Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Терең теңіз акуласы
Deep sea shark
Түрлер қорабы
| қазбалық диапазоны =
| сурет = Mistukurina owstoni museum victoria.jpg
| сурет2 = Goblin акуласының өлшемі.svg
| сурет2 сипаттамасы = Диаграммада goblin акуласы мен суға батып жүзушінің жанынан көрінісі: акула адамнан екі есеге жуық ұзын емес
| статусы = LC
| статус жүйесі = IUCN3.1
| статус анықтамасы =
| туысы = Mitsukurina
| түрі = owstoni
| авторы = D. S. Jordan, 1898
| таралу картасы = Mitsukurina owstoni distmap.png
| таралу картасы сипаттамасы = Goblin акуласының таралу аймағы
Speciesbox
| fossil range =
| image = Mistukurina owstoni museum victoria. jpg
| image2 = Goblin shark size. svg
| image2 alt = Diagram showing a goblin and scuba diver from the side: the shark is not quite twice as long as the human
| status = LC
| status system = IUCN3.1
| status ref =
| genus = Mitsukurina
| species = owstoni
| authority = D. S. Jordan, 1898
| range map = Mitsukurina owstoni distmap. png
| range map caption = Range of the goblin shark
Goblin акуласының анатомиялық ерекшеліктері, мысалы, жұмсақ денесі мен кішкентай қанаттары, оның жайпақ мінезді екенін көрсетеді. Бұл түр телеост балықтарын, баспаяқтыларды және қабықтылыларды теңіз түбіне жақын және су қабатының ортасында аулайды. Оның ұзын мұрыны Лоренцини ампулаларымен жабылған, ол оған жақын жердегі жемнің шығаратын әлсіз электр өрістерін сезінуге мүмкіндік береді, содан кейін ол аузын жылдам созып, жемді ұстап алады. Шамалы санындағы goblin акулалары терең су балық аулау кезінде кездейсоқ ұсталады. Халықаралық табиғатты қорғау одағы (IUCN) оның сирек кездесуіне қарамастан, кең таралуы мен ұстау көрсеткішінің төмендігін ескере отырып, оны «Түсініксіздей» санатына жатқызып бағалаған.
Various anatomical features of the goblin shark, such as its flabby body and small fins, suggest that it is sluggish in nature. This species hunts for teleost fishes, cephalopods, and crustaceans both near the sea floor and in the middle of the water column. Its long snout is covered with ampullae of Lorenzini that enable it to sense minute electric fields produced by nearby prey, which it can snatch up by rapidly extending its jaws. Small numbers of goblin sharks are unintentionally caught by deepwater fisheries. The International Union for Conservation of Nature (IUCN) has assessed it as Least Concern, despite its rarity, citing its wide distribution and low incidence of capture.
Таксономия
Американдық ихтиолог Дэвид Старр Джордан 1898 жылы «Калифорния ғылым академиясының мәліметтері» журналында goblin акуласын сипаттап, ерекше балықты жаңа түр ғана емес, сонымен қатар жаңа туыс және отбасы ретінде мойындады. Ол есебін Жапонияның Йокогама қаласының жанындағы Сагами шығанағында ұсталған жас еркек акулаға негіздеді. Бұл үлгіні кеме капитаны және табиғат зерттеушісі Алан Оустон алған, кейін Токио университетінің профессоры Какичи Мицукуриге тапсырған, ол оны Джорданға жеткізген. Джордан акулаға осы екі адамның құрметіне Мицукурина овстони деген ат қойды. 2022 жылға дейін тіркелген ең ауыр салмақ 3,8 метр ұзындықтағы акулаға тиесілі болды.
American ichthyologist David Starr Jordan described the goblin shark in an 1898 issue of Proceedings of the California Academy of Sciences, recognizing the peculiar fish not only as a new species, but also a new genus and family. He based his account on an immature male caught in Sagami Bay near Yokohama, Japan. The specimen had been acquired by shipmaster and naturalist Alan Owston, who had given it to Professor Kakichi Mitsukuri at the University of Tokyo, who in turn brought it to Jordan. Jordan named the shark Mitsukurina owstoni in honor of these two men. Until 2022, the maximum weight recorded was for a shark of 3.8 m (12.5 ft) in length.
Таралуы және мекендейтін ортасы
Гоблин акуласы үш негізгі мұхиттың барлығында да ұсталған, бұл оның бүкіл әлемде кең таралғандығын көрсетеді. Атлант мұхитында ол Мексика шығанағының солтүстігінен, Суринамнан, Француз Гвианасынан және Оңтүстік Бразилиядан батыста, ал Франциядан, Португалиядан, Мадейрадан және Сенегалдан шығыста тіркелген. Оңтүстік Калифорния жағалауынан ұсталған Тынық мұхитының бір ғана мысалы белгілі. Акула суретке түсіріліп, қайтадан суға жіберілді.
The goblin shark has been caught in all three major oceans, indicating a wide global distribution. In the Atlantic Ocean, it has been recorded from the northern Gulf of Mexico, Suriname, French Guiana, and southern Brazil in the west, and France, Portugal, Madeira, and Senegal in the east. A single eastern Pacific specimen is known, collected off southern California. The shark was photographed and released back into the water.
Биология және экология
Жұлдызды акулаларды тірі күйінде бақылау деректері аз болғанымен, оның анатомиялық құрылысы өмір салтының белсенді емес, баяу екенін көрсетеді. Оның қаңқасы азайтылған және нашар кальцийленген, денесіндегі бұлшық еттер (миомерлер) әлсіз дамыған, ал қанаттары жұмсақ және кішкентай. Төмен бұрышта ұсталатын ұзын құйрық қанаты да баяу жүзетін акулаға тән. Ұзын мұрыны сезімталдық функциясын атқаратын сияқты, себебі ол басқа жануарлар тудыратын әлсіз электр өрістерін анықтай алатын көптеген Лоренцини ампулаларын қамтиды. Мұрынының жұмсақтығына байланысты, ол бұрын болжалғандай, түбінен жемді қоздыру үшін қолданылмайды.
Although observations of living goblin sharks are scant, its anatomy suggests its lifestyle is inactive and sluggish. Its skeleton is reduced and poorly calcified, the muscle blocks along its sides (myomeres) are weakly developed, and its fins are soft and small. Its long caudal fin, held at a low angle, is also typical of a slow swimming shark. The long snout appears to have a sensory function, as it bears numerous ampullae of Lorenzini that can detect the weak electric fields produced by other animals. Due to the snout's softness, it is unlikely to be used for stirring up prey from the bottom as has been proposed.
Адамдармен қарым-қатынас
Гоблин акуласына қатысты алғашқы белгілі жазбалар 1910 жылы жарияланды, және зерттеуші оның "жаңа акула, әрине, өте жаман көрінеді" және "ең таңғажайып ерекшелігі - ерекше ұзартылған мұрыны" екенін жазды. Ол өте тереңде тіршілік ететіндіктен, гоблин акуласы адамдарға көп қауіп келтірмейді. Бірнеше мысалдары тірі ұсталды және қоғамдық аквариумдарға әкелінді, бірақ олар ұзақ өмір сүрген жоқ. Біреуін Токай университетінде бір апта сақтады, ал екіншісін Токио теңіз жануарлары саябағында екі күн сақтады.
Some of the first known findings pertaining to the goblin shark were published in 1910, and the researcher wrote that, "the new shark is certainly grotesque," and that, "the most remarkable feature is the curiously elongated nose." Given the depths at which it lives, the goblin shark poses little danger to humans. A few specimens have been collected alive and brought to public aquariums, though they only survived briefly. One was kept at Tokai University and lived for a week, while another was kept at Tokyo Sea Life Park and lived for two days.