Джордж Кеннет Гриффи Старший: Бейсбол мансабының шолуы

Кіріспе

Джордж Кеннет Гриффи (George Kenneth Griffey Sr.) – американдық бейсболшы және жаттықтырушы (1950 жылы туған).

1950 жылдың 10 сәуірінде туған Джордж Кеннет Гриффи – бұрынғы кәсіби бейсбол ойыншысы, сыртқы шабуылшы. Ол Бас лигасында (MLB) ойнады, ең әйгілісі 1970-жылдардың ортасында Ұлттық лигада үстемдік еткен «Үлкен Қызыл Машина» аталған күшті Цинциннати командасының құрамында үш дивизиондық титул және екі Әлем сериясінің чемпионы болды. Сондай-ақ ол «Нью-Йорк Янкис», «Атланта Брейвс» және «Сиэтл Маринерс» командаларында ойнады. Үш мәрте All Star атанған Гриффи, «Цинциннати» командасы үшін бес рет .300-ден жоғары көрсеткіш жасады.

МЛБ мансабы

Гриффи өзінің MLB дебютын 1973 жылғы 25 тамызда Цинциннати Редс командасымен өткізді. Сол маусымда Гриффи тек 25 ойында ғана ойнады, бірақ үш хоумран соғып, .384-ке дейін соқты. Келесі маусымда Гриффи 88 ойында көбірек алаңда болды. 1975 жылы Гриффи .305 орташа көрсеткішпен, төрт хоумран және 46 RBI жинап, көзге көріне бастады. Гриффидің ең жақсы маусымы 1976 жылы болды, ол Чикаго Кабс командасының Билл Мадлоктан кейін соққы беру титулын жеңуге жақын келді. Гриффи соққы беру титулын сақтау үшін маусымның соңғы күнін ойнамауды шешті, бірақ Мадлок сол күні төрт соққы жинап, оның жоспарына тосқауыл қойды. Гриффи жаңалықты естігеннен кейін ойынға кеш қосылып, 2 рет соққыдан кейін шықты. Көптеген бейсбол жанкүйерлері Гриффиге (немесе оның бас жаттықтырушысы Спарки Андерсонға, жеке жетістік үшін оны алаңға шығармағаны үшін) көңілі қалды. Гриффи .336 орташа көрсеткішпен аяқтады, бұл оның мансабындағы ең жоғары көрсеткіш болды. Ол сондай-ақ Ең құнды ойыншы дауыс беруде сегізінші орынды иеленді және Sporting News National League All-Star командасына енді. 1976 жылы Редс екінші рет қатарынан Әлем сериясінде жеңіске жетті, бірақ сол жыл олардың "Үлкен қызыл машинасы" кезеңінің аяқталуының бастамасы болды. Келесі төрт маусымда Гриффи .318, .288, .316 және .294 орташа көрсеткішпен, жалпы 43 хоумран соқты. Гриффидің Редс командасымен алғашқы кезеңінің соңғы маусымында, 1981 жылғы маусым қысқартылып, ол .311 орташа көрсеткішпен, тек екі хоумран және 34 RBI жинады. 1981 жылғы маусымнан кейін Редс Гриффиді Фред Толивер мен Брайан Райдерге алмастырып, Нью-Йорк Янкис командасына сатты. Ол 1982 жылдан 1986 жылға дейін Янкис командасы үшін бірінші базада және аутфилде ойнады. Гриффидің жарақаттары көп болды, бірақ ол Янкис сапындағы ең жақсы маусымында .306 орташа көрсеткішпен, 11 хоумран және 46 RBI жинады. Томми Джон Гриффинің табиғи шөп алаңдарына қарағанда (мысалы, Янки стадионы) Astroturf алаңдарында (мысалы, Риверфронт стадионы) жақсы ойнайтынын айтты. Оның мансабындағы бір инцидентте, оған ұлын алаңнан алып кетуді бұйырды, ал оның ақ нәсілді әріптесі Грейг Неттлстің ұлына алаңда қалуға рұқсат берілді, нәтижесінде Гриффидің ұлы Янкис командасына ешқашан қол қоймауға уәде берді. 1986 жылы Гриффи маусымның ортасында Атланта Брейвс командасына ауыстырылды, онда ол бір толық маусым ғана ойнады. Гриффи 1988 жылғы маусымның ортасында қайтадан Цинциннатиге ауыстырылды. Ол 1989 жылғы маусымды Редс командасымен өткізді, содан кейін Редс командасының 1990 жылғы чемпиондық маусымының ортасында босатылып, маусымды аяқтау үшін Сиэтл Маринерс командасымен келісім жасады, сонда ұлы Кен Младшийге қосылды. Ұлымен бір командада ойнағандары арқасында, олардың екеуі де тарихқа ішкірлі, MLB-дегі әке мен ұлдың бірінші командасы болды. Гриффи 1990 жылғы Әлем сериясінде ойнаған жоқ, бірақ ол сақина алды. Ол 1991 жылы Маринерс командасымен тағы бір маусым өткізді, содан кейін 19 маусымнан кейін зейнеткерлікке шықты. 1997 ойында Гриффи өмір бойы .296 орташа көрсеткішпен, 152 хоумран және 859 RBI жинады. Гриффи сондай-ақ 1980 жылғы "Жұлдыздар ойынының" ең құнды ойыншысы атанды. 2014 жылы Гриффи өзінің "Big Red: Baseball, Fatherhood, and My Life in the Big Red Machine" атты естеліктерін жариялады, онда ол балалық шағы, қалыптасу жылдары, Редс және Янкис командаларымен кәсіби мансабы және достарымен және отбасымен қарым-қатынасы туралы айтты.

Griffey made his MLB debut on August 25, 1973, with the Cincinnati Reds. That season, Griffey played in only 25 games, but batted .384 with three homers. The following season, Griffey saw more playing time with 88 games. In 1975, Griffey began to break out with a .305 batting average with four home runs and 46 RBIs. Griffey's best season came in 1976, when he came just short of winning the batting title behind Bill Madlock of the Chicago Cubs. Griffey chose to sit out the final day of the season to protect his batting title and it came back to haunt him as Madlock collected four hits that same day. Griffey entered the game late after hearing the news, and went 0 for 2. Many baseball purists were disappointed in Griffey (and perhaps more so in his manager, Sparky Anderson, for choosing to sit him out to gain an individual accolade). Griffey finished with a career high .336. He also finished eighth in the Most Valuable Player voting, and was named to the Sporting News National League All Star team. The Reds would win their second consecutive World Series title in 1976, but that year also marked the beginning of the end of their "Big Red Machine" phase. In the next four seasons, Griffey batted .318, .288, .316, and .294 with a total of 43 home runs. In Griffey's final season of his first stint with the Reds, the strike shortened 1981 campaign, he batted .311 with only two home runs and 34 RBIs. After the 1981 season, the Reds traded Griffey to the New York Yankees for Fred Toliver and Brian Ryder. He played for the Yankees from 1982 to 1986 at first base and outfield. Injuries plagued Griffey, who hit .306 with 11 homers and 46 RBIs in his best season with the Yankees. Tommy John thought Griffey was a better player on Astroturf fields (like Riverfront Stadium) than natural grass fields (like Yankee Stadium). An incident during his tenure, where he was told to take his son off the field, while white teammate Graig Nettles' son was allowed to stay, resulted in Griffey's son refusing to ever sign with the Yankees. In 1986, Griffey was shipped out mid season to the Atlanta Braves, where he played for only one full season. Griffey was traded back to Cincinnati in the middle of the 1988 season. He only spent the 1989 season with the Reds, and was then released in the middle of the Reds' championship 1990 season, signing with the Seattle Mariners to conclude the season, joining his son Ken Jr. By becoming teammates with his son, they became the first father and son to be teammates in Major League Baseball. Griffey didn't play in the 1990 World Series, but he got a ring anyway. He spent only one more season with the Mariners, in 1991, before retiring after 19 seasons. In 1,997 games, Griffey compiled a lifetime batting average of .296, with 152 home runs and 859 RBI. Griffey was also the Most Valuable Player of the 1980 All Star Game. In 2014, Griffey published his memoir Big Red: Baseball, Fatherhood, and My Life in the Big Red Machine, in which he discussed his childhood, formative years, professional career with both the Reds and the Yankees, and his relationships with friends and family.

Гриффилер

Джозеф "Буди" Гриффи – жергілікті спортшы, Донора орта мектебінің бейсбол командасында Стэн Музиалдың бірге ойнаған досы болды. Ол Кен Гриффи ағаның әкесі және Кен Гриффи кішісінің атасы болды. Гриффилер (Кен аға және Кен кіші) – бір уақытта үлкен бейсбол лигасының (Major League Baseball) бір командасында ойнаған алғашқы әке мен ұл жұбы. Олар алғашқы ойындарын 1990 жылдың 31 тамызында «Сиэтл Маринэрс» командасы үшін өткізді. 1990 жылдың 14 қыркүйегінде әке мен ұл «Калифорния Энджелс» командасына қарсы өткен ойында қатарынан хоум-ран соқты; үлкен бейсбол лигасының тарихында осындай жағдай ғана болған. Гриффидің кіші ұлы Крейг «Маринэрс» командасының екінші лигасында ойнады және кейбір «Кактус лигасы» ойындарында ағасымен бірге аутфилдте ойнады. Крейг Гриффи бейсболдан «Трипл А» лигасынан өте алмағандықтан, «Такома Райнерс» командасымен бірнеше ойынға қатысты. Гриффи 2004 жылы «Цинциннати Редс» командасының Даңқ залына енгізілді және қазір Флорида штатының Винтер Гарден қаласында тұрады. 2010 жылы Гриффи «Дейтон Драгонс» командасының соққы бапкері болып тағайындалды. 2011 жылы Гриффи «Бейкерсфилд Блейз» командасының басқарушысы болды, бұл «Цинциннати Редс» командасының Калифорния лигасының Single A филиалы еді. 2014 жылы Гриффидің орнына Пэт Келли келді. Гриффи ұйымда көшпелі бапкер ретінде қалады, соққы беру және допты ұрып беруге ерекше назар аударады. Оның немересі Трей Гриффи 2017 жылғы НФЛ драфтында таңдалмады және «Индианаполис Колтс», «Майами Дельфинс» және «Питтсбург Стиллерс» командаларында ойнады.

Жеке өмір

Гриффи Валери Гриффиге үйленген. Ол Даңқ залына енген аутфилдер Кен Гриффи-младшийдің және бұрынғы кіші лига ойыншысы Крейг Гриффидің әкесі. Отбасы Огайо штатының Бекет Ридж қаласында тұрды. Ол бұрынғы NFL ресивері Трей Гриффидің әкесі. Ол және оның үлкен ұлы Кен Младший бейсбол Даңқы залына енген Стен Музиалмен бір туған қалаға ие. Кен Младшийдің туған күні де Музиалдың туған күнімен – 21 қарашамен бірдей.