холлда оқыды. Бұл мектеп 1844 жылы Нью-Йорк тұрғыны, преподобный Фрэнсис Листер Хоукс (1798–1866) құрған. Зерек, сүйкімді, кейде даулы епископ және педагог Хоукс Миссисипи епископтық епархиясының түкпір-түкпірінен белсенді студенттерді тартты. Хоукстың Холли-Спрингстегі мектепке қатысты көзқарасы У. А. Муленбергтің Лонг-Айлендтегі сәтті мектептерінен шабыттанды. 1847 жылы Хоукс Миссисипиді тастап, Жаңа Орлеандағы Луизиана университетінің (қазіргі Луизиана Тулан университеті) алғашқы президенті болды.

Мансап

1900 жылы Миссисипи университетін заңгер мамандығы бойынша бітіргеннен кейін, ол үш ай бойы Миссисипи штатының Кларксдейл қаласында заңгерлік тәжірибеден өтті. Одан кейін, мұнайдың Spindletop кен орнында табылуына байланысты Техас штатының Бимонт қаласына көшіп келді. Ол ағылшын консорциумы – «Texas Oil Fields, Limited» компаниясының ұңғымалар жөніндегі бастығы болды. Келесі жылы ол келісімшарт бойынша бұрғылау және мұнай саудасымен айналысқан «Brown Farish Oil Company» компаниясын құрды. Фирма Браун қайтыс болғаннан кейін банкротқа ұшырады, бірақ Фариш кредиторларға төлеу үшін қаражат жинауға қол жеткізді. 1904 жылы Фариш пен Роберт Ли Блаффер келісімшарт бойынша бұрғылау және жерді жалға алумен айналысу үшін серіктестік құрды. Келесі жылы Блаффер мен Фариш Хьюстон қаласына, Humble кен орнына жақын болу үшін көшіп барды. Фариш бес жыл бойы вице-президент қызметін атқарды және 1922 жылы президент болды. Өздігінен жұмыс істейтін Хьюстон компаниясы «Jersey Standard» компаниясының ең ірі операциялық бөлімшесіне айналды. 1926 жылы Фариш Америкалық Мұнай Институтының негізін қалаушысы және президенті болды, сонымен қатар мұнайды сақтауда жетекші рөл атқарды. 1933 жылы ол «Standard Oil Company of New Jersey» компаниясының директорлар кеңесінің төрағасы болды, ал компания Humble акцияларының үлкен бөлігіне ие болды. 1937 жылы ол «Standard» компаниясының президенті болды. Екінші дүниежүзілік соғыс басталған кезде Фариш Ұлттық Мұнай Өнеркәсібі Соғыс Кеңесінің мүшесі болды. 1942 жылдың 25 наурызында АҚШ-тың Бас прокурорының көмекшісі Турман Арнольд Фариштің, «Standard Oil» және оған байланысты компаниялардың басқа да лауазым иелерімен бірге Нью-Джерси штатының Ньюарк қаласындағы қылмыстық сотта Германиядағы нацистік үкіметпен қылмыстық сөз байласуға қатысқандығы үшін «кінәлі емеспін» деп мәлімдегенін хабарлады. Келісім шартының аясында айыптар алынып тасталды, біреуі «Standard Oil» компаниясының неміс патенттерін беруге, екіншісі – жалпы сомасы 50 000 доллар болатын айыппұл төлеуге міндеттелді. Уильям Стампс Фариш 1000 доллар айыппұл төледі, ал «Standard Oil» компаниясына, бас компанияға және бірнеше еншілес компанияларға 5000 доллардан айыппұл салынды. Бұл Фариштің «Standard Oil» компаниясының ірі акционері, төрағасы және президенті ретінде тапқан миллиондаған долларлық табысына кедергі келтірмеді. Сенатор Гарри Трумэн оны нацистік соғыс машинасынан пайда табу және АҚШ үкіметінен патенттерді жасыру үшін «сатқындыққа» жақындаған деп сипаттады.

After receiving a law degree from the University of Mississippi in 1900, he practiced law for three months at Clarksdale, Mississippi, before moving to Beaumont, Texas, when oil was discovered at the Spindletop oilfield. He became supervisor of wells for Texas Oil Fields, Limited, an English syndicate. The next year he organized the Brown Farish Oil Company, which did contract drilling and traded in oil. The firm became bankrupt at Brown's death, but Farish succeeded in borrowing money to pay creditors. By 1904 Farish and Robert Lee Blaffer had formed a partnership to do contract drilling and lease trading. The next year Blaffer and Farish moved to Houston to be nearer the Humble field. Farish served as vice president for five years and in 1922 became president. The Houston company, which remained surprisingly autonomous, became Jersey Standard's largest operating unit. In 1926, Farish became a founder and president of the American Petroleum Institute, taking a leadership position in oil conservation. In 1933, he became chairman of the board of Standard Oil Company of New Jersey, which held substantial stock interest in Humble, and in 1937, he became president of Standard. At the beginning of World War II, Farish was a member of the National Petroleum Industry War Council. On March 25, 1942, U. S. Assistant Attorney General Thurman Arnold announced that Farish, along with other officers of Standard Oil and related companies, pleaded "no contest" in the criminal courts of Newark, New Jersey to criminally conspiring with the Nazi government in Germany. As part of a plea bargain, the charges were dropped in exchange for Standard Oil releasing its German patents and payment of fines totaling about $50,000. William Stamps Farish was fined $1,000 while similar fines were levied against Standard Oil $5,000 each for the parent company and for several subsidiaries. This did not interfere with the millions of dollars that Farish had profited as a large stockholder, chairman and president of Standard Oil. He was described by Senator Harry Truman in public as approaching 'treason' for profiting from the Nazi war machine and withholding patents from the US government.

Жалқау F ранчосы

Уильям Стампс Фариш II Техаста "Лейзи Ф" ранчосын құрды. 1942 жылы қайтыс болғаннан кейін оның жесірі мен қызы шаруашылықты басқаруды өз мойнына алды. "Лейзи Ф" түстерімен Марта Джерри бірнеше толыққанды тұқымды жарыс жылқыларын өсіріп, жарыстырды, олардың ең танымалсы – 1973 және 1978 жылдар аралығында жарысқан Форего. Үш жыл қатарынан АҚШ-тың жыл аты деп танылып, АҚШ Жарыс Даңқы залына енгізілген Форего, "The Blood Horse" журналының 20 ғасырдың ең үздік 100 АҚШ жарыс жылқысы тізімінде 8-орынды иеленді.

Жеке өмір

1911 жылы 1 маусымда Хьюстон қаласында Либби Рэндон Райсқа үйленді. Либби – Джефферсон Дэвистің бірінші әйелі Сара Нокс Тейлордың туысы, президент Закари Тейлордың қызы және Бейкер Боттс халықаралық заң фирмасын құрған Уолтер Браун Боттстың немересі болды. (Фариштің арғы атасы, Хейзелвуд М. Фариш (1809–1851), КСА президенті Джефферсон Дэвистің кіші қарындасы Джейн Люсинда Дэвиспен (1821–1851) үйленген.) W. S. және Либби Райс Фариштің бір ұлы мен бір қызы болды:

Уильям Стампс Фариш-младший Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Әуе күштерінде қызмет етті және Уильям Стампс Фариш III-тің (1939 ж.т.) әкесі болды. Марта Фариш (1918–2007) 1939 жылы Эдвард Харриман Джерриге (1914–2003) үйленді. Джерри – Роберт Ливингстон Джерри-ағаның (1877–1957) және Корнелия Аверелл Харриманның (1884–1966) ұлы, ол теміржол саласындағы басшы Э. Х. Харриман мен оның әйелі Мэри Уильямсон Авереллдің қызы. Фариш өзінің досы Джозеф С. Куллинан салған Шадисайд ауданында тұрды. Уильям Стампс Фариш II 1942 жылғы 29 қарашада Нью-Йорктің Миллбрук қаласында, достарына қонаққа барғанда 61 жасында қайтыс болды; ол Хьюстон қаласына жерленді. Фариш 1929 жылы отбасылық активтерді басқару үшін W. S. Farish Co. компаниясын құрды, Forbes журналы 1992 жылы оның құнын 400 миллион долларға бағалады. Компанияның иелігінде "Фариш" қоры бар, ол қайырымдылыққа миллиондаған доллар жұмсайды. Бүгінде W. S. Farish Co. компаниясын немересі Уилл III басқарады және ол әлі де Хьюстон қаласында жұмыс істейді.