Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Климат
Қаланың климаты ыстық және ылғалды жаздармен, сондай-ақ салыстырмалы түрде жұмсақ қыстармен сипатталады (Кеппен климаттық жіктелімі Cfa). Шимада қаласының орташа жылдық температурасы 15,7 °C. Жылдық орташа жауын-шашын мөлшері 2142 мм, ең көп жауын-шашын қыркүйек айында жауады. Орташа температура тамыз айында шамамен 26,5 °C, ал қаңтар айында шамамен 5,2 °C төмендейді.
The city has a climate characterized by hot and humid summers, and relatively mild winters (Köppen climate classification Cfa). The average annual temperature in Shimada is 15.7 °C. The average annual rainfall is 2142 mm with September as the wettest month. The temperatures are highest on average in August, at around 26.5 °C, and lowest in January, at around 5.2 °C.
Тарих
Шимада (Каная) Сеңгоку дәуірінде Ямаучи Казутоё салған Какегава қамалының шеткі бекінісі ретінде пайда болды, мақсаты – Ои өзенінің кезегін бақылау. Эдо дәуірінде Каная-юку және Шимада-юку Эдо мен Киотоны байланыстыратын Токайдо тас жолындағы пошта станциялары ретінде дамыды. Аймақ көбінесе Токугава сёгунатының тікелей басқаруындағы тенрё жері болды, оның Дайкансёсы Шимада-юкудегі Джиньяда орналасқан. Токугава сёгунаты қорғаныс мақсатында Ои өзенінде көпір салуға немесе паромдық қызмет ұйымдастыруға тыйым салғандықтан, саяхатшылар көбінесе Шимадада немесе Канаяда бірнеше күн, кейде апталар бойы өзеннің суының төмендеуін күтіп, тоқтатылып қалатын. Өзен арқылы салынған алғашқы көпір (Хорай көпірі) 1879 жылы, Мейдзи қайта жаңғыруынан кейін осы екі қаланы жалғады. 1889 жылы, Мейдзи дәуірінің басында қазіргі муниципалитеттер жүйесі құрылғанда, Хайбара ауданында Каная кенті, ал Шида ауданында Шимада кенті құрылды. 1889 жылдың 16 сәуірінде екі кент Токайдо магистраліндегі Шимада станциясы ашылуымен теміржолмен байланысты. Шимада 1948 жылдың 1 қаңтарында қала мәртебесіне ие болды. 1955 жылдың 1 қаңтарында ол көршілес Рокуго ауылы, Оцу ауылы, Дайчо ауылы және Икуми ауылының бір бөлігін қосып алды. 1961 жылдың 1 маусымында Хацукура ауылын қосып, одан әрі кеңейді. 2005 жылдың 1 мамырында Хайбара ауданынан Каная кенті Шимадаға біріктірілді. 2008 жылдың 1 сәуірінде де Хайбара ауданынан Каване кенті Шимадаға қосылды. 2012 жылдың 15 наурызында қала Токиодан кейін, Тохокудан тыс, 2011 жылғы Тохоку жер сілкінісі мен цунамиден қалған қалдықтарды қабылдаған екінші муниципалитет атанды, оларды қаланың қоқыс өртетін зауыттарында жою жоспарланған. Басқа қалалар Фукусимадағы ядролық апаттан қалдықтардың радиациямен ластануы мүмкін деген қорқыныштан апаттан зардап шеккендерге көмектесу туралы өтініштерге қарамастан, қалдықтарды қабылдауға тартынды.
Shimada (Kanaya) began as an outlying fortification to Kakegawa Castle erected by Yamauchi Kazutoyo in the Sengoku period to control the crossing of the Ōi River. In the Edo period, Kanaya juku and Shimada juku developed as post towns on the Tōkaidō highway connecting Edo with Kyoto. The area was mostly tenryō territory under direct control of the Tokugawa shogunate with a daikansho based at a Jinya located within Shimada juku. As the Tokugawa shogunate forbade the construction of any bridge or establishment of a ferry service on the Ōi River for defensive purposes, travellers were often detained at either Shimada or Kanaya for days, sometimes weeks, waiting for the river levels to fall to fordable levels. The first bridge (the Hōrai Bridge) across the river connected these two towns in 1879, after the Meiji Restoration. With the establishment of the modern municipalities system in the early Meiji period in 1889, Kanaya Town was created within Haibara District, and Shimada Town within Shida District. On April 16, 1889, the two towns were connected by rail, with the opening of Shimada Station on the Tōkaidō Main Line. Shimada was elevated to city status on January 1, 1948. On January 1, 1955, it annexed neighboring Rokugō Village, Ōtsu Village, Daichō Village and a portion of Ikumi Village. On June 1, 1961 it further expanded through annexation of Hatsukura Village. On May 1, 2005, the town of Kanaya (from Haibara District) was merged into Shimada. On April 1, 2008, the town of Kawane (also from Haibara District) was also merged into Shimada. On March 15, 2012, the city became the second municipality, after Tokyo, outside Tōhoku to accept debris from the 2011 Tōhoku earthquake and tsunami for disposal in the town's incinerators. Other cities had been reluctant to accept debris from the disaster, in spite of being asked to help recovery efforts, because of fears that the debris were contaminated by radiation from the Fukushima Daiichi nuclear disaster.
Үкімет
Шимада қаласы тікелей сайланған мэр және 20 мүшеден тұратын бірпалаталы қалалық әкімшілік кеңеспен басқарылады. Қала Шизуока префектуралық мәжілісіне екі өкіл жібереді.
Shimada has a mayor council form of government with a directly elected mayor and a unicameral city legislature of 20 members. The city contributes two members to the Shizuoka Prefectural Assembly.
Экономика
Шимада экономикасы көбінесе ауыл шаруашылығымен байланысты, жасыл шай – басты өнім. Шимаданың жеңіл индустриясына автомобиль құрамдастарын өндіретін зауыттар кіреді.
The economy of Shimada is primarily agricultural, with green tea as the main crop. Light industries of Shimada include factories for the production of automobile components.
Білім
Шимада қаласында қала әкімдігі басқаратын 18 мемлекеттік бастауыш мектеп және 7 орта мектеп, сондай-ақ ұлттық үкімет басқаратын 1 орта мектеп бар. Қалада Шидзуока префектурасы білім беру басқармасы басқаратын 4 мемлекеттік және 1 жекеменшік жоғары мектеп бар. Префектура сонымен қатар мүгедектерге арналған 1 арнайы білім беру мектебін де басқарады.
Shimada has 18 public elementary schools and seven middle schools operated by the city government and one middle school operated by the national government. The city has four public high schools operated by the Shizuoka Prefectural Board of Education, and one private high school. The prefecture also operates one special education school for the handicapped.