АҚШ Әуе Күштері

Кіріспе

АҚШ әскери әуе күштері – АҚШ Қарулы Күштерінің әуе қызметі саласы және АҚШ-тың сегіз униформалы әскери қызмет түрінің бірі. Алғаш рет 1907 жылғы 1 тамызда АҚШ Армиясының Сигнал корпусының құрамында құрылған, АҚШ Әуе күштері 1947 жылғы Ұлттық қауіпсіздік заңының қабылдануымен 1947 жылы АҚШ Қарулы Күштерінің жекеленген саласы ретінде құрылды. Бұл АҚШ Қарулы Күштерінің екінші жас саласы және басымдық бойынша төртіншісі. АҚШ Әуе күштері өз мақсатын әуе үстемдігі, жаһандық біріктірілген барлау, қадағалау және түйіндеу, жылдам жаһандық жылжу, жаһандық соққы және басқару мен бақылау ретінде белгілейді. АҚШ Әуе күштері – Қорғаныс министрлігінің үш әскери департаментінің бірі – Әуе күштері департаментіне бағынышты әскери қызмет саласы. Әуе күштері департаменті арқылы Әуе күштерінің азаматтық хатшысы басқарады, ол Қорғаныс министріне есеп береді және Сенаттың мақұлдауымен Президент тағайындайды. Әуе күштеріндегі жоғарғы әскери лауазымды тұлға – Әуе күштерінің штаб бастығы, ол Әуе күштерінің бөлімшелеріне бақылау жүргізеді және Бірлескен штабтар төрағасының бірі болып табылады. Қорғаныс министрі мен Әуе күштерінің хатшысының нұсқауымен, Әуе күштерінің белгілі бір құрамдық бөлімдері біріктірілген операциялық командаларға бекітіледі. Операциялық командаларға өздеріне қарасты күштердің операциялық билігі беріледі, ал Әуе күштерінің хатшысы мен Әуе күштерінің штаб бастығы өздерінің құрамына қатысты әкімшілік билігін сақтайды. Тәуелсіз әуе операцияларын жүргізумен қатар, АҚШ Әуе күштері құрлық және теңіз күштеріне әуе көмегін көрсетеді және даладағы әскерлерді эвакуациялауға көмектеседі. 2020 жылғы мәліметтер бойынша, қызметте шамамен 5500 әскери ұшақ және шамамен 400 құрлықтан-теңізден зымыран (ICBM) бар. Әлемдегі ең ірі әуе күштері болып табылатын АҚШ Әуе күштерінің бюджеті 179,7 миллиард долларды құрайды және ол АҚШ Қарулы Күштерінің екінші ірі саласы, онда 321 848 әскери қызметкер, 147 879 азаматтық персонал жұмыс істейді. Бұл Әуе күштері департаментінің барлық азаматтық қызметкерлерін қамтиды. Әуе күштері департаменті Әуе күштері мен Ғарыш күштері үшін азаматтық персонал бағдарламаларын басқарады. Бұл келісімшарт бойынша жұмыс істейтін персоналды қамтымайды.

Air service branch of the U. S. military

The United States Air Force (USAF) is the air service branch of the United States Armed Forces, and is one of the eight uniformed services of the United States. Originally created on 1 August 1907, as a part of the United States Army Signal Corps, the USAF was established as a separate branch of the United States Armed Forces in 1947 with the enactment of the National Security Act of 1947. It is the second youngest branch of the United States Armed Forces and the fourth in order of precedence. The United States Air Force articulates its core missions as air supremacy, global integrated intelligence, surveillance and reconnaissance, rapid global mobility, global strike, and command and control. The United States Air Force is a military service branch organized within the Department of the Air Force, one of the three military departments of the Department of Defense. The Air Force through the Department of the Air Force is headed by the civilian Secretary of the Air Force, who reports to the Secretary of Defense and is appointed by the President with Senate confirmation. The highest ranking military officer in the Air Force is the Chief of Staff of the Air Force, who exercises supervision over Air Force units and serves as one of the Joint Chiefs of Staff. As directed by the Secretary of Defense and Secretary of the Air Force, certain Air Force components are assigned to unified combatant commands. Combatant commanders are delegated operational authority of the forces assigned to them, while the Secretary of the Air Force and the Chief of Staff of the Air Force retain administrative authority over their members. Along with conducting independent air operations, the United States Air Force provides air support for land and naval forces and aids in the recovery of troops in the field. as of 2020, the service operates approximately 5,500 military aircraft and approximately 400 ICBMs. The world's largest air force, it has a $179.7 billion budget and is the second largest service branch of the U. S. Armed Forces, with 321,848 active duty airmen, 147,879 civilian personnel,efn|This reflects all Department of the Air Force civilian employees, the Dept of the Air Force manages the civilian employee programs for both the Air Force and Space Force. This is not inclusive of any contract personnel

Негізгі міндеттері

Әуе күштері 1947 жылы тәуелсіздік алғаннан бері оның бес негізгі миссиясы күрт өзгермеген, бірақ олар дамып, қазір әуедегі басымдық, жаһандық біріктірілген барлау-жасақ (intelligence, surveillance and reconnaissance), жылдам жаһандық жылжу, жаһандық шабуыл және басқару-бақылау ретінде айқындалған. Осы негізгі миссиялардың мақсаты – Әуе күштері атап көрсеткендей, жаһандық қадағалау, жаһандық қолжетімділік және жаһандық күшті қамтамасыз ету.

Әуедегі басымдық

Әуедегі үстемдік – "бір күштің екінші күшпен әуе шайқасындағы үстемдік дәрежесі, ол қарсы күштің шектеуші әсерінсіз, белгілі бір уақытта және жерде алғашқы күш пен оның құрлық, теңіз, әуе және арнайы операциялар күштерінің операцияларын жүргізуге мүмкіндік береді" (JP 1 02). Шабуылдық қарсы әуе (OCA) – "жаудың ұшақтарын, зымырандарын, ұшыру платформаларын және олардың қолдау құрылымдары мен жүйелерін ұшыру алдында да, кейін де, бірақ олардың бастапқы орнына мүмкіндігінше жақын жерде жою, бұзу немесе бейтараптандыруға бағытталған шабуылдық операциялар" (JP 1 02). OCA – әуе және зымырандық қауіптерге қарсы күресудің басым әдісі, себебі ол жауды оның бастапқы орнына жақын жеңуге тырысады және көбінесе бастамашылыққа ие болады. OCA шабуылдық операцияларды, кеңістікті шолуды (sweep), сүйемелдеуді (escort) және жаудың әуе қорғанысын басуды/жоюды қамтиды. Іс жүзінде, АҚШ Әуе күштері (USAAF) Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Армиядан дерлік тәуелсіз болды және барлық жағынан дерлік тәуелсіз қызмет саласы ретінде жұмыс істеді, бірақ әуешілер формалды тәуелсіздікке ұдайы талап етті. 1947 жылғы Ұлттық қауіпсіздік заңына 1947 жылдың 26 шілдесінде қол қойылды, ол Әуе күштері департаментін құрды, бірақ Әуе күштерінің бірінші хатшысы У. Стюарт Саймингтон 18 қыркүйекте қызметке кіріскенде ғана Әуе күштері ресми түрде тәуелсіз қызмет саласы ретінде құрылды. Бұл заң Ұлттық әскери мекемені (1949 жылы Қорғаныс департаменті деп аталды) құрды, ол үш бағынышты әскери департаменттен – Армия департаменті, Әскери-теңіз күштері департаменті және жаңадан құрылған Әуе күштері департаментінен тұрды. 1947 жылға дейін әскери авиацияға жауапкершілік Армия Әуе күштері мен оның алдыңғы ұйымдары (құрлықтағы операциялар үшін), Әскери-теңіз күштері (ұшақ тасымалдағыштар мен амфибиялық ұшақтардан теңіздегі операциялар үшін) және Теңіз жаяу әскерлері (Теңіз жаяу әскерлерінің операцияларын әуеден қолдау үшін) арасында бөлісті. 1940 жылдар әскери авиация үшін басқа да маңызды болды. 1947 жылы Әуе күштерінің капитаны Чак Йегер X-1 зымырандық ұшағында дыбыс жылдамдығын еңсерді, осымен Америкада авиация ғылымының жаңа дәуірі басталды.

Air superiority is "that degree of dominance in the air battle of one force over another which permits the conduct of operations by the former and its related land, sea, air, and special operations forces at a given time and place without prohibitive interference by the opposing force" (JP 1 02). Offensive Counter Air (OCA) is defined as "offensive operations to destroy, disrupt, or neutralize enemy aircraft, missiles, launch platforms, and their supporting structures and systems both before and after launch, but as close to their source as possible" (JP 1 02). OCA is the preferred method of countering air and missile threats since it attempts to defeat the enemy closer to its source and typically enjoys the initiative. OCA comprises attack operations, sweep, escort, and suppression/destruction of enemy air defense. In practice, the U. S. Army Air Forces (USAAF) was virtually independent of the Army during World War II, and in virtually every way functioned as an independent service branch, but airmen still pressed for formal independence. The National Security Act of 1947 was signed on 26 July 1947, which established the Department of the Air Force, but it was not until 18 September 1947, when the first secretary of the Air Force, W. Stuart Symington, was sworn into office that the Air Force was officially formed as an independent service branch. The act created the National Military Establishment (renamed Department of Defense in 1949), which was composed of three subordinate Military Departments, namely the Department of the Army, the Department of the Navy, and the newly created Department of the Air Force. Prior to 1947, the responsibility for military aviation was shared between the Army Air Forces and its predecessor organizations (for land based operations), the Navy (for sea based operations from aircraft carriers and amphibious aircraft), and the Marine Corps (for close air support of Marine Corps operations). The 1940s proved to be important for military aviation in other ways as well. In 1947, Air Force Captain Chuck Yeager broke the sound barrier in his X 1 rocket powered aircraft, beginning a new era of aeronautics in America.

21 ғасыр

2000 жылдардың басында екі АҚШ Әскери-әуе күштері ұшақ сатып алу жобасы күтілгеннен ұзаққа созылды, KC-X және F-35 бағдарламалары. Нәтижесінде, АҚШ Әуе күштері ұшақтардың орташа жасы бойынша жаңа рекордтар орнатты. 2005 жылдан бастап АҚШ Әуе күштері әскери қызметшілерге арналған негізгі әскери дайындықты (BMT) жақсартуға баса назар аударды. Оқудың қарқындылығы артқанмен, оған дайындық кезеңі де қосылды. Бұл кезең қазір BEAST деп аталады, оқушылар орналасқаннан кейін кездесуі мүмкін жауынгерлік ортаның симуляциясын бастан өткізеді. Оқушылар BEAST-пен бірге үлкен кедергілер курстарын жеңсе, қалған бөлімдері базаны қорғау және күзету, басшылық құрылымын қалыптастыру, іздеу-құтқару операцияларын жүргізу және қарапайым медициналық көмек көрсетуді қамтиды. Осы шара кезінде әскери оқу нұсқаушылары (MTI) ұстаздар және қарсы күштер рөлінде әрекет етеді. 2022 жылдың қарашасында АҚШ Әскери-әуе күштері BEAST-ты тоқтатып, оны PACER FORGE деп аталатын жаңа дайындық бағдарламасымен алмастыратынын хабарлады. 2007 жылы АҚШ Әскери-әуе күштері күшін қысқартуды (RIF) жүзеге асырды. Бюджеттік шектеулерге байланысты, АҚШ Әскери-әуе күштері қызметтің көлемін 360 000-нан 316 000-ға дейін азайтуды жоспарлады. 2007 жылы белсенді қызметтегі күштердің саны 1991 жылы бірінші шығанақ соғысының аяқталуындағы АҚШ Әуе күштерінің құрамының шамамен 64% құрады. Алайда, 2008 жылы жауынгерлік командирлердің сұранысын және байланысты миссиялық талаптарды қанағаттандыру үшін қысқарту шамамен 330 000 адаммен аяқталды. Сондай-ақ, әскери қызметшілердің уақытын бағалауды басқаратын Адам ресурстарын және персоналды басқару жөніндегі штаб бастығының орынбасары да жұмыс істеді. 2008 жылдың 5 маусымында Қорғаныс министрі Роберт Гейтс Әуе күштері министрі Майкл Уинннің және Әуе күштері штабының бастығы генерал Т. Майкл Мозлидің отставкаларын қабылдады. Гейтс екі адамды да жұмыстан босату туралы шешімінде «Әуе күштерінің ядролық миссиясының төмендеуімен байланысты жүйелік мәселелерді» атады. Гейтс айтпаған нәрсе – ол Вайн және Мозлимен қызметке қатысты ядролық емес маңызды мәселелер бойынша бірнеше рет қақтығысқа түскені. Ядролық активтерге көбірек назар аудару үшін АҚШ Әскери-әуе күштері 2008 жылдың 24 қазанында ядролық бағытталған Әуе күштерінің жаһандық соққы командалығын құрды, ол кейіннен барлық АҚШ Әскери-әуе күштерінің бомбалаушы ұшақтарының бақылауын өз мойнына алды. 2009 жылдың 26 маусымында АҚШ Әскери-әуе күштері күштік құрылым жоспарын жариялады, ол күшті қысқартып, ресурстарды ядролық, бейтарап және ақпараттық соғысты жақсырақ қолдауға бағытталды. 2009 жылдың 23 шілдесінде АҚШ Әскери-әуе күштері 2047 жылға дейінгі Әуе күштерінің ұшқышсыз әуе кемелері (ҰӘК) жоспарларын егжей-тегжейлі баяндаған ҰҚЖ ұшу жоспарын жариялады. АҚШ Әскери-әуе күштері болашақта сатып алуды жоспарлаған ұшақтардың үштен бірі ұшқышсыз болады деп күтілді. Әуе күштерінің бас ғалымы Грег Захариасқа сәйкес, АҚШ 2020 жылдары гипердыбыстық қаруларға, 2030 жылдары гипердыбыстық ұшқышсыз әуе кемелеріне (қашықтан басқарылатын көлік құралдары немесе RPA) және 2040 жылдары қайта қалпына келтірілетін гипердыбыстық RPA ұшақтарына ие болады деп күтілуде. АҚШ Әскери-әуе күштері 2030 жылдардың ортасына дейін алтыншы буын истребителін енгізуді жоспарлап отыр. 2023 жылдың 29 қарашасында АҚШ Әскери-әуе күштеріне қарасты Bell Boeing V-22 Osprey ұшағы Жапонияның Якусима аралында апатқа ұшырап, 1 әскери қызметші қаза тапты.

During the early 2000s, two USAF aircraft procurement projects took longer than expected, the KC X and F 35 programs. As a result, the USAF was setting new records for average aircraft age. Since 2005, the USAF has placed a strong focus on the improvement of Basic Military Training (BMT) for enlisted personnel. While the intense training has become longer, it also has shifted to include a deployment phase. This deployment phase, now called the BEAST, places the trainees in a simulated combat environment that they may experience once they deploy. While the trainees do tackle the massive obstacle courses along with the BEAST, the other portions include defending and protecting their base of operations, forming a structure of leadership, directing search and recovery, and basic self aid buddy care. During this event, the Military Training Instructors (MTI) act as mentors and opposing forces in a deployment exercise. In November 2022, the USAF announced that it will discontinue BEAST and replace it with another deployment training program called PACER FORGE. In 2007, the USAF undertook a Reduction in Force (RIF). Because of budget constraints, the USAF planned to reduce the service's size from 360,000 active duty personnel to 316,000. The size of the active duty force in 2007 was roughly 64% of that of what the USAF was at the end of the first Gulf War in 1991. However, the reduction was ended at approximately 330,000 personnel in 2008 in order to meet the demand signal of combatant commanders and associated mission requirements. and the Deputy Chief of Staff for Manpower and Personnel directing Airmen's Time Assessments. On 5 June 2008, Secretary of Defense Robert Gates accepted the resignations of both the Secretary of the Air Force, Michael Wynne, and the Chief of Staff of the Air Force, General T. Michael Moseley. In his decision to fire both men Gates cited "systemic issues associated with declining Air Force nuclear mission focus and performance". Left unmentioned by Gates was that he had repeatedly clashed with Wynne and Moseley over other important non nuclear related issues to the service. To put more emphasis on nuclear assets, the USAF established the nuclear focused Air Force Global Strike Command on 24 October 2008, which later assumed control of all USAF bomber aircraft. On 26 June 2009, the USAF released a force structure plan that cut fighter aircraft and shifted resources to better support nuclear, irregular and information warfare. On 23 July 2009, The USAF released their Unmanned Aerial System (UAS) Flight Plan, detailing Air Force UAS plans through 2047. One third of the planes that the USAF planned to buy in the future were to be unmanned. According to Air Force Chief Scientist, Greg Zacharias, the USAF anticipates having hypersonic weapons by the 2020s, hypersonic unmanned aerial vehicles (also known as remotely piloted vehicles, or RPAs) by the 2030s and recoverable hypersonic RPAs aircraft by the 2040s. The USAF intends to deploy a Sixth generation jet fighter by the mid 2030s. On 29 November 2023, a USAF Bell Boeing V 22 Osprey crashed in the Japan island of Yakushima killing 1 airman.

Мәдениет

АҚШ Әскери-әуе күштерінің мәдениеті негізінен ұшқыштармен, алдымен бомбалаушыларды (бастапқыда «Бомбалаушы Мафиясы») ұшқыштарымен, содан кейін истребительдерді (Жауынгер Мафиясы) ұшқыштарымен қалыптасқан. 2007 жылы АҚШ Әскери-әуе күштерінде ядролық қарулармен байланысты оқиғаға жауап ретінде Қорғаныс министрі Роберт Гейтс 2009 жылғы маусымда Әскери-әуе күштері министрі Майкл Уинннің және Әскери-әуе күштері штабының бастығы генерал Т. Майкл Мозлидің отставкаларын қабылдады. Мозлидің орнын бастан Нортон А. Шварц генералы, бұрынғы әуе көлігі және арнайы операциялар ұшқышы, бұл лауазымға истребитель немесе бомбалаушы ұшқышы ретінде тәжірибесі жоқ бірінші офицер тағайындалды. 2010 жылы «The Washington Post» газеті генерал Шварцтың Әскери-әуе күштерінде, әсіресе офицерлер корпусындағы қатаң сыныптық жүйені бұзуға кіріскенін хабарлады. 2014 жылы Әскери-әуе күштерінің зымырандарды ұшыру офицерлері арасындағы моральдық және сынақтар/алдауларға байланысты даулардан кейін Әскери-әуе күштері хатшысы Дебора Ли Джеймс Әскери-әуе күштерінің ядролық миссияны басқаруда «жүйелік мәселе» бар екенін мойындады. Дэниел Л. Магрудер-младший АҚШ Әскери-әуе күштерінің мәдениетін озық технологияны қатаң қолдану, жекелей тәуелсіздік және прогрессивті әуе күші теориясының үйлесімі ретінде сипаттайды. Майор-генерал Чарльз Дунлап кіші АҚШ Әскери-әуе күштерінің мәдениетіне өздерін қызметтегі басты «жауынгерлер» деп санайтын офицерлерден туған теңдік кіретінін, олар ұшақтағы экипаж мүшелері немесе ұшақтың бортындағы экипаж ретінде кішігірім топтағы әскери қызметкерлермен жұмыс істейтінін айтады. Әскери-әуе күштері офицерлері басқа американдық қарулы күштерінде кең таралған әскери қызметкерлерінен ресми әлеуметтік «қашықтық» сақтау қажет деп ешқашан ойламаған. Парадигма өзгеріп жатқанмен, тарихының көп бөлігінде Әскери-әуе күштері, өзінің бауырлас күштерінен мүлдем өзгеше, негізінен офицерлері соғысқан, ал әскери қызметкерлері негізінен тылға қолдау көрсетуші күш болған ұйым еді. Әскери қызметкерлері қауіпті жағдайға түскен кезде, мысалы, көп адамдық ұшақтардың экипажының мүшелері сияқты, тығыз бөлмелерде ортақ тәуекелді бөлісудің тығыз достығы офицерлер мен әскери қызметкерлер арасындағы қарым-қатынастың өзгеше дәстүрін қалыптастырды. АҚШ Әскери-әуе күштеріндегі мәдени және мансаптық мәселелер қажетті БПЛА операторларының жетіспеушілігінің бір себебі ретінде айтылды. Ирак соғысы кезінде американдық әскерлерді тәулік бойы қамтамасыз ету үшін БПЛА немесе ұшқышсыз ұшақтарға сұраныс болғанымен, АҚШ Әскери-әуе күштері соғыс аяқталғанға дейін оларды ұшқыш ретінде пайдалану үшін жаңа мансаптық сала құрмады және 2014 жылы RPA оқу бағдарламасын қайта өзгертті, оқу кезінде көптеген ұшақтарды жоғалтуға және БПЛА бағдарламаларын басқаруға қатысты сындарлы есептерге жауап ретінде. Пол Шарр АҚШ Әскери-әуе күштері мен АҚШ Армиясы арасындағы мәдени айырмашылық екі қызметтің де бір-бірінің ұшқышсыз ұшақтарды басқарудағы жаңалықтарын қабылдауына кедергі келтіргенін хабарлады. АҚШ Әскери-әуе күштерінің көптеген ресми және бейресми дәстүрлері Корольдік Әуе күштерінен алынған дәстүрлердің (мысалы, ресми кештер) немесе оның алдыңғы ұйымдарының тәжірибесінен, мысалы, АҚШ Әскери-әуе қызметі, АҚШ Әскери-әуе корпусы және АҚШ Әскери-әуе күштерінен алынған. Бұл дәстүрлердің кейбіреулері ұшу бөлімшелеріндегі «жұма күнгі есім тақшаларынан» бастап жыл сайынғы «мұрт айына» дейін жетеді. «Шикірт монеталарын» қолдану Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейін, әуе эскадрильясының бір мүшесі өзінің бүкіл бірлік медальондарын өздерінің эмблемасымен сатып алған кезде басталды, ал Әуе күштеріне тән тағы бір мәдени дәстүр – бұл әуешілердің жаңа қолбасшыны қарсы алу үшін немесе зейнеткерлік сияқты басқа оқиғаларды еске алу үшін қолданатын «шатырды таптау».

The culture of the United States Air Force is primarily driven by pilots, at first those piloting bombers (driven originally by the Bomber Mafia), followed by fighters (Fighter Mafia). In response to a 2007 United States Air Force nuclear weapons incident, Secretary of Defense Robert Gates accepted in June 2009 the resignations of Secretary of the Air Force Michael Wynne and the Chief of Staff of the Air Force General T. Michael Moseley. Moseley's successor, General Norton A. Schwartz, a former airlift and special operations pilot, was the first officer appointed to that position who did not have a background as a fighter or bomber pilot. The Washington Post reported in 2010 that General Schwartz began to dismantle the rigid class system of the USAF, particularly in the officer corps. In 2014, following morale and testing/cheating scandals in the Air Force's missile launch officer community, Secretary of the Air Force Deborah Lee James admitted that there remained a "systemic problem" in the USAF's management of the nuclear mission. Daniel L. Magruder Jr. defines USAF culture as a combination of the rigorous application of advanced technology, individualism and progressive airpower theory. Major General Charles J. Dunlap Jr. adds that the U. S. Air Force's culture also includes an egalitarianism bred from officers perceiving themselves as their service's principal "warriors" working with small groups of enlisted airmen either as the service crew or the onboard crew of their aircraft. Air Force officers have never felt they needed the formal social "distance" from their enlisted force that is common in the other U. S. armed services. Although the paradigm is changing, for most of its history, the Air Force, completely unlike its sister services, has been an organization in which mostly its officers fought, not its enlisted force, the latter being primarily a rear echelon support force. When the enlisted force did go into harm's way, such as crew members of multi crewed aircraft, the close comradeship of shared risk in tight quarters created traditions that shaped a somewhat different kind of officer/enlisted relationship than exists elsewhere in the military. Cultural and career issues in the U. S. Air Force have been cited as one of the reasons for the shortfall in needed UAV operators. In spite of demand for UAVs or drones to provide round the clock coverage for American troops during the Iraq War, the USAF did not establish a new career field for piloting them until the last year of that war and in 2014 changed its RPA training syllabus again, in the face of large aircraft losses in training, and in response to a GAO report critical of handling of drone programs. Paul Scharre has reported that the cultural divide between the USAF and US Army has kept both services from adopting each other's drone handling innovations. Many of the U. S. Air Force's formal and informal traditions are an amalgamation of those taken from the Royal Air Force (e. g., dining ins/mess nights) or the experiences of its predecessor organizations such as the U. S. Army Air Service, U. S. Army Air Corps and the U. S. Army Air Forces. Some of these traditions range from "Friday Name Tags" in flying units to an annual "Mustache Month". The use of "challenge coins" dates back to World War I when a member of one of the aero squadrons bought his entire unit medallions with their emblem, while another cultural tradition unique to the Air Force is the "roof stomp", practiced by Airmen to welcome a new commander or to commemorate another event, such as a retirement.

Әкімшілік ұйым

Әуе күштері департаменті – Қорғаныс министрлігі құрамындағы үш әскери департаменттің бірі. Оны Қорғаныс министрінің өкілеттігі, басшылығы және бақылауымен Әуе күштерінің азаматтық хатшысы басқарады. Хатшы кеңсесінің жоғары лауазымды тұлғалары – Әуе күштері хатшысының орынбасары, Әуе күштері хатшысының төрт көмекшісі және Бас кеңесші, олардың барлығы Президент Сенаттың келісімімен тағайындайды. Әуе штабының жоғары әскери басшылығы Әуе күштері штабының бастығы және Әуе күштері штабының орынбасарынан тұрады. Тікелей бағынысты командалар мен бөлімшелер далалық операциялық агенттік (FOA), тікелей есеп беру бөлімі (DRU) және қазір пайдаланылмайтын жеке операциялық агенттік деп аталады. Бас командалық (MAJCOM) – жоғары иерархиялық басқару деңгейі. 2006 жылғы 30 қыркүйектегі мәлімет бойынша, Әуе күштерінің резервтік командасын қоса алғанда, АҚШ Әуе күштерінде он бас командалық бар. Нөмірленген Әуе күштері (NAF) – тікелей MAJCOM басқаруындағы деңгей, одан кейін Операциялық команда (қазір қолданылмайды), Әуе бөлімі (қазір қолданылмайды), Қанат, Топ, Эскадрилья және Ұшу бөлімі келеді.

Операциялық ұйым

Жоғарыда көрсетілген ұйымдық құрылым бейбіт уақытта әуе бөлімшелерін ұйымдастыруға, жабдықтауға және операциялық міндеттерге дайындауға жауапты. Операциялық міндеттерді қолдау қажет болған жағдайда, Қорғаныс министрі (SECDEF) Әуе күштері хатшысына (SECAF) осы бөлімшелердің операциялық бақылауын (CHOP) әкімшілік бағыныстылығынан өңірлік жауынгерлік қолбасшының (CCDR) операциялық басқаруына ауыстыруды бұйырады. AFSPC, AFSOC, PACAF және USAFE бөлімшелері үшін күштер әдетте қолданыстағы CCDR-мен бірге қолданылады. Сондай-ақ, қолдаушы рөлде жұмыс істейтін AMC күштері, егер өңірлік CCDR-ге бағынбаса, USTRANSCOM құрамында қалады.

Әуе экспедициялық жұмыс тобы

"Бөлінген" бірліктер күштер деп аталады. Осы күштердің жоғарғы деңгейдегі құрылымы – Әуе экспедициялық міндеттік тобы (AETF). AETF – бұл әуе күшін қолдану үшін CCDR-ге (бірлескен операциялар қолбасшысы) әуе күштерін ұсыну. Әрбір CCDR-ді CCDR қажеттіліктеріне сәйкес әуе күштерін жоспарлау және іске асыруды қамтамасыз ету үшін тұрақты компоненттік нөмірленген әуе күштері (C NAF) қолдайды. Әр C NAF командирден, Әуе күштерінің командирінен (COMAFFOR) және AFFOR/A штабынан, сондай-ақ Әуе операциялар орталығынан (AOC) тұрады. CCMD-нің (бірлескен операциялар театры) жауапкершілік аймағында (AOR) бірнеше бірлескен күш командирлерін (JFC) қолдау үшін қажет болған жағдайда, C NAF әуе компонентін үйлестіру элементтерін (ACCE) JFC-мен байланыс үшін жіберуі мүмкін. Егер Әуе күштері JFC-нің операциялар аймағында әуе күштерінің басым бөлігін құраса, COMAFFOR сонымен қатар Бірлескен күштердің әуе компонентінің қолбасшысы (JFACC) қызметін де атқарады.

Әуе күштерінің қолбасшысы

Әуе күштері қолбасшысы (COMAFFOR) – JFC мақсаттарына қолдау көрсету үшін әуе күшін қолдануға жауапты жоғары дәрежелі USAF офицері. COMAFFOR арнайы штабқа және А штабына ие, олар берілген немесе қосылған күштердің операциялық міндеттерді орындау үшін тиісінше ұйымдастырылғанын, жабдықталғанын және даярланғанын қамтамасыз етеді.

Әуе операциялары орталығы

Әуе операциялары орталығы (AOC) – Бірлескен Әуе Күштерінің Басқару және Бақылау (C2) орталығы. Әуе күштерінің құрамында әлемнің түкпір-түкпірінде бірнеше АОК құрылған. Бұл орталықтар Бірлескен Жорықтар Командирінің (JFC) мақсаттарына қолдау көрсету үшін әуе күштерінің миссияларын жоспарлау және іске асыруға жауапты.

Әуе экспедициялық қанаттары/топтары/эскадрильялары

AETF CCMD мақсаттарын қолдау үшін әуе күшін әуедегі экспедициялық қанаттар (AEW) немесе әуедегі экспедициялық топтар (AEG) арқылы құрайды. Осы бөлімшелер Әуе күштерінің MAJCOM-дарынан жауынгерлік күштерді қабылдауға, оларды операциялық міндеттерге дайындауға, күштерді ұшыруға және қайтаруға, сондай-ақ күштерді MAJCOM-дарға қайта жіберуге жауапты. Театрлық әуе бақылау жүйелері осы міндеттерді орындау кезінде күштердің қолданылуын бақылайды.

Қызметкерлер

Кез келген USAF жұмысының офицерлер немесе әскери қызметшілердің жіктелуі – Әуе күштерінің арнайы коды (AFSC). AFSC офицерлік мамандықтарды, мысалы, ұшқыш, жауынгерлік жүйелер офицері, арнайы тактика, ядролық және зымыран операциялары, барлау, киберкеңістік операциялары, сот адвокаты, дәрігер, медбике немесе басқа да салалардан бастап, әртүрлі мамандықтарды қамтиды. Соңғылары ұшақпен ұрыс операцияларынан, мысалы, жүк жүргізуші, не әуешілердің дұрыс тамақтануын қамтамасыз ету үшін тамақтану залында жұмыс істеуге дейін жетеді. Компьютерлік мамандықтар, механика мамандықтары, әскери ұшақ экипажы, байланыс жүйелері, киберкеңістік операциялары, авиация техниктері, медициналық мамандықтар, азаматтық инженерлік, қоғамдық істер, қонақжайлылық, құқық, есірткіге қарсы кеңес беру, пошта операциялары, қауіпсіздік күштері және іздеу-құтқару мамандықтары сияқты қосымша кәсіптік салалар да бар. Ұшу экипажының ұрыс құрамынан басқа, басқа да ұрыс AFSC-ларына арнайы тактика офицері, жарылғыш заттарды жою (EOD), ұрыс құтқару офицері, парашютист-құтқарушы, қауіпсіздік күштері, ұрыс бақылауы, тактикалық әуе бақылау тобы, арнайы операциялар ауа райы технигі жатады. Дерлік барлық әскери карьералар "кіріс деңгейі" болып табылады, яғни Әуе күштері барлық оқуды қамтамасыз етеді. Кейбір әскери қызметшілерге нақты бір саланы немесе кем дегенде бірнеше саланы таңдау мүмкіндігі беріледі, ал қалғандарына негізгі әскери даярлық (BMT) кезінде AFSC тағайындалады. BMT-ден кейін жаңадан келген әскери қызметшілер техникалық оқу мектебіне қатысады, онда олар өздерінің AFSC-ін үйренеді. Екінші Әуе күштері, Әуе білім беру және оқу командалығының бір бөлігі, әскери қызметшілердің техникалық даярлығының басым бөлігіне жауап береді. Оқу бағдарламаларының ұзақтығы әртүрлі: мысалы, 3M0X1 (қызмет көрсету) 29 күндік техникалық мектепте оқытылады, ал 3E8X1 (жарылғыш заттарды жою) бір жылдық оқудан тұрады, оның ішінде алдын ала оқу мектебі және оннан астам жеке бөлімдерден тұратын негізгі мектеп бар, кейде оқуды аяқтауға екі жылға жуық уақыт кетеді. Екінші Әуе күштері жүргізетін офицерлік техникалық оқу AFSC-ге қарай өзгеруі мүмкін, ал AETC-нің Он тоғызыншы Әуе күштері жүргізетін авиациялық офицерлерге арналған ұшу оқытуы бір жылдан астам уақытқа созылуы мүмкін. USAF шені әскери қызметшілер, сержанттар және офицерлерге бөлінеді және әскери қызметшінің негізгі (E 1) шенінен бастап генералдың (O 10) офицерлік шеніне дейін жетеді, бірақ соғыс кезінде офицерлер Әуе күштері генералының жоғары дәрежесіне тағайындалуы мүмкін. Әскери қызметшілердің жоғарылатуы тест нәтижелері, тәжірибе жылдары және іріктеу комиссиясының мақұлдауына негізделген, ал офицерлердің жоғарылатуы шендегі уақытына және жоғарылату комиссиясының шешіміне байланысты болады. Әскери қызметшілер мен сержанттардың арасындағы жоғарылатулар көбінесе белгілер шеврондарының санының артуымен белгіленеді. Офицерлік шендер бағаналар, емен жапырақтары, күміс бүркіт және бірден бес жұлдызға дейін белгіленеді. Әуе күштері генералы Генри "Хап" Арнольд – АҚШ Әуе күштері тарихында бес жұлдызды генерал шеніне жеткен жалғыз адам. 2017 жылдың 30 маусымына қарай Әуе күштерінің 70% ақ, 15% қара және 4,8% азиялықтарды құрады. Орташа жасы 35 жас, оның 21% әйелдер.

The classification of any USAF job for officers or enlisted airmen is the Air Force Specialty Code (AFSC). AFSCs range from officer specialties such as pilot, combat systems officer, special tactics, nuclear and missile operations, intelligence, cyberspace operations, judge advocate general (JAG), medical doctor, nurse or other fields, to various enlisted specialties. The latter range from flight combat operations such as loadmaster, to working in a dining facility to ensure that Airmen are properly fed. There are additional occupational fields such as computer specialties, mechanic specialties, enlisted aircrew, communication systems, cyberspace operations, avionics technicians, medical specialties, civil engineering, public affairs, hospitality, law, drug counseling, mail operations, security forces, and search and rescue specialties. Beyond combat flight crew personnel, other combat USAF AFSCs are Special Tactics Officer, Explosive Ordnance Disposal (EOD), Combat Rescue Officer, Pararescue, Security Forces, Combat Control, Tactical Air Control Party, Special Operations Weather Technician. Nearly all enlisted career fields are "entry level", meaning that the USAF provides all training. Some enlistees are able to choose a particular field, or at least a field before actually joining, while others are assigned an AFSC at Basic Military Training (BMT). After BMT, new enlisted airmen attend a technical training school where they learn their particular AFSC. Second Air Force, a part of Air Education and Training Command, is responsible for nearly all enlisted technical training. Training programs vary in length; for example, 3M0X1 (Services) has 29 days of tech school training, while 3E8X1 (Explosive Ordnance Disposal) is one year of training with a preliminary school and a main school consisting of over ten separate divisions, sometimes taking students close to two years to complete. Officer technical training conducted by Second Air Force can also vary by AFSC, while flight training for aeronautically rated officers conducted by AETC's Nineteenth Air Force can last well in excess of one year. USAF rank is divided between enlisted airmen, non commissioned officers, and commissioned officers, and ranges from the enlisted Airman Basic (E 1) to the commissioned officer rank of General (O 10), however in times of war officers may be appointed to the higher grade of General of the Air Force. Enlisted promotions are granted based on a combination of test scores, years of experience, and selection board approval while officer promotions are based on time in grade and a promotion selection board. Promotions among enlisted personnel and non commissioned officers are generally designated by increasing numbers of insignia chevrons. Commissioned officer rank is designated by bars, oak leaves, a silver eagle, and anywhere from one to five stars. General of the Air Force Henry "Hap" Arnold is the only individual in the history of the US Air Force to attain the rank of five star general. As of 30 June 2017, 70% of the Air Force is White, 15% Black and 4.8% Asian. The average age is 35 and 21% of its members are female.

Уәкілетті қызметкерлер

Әуе күштері офицерлік шендері үш санатқа бөлінеді: рота офицерлері, дала офицерлері және генералдар. Рота офицерлері – бұл O1-O3 жалақы разрядындағы офицерлер, ал дала офицерлері – O4-O6 жалақы разрядындағы офицерлер, ал генералдар – O7 және одан жоғары жалақы разрядындағы офицерлер. Әуе күштері офицерлерінің жоғарылатулары 1980 жылғы Қорғаныс офицерлерінің персоналды басқару туралы заңымен және оның серігі, Әуе күштері резервіндегі және Әуе ұлттық гвардиясындағы офицерлер үшін Резервті офицерлердің персоналды басқару туралы заңымен (ROPMA) реттеледі. DOPMA сонымен қатар Әуе күшінде кез келген уақытта қызмет ете алатын офицерлердің санына шектеулер қояды. Қазіргі уақытта, екінші лейтенанттан бірінші лейтенантқа көтерілу екі жылдық қанағаттанарлық қызметтен кейін дерлік кепілдік беріледі. Бірінші лейтенанттан капитанға көтерілу тағы екі жыл қызметтен кейін бәсекеге негізделген, ал іріктеу көрсеткіші 99%-дан 100%-ға дейін ауыспайды. Майордан генерал-майорға дейінгі жоғарылату ресми іріктеу комиссиясы арқылы жүзеге асырылады, ал генерал-лейтенант және генерал лауазымдарына жоғарылату нақты генерал-офицерлік лауазымдарға ұсынуға және АҚШ Сенатының мақұлдауына байланысты. Іріктеу процесі кезінде офицердің іс-қағаздары Техас штатының Сан-Антонио қаласындағы Рэндольф әуе базасындағы Әскери кадрларды басқару орталығындағы іріктеу комиссиясымен қарастырылады. 10-11 жылға келгенде капитан майорлыққа іріктеу комиссиясына қатысады. Егер таңдалмаса, олар келесі іріктеуге қатысып, Әуе күшінде қалуға рұқсат алатынын анықтайды. Майордан подполковникке көтерілу де осыған ұқсас, және шамамен 14-15 жылдар аралығында жүзеге асырылады, онда майорлардың белгілі бір пайызы уақтылы (яғни "мерзімінде") немесе мерзімінен кейін (яғни "кешігіп") подполковникке көтерілуге жарамды болады. Бұл процесс 18-21 жылдар аралығында толық полковникке көтерілу үшін қайталанады. Әуе күштері АҚШ қарулы күштерінің барлығындағы генерал-офицерлердің жалпы сандық құрамына шаққандағы ең жоғары үлесіне ие, және күш-қуаты Суық соғыс кезеңіндегі деңгейінен азайған жағдайда да бұл көрсеткіш өсуде.

The commissioned officer ranks of the USAF are divided into three categories: company grade officers, field grade officers, and general officers. Company grade officers are those officers in pay grades O 1 to O 3, while field grade officers are those in pay grades O 4 to O 6, and general officers are those in pay grades of O 7 and above. Air Force officer promotions are governed by the Defense Officer Personnel Management Act of 1980 and its companion Reserve Officer Personnel Management Act (ROPMA) for officers in the Air Force Reserve and the Air National Guard. DOPMA also establishes limits on the number of officers that can serve at any given time in the Air Force. Currently, promotion from second lieutenant to first lieutenant is virtually guaranteed after two years of satisfactory service. The promotion from first lieutenant to captain is competitive after successfully completing another two years of service, with a selection rate varying between 99% and 100%. Promotion to major through major general is through a formal selection board process, while promotions to lieutenant general and general are contingent upon nomination to specific general officer positions and subject to U. S. Senate approval. During the board process, an officer's record is reviewed by a selection board at the Air Force Personnel Center at Randolph Air Force Base in San Antonio, Texas. At the 10 to 11 year mark, captains will take part in a selection board to major. If not selected, they will meet a follow on board to determine if they will be allowed to remain in the Air Force. Promotion from major to lieutenant colonel is similar and occurs approximately between the fourteen year and the fifteen year mark, where a certain percentage of majors will be in zone (i. e., "on time") or above zone (i. e., "late") for promotion to lieutenant colonel. This process will repeat at the 18 year mark to the 21 year mark for promotion to full colonel. The Air Force has the largest ratio of general officers to total strength of all of the U. S. Armed Forces and this ratio has continued to increase even as the force has shrunk from its Cold War highs.

Уоррент офицерлері

АҚШ Кодексінің 10-тарауында Әскери-әуе күштерінің хатшысына кепілді офицерлерді тағайындау мүмкіндігі берілгенімен, Әскери-әуе күштері көптеген жылдар бойы кепілді офицерлік шендерді пайдаланбады және 2024 жылға дейін Ғарыш күштерімен бірге АҚШ Қарулы күштерінің оны пайдаланбаған жалғыз түрі болды. Әскери-әуе күштері 1947 жылы құрылғанда Армиядан кепілді офицерлік шендерді мұра етті. Әскери-әуе күштері 1959 жылы кепілді офицерлерді тағайындауды тоқтатты, сол жылы жаңа жоғары әскери шен – Бас сержантқа алғашқы тағайындамалар жасалды. Әскери-әуе күштерінің көптеген кепілді офицерлері 1960 жылдары офицерлік шендерге өтті, бірақ келесі 21 жыл бойы шағын саны кепілді офицерлік шендерде қызметін жалғастырды. Соңғы белсенді қызметтегі Әскери-әуе күштерінің кепілді офицері, CWO4 Джеймс Х. Лонг 1980 жылы зейнеткерлікке шықты, ал соңғы Әскери-әуе күштері Резервінің кепілді офицері, CWO4 Боб Барроу 1992 жылы зейнеткерлікке шықты. Зейнеткерлікке шыққаннан кейін ол құрметті түрде CWO5 шеніне көтерілді, бұл Әскери-әуе күштерінде осы шенді алған жалғыз адам. 2024 жылдың жазында 30 кепілді офицерден тұратын алғашқы курс оқуға кіріседі. Әскери-әуе күштерінің барлық қызметшілері, қатардағы әскери қызметшілер де, офицерлер де, әскери қызметшілер деп аталатын сияқты, барлық Армия қызметшілері, қатардағы әскери қызметшілер де, офицерлер де, солдаттар деп аталады, аталған термин сондай-ақ E 1-ден E 4-ке дейінгі жалақы тобына қатысты, ол комиссиясыз офицерлер (NCO) деңгейінен төмен. E 4 жалақы тобынан жоғары (яғни, E 5-тен E 9-ға дейінгі жалақы тобы) барлық шендер NCO санатына жатады және "NCO" (E 5 және E 6 жалақы тобы) және "аға NCO" (E 7-ден E 9 жалақы тобы) деп бөлінеді; "кіші NCO" термині кейде штаб-сержанттар мен техникалық сержанттарға (E 5 және E 6 жалақы тобы) қатысты қолданылады. Әскери-әуе күштері – АҚШ әскерилерінің NCO мәртебесіне қатардағы әскери қызметші E 5 жалақы тобына жеткен кезде қол жеткізілетін жалғыз түрі. Барлық басқа түрлерде NCO мәртебесіне, әдетте, E 4 жалақы тобында қол жеткізіледі (мысалы, Армия мен Теңізшілер корпусының капралы, Теңіз күштері мен Жағалау күзетінің үшінші сыныпты офицері). Әскери-әуе күштері 1976 жылдан 1991 жылға дейін Армияны үлгі етті, онда E 4 – үш жолақты, жұлдызы жоқ аға әуеші немесе сержант ("бак сержант" деп аталады), орталық жұлдызының болуымен белгіленді және NCO саналды. Ұшқыш-лидерлік мектебін бітірген аға әуеші, NCO болмаса да, AFI 36–2618 бойынша жетекші бола алады.

Although provisions were made in Title 10 of the United States Code for the Secretary of the Air Force to appoint warrant officers, the Air Force had not used warrant officer grades for many years, and, along with the Space Force, were the only U. S. Armed Services not to do so until 2024. The Air Force inherited warrant officer ranks from the Army at its inception in 1947. The Air Force stopped appointing warrant officers in 1959, the same year the first promotions were made to the new top enlisted grade, Chief Master Sergeant. Most of the existing Air Force warrant officers entered the commissioned officer ranks during the 1960s, but small numbers continued to exist in the warrant officer grades for the next 21 years. The last active duty Air Force warrant officer, CWO4 James H. Long, retired in 1980, and the last Air Force Reserve warrant officer, CWO4 Bob Barrow, retired in 1992. Upon his retirement, he was honorarily promoted to CWO5, the only person in the Air Force ever to hold this grade. An initial class of 30 warrant officers 1s to begin training in the summer 2024. While all USAF personnel, enlisted and officer, are referred to as airmen, in the same manner that all Army personnel, enlisted and officer, are referred to as soldiers, the term also refers to the pay grades of E 1 through E 4, which are below the level of non commissioned officers (NCOs). Above the pay grade of E 4 (i. e., pay grades E 5 through E 9) all ranks fall into the category of NCO and are further subdivided into "NCOs" (pay grades E 5 and E 6) and "senior NCOs" (pay grades E 7 through E 9); the term "junior NCO" is sometimes used to refer to staff sergeants and technical sergeants (pay grades E 5 and E 6). The USAF is the only branch of the U. S. military where NCO status is achieved when an enlisted person reaches the pay grade of E 5. In all other branches, NCO status is generally achieved at the pay grade of E 4 (e. g., a corporal in the Army and Marine Corps, Petty Officer Third Class in the Navy and Coast Guard). The Air Force mirrored the Army from 1976 to 1991 with an E 4 being either a senior airman wearing three stripes without a star or a sergeant (referred to as "buck sergeant"), which was noted by the presence of the central star and considered an NCO. Despite not being an NCO, a senior airman who has completed Airman Leadership School can be a supervisor according to the AFI 36–2618.

Бірқалыпты киімдер

1947 жылы алғашқы USAF формасы бұрынғы Бахман Уксбридж Ворстед компаниясында жасалған "Uxbridge 1683 blue" түсінен кейін "Uxbridge blue" деп аталды және патенттелді. 1994 жылы қабылданған қазіргі қызметтік форма үш түймелі пальтодан, сәйкес шалбардан және қызметтік немесе ұшқыш шапқасынан тұрады, барлығы 1620 нөмірлі түсте, "Әуе күштерінің көгі" (қоюлау, күлгіш көк). Бұл форма ашық көк түсті жейдемен (1550 нөмірлі түс) және 1620 нөмірлі балық қабырғалы галстукпен толықтырылады. Пальто жағасында күміс "U.S." белгілері орналасады, ал қатардағы әскери қызметшілер үшін олардың айналасында күміс сақина болады. Қатардағы әскери қызметшілер жеңдегі шенін пальто мен жейдеде тағады, ал офицерлер металл шен белгісін пальтодағы иық тізбектеріне бекітеді, ал жейдедегі иық тізбектерінде Әуе күштерінің көк түсті сырғанағын (slide) тағады. Базалық салтанатты күзетшілерге тағайындалған USAF қызметкерлері кейбір жағдайларда стандартты қызметтік форманың өзгертілген нұсқасын киеді, онда жеңдер мен шалбарда күміс жиектер, қажет болған жағдайда салтанатты белбеу, күміс жиектері бар қызметтік шапка және Hap Arnold құрылғысы (әдеттегі шапкадағы АҚШ мөрінің орнына) және сол иық тігісіне күміс аiguiлет орналастырылады, сондай-ақ барлық құрылғылар мен керек-жарақтар. 2018 жылдың 1 қазанында Оперативтік Камуфляж үлгісіндегі (OCP) Airman Combat Uniform (ACU) бұрынғы Airman Battle Uniform (ABU) формасын алмастырды.

Сыйлықтар мен төсбелгілер

Негізгі формадан басқа, Әуе күштері түрлі белгілерді қызметтік орны немесе берілген қызмет үшін біліктілік деңгейін көрсету үшін пайдаланады. Белгілер еңбек жетістіктеріне немесе қызмет еңбегіне байланысты награда ретінде де қолданылуы мүмкін. Уақыт өте келе, кейбір белгілер қолданудан шығарылып, қайта таратылмайды.

Оқыту

Барлық қатардағы әскери қызметшілер 7 1/2 апта бойы Техас штатының Сан-Антонио қаласындағы Лакленд әуе күштері базасында негізгі әскери дайындықтан (BMT) өтеді. Басқа әскери түрлерде 24 айдан астам мерзіммен қызмет өткен және Әуе күштеріне қатарына қосылғысы келетін азаматтар БМТ-ға қатысудың орнына 10 күндік Әуе күштерімен танысу курсынан өтеді, алайда бұрынғы қызметке қатысу мүмкіндігі өте шектеулі. Офицерлер АҚШ Әуе күштері академиясын бітіргеннен кейін, Әуе күштерінің резервтік офицерлерді даярлау корпусы (AFROTC) бағдарламасы арқылы немесе Әуе күштері офицерлерді даярлау мектебін (OTS) бітіргеннен кейін қызметке тағайындалуы мүмкін. 1993 жылдан бері Алабама штатының Монтгомери қаласындағы Максвелл әуе күштері базасында орналасқан OTS өз кезегінде екі бөлек офицерлік даярлау бағдарламасын қамтиды: Тұрақты Әуе күштері мен Әуе күштері резервінің офицерлеріне арналған негізгі офицерлік дайындық (BOT) және Әуе ұлттық гвардиясының офицерлік үміткерлеріне арналған Әскери ғылым академиясы (AMS). Әуе күштері сонымен қатар медицина, құқық, дін, биологиялық ғылымдар немесе денсаулық сақтау саласында тікелей қызметке қабылданатын үш құрамның офицерлері үшін комиссиялық офицерлік дайындық (COT) курстарын ұсынады. COT толығымен OTS бағдарламасына енгізілген және бүгінде кең ауқымды оқу курстарын, сондай-ақ басшылық, сенімділік, дене шынықтыру және жауынгерлік ортадағы операциялар бойынша далалық жаттығуларды қамтиды.

Әуе күштері жарамдылық сынағы

АҚШ Әуе күштерінің дене шынықтыру сынағы (AFFT) – әуе күштерінің әскери қызметшілерінің құрсақ шеңберінің өлшемін, бұлшық еттерінің күшін/сабырлығын және жүрек-қан тамырларының тыныс алу қабілетін тексеруге арналған. Fit to Fight бағдарламасының аясында АҚШ Әуе күштері физикалық жарамдылықты бағалаудың қатаң стандартын қабылдады; жаңа дене шынықтыру бағдарламасы 2010 жылдың 1 маусымынан бастап қолданысқа енді. АҚШ Әуе күштері бірнеше жыл бойы қолданған жылдық эргоцикл сынағы 2004 жылы ауыстырылды. AFFT-да әскери қызметшілерге төрт компоненттің нәтижесіне негізделген балл беріледі: белдің айналасы, ішкі бұлшық еттерді көтеру, қолмен итеру және 1,5 миль (2 км) қашықтыққа жүгіру. Әскери қызметшілер 100 баллға дейін жинауы мүмкін, мұнда жүгіру 60%, белдің айналасы 20%, ал екі күш сынағының әрқайсысы 10% құрайды. 75 балл – сынақтың өту деңгейі. 2010 жылдың 1 шілдесінен бастап AFFT базалық дене шынықтыруды бағалау орталығы (FAC) арқылы жүзеге асырылады және жылына екі рет өткізілуі тиіс. 90% жоғары балл алған әскери қызметшілер жылына бір рет сынақтан өтуге құқылы. Сонымен қатар, осы сынақтардың әрқайсысы бойынша ең төменгі талаптарды ғана орындау 75% балл жинауға жеткіліксіз, ал кез келген компонент бойынша сәтсіздік – бүкіл сынақтың сәтсіздігіне әкеледі.

Әуе кемесінің тізімі

АҚШ Әуе күштерінің барлық ұшақтарының саны шамамен 5500. 1962 жылға дейін Армия және Әуе күштері ұшақтарды атаудың бірыңғай жүйесін қолданса, АҚШ Әскери-теңіз күштері жеке жүйеге ие болды. 1962 жылы бұл екі жүйе Армия мен Әуе күштерінің әдістемесіне негізделген бірыңғай жүйеге біріктірілді. Осы жүйенің қалай жұмыс істейтіні туралы толық ақпарат алу үшін АҚШ әскери ұшақтарының белгілеу жүйелеріне жүгініңіз. Әуе күштерінің құрамындағы ұшақтар: