География

Мияко Ивате префектурасының орталығында орналасқан, шығысында Тынық мұхитымен шектеседі, ал негізгі қалалық аймақ Мияко шығанағына қарап жатыр. Қала Санрику жағалауының риас жағалауының солтүстік шетінде, префектура орталығы Мориоканың шығысында орналасқан. Мияко Ивате префектурасының ең үлкен қаласы және Төһоку аймағындағы екінші үлкен қала (Цуруока, Ямагатадан кейін). Бірақ қаланың аумағының шамамен 90% -ын таулар мен орман құрайды, сондықтан тұруға жарамды аймақ жалпы аумақтың шамамен 9% -ын ғана білдіреді. Осылайша, жалпы аумаққа шаққандағы халық тығыздығы төмен болғанымен, тұруға жарамды аймаққа шаққандағы халық тығыздығы префектураның орташа көрсеткішін асып түседі. Мияко Мориокамен шығыс-батыс бағытындағы теміржол және автомобиль жолдары арқылы байланысты, сондай-ақ жағалау жолы да қаладан өтеді. Қаланың кішкентай порты бар, бірақ теңіз көлігінің көп бөлігі жағалаудағы ірі қалаларға жүзеге асырылады. Қаланың жағалау аймағының бір бөлігі Санрику Фукко ұлттық паркінің шегінде, ал таулы ішкі аймақтың бөлігі Хаячин жартылай ұлттық паркіне кіреді. Хонсю аралының ең шығыс нүктесі Миякодағы Тодо мүйісінде (魹ヶ崎) орналасқан.

Климат

Мияко ылғалды субтропикалық климат (Кёппен климаттық жіктелуі Cfa) және мұхиттық климат (Cfb) аралығында орналасқан, бұл ылғалды жаз және суық қыспен сипатталады. Мияконың орташа жылдық температурасы 10,9 °C. Орташа жылдық жауын-шашын мөлшері 1282 мм, қыркүйек айы ең жауынды, ал ақпан айы ең құрғақ ай болып табылады. Орташа температура тамыз айында шамамен 22,9 °C, ал қаңтар айында шамамен 0,2 °C төмендейді.

Демография

Жапондық санақ деректері бойынша, Мияко қаласының халқы шамамен 1960 жылы ең көп болған, содан бергі 60 жыл ішінде үздіксіз азайып келеді.

Тарих

Қазіргі Мияко аймағы ежелгі Муцу провинциясының бөлігі болды және кем дегенде Жомон кезеңінен бері мекенделген. Бұл аймақты эмиши халқы қоныстандырған, ал Хэйан дәуірінің басында жағалауда бекіністі елді мекеннің салынуымен Ямато әулетінің бақылауына өтті. Муромачи дәуірінде аймақ Намбу кланының бақылауына көшті және Токугава сёгунаты тұсында Эдо дәуірінде Мориока доменінің маңызды теңіз порты болды. 1700 жылдың 27 қаңтарында Мияко жағалауын 1700 жылғы Каскадия жер сілкінісінің нәтижесінде пайда болған цунами шапты, ол 20 үйді қиратты. Миякодағы деректер жер сілкінісінің нақты күнін анықтауға көмектесті. Мейдзи қалпына келтіруінің Бошин соғысы кезінде Мияко шығанағы шайқасы соғыстың маңызды теңіз шайқастарының бірі болды. Мейдзи дәуірінде қазіргі муниципалитеттер жүйесін құру кезінде Хигасихей ауданында Мияко және Кувагасаки қалалары құрылды. 1896 жылы аймақты цунами қиратты, нәтижесінде 1859 адам қаза тапты. Хигасихей ауданы 1897 жылдың 1 сәуірінде Шимохей ауданының құрамына енді. Мияко мен Кувагасаки 1924 жылдың 1 сәуірінде бірікті. 1933 жылдың 3 наурызында Санрику жер сілкінісі қаланың көп бөлігін қиратты, 911 адамды өлтірді және қаладағы ғимараттардың 98% астамын жойды. Мияко 1940 жылдың 20 маусымында қала мәртебесіне ие болды. 2005 жылдың 6 маусымында Мияко Таро қаласын және Ниисато ауылын қосып алды, бұл ескі қаланың ауданын екі еседен астам арттырды. 2010 жылдың 1 қаңтарында Мияко Каваи ауылын (Шимохей ауданынан) қосып алды.

2011 жылғы Тохоку жер сілкінісі мен цунами

2011 жылғы 11 наурызда Мияко қаласы 2011 жылғы Тохоку жер сілкінісінен туындаған цунамиден қирады. Қаланың 960 кемеден тұратын балық аулау флотынан шамамен 30-60 кеме ғана аман қалды. Токио университетінің Жер сілкінісін зерттеу институты жүргізген келесі зерттеу судың теңіз деңгейінен кемінде жоғары көтерілгенін көрсетті, бұл 1896 жылғы Санрику жер сілкінісінен пайда болған цунамидің деңгейіне жуық. Апаттан болған қазалардың ресми саны 420 адам, 92 адам жоғалып кетті, ал 4005 ғимарат қирады. Цунамидің ең танымал кадрлары, әлемдік телеарналарда қайта-қайта көрсетілген, Миякода түсірілді. Онда қара түсті алып толқын су қорғанын асып, көліктерді лақтырып жібереді, содан кейін су астында қалған қорғанға шағылысқан балық аулау кемесі аударылып, көпірдің астына түсіп, қирап қалады.

Үкімет

Мияко қаласы тікелей сайланған мэр және 28 мүшеден тұратын бірпалаталы қалалық әкімшілік органымен басқарылады. Мияко, Ивайдзуми қаласы және Фудэй, Танохата және Ямада ауылдары бірлесіп Ивате префектурасының заң шығару органына үш орын үлеседі. Ұлттық саясат саласында, аталған ауыл Жапония Парламентінің (Diet) Төменгі палатасының Ивате 2-сайлау округінің құрамына кіреді.

Экономика

Мияконың жергілікті экономикасы негізгі бөлігі коммерциялық балық аулау және азық-түлік өңдеуге байланысты.

Бастауыш және орта білім беру

Мияко қаласында қалалық әкімдік басқаратын 21 мемлекеттік бастауыш мектеп және 11 мемлекеттік негізгі мектеп бар. Қалада Иватэ префектурасы білім беру басқармасы басқаратын бес мемлекеттік және бір жеке жоғары мектеп бар. Иватэ префектурасы сондай-ақ мүгедектерге арналған бір арнайы білім беру мектебін де басқарады.

Халықтық ақпарат құралдарында

Мияко қаласы 1957 жылы Хидеко Такамине мен Кейджи Сада бас рөлдерде ойнаған "Қуаныш пен қайғының шақтары" фильмінің түсірілім алаңы болды.