Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Испан жазушысы, ақыны және романисі Хуан Гойтисоло Гей (6 қаңтар 1931 – 4 маусым 2017) – испан ақыны, эссеші және романисі. 1997 жылдан бастап 2017 жылы қайтыс болғанға дейін Маракеште тұрды. 21-ші ғасырдың басында Испанияның ең көрнекті жазушысы деп есептелді, бірақ ол 1950-ші жылдардан бері шетелде өмір сүрді. 2014 жылдың 24 қарашасында оған испан тіліндегі әдебиет әлемінің ең жоғары наградасы – Сервантес сыйлығы табысталды.
Spanish writer, poet and novelist
Juan Goytisolo Gay (6 January 1931 – 4 June 2017) was a Spanish poet, essayist, and novelist. He lived in Marrakesh from 1997 until his death in 2017. He was considered Spain's greatest living writer at the beginning of the 21st century, yet he had lived abroad since the 1950s. On 24 November 2014 he was awarded the Cervantes Prize, the most prestigious literary award in the Spanish speaking world.
Өмірбаян
Хуан Гойтисоло жоғарғы топтағы отбасында дүниеге келді. Ол бұл деңгейдегі мәртебе, сондай-ақ оның әкесінің әкесінің қатыгездігі және әкесінің әкесінің қисыны (ескі отбасы хаттары мен құжаттарды оқығанда анықталған) жастығында Коммунистік партияға қосылуының басты себебі болғанын айтты. Оның әкесі Испания Азамат соғысы кезінде Республикалық үкімет тарапынан тұтқындалды, ал анасы Хулия Гей 1938 жылы Барселонаға жасалған франкистердің алғашқы әуе шабуылында қаза тапты. Азамат соғысынан кейін ол Барселонадағы иезуит мектебінде оқыды, онда ол жасөспірім шағында көркем әдебиет жазуды бастады. Кейін Мадрид және Барселона университеттерінің құқық факультеттеріне оқуға түсті, бірақ диплом алмай қалды.
Juan Goytisolo was born to an upper class family. He claimed that this level of status, accompanied by the cruelties of his great grandfather and the miserliness of his grandfather (discovered through the reading of old family letters and documents), was a major reason for his joining the Communist party in his youth. His father was imprisoned by the Republican government during the Spanish Civil War, while his mother, Julia Gay, was killed in the first Francoist air raid of Barcelona in 1938. He attended a Jesuit school in Barcelona after the Civil War, where he began writing fiction as a teenager. He later attended law school at the University of Madrid and the University of Barcelona, but left without earning a degree.
Мансап
Заңгерлік білімін алғаннан кейін Гойтисоло 1954 жылы өзінің алғашқы романы – «Жас қатылдарды» жариялады. 1956 жылы Матаро қаласында алты айлық әскери қызметтен өтті, бұл оның алғашқы әңгімелеріне шабыттандырды. Франсиско Франкоға деген терең қарсылығы оны сол жылы Парижде сүргінге жіберді, онда ол Галлимар баспасы үшін оқырман болып жұмыс істеді. 1960 жылдардың басында ол Гай Дебормен дос болды. 1969 жылдан 1975 жылға дейін Калифорния, Бостон және Нью-Йорк университеттерінде әдебиет профессоры қызметін атқарды. Ол өзінің бұрынғы романдарының реализмінен бас тартып, «Үлгілер» (1966), «Граф Хулиан» (1970) және «Жерсіз Хуан» (1975) атты туындыларын жариялады. Профессорлық қызметін атқару кезеңінде ол Хосе Мария Бланко Уайттың еңбектерінің испан тіліне аудармасын жасады, ол Франколық Испанияға сын ретінде жарияланды. Барлық туындылары сияқты, бұл да Франконың өлімінен кейін ғана Испанияда рұхсат алды. 2012 жылы Гойтисоло роман жазуды аяқтағанын мәлімдеді, оған жазуға қосымша ештеңе жоқ екенін және үнсіздік сақтаған дұрыс екенін айтты. Дегенмен, ол эсселер мен кейбір өлеңдерді жариялауын жалғастырды. «Граф Хулиан» (1970, 1971, 1974) Испания тарихындағы ең ірі сатқын ретінде қарастырылатын Сеута графы Хулианның жағына шығып, ашық наразылық білдіреді. Гойтисолоның өзінің айтуынша, ол «испан мифологиясының, католицизмі мен ұлтшылдығының құлауын, дәстүрлі Испанияға қарсы әдеби шабуылды» көзге елестетеді. Ол өзін «араб шапқыншылығына есік ашқан ұлы сатқын» деп таниды. Бұл романның баяндаушысы, Солтүстік Африкада сүргінге жіберілген адам, өзінің сүйікті Испаниясына ашуланып, аңызға айналған граф Хулианмен терең байланыс орнатады және болашақ шабуыл кезінде испандықтардың негізгі құндылықтары мен мифтері толығымен жойылатындығын армандайды.
After law studies, Goytisolo published his first novel, The Young Assassins, in 1954. In 1956 he performed six months of military service in Mataró, which inspired some of his early stories. His deep opposition to Francisco Franco led him into exile in Paris later that same year, where he worked as a reader for Gallimard. In the early 1960s, he was a friend of Guy Debord. From 1969 to 1975 he worked as a literature professor in universities in California, Boston, and New York. Breaking with the realism of his earlier novels, he published Marks of Identity (1966), Count Julian (1970), and Juan the Landless (1975). During his tenure as a professor he also worked on his controversial Spanish translation of the works of José María Blanco White, which he published in part as a critique of Francoist Spain. As with all his works, they were banned in Spain until after Franco's death. In 2012, Goytisolo confirmed that he was finished writing novels, saying he had nothing more to write and that it was better he kept quiet. He continued, however, to publish essays and some poetry. Count Julian (1970, 1971, 1974) takes up, in an act of outspoken defiance, the side of Julian, count of Ceuta, a man traditionally castigated as the ultimate traitor in Spanish history. In Goytisolo's own words, he imagines "the destruction of Spanish mythology, its Catholicism and nationalism, in a literary attack on traditional Spain." He identifies himself "with the great traitor who opened the door to Arab invasion." The narrator in this novel, an exile in North Africa, rages against his beloved Spain, forming an obsessive identification with the fabled Count Julian, dreaming that, in a future invasion, the ethos and myths central to Hispanic identity will be totally destroyed.
Отбасы
Гойтисоло 1950 жылдары Парижде танысқан баспагер, романист және сценарист есіммен үйленген. Ланге Эммануэль Берль мен философ Анри Бергсонмен туыс болған. Гойтисоло мен Лангенің қарым-қатынасы ашық болды, ол еркектермен де қарым-қатынас жасаған, бірақ "тек Моникке ғана сүйінген". Олар 1978 жылы үйленді және ол 1996 жылы қайтыс болғанға дейін бірге өмір сүрді. Оның қайтысынан кейін, олардың бір кезде бірге тұрған Париж пәтеріне қабір сияқты қарағанын айтқан. 1997 жылы Маракешке көшіп, 2017 жылы онда қайтыс болды. Оның ағалары Хосе Агустин Гойтисоло (1928–1999) және Луис Гойтисоло (1935) да жазушылар болған.
Goytisolo was married to the publisher, novelist and screenwriter es, whom he met in Paris in the 1950s. Lange was related to Emmanuel Berl and the philosopher Henri Bergson. Goytisolo and Lange had something of an open relationship, and he slept with men but "love[d] only Monique". They married in 1978 and lived together until she died in 1996. After her death, he was noted as saying their once shared Paris apartment had become like a tomb. In 1997 he moved to Marrakesh, where he died in 2017. His brothers José Agustín Goytisolo (1928–1999) and Luis Goytisolo (1935) were also writers.
Эсселер
Романның проблемалары (1959). Әдебиет. Фургон де Кола (1967). Испания және испандықтар (1979). Тарих және саясат. Саррасинас хроникасы (1982). Әдебиет. Диссиденция (1996). Әдебиет. Де ла Чека а ла Мека. Ислам әлеміне жақындау (1997). Cogitus interruptus (1999). Өмір салықтары (2000). Сами Наирмен бірге. Соғыс ландшафтары: Сараеводан Чечняға дейін (2000). El Lucernario: Мануэль Азаняның сын тұрғысынан бағалау құмарлығы (2004).
Problemas de la novela (1959). Literature. Furgón de cola (1967). España y los españoles (1979). History and politics. Crónicas sarracinas (1982). El bosque de las letras (1995). Literature. Disidencias (1996). Literature. De la Ceca a la Meca. Aproximaciones al mundo islámico (1997). Cogitus interruptus (1999). El peaje de la vida (2000). With Sami Nair. Landscapes of War: From Sarajevo to Chechnya (2000). El Lucernario: la pasión crítica de Manuel Azaña (2004).