Телекоммуникациялық желі интерфейсі: RJ стандарттары
Registered jack
RJ интерфейсі: Телекоммуникациялық желілерде дауыс пен деректерді қосу стандарты. USOC коді, FCC талаптары, конструкция, сымдар және сигналдар туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Телекоммуникациялық желі интерфейсі – тіркелген жақтау (RJ) сымдық стандарты.
Telecommunication network interface
the registered jack (RJ) wiring standard
Тіркелген жақтау (RJ) – дауыс және деректер жабдықтарын жергілікті телефон стансасы немесе алыс қашықтықтан хабарлау операторы ұсынатын компьютерлік қызметке қосуға арналған стандартталған телекоммуникациялық желі интерфейсі. Тіркелген интерфейстер алғаш рет 1970 жылдары АҚШ-тағы Bell System компаниясының әмбебап қызмет көрсетуді тапсыру кодексі (USOC) жүйесінде, Федералды байланыс комиссиясының (FCC) талап етуімен, клиенттік телефон жабдықтарын тіркеу бағдарламасына сәйкес келу үшін анықталды. Кейіннен олар Федералды ережелер кодексінің 68-бөлімінің 47-тарауына енгізілді. Техникалық сипаттама физикалық құрылымды, сымдауды және сигналдардың мағынасын қамтиды. Сәйкесінше, тіркелген жақтаулар негізінен RJ әріптерімен, одан кейін түрін көрсететін екі санмен аталады. Қосымша әріптер шағын өзгерістерді білдіреді. Мысалы, RJ11, RJ14 және RJ25 телефон байланысы үшін бір, екі және үш желілік қызметтерге ең көп қолданылатын интерфейстер болып табылады. Бұл стандарттар АҚШ-та заңды анықтамалар болғанымен, кейбір интерфейстер әлемдік деңгейде де қолданылады. Тіркелген жақтауларды орнату үшін негізінен модульдік жалғауыштар және 50 контактілі шағын ленталы жалғауыштар қолданылады. Мысалы, RJ11 және RJ14 алты контактілі модульдік жалғауыштарды пайдаланады, ал RJ21 – 25 жұп (50 контактілі) шағын ленталы жалғауышты қолданады. RJ11 алты контактілі модульдік жалғауышта екі өткізгішті пайдаланады, сондықтан оны кез келген алты контактілі модульдік жалғауышпен жасауға болады, ал RJ14 төрт өткізгішті пайдаланады, сондықтан оны 6P4C немесе 6P6C жалғауыштарымен жасауға болады.
A registered jack (RJ) is a standardized telecommunication network interface for connecting voice and data equipment to a computer service provided by a local exchange carrier or long distance carrier. Registered interfaces were first defined in the Universal Service Ordering Code (USOC) system of the Bell System in the United States for complying with the registration program for customer supplied telephone equipment mandated by the Federal Communications Commission (FCC) in the 1970s. They were subsequently codified in title 47 of the Code of Federal Regulations Part 68. The specification includes physical construction, wiring, and signal semantics. Accordingly, registered jacks are primarily named by the letters RJ, followed by two digits that express the type. Additional letter suffixes indicate minor variations. For example, RJ11, RJ14, and RJ25 are the most commonly used interfaces for telephone connections for one , two , and three line service, respectively. Although these standards are legal definitions in the United States, some interfaces are used worldwide. The connectors used for registered jack installations are primarily the modular connector and the 50 pin miniature ribbon connector. For example, RJ11 and RJ14 use female six position modular connectors, and RJ21 uses a 25 pair (50 pin) miniature ribbon connector. RJ11 uses two conductors in a six position female modular connector, so can be made with any female six position modular connector, while RJ14 uses four, so can be made with either a 6P4C or a 6P6C connector.
Атау стандарты
Тіркелген джек атаулары Америка Құрама Штаттарындағы Bell жүйесінде телефон байланыстарын стандарттау процесінде пайда болды және жалғаулардың физикалық пішінін ғана емес, олардың қолданылу схемаларын да сипаттайды. Бір модульді жалғау түрі әртүрлі тіркелген джектерге қолданылуы мүмкін. Модульді жалғаулар ескі телефон орнату әдістерін алмастыру үшін жасалды, онда қатаң сымдар немесе үлкен телефонтық плагиндер қолданылды. Қатаң айтқанда, тіркелген джек – бұл әйел физикалық жалғау (модульді жалғау) және нақты сымдау схемалары, бірақ бұл термин көбінесе сымдауға, жынысына немесе қолданылуына қарамастан модульді жалғауларға қатысты қолданылады. Көбінесе телефон желісіне қосылу үшін, сондай-ақ бұрылып жұпталған сымдар арқылы Ethernet үшін қолданылады, бұл әртүрлі қосылу стандарттары мен қолданылулары туралы шатасуға әкеледі. Мысалы, алты позициялық физикалық жалғау, плагин және джек бір, екі немесе үш желіге сымдалған болса да, бірдей өлшемде және өзара алмастырылатын болады. Бұл RJ11, RJ14 және RJ25 интерфейстері. RJ стандарттарының атаулары тек (әйел) джектердің сымдауына қатысты, сондықтан олар "тіркелген джек" деп аталады. Сымдалмаған жалғауларды немесе (еркек) плагиндерді осы атаулармен атау жиі кездеседі, бірақ бұл мүлдем дұрыс емес. Модульді жалғаулардың номенклатурасы контактілік позициялардың саны мен контактілердің санына негізделген. 6P – алты позициялық модульді плагин немесе джек екенін білдіреді. 6P2C аталымындағы алты позициялық модульді плагинде тек ортадағы екі позицияда өткізгіштер бар; 6P4C-де ортадағы төрт өткізгіш бар, ал 6P6C-де барлық алты өткізгіш бар. Электр қуаты жоқ RJ11, егер 6P6C жалғауымен жасалса, төрт пайдаланылмаған контактіге ие болады.
The registered jack designations originated in the standardization process of telephone connections in the Bell System in the United States, and describe application circuits and not just the physical geometry of the connectors. The same modular connector type may be used for different registered jack applications. Modular connectors were developed to replace older telephone installation methods that used hardwired cords or bulkier varieties of telephone plugs. Strictly, Registered Jack refers to both the female physical connector (modular connector) and specific wiring patterns, but the term is often used loosely to refer to modular connectors regardless of wiring, gender, or use, commonly for telephone line connections, but also for Ethernet over twisted pair, resulting in confusion over the various connection standards and applications. For example, the six position physical connector, plug and jack, is identically dimensioned and inter connectable, whether it is wired for one, two, or three lines. These are the RJ11, RJ14, and RJ25 interfaces. The RJ standards designations only pertain to the wiring of the (female) jacks, hence the name Registered Jack. It is commonplace, but not strictly correct, to refer to the unwired connectors or the (male) plugs by these names. The nomenclature for modular connectors is based on the number of contact positions and the number of contacts present. 6P indicates a six position modular plug or jack. A six position modular plug with conductors in only the middle two positions is designated 6P2C; 6P4C has four conductors in the middle positions, and 6P6C has all six. An RJ11 without power, if made with a 6P6C connector, has four unused contacts.
Тарих және билік
Тіркеу интерфейстерін Bell жүйесі Федералды байланыс комиссиясының бұйрығымен телефон компаниясының жабдықтары мен клиенттердің үй-жайлары арасындағы стандартты өзара байланыс үшін жасады. Бұл интерфейстерде негізінен шағын модульді жалғауларға негізделген жаңа стандартталған ұялар мен плагиндер пайдаланылды. Сымдық байланыс провайдері (телефон компаниясы) қызметтердің ең төменгі (немесе негізгі) кіру нүктесіне (MPOE) жеткізу үшін жауапты. MPOE - бұл әдеттегі электр тогын күшейтуден қорғайтын схемаларды қамтитын, тұтынушының меншігіндегі сымды байланыс беруші желісіне қосатын құрал. Клиенттер MPOE-нің өз жағында барлық ұялар, сымдар мен жабдықтар үшін жауапты. Оның мақсаты - электр желілері мен интерфейстердің жалпыға бірдей стандартын орнату және үйдегі (немесе кеңседегі) телефон желілерінің меншік құқығын қызмет көрсетушіге тиесілі желілерден ажырату. Bell жүйесінде 1934 жылғы Байланыс туралы заңға сәйкес телефон компаниялары барлық телекоммуникациялық жабдықтарға ие болды және олар үшінші тарап жабдықтарының өзара байланысына рұқсат бермеді. Телефондар, әдетте, қатты сыммен жабдықталған, бірақ тасымалдауға мүмкіндік беру үшін Bell жүйесінің ұяларымен орнатылған болуы мүмкін. Құқықтық іс Hush-A-Phone компаниясы АҚШ-қа қарсы (1956) және Федералды байланыс комиссиясының (FCC) Carterfone (1968) шешімі осы саясатты өзгертті және Bell жүйесінің кейбір өзара байланысқа рұқсат етуін талап етті, бұл жаңа типті шағын жалғауларды пайдалана отырып, тіркелген интерфейстердің дамуына әкелді. Тіркелген ұялар тек телефон компаниясы ұсынған қорғаныш жалғаулардың қолданылуын ауыстырды. Жаңа модульді жалғаулар 1930 жылдардан бастап Bell жүйесінде қолданылған бұрынғы, үлкен жалғауларға қарағанда әлдеқайда кішірек және өндірісі арзан болды. Bell жүйесі модульді жалғаулар мен олардың сымдары үшін стандарттарды Универсалды қызмет көрсету тәртібі кодтары (USOC) ретінде шығарды, олар сол кездегі жалғыз стандарттар болды. Телефон қызметтерінің ірі клиенттері желілік провайдермен қызмет көрсету тапсырыстарын берген кезде, әдетте, USOC-ті өзара байланыстың түрін және қажет болған жағдайда, пинді тағайындауды белгілеу үшін пайдаланады. 1980 жылдары АҚШ телефон индустриясы бәсекелестікті ынталандыру үшін реформаланғанда, байланыс спецификациялары федералды заңға айналды, оны FCC бұйырды және Федералды регламенттер кодексінде (CFR), 47 CFR 68-бөлім, F бөлімшесі, T1.TR5 1999 жылмен алмастырды. Осы өкілеттік үшін FCC CFR-дан F бөлімшесін алып тастады және G бөлімшесін қосты. ACTA терминал тіркемелері туралы ұсынымдарын Телекоммуникация индустриясы қауымдастығының (TIA) инженерлік комитеттері жариялаған стандарттардан алады. ACTA және TIA бірлесіп CFR ақпаратының орнына TIA/EIA IS 968 стандартын жариялады. TIA 968 A, осы стандарттың қазіргі нұсқасы, сілтеме арқылы. TIA 968 B жарияланғанымен, жалғаулардың сипаттамалары TIA 1096 A-ға көшірілді. Әрбір сақина үшін негізгі, ең көрнекті түс көк, қызғылт сары, жасыл, қоңыр және шиферден осы тәртіппен, ал екінші, жұқа жолақ түсі ақ, қызыл, қара, сары және қызғылт түсті түстерден осы тәртіппен таңдалады. Ұштық өткізгіштің түстер схемасы сәйкес келетін сақинамен бірдей түстерді қолданады, бірақ негізгі және қосымша түсті жолақтың қалыңдығын ауыстырады. Жинақтар реттелгендіктен, 4·5 + 2 − 5 = 17-ші сым жұбының түстер схемасы сары (түсі 4) бар қызғылт сары (түсі 2-ші). Егер сары түсті - ең көрнекті, қалың жолақ болса, онда сым - 25 + # жұбымен нөмірленген ұштық өткізгіш, бұл жағдайда 42-ші ұштық. Сақиналық өткізгіштер жұп нөмірімен бірдей ұштық нөмірге қосылады. Кейін сым түстерінің жұптарын қарапайым санау көк (және ақ), қызғылт (және ақ), жасыл (және ақ) және қоңыр (және ақ) түстерден басталады, бұл 8P және 6P жалғаулары бар 4 немесе одан аз жұп (8 сым немесе одан аз) кабельдерде қолданылатын түстерді кодтау конвенциясын қамтиды. Екілік 50 пиндік ленталы жалғаулар көбінесе жеке филиал алмасу (PBX) және басқа да негізгі телефон жүйелері үшін үзіліс қораптарын құру үшін перфокастарда қолданылады.
Registration interfaces were created by the Bell System under a Federal Communications Commission order for the standard interconnection between telephone company equipment and customer premises equipment. These interfaces used newly standardized jacks and plugs, primarily based on miniature modular connectors. The wired communications provider (telephone company) is responsible for delivery of services to a minimum (or main) point of entry (MPOE). The MPOE is a utility box, usually containing surge protective circuitry, which connects the wiring on the customer's property to the communication provider's network. Customers are responsible for all jacks, wiring, and equipment on their side of the MPOE. The intent was to establish a universal standard for wiring and interfaces, and to separate ownership of in home (or in office) telephone wiring from the wiring owned by the service provider. In the Bell System, following the Communications Act of 1934, the telephone companies owned all telecommunications equipment and they did not allow interconnection of third party equipment. Telephones were generally hardwired, but may have been installed with Bell System connectors to permit portability. The legal case Hush A Phone v. United States (1956) and the Federal Communications Commission's (FCC) Carterfone (1968) decision brought changes to this policy, and required the Bell System to allow some interconnection, culminating in the development of registered interfaces using new types of miniature connectors. Registered jacks replaced the use of protective couplers provided exclusively by the telephone company. The new modular connectors were much smaller and cheaper to produce than the earlier, bulkier connectors that were used in the Bell System since the 1930s. The Bell System issued specifications for the modular connectors and their wiring as Universal Service Order Codes (USOC), which were the only standards at the time. Large customers of telephone services commonly use the USOC to specify the interconnection type and, when necessary, pin assignments, when placing service orders with a network provider. When the U. S. telephone industry was reformed to foster competition in the 1980s, the connection specifications became federal law, ordered by the FCC and codified in the Code of Federal Regulations (CFR), Title 47 CFR Part 68, Subpart F, superseded by T1. TR5 1999. For this delegation, the FCC removed Subpart F from the CFR and added Subpart G. The ACTA derives its recommendations for terminal attachments from the standards published by the engineering committees of the Telecommunications Industry Association (TIA). ACTA and TIA jointly published the standard TIA/EIA IS 968, replacing the CFR information. TIA 968 A, the current version of that standard, by reference. With the publication of TIA 968 B, the connector descriptions have been moved to TIA 1096 A. For each ring, the primary, more prominent color is chosen from the set blue, orange, green, brown, and slate, in that order, and the secondary, thinner stripe color from the set of white, red, black, yellow, and violet colors, in that order. The tip conductor color scheme uses the same colors as the matching ring but switches the thickness of the primary and secondary colored stripes. Since the sets are ordered, an orange (color 2 in its set) with a yellow (color 4) is the color scheme for the 4·5 + 2 − 5 = 17th pair of wires. If the yellow is the more prominent, thicker stripe, then the wire is a tip conductor connecting to the pin numbered 25 + the pair #, which is pin 42 in this case. Ring conductors connect to the same pin number as the pair number. A conventional enumeration of wire color pairs then begins blue (and white), orange (and white), green (and white) and brown (and white), which subsumes a color coding convention used in cables of 4 or fewer pairs (8 wires or less) with 8P and 6P connectors. Dual 50 pin ribbon connectors are often used on punch blocks to create a breakout box for private branch exchange (PBX) and other key telephone systems.
RJ45S
RJ45S – модем немесе деректер интерфейсі үшін бұрын қолданылған, қазірде қолданылмайтын ескі стандартты ұя. Оның бір жағында 8P плагинінің ерекше түрімен қосылуға мүмкіндік беретін ойық бар: механикалық кілті және бір жағында қосымша тілігі бар плагин, ол стандартты (кілті жоқ) 8P ұяларымен қосылуға кедері келтіреді. Көрінетін айырмашылығы, көбірек таралған 8P ұясынан аздап ерекшеленеді. RJ45S кілті бар 8P модульдік жалғауышында бір телефон желісінің «ұшы» және «сақинасы» үшін (сәйкесінше) тек 5 және 4 контактілері сымдалған, сондай-ақ 7 және 8 контактілеріне қосылған «бағдарламалау» резисторы бар.
The RJ45S, an obsolete standard jack once specified for modem or data interfaces, has a slot on one side to allow mating with a special variation of the 8P plug: a mechanically keyed plug with an extra tab on one side that prevents it from mating with regular (non keyed) 8P jacks. The visual difference from the more common 8P female is subtle. The RJ45S keyed 8P modular connector has only pins 5 and 4 wired for tip and ring (respectively) of a single telephone line, and a "programming" resistor connected to pins 7 and 8.
Ұқсас жақтар мен бейресми атаулар
Келесі RJ стильдік атаулар ресми ACTA типтеріне сілтеме жасамайды. RJ9, RJ10, RJ22 белгілері 4P4C және 4P2C модульдік жалғауыштар үшін әртүрлі қолданылады, көбінесе телефон тікелей қолына және олардың сымдарына орнатылады. Телефон тікелей қолына арналған құрылғылар тікелей қоғамдық желіге қосылмайды, сондықтан тіркелмеген ұя белгісі жоқ. RJ45 жиі ANSI/TIA 568 T568A және T568B және Ethernet үшін қолданылатын 8P8C жалғауышына сілтеме жасағанда қате қолданылады, алайда RJ45 үшін қолданылатын плагин кез келген Ethernet портына механикалық және электрлік жағынан үйлесімсіз: ол Ethernet портына сыймайды және Ethernet-ке үйлесімсіз жолмен сымдалған. Бұрылып өрілген жұптық Ethernet үшін жиі қолданылатын жалғауыш, RJ45S үшін қолданылатын жалғауыштан мүлдем өзгеше, кілті жоқ 8P8C жалғауышы болып табылады. Алайда, жаңа ARJ45 интерфейсі – жоғары тарату жылдамдықтарына мүмкіндік беретін плагин және ұя, ал ұя, қалау бойынша, Gigabit Ethernet және одан бұрынғы стандарттардың жалпы 8P8C плагиндерімен кері үйлесімді болуы мүмкін. RJ50 көбінесе 10P10C интерфейсі болып табылады, көбінесе деректерді қолдану үшін қолданылады. RJ21 интерфейсінде қолданылатын, алғаш Amphenol компаниясы жасаған микро таспалы жалғауыш, сонымен қатар 50 контактілі порттары бар коммутатордан Cat 5 сапалы жапсырма панеліне немесе екі жапсырма панелі арасында Ethernet порттарын қосу үшін пайдаланылды. Бір шетінде 50 контактілі жалғауы бар кабель, бір қосалқы жұбы бар жапсырма панелінде алты толық сымдалған 8P8C жалғауышын немесе Ethernet портын қолдауға болады. Сонымен қатар, тек 10/100 Ethernet үшін қажетті жұптарды ғана сыммен қосуға болады, бұл бір қосалқы жұппен он екі Ethernet портын қамтамасыз етеді. Бұл жалғауыш сондай-ақ SCSI 1 қосылымдары үшін серіппелі құлыптармен қолданылады. Кейбір компьютерлік принтерлер Centronics жалғауышы деп аталатын 36 контактілі қысқа нұсқаны қолданады. 8P8C модульдік ұясы ISDN жүйелеріне кандидат ретінде таңдалды. Қарастыру үшін, жалғау жүйесі халықаралық стандартпен анықталуы керек болды, бұл ISO 8877 стандартының құрылуына әкелді. IEEE 802 стандарттар жобасының ережелеріне сәйкес, халықаралық стандарттар ұлттық стандарттарға қарағанда басымдыққа ие, сондықтан Ethernet-тің бастапқы 10BASE T бұрылып өрілген жұптық сымдық нұсқасы жасалғанда, бұл модульдік жалғауыш IEEE 802.3i 1990 негізі ретінде таңдалды.
The following RJ style names do not refer to official ACTA types. The labels RJ9, RJ10, RJ22 are variously used for 4P4C and 4P2C modular connectors, most typically installed on telephone handsets and their cordage. Telephone handsets do not connect directly to the public network, and therefore have no registered jack designation. RJ45 is often incorrectly used when referring to an 8P8C connector used for ANSI/TIA 568 T568A and T568B and Ethernet, however, the plug used for RJ45 is both mechanically and electrically incompatible with any Ethernet port: it cannot fit into an Ethernet port, and it is wired in a way that is incompatible with Ethernet. The connector commonly used for twisted pair Ethernet is a non keyed 8P8C connector, quite distinct from that used for RJ45S. The new ARJ45 interface, however, is a plug and jack allowing higher transmission rates, and the jack can, optionally, be backward compatible with the common 8P8C plugs of Gigabit Ethernet and earlier standards. RJ50 is often a 10P10C interface, often used for data applications. The micro ribbon connector, first made by Amphenol, that is used in the RJ21 interface, has also been used to connect Ethernet ports in bulk from a switch with 50 pin ports to a Cat 5 rated patch panel, or between two patch panels. A cable with a 50 pin connector on one end can support six fully wired 8P8C connectors or Ethernet ports on a patch panel with one spare pair. Alternatively, only the necessary pairs for 10/100 Ethernet can be wired allowing twelve Ethernet ports with a single spare pair. This connector is also used with spring bail locks for SCSI 1 connections. Some computer printers use a shorter 36 pin version known as a Centronics connector. The 8P8C modular jack was chosen as a candidate for ISDN systems. In order to be considered, the connector system had to be defined by an international standard, leading to the creation of the ISO 8877 standard. Under the rules of the IEEE 802 standards project, international standards are to be preferred over national standards, so when the original 10BASE T twisted pair wiring version of Ethernet was developed, this modular connector was chosen as the basis for IEEE 802.3i 1990.