Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық ақын және жазушы (1940 жылы туған)
American poet and author (born 1940)
Джуди Грайн (28 шілде 1940 жылы туған) – американдық ақын және жазушы. Ол еркек сипатты лесбиянка ретінде маргинализация тажрибесінен шабыт алып, феминистік ақынға айналды, көпшілікке танымал болмас бұрын андеграунд айналымдарында жоғары бағаланды. Оның шығармаларына зор әсер еткен метаформалық теория, қазіргі мәдениеттің тамырларын ежелгі менструалдық обрядтарға дейін жегізеді, бірақ ол бұл философияны тек феминистік деп санамайды. Грайн Калифорниялық интегралдық зерттеулер институтында және басқа да оқу орындарында әйелдер мифологиясы мен ежелгі әдебиеттен сабақ береді.
Judy Grahn (born July 28, 1940) is an American poet and author. Inspired by her experiences of disenfranchisement as a butch lesbian, she became a feminist poet, highly regarded in underground circles before achieving public fame. A major influence in her work is Metaformic Theory, tracing the roots of modern culture back to ancient menstrual rites, though she does not regard the philosophy as exclusively feminist. Grahn teaches women's mythology and ancient literature at the California Institute of Integral Studies and other institutions.
Ерте өмір және білім
Джуди Рей Гран 1940 жылы Чикаго, Иллинойс штатында дүниеге келген. Әкесі аспаз, анасы фотографтың көмекшісі болған. Гран балалық шағын "1950 жылдардың аясындағы Нью-Мексиконың шөлді қаласында, Батыс Техастың қасіретті шекарасына жақын, экономикалық тұрғыдан кедей және рухани құлдыраған" жерде өткізгенін айтады. 18 жасында ол жақын жердегі колледждің студенті Ивоннамен қашып кетті. Гран Ивоннаның оған гомосексуалдық мәдениеттің көзін ашқанын мойындайды. Одан кейін ол АҚШ Әуе күштеріне қосылды. Жиырма бір жасында ол лесбиянка болғандықтан ("қадірлі емес" жағдайда, өзінің айтуынша) қызметтен босатылды. Гран мектепте ақша табу, тұрғын үй табу және еркек киім кигені үшін ұрып-сапалау сияқты түрлі қиындықтарға тап болды, осы кезде гомофобияны сезінді. "Осы соққылар маған гомосексуалдарды қанау туралы барлық қажетті білімді берді", - деді ол Tongue журналына берген сұхбатында. 25 жасында Гран инкуляциялық лимфоретикулез, немесе мысық тырнағынан жұққан қызбаға шалдықты, бұл оның комаға түсуіне әкелді. Аурудан айыққаннан кейін ол ақын болғысы келетінін түсінді. Бұл шешімге Гранның ашық лесбиянка болғаны үшін ұшыраған зұлпылар мен қатыгездіктер ықпал етті. Оқиға туралы Гран былай деді: "Егер мен өмірімде істегім келген нәрсені істегім келсе, мен оған толыққанды беріліп, барлық тәуекелге баруым керек екенін түсіндім. Мен өнерімнен маған бөгет болатын, қаламаған нәрсені істемеймін деп шештім". Содан кейін Гран батыс жағалауға көшіп, 1970 жылдардағы феминистік поэзия қозғалысына белсенді қатысты. Осы кезеңде Гранның салмағы және тамақтану тәртібіне қатысты көптеген әңгімелер тарады. Гран өзінің арық болуын нашар тамақтану, темекі шегу және кофе ішумен байланыстырады. Ол Калифорния интегралдық зерттеулер институтында докторлық диссертациясын қорғады. 2007 жылға дейін Гран Калифорнияның New College-інде Әйелдер руханияты (MA) және Шығармашылық зерттеу (MFA) бағдарламаларының директоры болып жұмыс істеді. Гранның өлеңдері "журналдарда, қойылымдарда, кітапшаларда және ауызша таралып, лесбияндық феминизмнің негізгі құжаттарына" айналды. Сонымен қатар, оның "Жалпы әйел" жинағынан алынған шумақтар "жетпісті жылдардағы әйелдер қозғалысы үшін маңызды сөздерге" айналды, мысалы, "жалпы әйел – ең жақсы нан сияқты қарапайым / және көтеріледі". Бэкус Гранның "көрнекті поэтикалық дауысы" "Ликида" немесе Шекспир мен Донн сияқты ақындардың туындыларымен байланысты болуы мүмкін деп санайды.
Judy Rae Grahn was born in 1940 in Chicago, Illinois. Her father was a cook and her mother was a photographer's assistant. Grahn described her childhood as taking place in "an economically poor and spiritually depressed late 1950s New Mexico desert town near the hellish border of West Texas." When she was eighteen, she eloped with a student named Yvonne at a nearby college. Grahn credits Yvonne with opening her eyes to gay culture. Soon after that she joined the United States Air Force. At twenty one she was discharged (in a "less than honorable," manner, she stated) for being a lesbian. Grahn experienced a fair amount of homophobia during the odd jobs she did to earn money for school, trying to find housing, and was beat up for her butch attire. "These jolts taught me everything I would ever need to know about the oppression of Gay people," she mentioned in an interview with Tongue. At the age of 25, Grahn suffered from Inoculation lymphoreticulosis, or Cat Scratch Fever, which led to her being in a coma. After overcoming her illness, she realized that she wanted to become a poet. This realization was partially due to the abuse and mistreatment Grahn faced for being an open lesbian. Of the incident, Grahn stated "I realized that if I was going to do what I had set out to do in my life, I would have to go all the way with it and take every single risk you could take I decided I would not do anything I didn't want to do that would keep me from my art." Grahn then moved to the west coast where she became active in the feminist poetry movement of the 1970s. During this period, many rumors surfaced pertaining to Grahn's weight and a possible eating disorder. Grahn attributes her thin frame to poor eating habits, smoking cigarettes, and drinking coffee. She earned her PhD from the California Institute of Integral Studies. Until 2007, Grahn was the director of the Women's Spirituality (MA) and Creative Inquiry (MFA) programs at the New College of California. Grahn's poems circulated in "periodicals, performances, chapbooks, and by word of mouth, and were foundational documents of lesbian feminism." In addition, lines from her Common Woman collection became "touchstones for the women's movement in the seventies, such as 'the common woman is as common as the best of bread/ and will rise.'" Backus argues that Grahn's "prophetic poetic voice" may be attributed to works such as "Lycidas" or that of the poets Shakespeare and Donne.
Жеке өмір
1981 жылдан 1986 жылға дейін Гран ақын және жазушы Паула Ганн Алленмен берік қарым-қатынаста болды. Жұбайлар әйелдер руханиятына қатысты тақырыптарды талқылау үшін Солтүстік Берклидегі Телеграф даңғылындағы Mama Bears Coffeehouse and Bookstore-да әдетте жексенбі күндері жиналатын. Бүгінде Гран Калифорнияда тұрады және Калифорния интегралдық зерттеулер институтында, Калифорния жаңа колледжінде және трансперсоналдық психология институтында оқытады. "Қарапайым революция: белсенді ақынның қалыптасуы" (Aunt Lute Books, 2012) Джина Ковина және Лорел Галанамен бірге. "Лесбияндық оқырман" (Barn Owl Books, 1975) Лиза Мария Хоглендпен бірге. "Джуди Гранның оқулығы" (San Francisco: Aunt Lute Books, 2009). "Инаннаның атқылаулары: әділдік, гендер және эротикалық күш" (Nightboat Books, 2021).
From 1981 1986, Grahn lived in a committed relationship with poet and author, Paula Gunn Allen. The couple held regular Sunday gatherings at Mama Bears Coffeehouse and Bookstore on Telegraph Avenue in north Berkeley, to discuss topics related to women’s spirituality. Today, Grahn lives in California and teaches at the California Institute for Integral Studies, the New College of California, and the Institute for Transpersonal Psychology. A Simple Revolution: the Making of an Activist Poet (Aunt Lute Books 2012). with Gina Covina and Laurel Galana. The Lesbian Reader. Barn Owl Books (1975). with Lisa Maria Hogeland. The Judy Grahn Reader. San Francisco: Aunt Lute Books (2009). Eruptions of Inanna: Justice, Gender, and Erotic Power. Nightboat Books (2021).
Көркем әдебиет
Мұңдық әлемі. Кроссинг баспасы (1988). Қарапайым әйелдің еңбегі: Джуди Граның 1964–1977 жылдардағы жинақталған өлеңдері. Кроссинг баспасы (1984). Қарапайым төңкеріс. Aunt Lute Books (27 қараша 2012).
Mundane's World. Crossing Press (1988). The Work of a Common Woman: The Collected Poetry of Judy Grahn 1964–1977. Crossing Press (1984). A Simple Revolution. Aunt Lute Books (November 27, 2012).