Квиркор: Панк-рок және ЛГБТ+ мәдениетінің бунтарлық ағыны

Кіріспе

Музыкалық жанр

Квиркор (немесе гомокор) – 1980 жылдардың ортасында панк субмәдениетінен туындаған және панк-роктан бастау алған мәдени/әлеуметтік қозғалыс және музыкалық жанр. Ол жалпы қоғамға наразылықпен және әсіресе ЛГБТ қауымдастығына қоғамның қабылдамауымен ерекшеленеді. Квиркор журналдар, музыка, жазу және кино арқылы өздігінен жасау (DIY) стилінде өзін көрсетеді. Музыкалық жанр ретінде, ол прежудистік тақырыбын зерттейтін және сексуалдық идентичность, гендерлік идентичность және жеке адамның құқықтары сияқты мәселелерді қамтитын мәтіндермен ерекшеленуі мүмкін; көбінесе квиркор топтары өздерінің қоғамдағы орнына байланысты қоғамды сынға алады, кейде оны жеңіл, ал кейде тұжырымды түрде жеткізеді. Музыкалық тұрғыдан алғанда, көптеген квиркор топтары панк сахнасынан шыққан, бірақ индустриалды музыка мәдениеті де ықпалды болды. Квиркор топтары хардкор панк, электропанк, инди-рок, пауэр-поп, ноу-вейв, шу, эксперименталды, индустриалды және басқа да жанрларды қамтиды.

2000 жылдар

2000 жылдары квиркор клуб кештері мен шаралары Еуропа мен Солтүстік Америкада жалғасты. Лос-Анджелестің Silver Lake ауданында үш жыл бойы "The Gauntlet II" былғары барымен ұйымдастырылған "The Freak Show" атты ай сайынғы квиркор клубында Best Revenge, IAMLoved, Nick Name and The Normals (aka Kent James) сияқты топтар тұрақты түрде өнер көрсетті. Торонтода Уилл Мунро басқарған ай сайынғы Vazaleen немесе Club V клубында квиркор сахнасы бірнеше жыл бойы дамыды, онда АҚШ пен Канаданың топтары, соның ішінде Джейн Каунти сияқты аңызға айналған орындаушылар өнер көрсетті. 2000 жылдың маусым айында Сиэтлде "Teen Fag" журналының Гордон Гордон "Queer Panic" фестивалін ұйымдастырды. 2001, 2002 және 2003 жылдары Лос-Анджелесте "Scutter" журналының Руди Блю "Scutterfest" фестивалін ұйымдастырды. "Bent Festival" 2002 және 2003 жылдары Сиэтлде өтті. "Homo a go go" фестивалі 2002, 2004 және 2006 жылдары Вашингтон штатының Олимпиада қаласында өтті, онда бір апталық іс-шара барысында квир фильмдері, журналдар, өнерлеу және музыкалық топтар көрсетілді. 2009 жылы фестиваль Сан-Францискода өтті. Жыл сайын әртүрлі қалада өткізілетін "Queeruption" фестивалі бұрын Берлин, Рим, Нью-Йорк және Лондон қалаларында өткізілген. 2004 және 2005 жылдары квиркор топтарының тобы АҚШ бойынша гастрольдік сапарға шықты, бұл тур "Queercore Blitz" деп аталды және осы саланың адамдарын байланыстырудың тағы бір жолы болды. Ұлыбританиядағы белсенді квир топтарына Эдинбург Queer Mutiny, Шекарасыз квиерлер, Солтүстік Queer Mutiny, Кардифф Queer Mutiny және Брайтон Queer Mutiny кірді. Олардың көпшілігі Queer Mutiny топтары ретінде ұйымдастырылған. 2002 жылы "Agitprop! Records" лейблы "Stand Up & Fucking Fight For It" атты жинақты шығарды, онда квиркор топтарының жаңа музыкасы жинақталды. Бұл лейблдің алғашқы шығарылымы болды, оның тізімінде көптеген квиркор орындаушылары бар. "16 Records" – Тынық мұхитының солтүстік-батысындағы Shemo, The Haggard және Swan Island сияқты топтардың альбомдарын шығаратын квиркор лейблы, сондай-ақ бразилиялық Dominatrix тобының альбомдарын шығарады. Басқа жаңа лейблдерге "Queer Control" кіреді, онда Pariah Piranha, Tough Tough Skin, Nancy Fullforce, Once A Pawn және басқалар бар. 2005 жылдың қыркүйегінде Дэвид Cиминелли мен Кен Нокстың "Homocore: The Loud and Raucous Rise of Queer Rock" еңбегі "Alyson Books" баспасында жарық көрді. Ол 1990-шы жылдардағы АҚШ-тағы қозғалыстың тарихын баяндады және оған шабыттанған қазіргі музыканттармен сұхбаттарды қамтыды. 2000-шы жылдардың басында квиркор халықаралық құбылысқа айналды, оның құрамында Low End Models, Нью-Йорк қаласынан Triple Creme және Германиядан Rhythm King And Her Friends, Норвегиядан Kids Like Us және Аргентинадан She Devils болды. Торонтодан Канадаға Kids on TV келді, оның индустриялық негізі квиркордың жаңа, электронды бағытын ұсынды. Монреальдегі Lesbians on Ecstasy ұқсас электрондық аспаптарды зерттеді. Канадада Торонтодан шыққан "The Hidden Cameras" анти-фольк тобы да пайда болды. "Your Heart Breaks" – Вашингтон штатының Сиэтл қаласында орналасқан, құрамы үздіксіз өзгеретін, көп аспаптық, төмен сапалы дыбысты жазбалар тобы. Осы жаңа топтармен бірге, квиркордың ізашарлары "Team Dresch" 2000-шы жылдардың ортасында бірнеше турларда қайтадан жиналды. Чикагоның DIY панк сахнасы квиркор өнерпаздары үшін гүлдену және өз өнерлерін ортаға салу үшін қауіпсіз орын болып қала береді. "FED UP fest" – панк қоғамдастығындағы квир мәдениетін атап өтетін музыкалық, журналдар мен семинарлардың жыл сайынғы үш күндік фестивалі. Бұл сонымен қатар "PROJECT FIERCE CHICAGO" үшін пайда табу жобасы ретінде қызмет етеді, оның мақсаты уақытша тұрғын үй және қолдау қызметтері арқылы үйсіз қалған ЛГБТҚ жастардың санын азайту. Ұлыбританияда "Queer Mutiny", "Homocrime" және "Local Kid" сияқты лейблдермен, шоулар ұйымдастыру және Corey Orbison, Sleeping States, Drunk Granny, Little Paper Squares, Husbands, Fake Tan және Lianne Hall сияқты топтар мен суретшілердің жазбаларын шығару арқылы квиркор сахнасы өркендеп келе жатыр. Бұл топтардың барлығы квиркорды және панк сезімталдығын көтермелеген DIY мәдениетінің элементтерін біріктіреді, бұл Манчестердің екі ұсынысында көрініс тапты, яғни лесбияндық диско-панк тобы "Vile Vile Creatures" және соло lo fi электро-панк попстер Стей МакКейб (оның бұрынғы тобы "Stephen Nancy" 2000 жылдардың басында Ұлыбританияның квиркоры үшін маңызды нұсқау болып саналды). Музыка тарихшысы Джулия Даунс 2003-2009 жылдары Ұлыбританияның квиркор музыкасының шолуында келесі әртістер мен топтарды анықтады: "Candy Panic Attack", "Chaps", "Flamingo 50", "Headfall", "hooker [now LIINES]", "Hotpants Romance", "Humousexual", "Lake Me", "Lesbo Pig", "Robin Osterley", "Roseanne Barr", "Sad Shields", "Sailor Tongue", "Scragfight", "The Battys", "the Jelas", "the Rayographs", "Trash Kit", "Truly Kaput", "Valerie" және "Wetdog". Кейіннен осы топтардың мүшелері "Electrelane", "Shopping", "Dream Nails" және басқаларда ойнады. Бристольдегі "Psycho:Drama" клубы квиркордың жақтаушысы болды және қаладағы балама квир жастары үшін 4 жылдан астам уақыт бойы өкілдік етті. Солтүстік-Батыс Англиядағы "Manifesta" және "Lola and the Cartwheels" сияқты ұжымдар балама квир шараларын ұйымдастырып, өткізді, сонымен қатар күшті феминистік идеологияны ұстанды.

In the 2000s, queercore club nights and events continued to take place throughout Europe and North America. In Los Angeles' Silver Lake neighbourhood an underground queer music scene was in existence at the monthly queercore club called "The Freak Show" hosted by the leather bar The Gauntlet II for three years, where bands such as Best Revenge, IAMLoved, and Nick Name and The Normals (aka Kent James) played regularly. In Toronto, the queercore scene thrived for a number of years at the monthly club Vazaleen, or Club V, run by Will Munro, which featured bands from across the U. S. and Canada, including such legendary performers as Jayne County. The festival Queer Panic was organized by Gordon Gordon of the zine Teen Fag in Seattle, Washington in June 2000. Scutterfest was organized by Rudy Bleu of the zine Scutter in Los Angeles, California in 2001, 2002, and 2003. The Bent Festival was held in Seattle in 2002 and 2003. The festival Homo a go go was held the summers of 2002, 2004 and 2006 in Olympia, Washington, featuring queer films, zines, performance and musical groups during the week long event; in 2009 the festival was held in San Francisco. Queeruption, which takes place in a different city each year, has been hosted by Berlin, Rome, New York and London in the past. In 2004 and 2005, a group of queercore bands toured throughout the U. S.; the tour was called Queercore Blitz and was yet another way to connect the like minded. Queer groups active in the UK included Edinburgh QueerMutiny, Queers Without Borders, Queer Mutiny North, Cardiff Queer Mutiny and Queer Mutiny Brighton. A number of these are organised as Queer Mutiny groups. In 2002, Agitprop! Records released a compilation titled Stand Up & Fucking Fight For It, which collected new music from queercore bands. It was the first release from the label, which features many queercore acts in its roster. 16 records is a queercore label that releases albums by such Pacific Northwest bands as Shemo, The Haggard, and Swan Island, as well as the Brazilian band Dominatrix. Other new labels include Queer Control, which features the bands Pariah Piranha, Tough Tough Skin, Nancy Fullforce, Once A Pawn, and others. In September 2005, Homocore: The Loud and Raucous Rise of Queer Rock by David Ciminelli and Ken Knox was published by Alyson Books. It traced the history of the movement in the 1990s in the United States, and included interviews with some of the contemporary musicians who have been inspired by it. Queercore became an increasingly international phenomenon in the early 2000s, with bands such as Low End Models, Triple Creme from NYC, and Rhythm King And Her Friends from Germany, Kids Like Us out of Norway and She Devils, from Argentina. From Toronto, Canada came Kids on TV, whose industrial background offered a new, more electronic direction for queercore. Similar electronic instrumentation was explored by Lesbians on Ecstasy from Montreal. Canada also birthed The Hidden Cameras, an anti folk band from Toronto The Homewreckers are a riot grrrl / pop punk band, also based in Brooklyn. Your Heart Breaks are a multi instrumental low fi band with a fluctuating line up based in Seattle, Washington. Along with these new bands, queercore pioneers Team Dresch reunited in the mid 2000s for several tours. The underground Chicago DIY punk scene remains a safe haven for queercore artists to flourish and share their art. FED UP fest is a yearly three day festival of music, zines, and workshops which celebrate queer culture in the punk community. It also serves as a benefit project for PROJECT FIERCE CHICAGO which aims to reduce the number of LGBTQ youth who are homeless through transitional housing and support services. In the UK there was a burgeoning queercore scene, fuelled by aforementioned groups such as Queer Mutiny, Homocrime, and record labels such as Local Kid arranging shows and releasing records by bands and artists such as Corey Orbison, Sleeping States, Drunk Granny, Little Paper Squares, Husbands, Fake Tan and Lianne Hall. These bands all combine elements of the DIY culture that spurred queercore and the punk sensibility, as seen in two of Manchester's offerings, the lesbian disco punk band Vile Vile Creatures and solo lo fi electro punk popster Ste McCabe (whose previous band Stephen Nancy were considered a major reference for UK queercore in the early 2000s). Music historian Julia Downes additionally identified the following artists and bands in an overview of UK queercore music circa 2003 2009: Candy Panic Attack, Chaps, Flamingo 50, Headfall, hooker [now LIINES], Hotpants Romance, Humousexual, Lake Me, Lesbo Pig, Robin Osterley, Roseanne Barr, Sad Shields, Sailor Tongue, Scragfight, The Battys, the Jelas, the Rayographs, Trash Kit, Truly Kaput, Valerie and Wetdog. Members of these bands later played in Electrelane, Shopping, Dream Nails and others. Club wise, Psycho:Drama in Bristol was a passionate advocate of queercore and maintained a presence for alternative queer youth in the city for over 4 years. Collectives in the North West of England such as Manifesta, and Lola and the Cartwheels, promoted and organised alternative queer events whilst simultaneously having a strong feminist identity.

2010 жылдар

Ұлыбританияда 2012 жылы Брайтон қаласындағы "queer/riot grrrl/DIY" клуб түні "Riots Not Diets" негізінде Tuff Enuff Records лейблі құрылды және queer деп өзін анықтайтын топтардың шығарылымдарына бағытталды. Басқа жерлерде Pussy Whipped (Манчестер, кейін Эдинбург) және Queer Riot (Лондон) сияқты шаралар бірдей ойлы суретшілерге арналған кеңістік ұсынды, ал 2015 жылдан бері Лидс және Лондон қалаларында жыл сайын Queer We Go (aka Queerfest) және Bentfest фестивальдері ұйымдастырылуда. Dazey and the Scouts, Shopping, Wolf Girl, Martha, ONSIND, Colour Me Wednesday және Guttfull сияқты пост-панк, riot grrrl және индипоп жанрындағы топтар квиркормен байланысты. АҚШ-та 2017 жылы Керран Нолттың "Queercore: Queer Punk Media Subculture" кітабы квиркордың тарихи шолуы және квиркор медиа жасаудың ядросындағы квир теориясы/практикасы мен панк теориясы/практикасы арасындағы гомологияның теориялық зерттеуі арқылы квиркорға жаңаша назар аударды. Сол жылы Йони Лейзердің "Queercore: How to Punk a Revolution" ретроспективті деректі фильмі жарық көрді. Фильмнің транскрипттерінен және қосымша сұхбаттардан құралған ауызша тарих, Лиам Уорфилд, Уолтер Красхоль және Лейзердің "Queercore: How to Punk a Revolution: An Oral History" атты еңбегі PM Press баспасынан 2021 жылы жарық көрді.

Фильм

Кеннет Ангер, Рон Райс, Джек Смит, ертедегі Энди Уорхол және ертедегі Джон Уотерс, Вивьен Дик және жоғарыда аталған Дерек Джарман сияқты кинорежиссерлер квир субмәдениеттерін бейнелеуде ықпалды болды. 1990 жылы J.D.s журналының редакторлары Брюс Лабрустың «Жігіт, қыз және Брюс» және Пеппер Уэйн Гейсидің «Үй фильмдері», сондай-ақ Г.Б. Джонстың «Троублемейкерлер» сияқты фильмдерді көрсетіп, түрлі қалаларда J.D.s кино кештерін ұйымдастыра бастады. J.D.s тоқтатылғаннан кейін, олардың әрқайсысы квиркор ортасын зерттейтін фильмдер түсірді. Лабрус 1991 жылы «No Skin Off My Ass» толық метражды фильмін шығарды, ал Г.Б. Джонстың «Троублемейкерлер» фильмі 1990 жылы, содан кейін 1992 жылы «Йо-Йо бандасы» жарық көрді. 1996 жылы J.D.s-ке үлес қосқан Anonymous Boy алғашқы анимациялық квиркор фильмін – «Green Pubes» фильмін аяқтады. Квиркор туралы деректі фильмдерге 1996 жылы шыққан Люси Тайнның «Ол нақты, квирден де жаман» және Скотт Треливеннің «Квиркор: Пунк» фильмдері кіреді. Скотт Берридің «Gay Shame '98» фильмі алғашқы Gay Shame іс-шарасын құжаттады. Трейси Фланниганның «Rise Above: A Tribe 8 Documentary» фильмі 2003 жылы, ал Майкл Кармонаның «Pansy Division: Life In A Gay Rock Band» фильмі 2008 жылы дебют жасады. Екі фильм де әлемдік кинофестивальдерде үнемі көрсетілді. 2003 жылы Сара Адорэбл (Scream Club) және Девон Девайннің «Malaqueerche: Queer Punk Rock Show» комедиясының премьерасы өтті, ол квиркордың үшінші толқынын экранға әкелді. 2008 жылы G.B. Jones «The Lollipop Generation» көркем фильмін шығарды, онда квиркор сахнасының көптеген қатысушылары болды, олардың ішінде Джена фон Брюкер, Марк Эверт, Вагиналь Дэвис, Джейн Дэнджер (Three Dollar Bill), Джен Смит, Джоэл Гибб, Anonymous Boy, Скотт Треливен және Гэри Фембот (Sta Prest) қатысты. Музыкасын The Hidden Cameras, Anonymous Boy және The Abominations, Bunny and the Lakers, Jane Danger, Swishin' Duds және Mariae Nascenti орындады. Бұл фильмдердің барлығы сахнаға әсер етті және киноны өзінің тағы бір өрнек құралы ретінде қосу үшін квиркордың шеңберін кеңейтті. Линн Бридлав (Tribe 8, жазушы), Мэтт Вобенсмит (Outpunk Zine and Label, Queercorps Label), Джоди Блейл (Candy Ass Records, Team Dresch, Hazel), The Psychic Sluts (Queer Performance Group), Венди О Матик (сөздік суретші, жазушы), Лора Литтер (Fabulous Disaster), Миа д’Бруцци (Mudwimin, Fabulous Disaster) және Анна Джой (Blatz, Cyper in the Snow, The Gru’ps, жазушы) 2001 жылы неміс режиссерлері Ута Буш және Сандра Ортман түсірген DIY деректі фильмі «Step Up and Be Vocal – Interviews zu Queer Punk und Feminismus in San Francisco» фильмінде сұхбат берді. 2016 жылы Селин Капсаскидің «Spidarlings» квир панк-рок мюзиклінің премьерасы өтті. Фильм 2017 жылы Troma Entertainment компаниясымен шығарылды.

Filmmakers such as Kenneth Anger, Ron Rice, Jack Smith, early Andy Warhol and early John Waters, Vivienne Dick and the aforementioned Derek Jarman were influential in their depictions of queer subcultures. In 1990 the editors of J. D. s began presenting J. D. s movie nights in various cities showing films such as Bruce LaBruce's Boy, Girl and Bruce and Pepper Wayne Gacy's Home Movies, and G. B. Jones' The Troublemakers; after the demise of J. D. s, each made films exploring the queercore milieu; LaBruce released the feature length No Skin Off My Ass in 1991; G. B. Jones' The Troublemakers was released in 1990, followed by The Yo Yo Gang in 1992. In 1996, J. D. s contributor Anonymous Boy completed the first animated queercore film, Green Pubes. Documentary films about queercore include the 1996 releases She's Real, Worse Than Queer by Lucy Thane and Queercore: A Punk u mentary by Scott Treleaven. Gay Shame '98 by Scott Berry documents the first Gay shame event. Tracy Flannigan's Rise Above: A Tribe 8 Documentary was released in 2003, and Pansy Division: Life In A Gay Rock Band by Michael Carmona debuted in 2008, both films playing regularly at film festivals around the world. 2003 saw the premiere of the no budget comedy Malaqueerche: Queer Punk Rock Show by Sarah Adorable (of Scream Club) and Devon Devine, which brought the third wave of queercore to the screen. In 2008, G. B. Jones released the feature film The Lollipop Generation, featuring many of the participants in the queercore scene, including Jena von Brücker, Mark Ewert, Vaginal Davis, Jane Danger of Three Dollar Bill, Jen Smith, Joel Gibb, Anonymous Boy, Scott Treleaven and Gary Fembot of Sta Prest, with music by The Hidden Cameras, Anonymous Boy and the Abominations, Bunny and the Lakers, Jane Danger, Swishin' Duds and Mariae Nascenti. All these films impacted the scene and broadened the scope of queercore to include film as another of its mediums of expression. Lynn Breedlove (Tribe 8, writer), Matt Wobensmith (Outpunk Zine and Label, Queercorps Label), Jody Bleyle (Candy Ass Records, Team Dresch, Hazel), The Psychic Sluts (Queer Performance Group), Wendy O Matic (spoken word artist, writer), Laura Litter (Fabulous Disaster), Mia d´Bruzzi (Mudwimin, Fabulous Disaster) and Anna Joy (Blatz, Cyper in the Snow, The Gru´ps, writer) were interviewed in the documentary Step Up and Be Vocal Interviews zu Queer Punk und Feminismus in San Francisco, a DIY documentary made by German filmmakers Uta Busch and Sandra Ortmann in 2001. 2016 saw the premiere of the queer punk rock musical Spidarlings directed by Selene Kapsaski. The film was released in 2017 by Troma Entertainment.

Зиндер

Панк пен хардкор сияқты, квиркор мәдениеті де бағыттан тыс қалып өмір сүрді, сондықтан әуесқойлар жасаған және арзан фотокөшірмеленген журналдар оның дамуына және субмәдениет мүшелері арасындағы байланысқа өте маңызды болды. Бұл дамулардың бәрі квиркордың өзін-өзі қамтамасыз ететін және өзін-өзі анықтайтын субмәдениетке айналуына жағдай жасады, ол тура және геи институттарынан тәуелсіз түрлі тәсілдер арқылы өзін-өзі көрсете алды.