Кіріспе
қару жүйесі "Кемелек қолғап" – 1953 жылдан бастап Canadair компаниясы өндірген, CARDE (қазіргі DRDC Valcartier) әзірлеген, қысқа қашықтықтағы, жартылай белсенді радарлық басқару жүйесі бар, әуеден әуеге атуға арналған зымыран. 1956 жылы бағдарлама тоқтатылған кезде 131 "Кемелек қолғап" зымыраны дайын болған. Бұл ресми түрде Avro Arrow жобасынан үндемелі жылдамдықпен ұшыру мүмкіндігіне қатысты алаңдаушылықтарға және АҚШ-тағы жаңа технологиялардың дамуына байланысты жобаның қалып қоюына байланысты болды.
The Velvet Glove was a short range semi active radar homing air to air missile designed by CARDE (today DRDC Valcartier) and produced by Canadair starting in 1953. 131 Velvet Gloves had been completed when the program was terminated in 1956, officially because of concerns about its ability to be launched at supersonic speeds from the Avro Arrow then under design, but also from the design being overtaken by developments in the United States.
Дизайн және құрылыс
1948 жылы CARDE-де болашақта "Кепіл қолғап" деп аталатын жоба бойынша шағын жұмыстар басталды, ал 1951 жылға қарай жоба жетілдіріліп, Канад Корольдік Әуе күштерімен (RCAF) қызметке түсіріліп жатқан Avro CF 100 "Canuck" истребителіне қару ретінде ұсынуға дайын болды. Өндіруші ретінде Canadair таңдалды, ал радиолокациялық басқару құралын жасауға Westinghouse шақырылды. Ракетаның соңғы нұсқасы шамамен 3 метрге жуық ұзындықта, ал диаметрі 30 сантиметрден аспайтын болды. Бағыттау үшін құйрығында төрт қанатшасы болды және конустық мұрын бөлігінің артында орналасқан жартылай активті радармен басқарылды. Westinghouse-тің микротолқынды радары жарылғыш бөлігін іске қосты.
Сынау
Ракетаның аэродинамикалық қасиеттерін тексеру үшін CARDE компаниясы қымбат үлкен жел туннелі құрудың орнына, Джеральд Булл және басқалар әзірлеген, арнайы саптамамен жабдықталған сынақ үлгілерін арнайы құрылған полигонда ату әдісін қолданды. Үлгілер бір-бірінен белгілі арақашықтықта орналасқан станциялар арқылы атылды, әр станция металл жалатылған "секундтық картамен" жабдықталған. Карталардағы тесіктердің орны мен пішіні зымыранның тұрақты ұшуын немесе тұрақсыздығын көрсетті. Карталардың металл жалатылуы жылдамдықты өлшеуге арналған таймерді іске қосты. Бір станция сонымен қатар модельдің айналасындағы соққы толқындарын тіркеу үшін Шлирен фотосуретіне арналған жабдықпен жабдықталған. Отын тиімді жағу үшін жоғары қысым, ал модель мен саптаманы бұзбастан жылдамдату үшін төмен қысым қажет болды. Осы қарама-қайшылықты шешу үшін, зеңбірек жоғары-төмен камералық жүйесін пайдаланды. Тесіктелген пластина отын газдарының оққа жету жылдамдығын шектеді. Осы негізгі конструкция HARP жобасының және Буллдың көптеген келешек концепцияларының кілті болды. 1952 жылы жерден ату сынақтары Пиктон полигонында басталды – бұл Онтарио штатының Трентон қаласындағы RCAF базасының жанында, Пиктоннан тысқары орналасқан шағын сынақ алаңы. 1954 жылы CF 100 ұшағынан әуеден ату басталды, ұшақ Трентоннан Пиктонға ұшып, содан атып тұрды. Кейіннен бұл полигон "Avro Arrow" ұшағының үлгілерін аэродинамикалық сынақтар үшін ұшыруға пайдаланылды. "Жұмсақ қолғаптың" сынақтары кейін Альберта штатының Колд-Лейк қаласындағы операциялық ортаға көшті. Осы кезде Arrow бірнеше жыл ішінде CF 100-ді алмастыруға жоспарланған, ал RCAF әрқашан АҚШ Әскери-теңіз күштері үшін жобаланған, әлдеқайда жетілген белсенді радарлық Sparrow II зымыранын атуды талап еткен. Sparrow одан жақсы нәтижелер көрсеткендіктен, "Жұмсақ қолғапқа" деген қызығушылық азайды.
Күшін жою
Бағдарламаның тоқтатылуы Канаданың Төменгі палатасында өткір пікірталас тудырды. Жобаға жұмсалған жалпы сома 24 миллион долларды құрады (1954 жылғы 24 000 000 доллар қазіргі шақта шамамен <есептелген сомаға> тең), және Ұлттық қорғаныс министрлігі бұл ақшаның жобаға қатысқан мамандарды оқытуға тиімді жұмсалғанын дәлелдеуге тырысты. Оппозиция бұл әр маманға 60 000 доллардан келетінін, бұл тым жоғары шығын екенін көрсетті. Sparrow зымыранының дамуы ұзаққа созылды, ал АҚШ Әскери-теңіз күштері күрделігін азайтып, жартылай белсенді радарлық басқару жүйесі бар Sparrow III-ге көшті. Arrow үшін балама нұсқалар қарастырылды, оның ішінде Canadair компаниясының Sparrow II бағдарламасын қабылдау, сол кездегі АҚШ Әуе күштерінің қолданатын Falcon зымыранымен ұшқышсыз құрылғылардың комбинациясына көшу, немесе Velvet Glove жобасын қайта бастау мүмкіндіктері зерттелді. Velvet Glove-ті дыбыс жылдамдығынан асып ұшу қиын болады және бұл ұшаққа қауіп тудыруы мүмкін еді, себебі оның кішкентай басқару беттерінің тиімділігі жеткіліксіз болуынан. Нәтижесінде, Canadair компаниясына Sparrow II бағдарламасын жүзеге асыру тапсырылды, Velvet Glove жобасы тоқтатылды. Кейіннен Arrow жобасы тоқтатылғанда, Sparrow II жобасы да тоқтатылды. Пиктон полигоны 1957 жылы жабылды. Онтарио штатының Трентон қаласындағы Канада Ұлттық Әуе күштері мұражайында Velvet Glove зымыранының толық көлемді үлгісі, сондай-ақ саботы бар сынақ үлгісі сақталған. Соңғысы орташа калибрлі артиллериялық зеңбіректен (ішкі беті тегіс) атуға арналған.