Аллан Холдсуорт: Джаз-фьюжн гитар виртуозының өмірі мен шығармашылығы
Allan Holdsworth
Аллан Холдсуорт (1946-2017) – британдық джаз-фьюжн гитарашы, композитор. Оның музыкасы күрделі гармония, импровизация, жаңа теориялармен ерекшеленеді. 🎸🎶
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық музыкант (1946–2017 жж.) композитор және гитарист.
British musician (1946–2017)
the composer and guitarist
Аллан Холдсворт (6 тамыз 1946 – 15 сәуір 2017 жж.) – британдық джаз-фьюжн және прогрессивті рок гитарисі, скрипкашы және композитор. Ол Soft Machine, U.K., The Tony Williams Lifetime, Pierre Moerlen's Gong және Bruford топтарының қатарында көптеген музыкалық ұжымдармен жұмыс істеген, сондай-ақ жекелеген туындыларын жариялаған. Холдсворт музыка теориясының күрделі түсініктерін, әсіресе мелодия мен гармонияны ерекше және сырлы қолдануымен танымал болды. Оның музыкасында сан алуан күрделі аккорд тізбектері кездеседі, ол көбінесе абстрактілі тәсілде ерекше аккорд пішіндерін қолданады, бұл оның «аккордтық гаммалар» туралы түсінігіне негізделген. Сонымен қатар, ол жиі ауысатын тональдік орталықтарда күрделі импровизациялық сололарды орындаған. Ол Лидия, кішірейтілген, гармониялық мажор, үлкейтілген, толық тонды, хроматикалық және өзгертілген гаммалар сияқты көптеген гамма түрлерін пайдаланған, нәтижесінде көбінесе болжаусыз және диссонанстық «сыртқы» дыбыс туды. Оның бірегей легато стиліндегі соло ойнау техникасы саксофонда ойнау арманынан туындаған. Оны сатып ала алмағандықтан, ол гитара арқылы осындай бір тегіс ноталар тізбесін шығаруға тырысқан. 1980 жылдары қолдаған SynthAxe деп аталатын гитара синтезаторының алғашқы нұсқасын ойнаумен де байланысты болды. Холдсворттің музыкасы көптеген рок, метал және джаз гитаристтеріне әсер еткен, олардың ішінде Эдди Ван Хален, Джо Сатриани, Грег Хоу, Шон Лейн, Ричи Котцен, Джон Петруччи, Алекс Лифесон, Курт Розенвинкель, Ингви Малмстин, Майкл Ромео, Тай Табор, Фредерик Тордендал, Даниэль Монгрейн, Джон Фруссианте және Том Морелло бар. Франк Заппа оны «планетадағы гитарадағы ең қызықты адамдардың бірі» деп атаған, ал Роббен Форд: «Менің ойымша, Аллан Холдсворт – гитараның Джон Колтрейні. Аллан Холдсворт сияқты гитарамен көп нәрсені жасай алатын адам жоқ» деген пікірін білдірген.
Allan Holdsworth (6 August 1946 – 15 April 2017) was a British jazz fusion and progressive rock guitarist, violinist and composer. He contributed to numerous bands, including Soft Machine, U. K., The Tony Williams Lifetime, Pierre Moerlen's Gong and Bruford, in addition to solo work. Holdsworth was known for his esoteric and idiosyncratic usage of advanced music theory concepts, especially with respect to melody and harmony. His music incorporates a vast array of complex chord progressions, often using unusual chord shapes in an abstract way based on his understanding of "chord scales", and intricate improvised solos, frequently across shifting tonal centres. He used myriad scale forms often derived from those such as the Lydian, diminished, harmonic major, augmented, whole tone, chromatic and altered scales, among others, often resulting in an unpredictable and dissonant "outside" sound. His unique legato soloing technique stemmed from his original desire to play the saxophone. Unable to afford one, he strove to use the guitar to create similarly smooth lines of notes. He also became associated with playing an early form of guitar synthesizer called the SynthAxe, a company he endorsed in the 1980s. Holdsworth has been cited as an influence by a host of rock, metal and jazz guitarists such as Eddie Van Halen, Joe Satriani, Greg Howe, Shawn Lane, Richie Kotzen, John Petrucci, Alex Lifeson, Kurt Rosenwinkel, Yngwie Malmsteen, Michael Romeo, Ty Tabor, Fredrik Thordendal, Daniel Mongrain, John Frusciante, and Tom Morello. Frank Zappa once lauded him as "one of the most interesting guys on guitar on the planet", while Robben Ford has said: "I think Allan Holdsworth is the John Coltrane of the guitar. I don't think anyone can do as much with the guitar as Allan Holdsworth can."
Ерте өмір
Холдсворт Брэдфорд қаласында дүниеге келді, оны анасының әжесі мен атасы Сэм мен Элси Холдсворттар тәрбиеледі. Ол Пристман көшесіндегі үйде өсті және жақын жердегі Драммонд көшесіндегі орта мектепке барып оқыды. Сэм Холдсворт – джаз пианині, ол бұрын музыкалық мансапты қуу үшін Лондонға көшіп кеткен, бірақ соңынан Брэдфордқа қайтып келген. Холдсворт 17 жасында алғашқы гитарасын алды және алғашқы музыкалық білімін атасынан алды. Оның кәсіби мансабы Солтүстік Англиядағы «Мекка» клубтарында өнер көрсеткен Глен Саут тобына қосылғаннан бастау алды.
Holdsworth was born in Bradford, where he was raised by his maternal grandparents, Sam and Elsie Holdsworth. He was raised in a house on Priestman Street, and went to the nearby Drummond Street Middle School. Sam Holdsworth was a jazz pianist who had previously moved to London to pursue a career in music, but had eventually returned to Bradford. Holdsworth was given his first guitar at the age of 17 and received his initial music tuition from his grandfather. His professional career began when he joined the Glen South Band, which performed on the Mecca club circuit across Northern England.
Карьерасының алғашқы жылдары және 1970-жылдар
Холдсворт алғаш рет 1969 жылы «Igginbottom» тобымен бірге «Igginbottom's Wrench» атты жалғыз шығарылымын жазды (кейіннен «Allan Holdsworth & Friends» тобының атымен қайта шығарылды). 1971 жылы ол клавишник Алан Гоуэн, болашақ King Crimson перкуссионисі Джейми Мьюр және басист Лори Бейкер қатысқан импровизациялық топ – Sunship-ке қосылды. Олар тікелей эфирде ойнады, бірақ ешқандай жазба материал шығармады. Содан кейін ол 1972 жылы шыққан «Belladonna» альбомында ойнаған джаз-рок тобы Nucleus-пен қысқа ғана уақыт жұмыс істеді; сондай-ақ 1973 жылы шыққан өздерінің алғашқы студиялық альбомында прогрессивті рок тобы Tempest-пен бірге ойнады. Оның ойнауы сол жылы BBC Radio-ның тікелей эфирдегі концертінде де естіледі, ол бірнеше онжылдықтан кейін 2005 жылы «Under the Blossom: The Anthology» Tempest жинақ альбомының құрамына енді, бұл альбом «Gorgon» әнімен ерекше көзге түсті. Әнші Донован таратып жүрген қалалық аңыз бойынша, Холдсворт Донованның 1968 жылғы «Hurdy Gurdy Man» хитіндегі фуззтон солоын орындаған, бірақ шын мәнінде бұл солоны Алан Паркер орындаған. Онжылдықтың ортасында Холдсворт әртүрлі танымал прогрессивті рок және джаз фьюжн әртістерімен жұмыс істеді, олардың ішінде Soft Machine («Bundles» және «Land of Cockayne»), The New Tony Williams Lifetime («Believe It» және «Million Dollar Legs»), Pierre Moerlen's Gong («Gazeuse!», «Expresso II» және «Time is the Key») және Jean Luc Ponty («Enigmatic Ocean») болды – ол бұл тәжірибелерді, әсіресе барабаншы Тони Уильямспен өткізген уақытын бағалады. 1976 жылы Холдсворттың музыка индустриясына деген көптеген наразылықтарының біріншісі болды, CTI Records оның репетиция сессиясы деп ойлаған жазбаны ресми студиялық альбом ретінде «Velvet Darkness» деп жариялағанда. Бұл Холдсвортты ашуландырды, ол ондаған жылдар өткен соң да бұл альбомды қатты жек көретінін және оның жария етілмеуін тілегенін айтты. Ол тур кезінде көптеген музыкалық келіспеушіліктерге байланысты «жағымсыз» болды, атап айтқанда Джобсон мен Уэтон Холдсворттың әр концерттегі сололарын ұйымдастырылған құрылымда ойнауын қалады, бұл оған қатты қарсы келді.
Holdsworth first recorded in 1969 with the band 'Igginbottom on their lone release, 'Igginbottom's Wrench (later reissued under the group name of "Allan Holdsworth & Friends"). In 1971 he joined Sunship, an improvisational band featuring keyboardist Alan Gowen, future King Crimson percussionist Jamie Muir and bassist Laurie Baker. They played live but never released any recorded material. Next came a brief stint with jazz rock band Nucleus, with whom Holdsworth played on their 1972 album, Belladonna; likewise with progressive rock band Tempest, on their self titled first studio album in 1973. His playing can also be heard on a live BBC Radio concert from that year, which was released several decades later in 2005 as part of Under the Blossom: The Anthology, a Tempest compilation album most notable for the song "Gorgon". There has been an urban myth, propagated in part by the singer Donovan, that Holdsworth played the fuzztone solo on Donovan's 1968 hit "Hurdy Gurdy Man", but the solo was actually played by Alan Parker. During the middle part of the decade, Holdsworth worked with various well known progressive rock and jazz fusion artists, including Soft Machine (Bundles and Land of Cockayne), The New Tony Williams Lifetime (Believe It and Million Dollar Legs), Pierre Moerlen's Gong (Gazeuse!, Expresso II and Time is the Key), and Jean Luc Ponty (Enigmatic Ocean), experiences he valued—especially his time spent with drummer Tony Williams. In 1976 came the first of Holdsworth's many frustrations with the music industry, when CTI Records released a recording of what Holdsworth thought was a rehearsal session as an official studio album, Velvet Darkness. This angered Holdsworth, who said decades later that he still loathed the album intensely and wished it were never made public. and that it was "miserable" due to numerous musical differences whilst on tour, namely Jobson and Wetton's desire for Holdsworth to play his solos to an organised structure for each show, something to which he vehemently objected.