Америкалық журналист Маргарет Пейли өмірі мен мансабы

Кіріспе

Америкалық журналист

2014 жылы Паули CBS Sunday Morning бағдарламасында сұхбат беруші ретінде пайда болды; осы бөлімге көрермендердің жағымды жауабы Паулиді 2014 жылы бағдарламаға қатысушы ретінде шақыруға әкелді. 2016 жылы ол бағдарламаның жүргізушісі болып тағайындалды, Чарльз Осгудты алмастырып, 25 жылдан астам уақыттан кейін тағы да таңғы жаңалықтар бағдарламасын жүргізуші ретінде жұмыс істеді және 2005 жылдан бері кез келген телебағдарламаны жүргізуші ретінде алғашқы жұмысы болды; ол 2024 жылға дейін осы қызметін атқаруда. Ол биполярлық бұзылыспен күресіп жатқанын жария түрде мойындады. Ол карикатурашы Гарри Трюдоға, "Дунсбери" комиксінің авторына үйленген.

Ерте өмір

Маргарет Джейн Паули 1950 жылдың 31 қазанында Индианаполисте дүниеге келді. Ол Хузиерлердің бесінші буынының өкілі және Ричард Грандисон Паули мен Мэри Э. (құрметті аты – Паттерсон) Паулидің екінші баласы. Әкесі саудагер болса, анасы үй шаруасын жүргізген. "Skywriting: A Life Out of the Blue" атты естеліктерінде Паули өзін өте ұялшақ бала ретінде сипаттаған. Ол екінші сынып мұғаліміне өзінің есімнің ортасы Джейн екенін айтудың орнына, жыл бойы Маргарет Паули деп атауға рұқсат берген. Паули үлкен әпкесі Эннді үлгі етіп өскен, ол бала кезінен бері оның ең жақын достасы. Индианаполистегі Уоррен Орталық орта мектебінде дебат және сөз шеберлігі жарысында жеңімпаз атанған Паули Индианадағы Ұлттық сот-медициналық лигасының қыздар арасындағы импровизациялық сөйлеу сайысында бірінші орынды иеленді. 1968 жылы орта мектепті бітіргеннен кейін Паули Индиана университетінде саяси ғылым мамандығы бойынша оқыды. Ол Каппа Каппа Гамма қауымдастығының мүшесі болды, онда "Каппа Пикерс" атты студенттік музыкалық тобымен бірге ән шырқады. 1972 жылы Индиана университетінің Блумингтон бөлімшесін саясаттану мамандығы бойынша "Бакалавр" дәрежесімен бітірді. WISH TV телеарнасында үш жыл жұмыс істегеннен кейін, 1975 жылы Паули NBC телеарнасының филиалы WMAQ TV-дегі тәжірибелі жаңалықтар оқушысы Флойд Калбермен бірге жұмыс істей бастады, осылайша Чикагодағы кешкі жаңалықтар бағдарламасындағы алғашқы әйел жетекші болды, бұл NBC телеарнасындағы мансабының бастауы болды. Одан кейін, он ай өткен соң, Паули "Today" шоуында Барбара Уолтерстің орнына таңдалды.

Бүгін

Паули 1976 жылдан 1989 жылдың 29 желтоқсанына дейін Today шоуының жүргізушісі болды; алдымен Том Брокаумен 1976 жылдан 1981 жылдың желтоқсанына дейін, содан кейін 1982 жылдың 4 қаңтарынан бастап Брайант Гамбелмен бірге. Ол сонымен қатар 1980 жылдан 1982 жылға дейін NBC Nightly News жексенбілік басылымын алып барды және жиі демалыс күндері 1996-1999 жылдардағы басылымдарды алмастырды. Шоудың алғашқы әйел ко-жүргізушісі Барбара Уолтерстің ізімен жүріп, ол кәсіби әйелдер, әсіресе әйел журналистердің символына айналды. 1983 жылы, өте көпшілік алдында жүкті болғаннан кейін егіздерді дүниеге әкелгеннен кейін, Паули жұмыс істейтін аналарға үлгі болды. Паулидің әріптесі Линда Эллерби өзінің "And So It Goes" атты автобиографиясында "Мен өскенде ол [Паули] болғым келеді" деп жазды. Detroit Free Press 1989 жылдың 27 қыркүйегінде Джейн Паули теледидардағы ең жақсы әйелдердің бірі екенін, оған ешқашан аса маңызды емес екенін, теледидар мен шынайы өмірдің айырмашылығын білетінін және оның рейтингісінен гөрі отбасы маңызды екенін жазды. 1989 жылы Today телеарнасына жаңалықтар оқырман Дебора Норвиллге екі сағаттық хабар таратуда үлкен рөл берілді. БАҚ-та айтылғандай, NBC басшылары Паулиді NBC жаңалықтарын тарату үшін ығыстырып отыр. The Washington Post газетінің Том Шейлсі сол кезде жазғандай, Паули ханым, Норвилл ханым және Брайант Гамбелдің бірге түсірілгенін көру "үйді қиратушымен бірге күйреген некеге қарап тұрғандай". Үш баласымен көбірек уақыт өткізуді үміттеніп, өзгеруді ойлап жүрген Паули келісімшартты бұзуды сұрады, бірақ NBC бас тартты. 1989 жылдың қазан айында ұзаққа созылған келіссөздерден кейін Паули 13 жылдан кейін желтоқсан айында Today шоудан кететінін, бірақ NBC-де басқа жобаларда жұмыс істей бастайтынын мәлімдеді. Паулидің жас әйел үшін шеттетіліп жатқанына жұртшылықтың реакциясы тез және маңызды болды. 1990 жылдың 26 ақпанында "Нью-Йорк таймс" газетінде жарияланғандай, "Түде" телеарнасының 26 қаңтардан бастап өткен үш апта ішінде аудиториясының 10 пайызынан айрылды. Джейн Паули қос жүргізуші болып кеткеннен кейін және оның орнына Дебора Норвилл келгеннен кейін, "Бүгінгі" шоу үш желілік таңғы шоулар арасындағы бәсекеде өзінің көшбасшылық позициясынан екінші орынға, ABC-дің "Жақсы таң, Америка" бағдарламасынан кейін толық рейтингтік нүктеге дейін құлдырады. 1990 жылдың 23 шілдесінде "Нью-Йорк" журналында "Жейн Паули Американың сүйікті журналисі болды" деген мақала жарияланды. Паули Today-ден кететінін мәлімдегеннен кейін, ол 4000-нан астам қолдау хаттарын алды, оның ішінде Майкл Кинслиден, ол кездегі The New Republic, оны "ұрпағымның қаһарманы" деп атады. Олар алғашқы "Бейби бумерді" жайылымға шығарып жіберуге тырысты, бірақ сәтсіз болды". Паулидің суреті сол айларда көптеген журналдардың мұқабасында жарық көрді, соның ішінде 1989 жылғы желтоқсанда Life журналының мұқабасында "Біздің жоғалту, оның арманы: Джейн Паули қалай қалағанын алды – балалары үшін уақыт, өзі үшін ең жақсы уақыт". 1990 жылдың 23 шілдесінде шыққан "Нью-Йорк" журналының мұқабасында оны "Сүйікті" деп атаған. Алғашқы сөзінде ол былай деді: "Өзгеру әрқашан мүмкін емес. Өзгеріс әрқашан дұрыс таңдау емес. Бірақ өзгеріс әрқашан қызықты болады". 1990 жылдың 15 наурызындағы The Washington Post газетінің хабарлауынша, бір сағаттық бағдарлама сейсенбі күні сағат 22:00-де Nielsen рейтингі бойынша 13,3 баллмен және 24 пайыз аудиториямен жарыста жеңіп шықты. 1990 жылы Паули 42-ші Primetime Emmy Awards-ты Кандис Берген мен Джей Леномен бірге өткізді және NBC Nightly News-тің орнына алып барушы болып қызмет ете бастады. "Өзгерістер" сериалының табысы 1990 жылдың жазында "Джейн Паулимен шынайы өмір" деп аталатын бес бір сағаттық арнайы сериалдар шығарады. Олар рейтингтерде де табысты болды, ал 1991 жылдың қаңтар айында NBC жексенбі күндері кешке Джейн Паулимен жарты сағатқа созылған "Нағыз өмір" сериясын бастады. Шоу бір маусымнан кейін 1991 жылдың қазан айында тоқтатылды.

Pauley co hosted the Today show from 1976 to December 29, 1989; first with Tom Brokaw from 1976 to December 1981 and then with Bryant Gumbel beginning January 4, 1982. She also anchored the Sunday edition of NBC Nightly News from 1980 to 1982; and often substituted for the weekend editions 1996 1999. Following in the footsteps of the first female co anchor of the show, Barbara Walters, she became a symbol for professional women, and more specifically, female journalists. In 1983, after giving birth to twins following a very public pregnancy, Pauley became a role model to working mothers. In her autobiography, And So It Goes, Pauley's colleague Linda Ellerbee wrote, "She [Pauley] is what I want to be when I grow up." The Detroit Free Press wrote on September 27, 1989, that Jane Pauley in some ways represents the best of women in television, that she never took it too seriously, that she knew the difference between television and real life, and that her family counted more than her ratings. 1989 brought big changes to Today when news reader Deborah Norville was given a larger role in the two hour broadcast. Speculation in the media implied that NBC executives were easing Pauley out to advance the younger NBC newscaster. As Tom Shales of The Washington Post wrote at the time, watching Ms. Pauley, Ms. Norville, and co anchor Bryant Gumbel on the set together "is like looking at a broken marriage with the home wrecker right there on the premises." Pauley, who had been contemplating a change, hoping to spend more time with her three children, asked to settle her contract, but NBC declined. In October 1989, after prolonged negotiations, Pauley announced that, after 13 years, she would leave the Today show in December, but would soon begin working on other projects at NBC. Public reaction amid the perception that Pauley was being cast aside for a younger woman was swift and consequential. As The New York Times reported on February 26, 1990, in the three weeks since January 26, the Today show lost 10 percent of its audience. Since Jane Pauley left as co host and Deborah Norville replaced her, the Today show had fallen from its leadership position in the competition among the three network morning shows to a distant second place, almost a full rating point behind ABC's Good Morning America. A July 23, 1990 New York Magazine article entitled "Back From the Brink, Jane Pauley Has Become America's Favorite Newswoman" reported that from February 1989 to February 1990, Today experienced a ratings slump of 22% and the cost to the network and its affiliates was estimated by one insider at close to $10 million for the year. After Pauley announced she was leaving Today, she received more than 4000 letters of support, including one from Michael Kinsley, then of The New Republic, which anointed her "heroine of my generation. The first Baby Boomer they tried to put out to pasture and failed." Pauley's image was run on the cover of many magazines those months, including the December 1989 cover of Life magazine with the headline "Our Loss, Her Dream: How Jane Pauley got what she wanted – time for her kids, prime time for herself". New York Magazine dubbed her "The Loved One" on its July 23, 1990 cover. As she said during the introduction, "Change is not always an option. Change is not always the right choice. But change is almost always the most interesting." According to The Washington Post, March 15, 1990, the one hour broadcast won its 10 p. m. time slot Tuesday with a 13.3 national Nielsen rating and a 24 percent audience share. In 1990, Pauley co hosted the 42nd Primetime Emmy Awards, alongside Candice Bergen and Jay Leno and began to serve as substitute anchor for NBC Nightly News. The success of Changes launched five one hour specials the summer of 1990 called "Real Life with Jane Pauley". They were also ratings hits, and in January 1991 NBC launched the half hour series Real Life with Jane Pauley on Sunday nights. The show was cancelled after one season in October 1991.

NBC күн желісі

1992 жылдың 31 наурызында NBC 18-інші рет жаңалықтар журналын – Dateline іске қосты. Паули 1992 жылдан 2003 жылға дейін Стоун Филлипспен бірге Dateline бағдарламасын жүргізді. Dateline 1993 жылдың 9 ақпанында өзінің жаңалықтарын жариялады: Dateline бағдарламасының кезекті эфирінің соңында Паули мен Филлипс 1992 жылдың 17 қарашасында Dateline арнасында көрсетілген General Motors пикап машинасының қауіпсіздігіне қатысты материалда өртке қарсы құрылмын пайдаланбағаны туралы сот ісі аясында NBC атынан General Motors компаниясынан ресми кешірім сұрады. Поули мен Филлипстің осы эпизодқа ешқандай қатысы болған жоқ. Ішкі тергеу нәтижесінде NBC News президенті, Dateline атқарушы продюсері және GM материалдарымен байланысты басқа да қызметкерлер жұмыстан босатылды. Dateline бағдарламасы қиындықтарды жеңіп, сәтті дамыды, бір кезде аптасына бес күн эфирге шықты. Dateline-мен қатар, Паули MSNBC телеарнасында NBC News архивінен алынған видеоматериалдармен маңызды жаңалықтарды қамтитын Time and Again атты жарты сағаттық бағдарламаны да жүргізді. 2003 жылы Паули келісімшарты аяқталғанда оны жаңартпауды шешімімен NBC-ді таңқалдырды. Өз шешімін түсіндірерде, Паули сол кезде: "Менің ойымша, әйелдер өмірдегі циклдар туралы көп ойлайды, биологиялық және жеке. Осы жылы тағы бір цикл келді: менің келісімшартыма мерзімі бітті. Бұл өмірімді талдап қарауға мүмкіндік берді. Кітап дүкендерінен өте бергенде, өмірдегі екінші мүмкіндіктер туралы кітаптарды көремін" деді.

Джейн Поули шоуы

Поулидің Dateline-ден кетуі күндізгі ток-шоу ұсынысына әкелді. 2004 жылы ол теледидарға NBC Universal таратқан күндізгі ток-шоу The Jane Pauley Show жүргізушісі ретінде оралды. «Джейн Паули Шоу» рейтингіде ешқашан күш жинап, бір маусымнан кейін тоқтатылғанымен, Паули оны кәсіби өмірінің ең қиын – және ең мақтанышты – жылы деп атады. «Өз тәжірибемде көріп отырғанымдай, сәтсіздікке ұшыраған нәрсені қайтадан сынап көру – батылдық пен жігердің белгісі». Сол жылы Паули ток-шоуын бастағанмен қатар, өзінің бестселлер мемуарын – Skywriting: A Life Out of the Blue – жариялады, онда ол биполярлық бұзылыс диагнозын ашты. Ол бұл ауру туралы ашық сөйлеуді «өмірімдегі ең оңай шешім» деп атады. 2014 жылғы 20 қаңтардағы Time журналында ол былай деді: «Менің қозғалысымның бір бөлігі – стигма туралы айтпау. Ол нақты, бірақ ол бізді алға жылжытуға көмектеспейді. Менің тағы бір хабарым – мен дәрімді күн сайын қабылдаймын. Ешқандай демалыссыз. Менде бұрын қайталану болған емес». Шоу тоқтатылғаннан кейін, Паули теледидарда PBS телеарнасында 2008 жылдың мамыр айында көрсетілген «Депрессия: Көлеңкеден шығу» тақырыбында жарты сағаттық пікірсайыс жүргізді. Сондай-ақ, ол 2008 жылы туған штаты Индианада президент Обаманы қолдап, жария түрде үгіт жүргізді, ол кезде ол ешқандай телеарналық жаңалықтар ұйымымен байланысты болмады.

Бүгінгі күнге оралу

2009 жылдың наурызында Паули AARP демеушілігімен "Today" шоуына "Your Life Calling" апталық рубрикасын жүргізетін корреспондент ретінде оралды. Бұл рубрикада 50 жастан асқан және өмірін жаңаша, ерекше жолмен өзгертіп жатқан елдің түкпір-түкпірінен адамдар туралы айтылды. Марапатқа ие болған серия 2013 жылға дейін эфирде болды және Паулидің екінші "Нью-Йорк Таймс" бестселлерімен аяқталды – "Your Life Calling: Өміріңіздің қалған бөлігін қайта елестету". 2013 жылдың 30 желтоқсанында Паули, бұрынғы "Today" шоуының жүргізушісі Брайант Гамбел, сол кездегі "Today" шоуының жүргізушісі Мэтт Лауэр және ауа райының хабаршысы Аль Рокер (Пасадена, Калифорнияда тікелей эфирде болған) "Today" шоуының ерекше қайта қосылу бағдарламасын бірлесіп жүргізу үшін қайтадан бас қосты.

CBS

2014 жылдың 27 сәуірінде "Қазір қайда?" бөлімінде сұхбат бергеннен кейін және CBS Sunday Morning бағдарламасындағы интервьюден соң Паули шоуға тілші және кейде бағдарламаны жүргізуші ретінде қатыса бастады. Паули CBS This Morning бағдарламасында қонақ ретінде болды, сондай-ақ CBS Evening News бағдарламасында Скотт Пеллидің орнын толтырды. 2016 жылдың 25 қыркүйегінде Чарльз Осгуд зейнеткерлікке шыққаннан кейін Паули CBS Sunday Morning бағдарламасын жүргізуге тағайындалғаны жарияланды. "Біз Джейнді алғаш рет "Жексенбі таңы" бағдарламасында оның жайлы материал дайындағанда таныдық", - деді шоудың атқарушы продюсері Рэнд Моррисон мәлімдемесінде. "Біздің көрермендеріміз бірден оның "Жексенбі таңы" бағдарламасында тұрақты жұмыс істеуі керек екенін айтты. Көп жағдайда олардың айтқаны дұрыс болады. Ол – жақсы тәжірибесі бар, адал журналист. Бірақ, одан да маңыздысы, оныңмен жұмыс істеу өте ыңғайлы. Ол лайықты мұрагер және тамаша таңдау." Паули 2016 жылдың 9 қазанында, Today бағдарламасындағы дебютіне дәл 40 жыл толған күні жүргізуші қызметін бастады.

Марапаттар

Паули 2015 және 2019 жылдары 2 «Күндізгі Эмми» сыйлығын, 2002 жылы «Жаңалықтар мен деректі фильмдер» бойынша «Эмми» сыйлығын, сондай-ақ журналистикадағы үздік еңбектері үшін Уолтер Кронкайт сыйлығын алды. 1981-1983 жылдары Бонни Тибурзи Wings Club клубында Паули сияқты белгілі бір әйелдерді құрметтеп, үш «Еңбек еткен әйелдер» түскі асын ұйымдастырды. Радио және теледидарлық жаңалықтар директорлары қауымдастығының (RTDNA) Пол Уайт сыйлығы – электрондық журналистикаға өмір бойы қосқан үлесі үшін. Эдвард Р. Мэрроу атындағы үздік жетістіктер сыйлығы. Американдық радио және теледидардағы әйелдерден жеке тұлғаның ерекше жетістіктері үшін Грейси Аллен сыйлығы. Әйелдер араласының (Association for Women in Communications) алғашқы халықаралық «Матрикс» сыйлығы (1998). Ұлттық психикалық денсаулық альянсының (NAMI) Рана және Кен Пурди сыйлығы.

Жеке өмір

1980 жылы 14 маусымда Паули «Дунсбери» комиксінің авторы, карикатурашы Гарри Трюдоға үйленді. Олардың үш баласы және екі немересі бар. Паули Нью-Йорктегі Балалар денсаулығы қорының директорлар кеңесінде қызмет етеді және білім берудегі жаңашылдықтар мен реформаларды қолдайтын Индианаполис қаласындағы коммерциялық емес ұйым – The Mind Trust директорлар кеңесінің мүшесі. 2009 жылы Паули өзінің есімін Джейн Паули атындағы қоғамдық денсаулық орталығына берді, бұл орталық Қоғамдық денсаулық желісі мен Индиана штатының Уоррен қалашығындағы Метрополитен мектеп округі арасындағы ынтымақтастық нәтижесінде құрылды. Орталық жергілікті тұрғындарға, оның ішінде студенттер мен олардың отбасыларына, сақтандыруы немесе табысы бар-жоғына қарамастан, медициналық, стоматологиялық және психологиялық көмек көрсетуге баса назар аударады. Барлығы 15 орталық бар, олардың көпшілігі Паули өскен Индианаполистің шығыс жағында орналасқан.