Кіріспе

Құрлықтық әскер – АҚШ Қарулы күштерінің құрлықтық әскер саласы. Ол АҚШ-тың сегіз униформалы әскери қызметтерінің бірі болып табылады және АҚШ Конституциясында АҚШ Армиясы деп белгіленген. Армия – АҚШ әскери күштерінің ең көне және басымдық бойынша ең жоғары тұрған саласы. Оның тамыры 1775 жылдың 14 маусымында Америка революциясы кезінде британдықтарға қарсы тәуелсіздік үшін күресу үшін құрылған Континенттік армияға дейін жетеді. АҚШ Армиясы өзін Континенттік армияның жалғасы деп есептейді және осылайша оның институционалдық құрылуын 1775 жылғы осы қарулы күштердің бастауы деп санайды. АҚШ Армиясы – АҚШ униформалы әскери қызметі және Қорғаныс министрлігінің үш әскери департаментінің бірі болып табылатын Армия департаментінің құрамына кіреді. АҚШ Армиясына азаматтық қызметкер, Армия хатшысы (SECARMY) және бас әскери шенеунік, Армия штабының бастығы (CSA) басшылық етеді, ол сонымен қатар Бірлескен штабтар төрағасының құрамында да мүше болып табылады. Бұл ең ірі әскери сала, ал 2022 қаржы жылында Тұрақты армияның (USA) жоспарланған соңғы саны 480 893 сарбазды құрады; Армия Ұлттық гвардиясы (ARNG) 336 129 сарбазға және АҚШ Армия резерві (USAR) 188 703 сарбазға ие болды; АҚШ Армиясының біріктірілген күші 1 005 725 сарбазды құрады. Қарулы күштердің бір бөлімі ретінде АҚШ Армиясының миссиясы – «жауынгерлік қолбасшыларды қолдап, әскери операциялардың барлық ауқымында және қақтығыстар спектрінде жедел және тұрақты құрлықтағы басымдықты қамтамасыз ету арқылы біздің Ұлттық соғыстарында жеңіске жетіп, күресу». Бұл сала бүкіл әлемдегі қақтығыстарға қатысады және Америка Құрама Штаттарының негізгі құрлықтағы шабуылдық және қорғаныс күштері болып табылады.

Шығу тегі

Континенттік армия 1775 жылдың 14 маусымында Екінші Континенттік Конгресс тарапынан колониялардың Ұлыбританияға қарсы күресуі үшін біріккен әскер ретінде құрылды, және Джордж Вашингтон оның қолбасшысы болып тағайындалды. Әскердің бастапқы басшылары британдық армияда немесе отаршыл жасақтарда қызмет еткен және британдық әскери дәстүрлердің көп бөлігін әкелген адамдар болды. Азаттық соғысы барысында француздық көмек, ресурстар және әскери ойлау жаңа әскердің қалыптасуына ықпал етті. Сан алуан еуропалық сарбаздар өз еркімен көмектесуге келді, мысалы, Фридрих Вильгельм фон Штубен пруссиялық армияның тактикасы мен ұйымдастыру шеберлігін үйретті. Армия көптеген ірі шайқастарда күресті, кейде 1780 және 1781 жылдары оңтүстікте фабиандық стратегияны және шабуылдап, кері шегіну тактикасын қолданды; генерал-майор Натанаэль Гриннің басшылығымен британдықтардың әлсіз тұстарын анықтап, олардың күштерін әлсіретуге тырысты. Вашингтон Трентон және Принстон шайқастарында британдықтарға қарсы жеңіске жетті, бірақ 1776 жылы Нью-Йорк және Нью-Джерси кампаниясында, ал 1777 жылы Филадельфия кампаниясында жеңіліске ұшырады. Йорктаундағы шешуші жеңісімен және француздық көмекпен Континенттік армия британдықтарға қарсы жеңіске жетті. Соғыстан кейін Континенттік армияға жылдам жер сертификаттары берілді және тұрақты армияларға деген республикалық күмәнділіктің көрінісі ретінде таратылды. Штаттық жасақтар жаңа мемлекеттің жалғыз құрлықтағы әскеріне айналды, тек батыс шекарасын күзеткен бір полк пен Вест-Пойнт қару-жарақ депосын күзеткен бір артиллериялық батареядан басқа. Алайда, үндістермен қақтығыстар жалғасқандықтан, жаттығудан өткен тұрақты армияны құру қажеттігі туындады. Алғашқыда Регулярлы армия өте шағын болды, және генерал Сент-Клэрдің Уабаш шайқасындағы жеңілісінен кейін, онда 800-ден астам сарбаз қаза тапты, Регулярлы армия 1791 жылы құрылған және 1796 жылы АҚШ армиясы деп аталған Америка Құрама Штаттарының легионы ретінде қайта ұйымдастырылды. 1798 жылы Франциямен болған Квази соғыс кезінде АҚШ Конгресі он екі жаяу әскер полкі мен алты жеңіл драгун жасағынан тұратын үш жылдық "Уақытша армияны" 10 000 адамнан құрды. 1799 жылдың наурыз айында Конгресс үш атты әскер полкі бар 30 000 адамнан тұратын "Тұрақты армияны" құрды. Екі "армия" да тек қағаз жүзінде болды, бірақ 3000 адам мен жылқыға арналған жабдықтар сатып алынып, сақталды.

1812 жылғы соғыс және үндістер соғыстары

1812 жылғы соғыс, АҚШ пен Ұлыбритания арасындағы екінші және соңғы соғыс, аралас нәтижелерге ие болды. АҚШ армиясы Канаданы жаулап алмады, бірақ ол Ескі Солтүстік-Батыстағы кеңейтуге қарсылық көрсеткен үндістердің қарсылығын жойды және 1814 және 1815 жылдары екі ірі британдық шабуылды тоқтату арқылы тәуелсіздігін растады. 1813 жылы Эри көлін басып алғаннан кейін АҚШ әскері Батыс Жоғарғы Канаданың бір бөлігін басып алды, Йоркты өртеп жіберді және Текумсехті жеңді, бұл оның Батыс конфедерациясының құлауына әкелді. АҚШ-тың Канаданың Жоғарғы Канада провинциясындағы жеңістерінен кейін, АҚШ армиясын «Тұрақты әскер, әй, құдай-ау!» деп атаған британдық әскерлер Вашингтонды басып алып, милициямен қоршалған қаланы өртеп жіберді. Бірақ, тұрақты армия өздерінің кәсібилігін және Платсбург пен Балтимор шабуылдары кезінде британдық әскерді жеңуге қабілетті екенін көрсетті, бұл британдықтарды бұрын қабылданбаған статус-кво антебельлум шарттарына келісуге мәжбүр етті. Келісімге қол қойылғаннан кейін (бірақ ратификацияланбағаннан) екі апта өткен соң Эндрю Джексон Нью-Орлеан шайқасында және Форт-Сент-Филиптің қоршауында британдықтарды жеңіп, ұлттық батыр атанды. АҚШ әскері мен теңізшілері соғыстың соңғы кездесулерінде HMS Cyane, Levant және Penguin кемелерін басып алды. Келісімге сәйкес, екі тарап та (АҚШ және Ұлыбритания) географиялық статус-квоға оралды. Екі флот та соғыс кезінде басып алған әскери кемелерін сақтап қалды. Армияның үндістерге қарсы негізгі науқаны Флоридада семинолдарға қарсы жүргізілді. Семинолдарды толығымен жеңіп, Оклахомаға көшіру үшін ұзақ соғыстар (1818–1858) қажет болды. Үнді соғыстарындағы әдеттегі стратегия – үндістердің қысқы азық-түлік қорын бақылауға алу еді, бірақ Флоридада бұл тиімсіз болды, себебі онда қыс болған жоқ. Екінші стратегия басқа үнді тайпаларымен одақ құру болды, бірақ ол да сәтсіз аяқталды, өйткені семинолдар Флоридаға кірген кезде басқа барлық үндістерді жойған еді. АҚШ армиясы Мексика-Америка соғысында (1846–1848) жеңіске жетті, бұл екі ел үшін де шешуші оқиға болды. АҚШ-тың жеңісі нәтижесінде Калифорния, Невада, Юта, Колорадо, Аризона, Вайоминг және Нью-Мексико штаттарының толық немесе бір бөлігін құраған аумақтарды қосып алды.

Америка Азаматтық соғысы

Америка Азамат соғысы АҚШ үшін қаза тапқандар саны бойынша ең қымбат соғыс болды. АҚШ-тың оңтүстігінде орналасқан көптеген құл иелері штаттары Конфедерация штаттарын құрғаннан кейін, бұрынғы АҚШ армиясының офицерлері басқарған Конфедерация армиясы оңтүстік ақ халқының көп бөлігін жұмылдырды. Біріккен Штаттардың ("Одақ" немесе "Солтүстік") күштері Одақ армиясын құрды, ол тұрақты әскер бөлімдерінің шағын тобынан және Оңтүстік Каролинадан басқа, солтүстік және оңтүстік штаттардан шақырылған еріктілердің үлкен тобынан тұрды. Алғашқы екі жылда Конфедерация күштері тікелей шайқаста жақсы өркендеді, бірақ шекаралық штаттарды бақылаудан шығарды. Конфедерация үлкен аумақты қорғаудың артықшылығына ие болды, ал аурулар салдарынан соғыста қаза тапқандардан екі есе көп адам қайтыс болды. Одақ жағалауды басып алу, порттарды блокадалау және өзен жүйелерін бақылау стратегиясын ұстанды. 1863 жылға қарай Конфедерация қиын жағдайға түсті. Оның шығыс армиялары жақсы күресті, бірақ батыс армиялары бірінен кейін бірі жеңіліске ұшырады, содан кейін Одақ күштері 1862 жылы Теннесси өзенімен бірге Нью-Орлеанды басып алды. 1862–1863 жылдардағы Виксбург науқанында генерал Улисс Грант Миссисипи өзенін басып алып, оңтүстік-батысты бөліп тастады. Грант 1864 жылы Одақ күштерінің бас қолбасшысы болып тағайындалды және өте көп шығындармен өткен бірнеше шайқастан кейін генерал Роберт Э. Лиді Ричмондта қоршауға алды, ал генерал Уильям Т. Шерман Атлантаны басып алып, Джорджия және Каролина штаттары арқылы наурызбен өтті. Конфедерация астанасы 1865 жылдың сәуір айында тасталды, ал Ли кейіннен Аппоматтокс сотында әскерін тапсырды. Басқа Конфедерация армиялары бірнеше ай ішінде жасырынды. Соғыс АҚШ тарихындағы ең қасіретті қақтығыс болып қалады, нәтижесінде екі тараптан 620 000 адам қаза тапты. 1860 жылғы халық санауы мәліметтеріне сәйкес, 13-ден 43 жасқа дейінгі барлық ақ нәсілді ер адамдардың 8% соғыста қаза тапты, оның ішінде Солтүстікте 6,4% және Оңтүстікте 18% құрады.

19 ғасырдың аяғы

Азамат соғысынан кейін АҚШ армиясының міндеті – батыстың түпкілікті американдық тайпаларын үнді резервацияларында ұстау болды. Олар көптеген бекіністер салып, американдық үндістер соғыстарының соңғысына қатысты. АҚШ әскерлері Реконструкция дәуірінде азат болғандарды қорғау үшін бірнеше оңтүстік штаттарын басып алды. 1898 жылғы испан-американ соғысының шешуші шайқастарын Әскери-теңіз күштері жүргізді. Көбінесе жаңадан шақырылған еріктілерді пайдалана отырып, АҚШ күштері Кубада Испанияны құрлықтағы әскери операцияларда жеңіп, Филиппин-Америка соғысында басты рөл атқарды.

20 ғасыр

1910 жылдан бастап әскер тұрақты қанатты ұшақтарды сатып ала бастады. 1910 жылы Мексика революциясы кезінде армия шекараға жақын АҚШ қалаларына адамдардың қауіпсіздігі мен мүлікті қорғау үшін орналастырылды. 1916 жылы Панчо Вилла, ірі көтерілісшілердің басшысы, Нью-Мексико штатындағы Колумб қаласына шабуыл жасады, осыдан кейін АҚШ 1917 жылдың 7 ақпанына дейін Мексика ішкі ісіне араласты. Олар 1918 жылға дейін көтерілісшілермен және мексикалық федералдық әскерлермен күресті.

Дүниежүзілік соғыстар

АҚШ 1917 жылы Ұлыбритания, Франция, Ресей, Италия және басқа одақтастар тарапында «бірлескен күш» ретінде Бірінші дүниежүзілік соғысқа қосылды. АҚШ әскерлері Батыс майданға жіберілді және соғысты аяқтаған соңғы шабуылдарға қатысты. 1918 жылдың қарашасындағы келісімнен кейін әскер саны тағы да азайды. 1939 жылы армияның құрамы 174 000 мен 200 000 сарбазды құрады, бұл Португалиядан кем, ол әлемде 17- немесе 19-орында тұрды. Генерал Джордж Маршалл 1939 жылдың қыркүйегінде армия штабының бастығы болып тағайындалды және соғысқа дайындық үшін армияны кеңейту және жаңғырту жұмыстарын бастады. АҚШ 1941 жылдың желтоқсанында Жапонияның Перл-Харборға жасаған шабуылынан кейін Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысты. Шамамен 11 миллион америкалық түрлі армиялық операцияларда қызмет етті. Еуропа майданында АҚШ әскерлері Солтүстік Африкаға түскен күштердің маңызды бөлігін құрады, Тунисті басып алды, содан кейін Сицилияға өтіп, Италияда шайқасты. 1944 жылдың маусымында Солтүстік Францияға түскенде және Еуропаны азат етуде және нацистік Германияны жеңуде АҚШ армиясының миллиондаған сарбаздары орталық рөл атқарды. 1947 жылы АҚШ армиясындағы сарбаздар саны 1945 жылғы сегіз миллионнан 684 мыңға дейін азайды, ал белсенді дивизиялардың саны 89-дан 12-ге дейін төмендеді. Армия басшылары осы демобилизацияны табысқа жеткендік деп бағалады. Тынық мұхитындағы соғыста АҚШ армиясының сарбаздары АҚШ теңіз жаяу әскерлерімен бірге Жапонияның бақылауындағы Тынық мұхиты аралдарын басып алуға қатысты. 1945 жылдың мамырында (Германия) және тамызда (Жапония) Остік державалар капитуляциялағаннан кейін, армия әскерлері екі жеңілген елді оккупациялау үшін Жапония мен Германияға жіберілді. Екінші дүниежүзілік соғыстан екі жыл өткен соң, 1947 жылдың қыркүйегінде Армия Әуе күштері армиядан бөлініп, АҚШ Әуе күштеріне айналды. 1948 жылы президент Гарри С. Трумэннің 9981-ші бұйрығымен армия интеграцияланды.

1945-1960 жылдар

Екінші дүниежүзілік соғыстың аяқталуы "Қышқы соғыс" деп аталатын Шығыс пен Батыс арасындағы қақтығысқа жағдай жасады. Корея соғысының басталуымен Батыс Еуропаны қорғау туралы алаңдаушылық күшейді. 1950 жылы Америка Құрама Штаттарының жетінші армиясы құрамында V және VII корпустары қайта жандандырылды, ал Еуропадағы АҚШ әскерінің саны бір дивизиядан төрт дивизияға дейін өсті. 1990-шы жылдарға дейін АҚШ-тың жүздеген мың әскері Батыс Германияда, ал басқалары Бельгияда, Нидерландыда және Ұлыбританияда кеңестік шабуылға қарсы күтуде болды. Қышқы соғыс кезінде АҚШ әскерлері мен олардың одақтастары Корея мен Вьетнамда коммунистік күштермен күресті. Корея соғысы 1950 жылдың маусымында басталды, осы кезде Кеңес Одағы БҰҰ Қауіпсіздік Кеңесінің мәжілісінен шығып, вето құқығын жойды. Біріккен Ұлттар Ұйымының қолдауымен жүздеген мың АҚШ әскері Солтүстік Кореяның Оңтүстік Кореяны басып алуына жол бермеу үшін, кейін солтүстік елге шабуыл жасау үшін күресті. Екі тараптың да бірнеше рет шабуылдауы мен шегінуі, сондай-ақ Қытай халық ерікті әскерінің соғысқа қосылуынан кейін, 1953 жылдың шілдесінде Корея қару тоқтату туралы келісімге қол қойылды, ол жарты аралды бұрынғы жағдайға қайтарды.

1960-1970 жылдар

Вьетнам соғысы көбінесе АҚШ Армиясы үшін төмен нүкте ретінде қарастырылады. Бұған шақырылған әскери қызметшілердің пайдаланылуы, соғыстың АҚШ халқы арасындағы танымалдылығының төмендігі және АҚШ саяси басшыларының әскерилерге салған шектеулері себеп болды. АҚШ күштері 1959 жылдан бері Оңтүстік Вьетнамды бақылап келсе де, олар 1965 жылға дейін, Тонкин шығанағы оқиғасынан кейін ғана көптеп орналастырылды. АҚШ күштері «дәстүрлі» майданды тиімді түрде құрып, бақылауда ұстады, бірақ коммунистік Вьетконг және Вьетнам Халық Армиясының (НВА) партизандық шабуылдары мен жылдам шегіну тактикасына қарсы күреске тырысты. 1960 жылдары Қорғаныс министрлігі резервтік күштерді мұқият тексеріп, дивизиялар мен бригадалардың санын, сондай-ақ Армия Ұлттық гвардиясы мен Армия резервінің екеуін сақтаудың қажеттілігін күмәндандырды. 1967 жылы Қорғаныс министрі Роберт Макнамара Армия Ұлттық гвардиясындағы 15 жауынгерлік дивизияның қажеті жоқ деп шешіп, олардың санын сегізге дейін азайтты (бір механикаландырылған жаяу әскер, екі бронетанкті және бес жаяу әскер), бірақ бригадалардың санын жетіден 18-ге дейін көбейтті (бір әуе шабуылы, бір бронетанкті, екі механикаландырылған жаяу әскер және 14 жаяу әскер). Дивизиялардың қысқартылуы штаттарға ұнаған жоқ. Олардың наразылығына қалған дивизиялар үшін жеткіліксіз маневрлік топтардың болуы және оларды қолдаған штаттар арасында дивизиялық басшылықты ауыстыру практикасының тоқтатылуы кірді. Ұсыныс бойынша, қалған дивизия командирлері дивизия базасы орналасқан штаттың құрамында болуға тиіс еді. Алайда, Армия Ұлттық гвардиясының жалпы саны қысқартылмады, бұл губернаторларды жоспарды қабылдауға ықпал етті. Штаттар 1967 жылдың 1 желтоқсаны мен 1968 жылдың 1 мамыры аралығында өз күштерін қайта ұйымдастырды.

1970-1990 жылдар

Тоталды күш саясатын Вьетнам соғысынан кейін Армия штабының бастығы генерал Крейтон Абрамс қабылдады, ол армияның үш құрамын – Регулярлы армияны, Армия Ұлттық гвардиясын және Армия резервін бір күш ретінде қарастыруды қамтыды. Генерал Абрамс армияның үш құрамын өзара байланыстыру арқылы, негізінен, Ұлттық гвардия мен Армия резервінің қатысуынсыз ұзақ мерзімді операцияларды жүргізу мүмкін болмады, олар көбінесе ұрыс-қолдау ролінде қатысты. Армия толыққанды ерікті күшке айналды, бұл генерал Уильям Э. ДеПуйдің реформаларына негізделген, ол АҚШ Армиясының алғашқы қолбасшысы болды және жаттығуларға арнайы орындау стандарттарын енгізуге басымдық берді. 1978 жылы президент Джимми Картердің делдалдығымен Египет пен Израиль арасында Кемп-Дэвид келісіміне қол қойылды, осы келісімнің аясында АҚШ пен Египет екі ел де бірлесіп, әдетте екі жылда бір рет әскери жаттығулар өткізетініне келісті. Бұл жаттығу «Жарқын жұлдыз» деп аталады. 1980-ші жылдар көбінесе қайта ұйымдастыру онжылдығы болды. 1986 жылғы Голдвотер-Николс заңы біріктірілген жауынгерлік басқару құрылымдарын құрды, армияны географиялық принцип бойынша ұйымдастырылған басқару құрылымы аясында басқа төрт әскери қызмет түрімен біріктірді. Армия 1983 жылы Гренадаға (Operation Urgent Fury) және 1989 жылы Панамаға (Operation Just Cause) жасалған шабуылдарда да рөл атқарды. 1989 жылға қарай Германия қайта бірігуге жақындады және «суық соғыс» аяқталуға бет бұрды. Армия басшылығы күштерді қысқартуды жоспарлай бастады. 1989 жылдың қарашасында Пентагон брифингтері армияның жалпы санын 23%-ға, 750 000-нан 580 000-ға дейін азайту жоспарларын ұсынды. Алдын ала зейнетке шығу сияқты түрлі ынталандырулар қолданылды.

1990 жылдар

1990 жылы Ирак өзінің кіші көршісі Кувейтке шабуыл жасады, ал Сауд Арабиясын қорғауды қамтамасыз ету үшін АҚШ құрлық әскерлері жылдам түрде орналастырылды. 1991 жылдың қаңтар айында АҚШ басшылығымен 500 000-нан астам әскер, олардың көп бөлігі АҚШ армиясының құрамаларынан, ирактық күштерді ығыстыру мақсатында "Шөл даулы" операциясы басталды. Бұл науқан толық жеңіспен аяқталды, батыстық коалиция әскерлері Ирак армиясын жеңіске бұрды. Тарихтағы ең ірі танк шайқастары Перс шығанағы соғысы кезінде өтті. Медина қырқасы шайқасы, Норфолк шайқасы және 73-ші Истинг шайқасы – тарихи маңызы бар танк шайқастары болды. "Шөл даулы" операциясынан кейін армия 1990-шы жылдардың соңына дейін ірі жауынгерлік операцияларға қатыспады, бірақ көптеген бейбітшілік сақтау шараларына қатысты. 1990 жылы Қорғаныс министрлігі "Толық күш саясатын" қарастырғаннан кейін "қайта теңдестіру" жөніндегі нұсқаулар шығарды, бірақ 2004 жылы АҚШ Әуе соғыс академиясының ғалымдары бұл нұсқаулар "әскери күшті табысты қолданудың қажетті компоненті" болып табылатын Толық күш саясатын кері қайтарады деген қорытындыға келді.

21 ғасыр

2001 жылдың 11 қыркүйегінде 53 әскери қызметкер (47 жұмыскер және 6 мердігер) және 22 сарбаз, «American Airlines» әуе компаниясының 77 рейсімен келген, бес «Аль-Каида» қаскөйінің бақылауындағы ұшақ Пентагонның батыс жағына шабуыл жасаған кезде, 11 қыркүйек шабуылдарының бөлігі ретінде қаза тапқан 125 адамның ішінде болды. 11 қыркүйек шабуылдарына жауап ретінде және терроризмге қарсы жаһандық соғыстың бір бөлігі ретінде АҚШ және НАТО күштері 2001 жылдың қазан айында Ауғанстанға басып кіріп, Талибан үкіметін құлатты. АҚШ армиясы 2003 жылы АҚШ пен одақтас күштерінің Иракқа жасаған біріккен шабуылына жетекшілік етті; ол қысқа және ұзақ мерзімді операцияларды жүргізуге қабілеттілігімен жердегі күштердің басты көзі болды. Келесі жылдары миссия, әдеттегі әскерилер арасындағы қақтығыстан, бүлікке қарсы күреске ауысты, нәтижесінде 4000-нан астам АҚШ әскери қызметшісі қаза тапты (2008 жылдың наурыз айына дейін) және мыңдаған адам жарақат алды. 2003-2011 жылдар аралығында Иракта 23 813 бүлікші қаза тапты. 2009 жылға дейін армияның ең маңызды жаңғырту жоспары, Екінші дүниежүзілік соғыстан бергі ең жолдарлы жобасы – «Болашақ жауынгерлік жүйелер» бағдарламасы болды. 2009 жылы көптеген жүйелер тоқтатылды, ал қалғандары БЖЖ (Бригадалық жауынгерлік жүйелер) жаңғырту бағдарламасына қосылды. 2017 жылға қарай Бригаданы жаңғырту жобасы аяқталды және оның бас штабы, Бригаданы жаңғырту басқармасы, Біріккен жаңғырту басқармасы немесе JMC деп қайта аталды. 2013 жылғы бюджеттік кесімдерге жауап ретінде армия жоспарлары 1940 жылғы деңгейге дейін қысқартылуы тиіс еді, бірақ 2017 қаржы жылының соңына дейін нақты әрекеттегі армияның саны шамамен 450 000 адамға дейін төмендеуі күтілді. 2016-2017 жылдары армия жүздеген OH 58 Kiowa Warrior бақылау тікұшақтарын зейнеткерлікке шығарды, бірақ Apache шабуылдық тікұшақтарын сақтап қалды. Армияның ғылыми зерттеу, әзірлеу және сатып алуға жұмсаған қаражаты 2015 жылы 32 миллиард доллардан (2012 жылы FY15 үшін болжам) 2014 жылы FY15 үшін күтілген 21 миллиард долларға дейін өзгерді.

Жоспарлау

2017 жылы армияны жаңғырту жөніндегі жұмыс тобы құрылды, ол 2018 жылы әскери материалдық қамтамасыз ету басқармасы (AMC) және әскери оқу және доктриналық басқарма (TRADOC) бөлімшелерін жаңа армиялық командаға (ACOM) көшіруді бастады. Армияның болашақ командасы (AFC) FORSCOM, TRADOC және AMC сияқты басқа ACOM-дармен теңдес. AFC-нің миссиясы – жаңғырту реформасы: аппаратты жобалау, сондай-ақ AMC үшін материалды анықтайтын сатып алу процесінде жұмыс істеу. TRADOC-тың миссиясы – армияның архитектурасы мен ұйымдастырылуын анықтау, FORSCOM-ға әскери қызметшілерді даярлау және жеткізу. Армияның жаңғырту басымдықтарын қолдау үшін оның 2020 қаржы жылының бюджеті алдағы бес жылдағы ең маңызды алты жаңғырту басымдығына 30 миллиард доллар бөлді. Бұл 30 миллиард доллар 8 миллиард доллар үнемдеу есебінен және 22 миллиард доллар жобаларды тоқтату арқылы құрылды. АҚШ армиясын ұйымдастыру 1775 жылы басталды. Құрылғанның алғашқы жүз жылында АҚШ армиясы тұрақты бекіністерді күзету және инженерлік және құрылыс жұмыстары сияқты соғыс уақытындағы емес міндеттерді орындау үшін бейбіт уақыттағы шағын күш ретінде сақталды. Соғыс кезінде АҚШ армиясы әртүрлі штаттардың үкіметтерімен тәуелсіз құрылған АҚШ еріктілерінің есебінен күшейтілді. Штаттар сонымен қатар әскерге шақырылуы мүмкін толық штаттық милицияны ұстады. ХХ ғасырда АҚШ армиясы АҚШ еріктілерін он тоғызыншы ғасырдың ірі соғыстары кезінде төрт рет жұмылдырды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде соғысқа қатысу үшін «Ұлттық армия» құрылды, ол АҚШ еріктілері тұжырымын алмастырды. Бірінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін демобилизацияланды және оның орнына Тұрақты армия, Ұйымдастырылған резервтік корпус және штаттық милиция келді. 1920-1930 жылдары «кәсіби» сарбаздар «Тұрақты армия» деп аталды, ал қажет болған жағдайда бос орындарды толтыру үшін «Жұмылдырылған резервтік корпус» және «Офицерлік резервтік корпус» көбейтілді. 1941 жылы Екінші дүниежүзілік соғыста күресу үшін «АҚШ армиясы» құрылды. Тұрақты армия, АҚШ армиясы, Ұлттық гвардия және Офицерлік/жауынгерлік резервтік корпус (ORC және ERC) бір мезгілде болды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін ORC және ERC Америка Құрама Штаттарының Армия резервінде біріктірілді. АҚШ армиясы Корея және Вьетнам соғыстары үшін қайта құрылды және әскерге шақыру тоқтатылғаннан кейін демобилизацияланды. Штаттық милиция «ұйымдастырылған», яғни олар қарулы күштер, әдетте штаттық қорғаныс күштерінің бөлігі, немесе «ұйымдастырылмаған», яғни барлық жарамды ерлер әскери қызметке шақырылуы мүмкін. АҚШ армиясы бірнеше тармақтарға және функционалдық салаларға бөлінеді. Тармақтарға офицерлер, кіріспе офицерлер және қатардағы сарбаздар кіреді, ал функционалдық салалар бұрынғы тармағынан функционалдық салаға қайта жіктелетін офицерлерден тұрады. Алайда, офицерлер көбінесе бұрынғы тармағының белгілерін киеді, өйткені функционалдық салаларда әдетте жеке белгілер жоқ. Кейбір тармақтар, мысалы Арнайы күштер, функционалдық салаларға ұқсас жұмыс істейді, себебі адамдар басқа армия тармағында қызмет етпейінше, олардың қатарына қосыла алмайды. Армиядағы мансап офицерлер, кіріспе офицерлер, қатардағы сарбаздар және азаматтық қызметкерлер үшін функционалдық салаларға дейін созылуы мүмкін. + АҚШ тармақтары және функционалдық салаларыТармақБелгі және түстерФункционалдық сала (FA)Қаржылық корпус (AC)Әуе қорғаныс артиллериясы (AD)Ақпараттық желі инженерлері (FA 26)Бас штабтың адъютанты (AG), Армиялық топтар (AB)Қармылғы (AR), Кавалерия (CV)Ақпараттық операциялар (FA 30)Әуе күштері (AV)Азаматтық істер корпусы (CA)Стратегиялық барлау (FA 34)Діни қызметтер корпусы (CH)Химиялық корпус (CM)Космостық операциялар (FA 40)Кибер корпусы (CY)Тіс дәрігерлері корпусы (DC)Бұқаралық ақпараттық офицер (FA 46)Инженерлер корпусы (EN)Дала артиллериясы (FA)Академия профессоры (FA 47)Қаржы корпусы (FI)Жаяу әскер (IN)Шет елдер офицері (FA 48)Бас инспектор (IG)Логистика (LG)Операциялық зерттеу/Жүйелік талдау (FA 49)Әділет министрлігінің корпусы (JA)Әскери барлау корпусы (MI)Күштерді басқару (FA 50)Медициналық корпус (MC)Медициналық қызмет корпусы (MS)Жаңару (FA 51)Төртінші корпус (QM)Штаб маманы корпусы (SS) (тек USAR және ARNG)Денсаулық сақтау (FA 70)Арнайы күштер (SF)Оқ-дәрі корпусы (OD)Зертханалық ғылымдар (FA 71)Ветеринариялық корпус (VC)Бұқаралық ақпарат (PA)Профилактикалық медицина ғылымдары (FA 72)Көліктік корпус (TC)Байланыс корпусы (SC)Мінез-құлық ғылымдары (FA 73)Арнайы тармақ белгілері (кейбір ерекше міндеттер үшін)Ұлттық гвардия бюросы (NGB)Бас штабАҚШ Әскери академиясының штабыШепалин кандидатыОфицер кандидатыКіріспе офицері кандидатыАиде де лагерьАға шақырылған кеңесші (SEA) 1933 жылға дейін Армия Ұлттық гвардиясының мүшелері АҚШ армиясына жұмылдырылғанға дейін штаттық милиция деп есептелді. 1916 жылғы Ұлттық қорғаныс заңына 1933 жылғы түзетуден бастап барлық Ұлттық гвардия сарбаздары екі мәртебеге ие болды. Олар өздерінің штаты немесе аумағының губернаторының өкілеттігімен Ұлттық гвардияшылар ретінде және президенттің өкілеттігімен АҚШ армиясының резервтік мүшелері ретінде, АҚШ Ұлттық гвардиясының құрамында қызмет етеді. Вьетнам соғысынан кейін жалпы күш саясатын қабылдағаннан бері резервтегі құрамдағы сарбаздар АҚШ әскери операцияларында белсенді рөл атқарады. Мысалы, резервтік және күзетші бөлімшелері Перс шығанағындағы соғысқа, Косоводағы бейбітшілікке, Ауғанстанға және 2003 жылы Иракқа шабуылға қатысты.

Медициналық бөлім

Америка Құрама Штаттарының Армиялық Медициналық Департаменті (АМЕДД), бұрын Армиялық Медициналық Қызмет (АМС) деп аталған, Америка Құрама Штаттарының Армиясының негізгі денсаулық сақтау ұйымы болып табылады және оны үш жұлдызды генерал-лейтенант, АҚШ Армиясының Бас Хирургы (TSG) басқарады. Ол (саясат бойынша) сонымен қатар Америка Құрама Штаттарының Армиялық Медициналық Командасының (МЕДКОМ) Командующий генералы қызметін атқарады. TSG-ге Бас Хирургтың орынбасары және толық штатты қызметкерлер, Бас Хирургтың кеңсесі (OTSG) көмектеседі. Қазіргі Бас Хирург – генерал-лейтенант Мэри К. Изагуирре (2024 жылдың 25 қаңтарынан бастап). АМЕДД Армияның алты жауынгерлік емес, медицинаға бағытталған арнайы бөлімдерін (немесе "корпустарын") қамтиды: Медициналық корпус, Медбикелер корпусы, Стоматологиялық корпус, Ветеринариялық корпус, Медициналық мамандықтар корпусы, Медициналық мамандықтар корпусы. Әр корпусқа бас дәрігерге тікелей есеп беретін корпус бастығы жетекшілік етеді.

Қызметкерлер

Армияның Талантты басқару жөніндегі тобы (TMTF) 2023 жылдың 17 қаңтарында Ұлттық гвардияға, содан кейін Армия резерві мен әрекеттегі Армияға қызмет ететін IPPS A – Интеграцияланған персонал және жалақы жүйесі Армиясы қосымшасын енгізді. Әскерлерге 2021 жылдың желтоқсанына дейін жалақы және жеке құрам туралы ақпаратты жаңарту үшін бұрынғы жүйелерді пайдалану еске салынды. IPPS A – Армияның адам ресурстарын басқару жүйесі, қазір Android немесе Apple дүкенінен жүктеуге болады. Ол болашақтағы жоғарылаулар мен басқа да кадрлық шешімдер үшін қолданылады. Өзгерістердің арасында: БКӘП – Батальон командирін бағалау бағдарламасы. 2020 жылдың қаңтар айында Армияның түкпір-түкпірінен 800-ден астам майор мен подполковниктер Армияның келесі батальон командирлерін іріктеу үшін бес күндік бағдарламаға қатысуға Форт-Ноксқа жиналды (2021 қаржы жылынан бастап). Бұл процесс бұрынғы іріктеу процесін, ол тек шенге және өткен жұмыстың жекелеген шолуларына негізделгенін, алмастырады. Енді жеке офицердің жеке пікіріне, 25 басқа іріктеу критерийлерінің бір бөлігі ретінде, көбірек мән беріледі. «Атқарушы комиссиялар енді негізделген барлық жағымсыз ақпаратты көре алады». Бұл бастаманың табысқа ие болуына байланысты сержант-майорларға жоғарылау үшін және полковниктерді командалық лауазымдарға бағалау үшін басқа бағалау бағдарламалары да құрылуы мүмкін. Төменде АҚШ Армиясының бүгінгі күні қолданылуға рұқсат етілген шендері мен олардың НАТО-дағы баламалы атаулары келтірілген. Армия генералы шені қазіргі уақытта ешбір тірі офицерде болмаса да, Конгресс оны соғыс уақытында қолдануға рұқсат береді.

Қызметкерлер

Комиссиялық офицер болудың бірнеше жолы бар, оның ішінде АҚШ Әскери академиясы, Резервтік офицерлерді даярлау корпусы, Офицертік кандидаттар мектебі және тікелей комиссиялау. Офицер қандай жолмен өтетініне қарамастан, таңбалары бірдей болады. Дәрігерлер, фармацевттер, медбикелер, заңгерлер және дін қызметкерлері сияқты белгілі бір мамандық иелері тікелей Армияға комиссияланады. Көптеген Армия офицерлері (генералистер) "көтерілу немесе кету" жүйесі бойынша қызмет бабында өседі. Жаңа, икемді талантты басқару процесі іске асырылуда.

Уоррент офицерлері

Уоррант-офицерлер Бұл капралдарды бірдей жалақы дәрежесі бар, бірақ басшылық жауапкершілікті атқармайтын көптеген мамандықтардан ерекшелейді. 2021 жылдан бастап барлық ефрейторларға NCO шеніне дейін өзін-өзі дамытуды жүргізу, негізгі көшбасшы курсын (BLC) аяқтау немесе кейіннен мамандықтар ретінде тағайындалу қажет болады. BLC-ны бітірген және жоғарылатуға ұсынылған мамандықтарға NCO ретінде жоғарылату ұсынылғанға дейін капрал шеніне ие болуға рұқсат етіледі. Қатардағы және қатардағы бірінші сынып (E3) сарбаздары "Қатардағы (тегі)", мамандықтар "Мамандық (тегі)", капралдар "Капрал (тегі)", ал сержанттар, штаб-сержанттар, бірінші сыныптағы сержанттар және аға сержанттар "Сержант (тегі)" деп аталады. Бірінші сержанттар "Бірінші сержант (тегі)" деп аталады, ал аға сержанттар мен командалық аға сержанттар "Аға сержант (тегі)" деп аталады. Одан кейін жоғары жекелендірілген оқыту (AIT) өтеді, онда олар әскери мамандықтарына (MOS) арналған оқудан өтеді. Кейбір сарбаздардың MOS-ы 14 аптадан 20 аптаға дейін бір станциялық оқу-жаттығу (OSUT) аралығында болады, ол негізгі оқыту мен AIT-ті біріктіреді. AIT мектебінің ұзақтығы MOS бойынша әр түрлі. AIT-те өткізген уақыттың ұзақтығы сарбаздың MOS-ына байланысты. Кейбір жоғары техникалық MOS оқыту көп айды қажет етеді (мысалы, шет тілдеріндегі аудармашылар). Армияның қажеттіліктеріне байланысты жауынгерлік қару-жарақ жасақшыларына арналған негізгі жауынгерлік оқу бірнеше жерлерде өткізіледі, бірақ ең ұзаққа созылған екі мектеп – Форт-Мурдағы (Джорджия штаты) Қарулы мектеп пен Жаяу әскер мектебі. Армияның аға сержанты Дейли бір станциялық бөлімшеге (OSUT) арналған жаяу әскердің пилоттық бағдарламасы негізгі оқу мен AIT-ден 8 аптаға дейін 22 аптаға дейін созылатынын атап өтті. Пилоттық жоба 2018 жылдың желтоқсан айында аяқталды. Жаңа жаяу әскердің OSUT-ы M240 автоматтары мен M249 эскадрондық автоматты қаруды қамтыды. 2019 жылы қайта құрылған жаяу әскердің әскери-техникалық бөлімі (ЖӘӘБ) іске қосылды. 2018 жылғы пилоттық жобаның нәтижесіне байланысты OSUT-тар жаяу әскерден басқа да жауынгерлік қаруларды да үйретуді кеңейте алады. Жас офицерлерге арналған жаңа оқу тапсырмасы енгізілді, олар негізгі жауынгерлік оқу (БЖТ) взводтарының взвод басшылары ретінде қызмет етеді. Сонымен қатар, бұл лейтенанттар өздерінің взводында байқаған кез келген орынсыз мінез-құлықты тоқтатып, сержанттарды жаттығу үшін босатулары керек. ACFT әскери дене шынықтыру сынағын (APFT) алмастырады, өйткені ол жауынгерлік өмір сүру үшін маңызды. Дененің қай бұлшықет топтары жауынгерлік әрекеттерге жеткілікті түрде дайын екенін алдын ала болжау үшін алты оқиға анықталды: он фунттық дәрілік допты тік тұрған күшпен лақтыру, қолмен босату штурмдары (традициялық штурмның орнына), 250 метрлік спринт / сүйреу / тасымалдау, үш рет аяқпен штурм (немесе аяқ штурмның орнына планка сынағы), міндетті демалу кезеңі және екі шақырым жүгіру. 2020 жылдың 1 қазанынан бастап барлық үш құрамның (Регулярлы армия, резерв және Ұлттық гвардия) барлық сарбаздары осы сынаққа жатады. ACFT 2020 жылдың қазан айынан бастап негізгі дайындықта жүрген барлық сарбаздарды тексереді. ACFT 2020 жылдың 1 қазанында ресми тестілеуге айналды; осы күнге дейін әр әскер бөлімшесі диагностикалық ACFT-ті (Әрбір сарбаздың APFT баллы 2022 жылдың наурызына дейін қолданылуы мүмкін) тапсыруы керек еді. Әскерилердің дайындық шараларының бірі – "Толық денсаулық және дене шынықтыру" (H2F) жүйесі. ACFT қозғалыстары тікелей соғыс алаңында қозғалыстарға аударылады. Бөлімше деңгейіндегі ұжымдық оқу бөлімнің тағайындалған станциясында өтеді, бірақ жоғары деңгейдегі ең қарқынды оқу үш жауынгерлік оқу орталығында (CTC) жүргізіледі; Ұлттық оқу орталығы (NTC) Форт-Ирвин, Калифорния, Бірлескен дайындық оқу орталығы (JRTC) Форт-Джонсон, Луизиана және Бірлескен көпұлттық оқу орталығы (JMRC) Германияның Хохенфелс және Графенвёр қалаларындағы Хохенфелс оқу аймағында. ReARMM – бұл 2020 жылы бекітілген армия күшін құру процесі, ол миссия талап еткенше, бөлімше деңгейінде және басқа да эшалондарда орналасу үшін күштерді үнемі толықтыру қажеттілігін қанағаттандыру үшін. Жеке деңгейді толықтыруға әлі де бірлік деңгейінде оқыту қажет, ол өздерінің жеке орналасуынан бұрын АҚШ-тың континентальдық (CONUS) ауыстыру орталығында (CRC) Форт Блиссте, Нью-Мексико мен Техаста жүргізіледі. Штаб бастығы Милли армияның суық ауа райында, джунглилерде, тауларда немесе қалалық аймақтарда жаттығу үшін оңтайландырылмағанын, ал керісінше, армия шөлдер мен тайғақ жерлерге жаттығу кезінде жақсы жұмыс істейтінін атап өтті. 2001 жылдан кейін армия бөлімше деңгейіндегі оқу партизандық соғысқа (COIN) қарсы болды; 2014–2017 жылдары оқу шешуші әрекеттерге ауысты.

Жабдық

Армия штабының бастығы алты жаңғыртуға басымдық берілген бағыттарды анықтады: артиллерия, құрлықтағы көлік құралдары, авиация, желі, әуе және зымыранға қарсы қорғаныс, және сарбаздың жауынгерлік қабілеті.

Жеке қарулар

АҚШ армиясы қысқа қашықтықта жеңіл атыс күшін қамтамасыз ету үшін әртүрлі қару түрлерін қолданады. Армияда ең көп қолданылатын қару түрі – M4 карабинасы, ол M16 мылтығының ықшамдалған нұсқасы. Сонымен қатар, Армия рейнджерлері FN SCAR 7.62×51 мм нұсқасын қолданады. Ал болашақта қолданылатын қару – M7, ол 6.8 мм оқтың патронымен атылады. АҚШ армиясының негізгі жеке қаруы – 9 мм М9 тапаншасы, М11 тапаншасы да қолданылады. Екі тапанша да Модульді жеке қару жүйесі бағдарламасы арқылы М17 тапаншасына алмастырылатын болады. Әскерлер түрлі қол гранаталарымен де жабдықталған, мысалы, M67 жарқыл гранатасы және M18 түтін гранатасы. Көптеген бөлімшелерге M249 SAW (Топтық автоматты қару) сияқты арнайы қарулар қосылады, олар топ деңгейінде жан-жақтан оқпен ұстап тұруға мүмкіндік береді. Жақын мақсаттарға тікелей емес оқ ату үшін M320 граната тастағышы қолданылады. M1014 Бірлескен күштер ұрыс мылтығы немесе Mossberg 590 мылтығы есіктерді бұзу және жақын арадағы шайқас үшін пайдаланылады. M14EBR белгіленген мергендерде қолданылады. Снайперлер M107 ұзын қашықтықтағы снайперлік мылтығын, M2010 жетілдірілген снайперлік мылтығын және M110 жартылай автоматты снайперлік мылтығын пайдаланады.

Экипажмен қызмет көрсететін қару

Әскер жеке қарудан асып түсетін қашықтықтағы ауыр оттық күшті қамтамасыз ету үшін әртүрлі экипажмен жұмыс істейтін қару түрлерін қолданады. M240 – АҚШ Армиясының стандартты орташа автоматтары. M2 ауыр пулеметі көбінесе көлік құралына орнатылатын пулемет ретінде қолданылады. Сол сияқты, 40 мм-лік МК 19 гранаталық автоматты пулемет негізінен моторизацияланған бөлімшелермен пайдаланылады. АҚШ Армиясы ауыр артиллерия қолайсыз немесе қол жетімді болмаған жағдайларда жанама оттық қолдау үшін үш түрлі минометті пайдаланады. Олардың ең кішісі – 60 мм М224 минометі, әдетте жаяу әскер ротасы деңгейінде беріледі. Келесі деңгейдегі жаяу әскер батальондары әдетте 81 мм М252 минометтерімен жабдықталады. Армиядағы ең ірі миномет – 120 мм М120/М121, көбінесе механикаландырылған бөлімшелер қолданады. Жеңіл жаяу әскерге оттық қолдауды сүйретілетін гаубицалар, оның ішінде 105 мм М119А1 және 155 мм М777 қамтамасыз етеді. АҚШ Армиясы жаяу әскерге қарсы бронетехникалық құралдармен күресу мүмкіндігін беру үшін әртүрлі тікелей атуға арналған ракеталар мен зымырандарды қолданады. АТ-4 – 500 метрге дейінгі қашықтықта броньды техниканы және бекіністерді жоя алатын басқарылмайтын снаряд. FIM 92 Stinger – иықтан атылатын, жылу іздейтін әуе шабуылына қарсы зымыран. FGM 148 Javelin және BGM 71 TOW – танкке қарсы басқарылатын зымырандар.

Көлік құралдары

АҚШ армиясының доктринасы механикалық соғысқа үлкен мән береді. 2009 жылғы мәліметтер бойынша, әлемдегі ең жоғары көлік құралына шаққандағы әскер санын көрсетеді. Армияда ең көп қолданылатын көлік – жоғары жылдамдықты, көп мақсатты дөңгелекті көлік (HMMWV), көбінесе «Хамви» деп аталады, ол жүк пен әскер тасымалдауға, қару платформасы ретінде және жедел жәрдем машинасы ретінде де қолданылады. Олар түрлі жауынгерлік қолдау машиналарын пайдаланғанымен, ең көп таралғандары – HEMTT көліктері отбасысы. M1A2 Abrams армияның негізгі ұрыс танкысі, ал M2A3 Bradley – стандартты жаяу әскердің жауынгерлік машинасы. Басқа көліктердің ішінде Stryker, M113 бронетранспортері және минаға қарсы қорғалған (MRAP) көліктерінің түрлі үлгілері бар. АҚШ армиясының басты артиллериялық қарулары – M109A6 Paladin өзі жүретін гаубицасы және M270 көптүрлі зымыран ату жүйесі (MLRS), екеуі де гусеницалық шассиге орнатылған және ауыр механикалық бөлімдерге бекітілген.

Әуе қатынасы

АҚШ армиясының авиациялық бөлімшесі бірнеше тұрақты қанатты ұшақтарды пайдаланады, бірақ негізінен әртүрлі типтегі айналмалы қанатты ұшақтарды қолданады. Оларға AH-64 Apache шабуылдық тікұшағы, UH-60 Black Hawk тактикалық көлік тікұшағы және CH-47 Chinook ауыр жүк көтеруге арналған көлік тікұшағы жатады. Қайта құрылымдау жоспарлары 750 ұшақты және жеті типті төртке дейін қысқартуды көздейді. Армия екі тұрақты қанатты ұшақ үлгісін – ARES және Artemis-ті, Guardrail ISR (барлау, қадағалау және түсірілім) ұшағын алмастыру мақсатында бағалап жатыр. 1966 жылғы Джонсон-Макконнелл келісіміне сәйкес, армия өз тұрақты қанатты авиациялық қызметін әкімшілік міндеттерді қолдаумен (алдыңғы бекеттерден ұшуға қабілетсіз, қарусыз жеңіл ұшақтар) шектеуге келісті. Ұшқышсыз әуе кемелеріне (UAV) қатысты, армия әрбір жедел әскер дивизиясына кем дегенде бір рота MQ-1C Gray Eagle дронын орналастыруда.

Бірқалыпты киімдер

Әскери жауынгерлік киімде (ACU) қазіргі уақытта Операциялық камуфляж үлгісі (OCP) деп аталатын камуфляж үлгісі бар; OCP 2019 жылы Универсалды камуфляж үлгісі (UCP) деп аталатын пикселдік үлгіні алмастырды. 2018 жылдың 11 қарашасында Армия Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде таралған "Армия жасыл" киім-кешегінің жаңа нұсқасын жариялады, ол стандартты гарнизондық киім-кешек болады. Көк түсті әскери киімдер мерекелік киім ретінде сақталады. "Армия жасыл" киім-кешегінің 2020 жылдың жазында алғаш рет қолданысқа енгізілуі күтілуде. Алдыңғы операциялық базалар (FOB), іс-қимылдарды талдаудан кейін (AAR), тактикалық операциялар орталығы (TOC), моральдық жағдай, әл-ауқат және демалыс (MWR) нысандары, сондай-ақ қауіпсіздік бекеттері. Бұған қоса, осы шатырлардың көпшілігі Natick Soldier Systems Center қолдауымен орнатылып, жұмыс істейді. Әрбір FPE-де 50–150 сарбазға арналған тұруға арналған бөлмелер, дәретханалар, душ, кір жуу және ас үй жабдықтары бар.